CEL NAUKOWY: Celem artykułu jest analiza potencjalnych skutków wyjścia Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej w obszarze napływu bezpośrednich inwestycji zagranicznych do tego kraju. PROBLEM I METODY BADAWCZE: Biorąc pod uwagę obecną intensywność i strukturę powiązań kapitałowych Wielkiej Brytanii z państwami członkowskimi UE, rodzi się pytanie o możliwość odwrócenia – wskazywanych przez teorię integracji – efektów inwestycyjnych w procesie dezintegracji państw o utrwalonych i rozległych powiązaniach kapitałowych i produkcyjnych. W badaniach została zastosowana metoda analityczno‑deskryptywna z wykorzystaniem źródeł literatury oraz danych statystycznych brytyjskiego Office for National Statistics i UNCTAD oraz badań ankietowych Ernst & Young. Prezentowane statystyki oraz wyniki badań dotyczą w większości lat 2005-2014, a tam, gdzie było to możliwe, również 2015 r. PROCES WYWODU: Artykuł składa się z trzech części. Na wstępie, w nawiązaniu do teorii integracji, zostały omówione skutki procesu integracji gospodarczej dla przepływów bezpośrednich inwestycji zagranicznych na obszarze integrującym się. Następnie scharakteryzowano główne tendencje w zakresie wielkości i struktury branżowej BIZ lokowanych w Wielkiej Brytanii oraz wskazano kraje – głównych inwestorów. Analizę kończy omówienie wybranych, najważniejszych czynników, które mogą oddziaływać na rozwój napływu BIZ do Wielkiej Brytanii po jej wyjściu z Unii Europejskiej. WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Fundamentalne znaczenie w oddziaływaniu Brexitu na rozwój napływu BIZ do Wielkiej Brytanii będzie miał ostateczny kształt instytucjonalny wzajemnej współpracy UE z tym państwem. Wydaje się, iż istniejący poziom integracji realnej Wielkiej Brytanii i państw członkowskich UE wymusi na partnerach przyjęcie formy współpracy zbliżonej do wspólnego rynku. W tym wypadku przewidywane obniżenie napływu BIZ na Wyspy może przyjąć ograniczone rozmiary, a przy tym będzie ono głównie pochodną czynników związanych z niepewnością polityczną i – wywołanym Brexitem – osłabieniem tempa wzrostu gospodarczego Wielkiej Brytanii. Jeśli jednak scenariusz wzajemnych, unijno‑brytyjskich relacji będzie inny, negatywne skutki Brexitu dla napływu BIZ do Wielkiej Brytanii przyjmą znacznie większe rozmiary. WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Istnieje potrzeba teoretycznego opisu zjawisk dezintegracji, gdyż na gruncie teorii integracji nie jest on możliwy. Szczególnie interesującym problemem badawczym wydaje się tempo procesów dezintegracji, gdyż realne efekty procesów integracji, pomimo dezintegracji formalnej, będą nadal utrzymywały się w czasie.
Alians Pacyficzny powstał w 2011 roku jako regionalna inicjatywa integracyjna czterech państw Ameryki Łacińskiej, tj. Chile, Kolumbii, Meksyku i Peru. Pośród priorytetów współpracy wskazuje się na promocję oferty handlowej, inwestycyjnej, turystycznej, ustanawianie wspólnych placówek dyplomatycznych i konsularnych oraz integrację rynków kapitałowych. Wyzwanie stanowią m.in. ograniczony zakres współzależności handlowych, nieprecyzyjne kryteria członkostwa oraz azjatycka dominacja w transpacyficznej architekturze gospodarczej. Celem artykułu jest przybliżenie genezy, kluczowych atrybutów oraz wyzwań stojących przed Aliansem Pacyficznym, z uwzględnieniem perspektywy regionu Azji- -Pacyfiku. W artykule posłużono się następującymi metodami badawczymi: analiza źródeł pierwotnych, analiza statystyczno-opisowa, analiza porównawcza
Poland’s increasing economic integration with EU and dynamic processes of internationalization and globalization in the world economy resulted in a further and stronger involvement of our country in the international labor share. Rivalry and competition between entities operating in present-day global economy are its typical features. The progress in engineering and technological revolution result in changes in trade, where commodities and high-tech services gain in importance. The aim of the article is to analyze Poland’s competitive advantage in the international trade in high-tech goods and knowledge-based services in 2007-2012. The article presents the nature of international competitiveness from the point of view of the trade in high-tech goods and knowledge-based services. An attempt is made to determine Poland’s competitive position in this area.
PL
Pogłębiająca się integracja gospodarcza Polski z Unią Europejską i postępujący dynamicznie proces internacjonalizacji oraz globalizacji zachodzący w gospodarce światowej włączyły nasz kraj jeszcze silniej w międzynarodowy podział pracy. Jedną z cech charakteryzujących współczesną gospodarkę globalną jest rywalizacja i konkurowanie pomiędzy podmiotami funkcjonującymi w niej, a postęp techniczny i rewolucja technologiczna przyczyniają się do zmian zachodzących w wymianie handlowej, w której coraz większe znaczenie odgrywają towary i usługi wysokiej techniki. Celem artykułu jest analiza pozycji konkurencyjnej Polski w międzynarodowym handlu wyrobami high-tech i usługami opartymi na wiedzy w latach 2007-2012. W artykule przedstawiono istotę międzynarodowej konkurencyjności pod kątem wymiany handlowej towarami high-tech i usługami opartymi na wiedzy. Następnie podjęto próbę określenia pozycji konkurencyjnej Polski w handlu towarami i usługami wysokiej techniki.
The author characterizes the process of regionalization in Asia, focusing on trends in share of intraregional trade in total foreign trade of Asian countries and two main organizations of economic integration – ASEAN and APEC. The beginning of the 21st century brought a surge in the number of preferential agreements in Asia which are interloping and have weak institutional framework. That is caused by the lack of leadership or interest to relinquish the power to a common institution.
Celem artykułu jest przedstawienie efektów konwergencji realnej w strefie euro w latach 1999-2017 oraz roli jej czynników. Konwergencja ta została zdefiniowana jako proces wyrównywania się poziomów PKB per capita. Czynnikami uwzględnionymi w badaniach są: wydajność czynników produkcji, inwestycje, jakość instytucji, jakość rządzenia, kapitał ludzki, innowacyjność gospodarki, regulacje rynków produktów oraz stopień rozwoju rynków kapitałowych. W badaniach zastosowano analizę regresji. Konkluzje są następujące: a) różnice w poziomach PKB per capita znacznie zmniejszyły się w strefie euro; b) istnieje wyraźny związek między poziomem PKB per capita a czynnikami konwergencji realnej; c) najważniejszym czynnikiem konwergencji realnej jest innowacyjność gospodarki; d) rola pozostałych czynników jest mniejsza, ale ważna; e) wyniki badań należy ostrożnie interpretować ze względu na niewielką liczbę obserwacji i niedoskonałość wskaźników.
EN
The aim of this paper is to present effects of the real convergence in the euro area in the period 1999-2017, and the role of its factors. This convergence has been defined as a process of equation of the GDP per capita levels. Factors taken into consideration in the study are: productivity of a production factors, investment, quality of the institutions, governance quality, innovativeness of the economy, product market regulations, and degree of capital markets development. A regression analysis has been used in the research. Conclusions are as follows: a) differences in the GDP per capita levels decreased significantly in the euro area; b) there is a clear relation between the level of GDP per capita and real convergence factors; c) innovativeness of the economy is the most important factor of real convergence; d) the role of the other factors is lower, but important; e) results of the analysis should be interpreted with caution because of little number of observations and imperfection of indicators.
Celem artykułu jest charakterystyka i ocena działalności jednego z największych pod względem liczby członków, ogólnej powierzchni i liczby ludności bloków ekonomicznych w Afryce, do jakich zalicza się COMESA – Wspólny Rynek Afryki Wschodniej i Południowej. Ocena ta dotyczy w głównej mierze aspektów ekonomicznych, ale także politycznych i społecznych. Cel został zrealizowany poprzez analizę literatury, aktów prawnych i obserwacje własne autora poczynione podczas jego badań terenowych w czterech państwach należących do tego ugrupowania: Demokratycznej Republice Konga, Ruandzie, Ugandzie i Zambii. Do krajów, które najwięcej mogą skorzystać na uczestnictwie w COMESA, zaliczyć można Burundi, Ruandę i Ugandę, które nie mają dostępu do morza, a także wschodnią część Demokratycznej Republiki Konga, uczestniczące w Korytarzu Północnym – regionalnym systemie transportowym, ułatwiającym dostęp tych obszarów do portu w Mombasie w Kenii. Z kolei Kenia może wiele korzystać ze swobodnego przepływu osób. Pozostaje to jednak planem na przyszłość. Póki co Kenia podpisała umowę o ruchu bezwizowym z dwoma członkami Wspólnoty Wschodnioafrykańskiej: Ruandą i Ugandą. Obywatele tych trzech krajów nie muszą też ponosić opłat za uzyskanie pozwolenia na pracę u sygnatariuszy porozumienia. Integracja w ramach COMESA przebiega powoli. Przed członkami ugrupowania stoją przeszkody natury politycznej, kulturowej i językowej
Tekst przedstawia podstawowy proces (integrację) oraz główne gospodarki (Argentynę, Brazylię, Chile) Ameryki Południowej, źródła i siły współczesnej transformacji tego kontynentu ku własnej cywilizacyjnej tożsamości.
EN
The text presents the basic process (integration) and major economies (Argentina, Brazil, Chile) of the South America, the source and the strength of the modern transformation of this continent towards own civilizational identity.
Analiza stopnia synchronizacji wahań koniunkturalnych gospodarek stała się współcześnie kluczową kwestią w dyskusji na temat procesów integracji gospodarczej krajów. Szczególne zainteresowania ekonomistów związane są z kwestią analizy występowania procesów konwergencji (zbieżności) oraz dywergencji (rozbieżności) cykli koniunkturalnych w Unii Europejskiej. Jednym z czynników determinujących zbieżność cykli koniunkturalnych gospodarek jest intensywność oraz struktura wymiany handlowej krajów. Celem niniejszego opracowania jest analiza oddziaływania handlu międzynarodowego na synchronizację cykli koniunkturalnych Polski i Unii Europejskiej w okresie 1995–2011. W pracy wykorzystano metodę badawczą opartą na studiach literaturowych z zakresu makroekonomii i finansów międzynarodowych oraz metody ekonometryczne (modele wektorowej autoregresji – Vector Autoregression Model). Wyniki przeprowadzonych badań empirycznych wskazują, że wzrost obrotów handlowych niekoniecznie prowadzi do zwiększenia synchronizacji cykli koniunkturalnych analizowanych gospodarek. Wpływ wzrostu handlu krajów na synchronizację ich cykli koniunkturalnych zależy nie tylko od intensywności wymiany handlowej, lecz także od struktury obrotów handlowych.
EN
Analysis of the synchronization of economic fluctuations has become nowadays a key issue in the debate on the process of economic integration. Special interest of economists are related to the issue of the analysis of convergence and divergence processes of business cycles in the European Union. One of the factors determining the convergence of business cycles of economies is the intensity and structure of foreign trade. The purpose of this paper is to analyze the impact of international trade on the synchronization of business cycles between Poland and the European Union in the period 1995-2011. In the study were used a research methods based on literature studies in macroeconomics and international finance and econometric methods (Vector Autoregression Model). The results of empirical studies indicate that the increase in trade does not necessarily lead to increase of business cycles synchronization in analyzed economies. The impact of external trade on the business cycles synchronization depends not only on the intensity of trade, but mainly on the commodity structure of foreign trade.
W artykule wskazuje się i omawia główne czynniki polityczne i gospodarcze, które miały wpływ na uruchomienie procesów integracji gospodarczej i walutowej w EWG. Pokazuje, że po pierwsze utworzenie podstaw UGW w postaci Europejskiego systemu walutowego było krokiem w celu przełamania ogólnego impasu w integracji europejskiej spowodowanego pierwszym kryzysem naftowym w 1973 r. Po drugie pierwowzór UGW według Pierre’a Wernera stanowił ważny mechanizm antykryzysowy w EWG w latach 70. XX wieku.
W artykule wskazuje się i omawia główne czynniki polityczne i gospodarcze, które miały wpływ na uruchomienie procesów integracji gospodarczej i walutowej w EWG. Pokazuje, że po pierwsze utworzenie podstaw UGW w postaci Europejskiego systemu walutowego było krokiem w celu przełamania ogólnego impasu w integracji europejskiej spowodowanego pierwszym kryzysem naftowym w 1973 r. Po drugie pierwowzór UGW według Pierre’a Wernera stanowił ważny mechanizm antykryzysowy w EWG w latach 70. XX wieku.
Economic integration is one of the most common trends in the contemporary world economy. The spread of this phenomenon is proved by the fact that it is difficult to identify one country which would not be a member of at least one integration group. The article shows the evolution of regionalism and World Trade Organization legislation regulating the formation and functioning of trade agreements.
PL
Integracja gospodarcza jest bez wątpienia jednym z najbardziej powszechnych zjawisk we współczesnej gospodarce światowej. Świadczy o tym fakt, że trudno wskazać kraj nienależący do co najmniej jednego ugrupowania integracyjnego. W artykule przedstawiono sposób, w jaki ewoluował regionalizm handlowy w kontekście regulacji Światowej Organizacji Handlu (WTO), oraz rolę tej organizacji w rozwoju regionalnych porozumień handlowych.
This study analyses regional development of Lithuania in terms of economic integration. The aim of the study is the analysis of individual regions of Lithuania in order to show a level of their development and the indication of inner regional differentiation of the country. To achieve that the method of descriptive statistics was used. A number of indicators were analyzed, such as GDP, investments and pollution emissions. After the accession to the European Union, Lithuania, as a full-fledged member of the grouping, obtained auxiliary measures to realize the development projects. Gross domestic product is one of the main indicators which are used to estimate the state of the economy of the country. Analysis of the influence of each regions’ GDP on the overall GDP of the country showed that the largest participation occurs in the districts of Vilnius, Kaunas and Klaipeda. Moreover, analysis of the GDP per capita showed an increasing trend in all the regions. It is seen, from the analysis conducted of the process of regional development, that after Lithuanian’s accession to European Union, the greater part of the indicators changed in a positive way, also because of the unions’ funds.
PL
W artykule została podjęta tematyka rozwoju regionalnego Litwy w warunkach integracji gospodarczej, a jego celem jest analiza poszczególnych regionów Litwy pod kątem ich rozwoju i wskazanie na wewnętrzne regionalne zróżnicowanie kraju. Do przeanalizowania wymienionych czynników wykorzystano metodę statystyki opisowej. Poddano analizie szereg wskaźników; są to m.in. PKB, stopa 19 bezrobocia, stopa zatrudnienia. Po przystąpieniu do Unii Europejskiej Litwa, jako pełnoprawny członek ugrupowania, uzyskuje środki pomocnicze w celu realizacji projektów rozwojowych. Produkt krajowy brutto jest jednym z głównych wskaźników służących ocenie stanu gospodarki kraju. Analiza udziału PKB regionów w PKB kraju wykazała, że największy udział mają okręgi wileński, kowieński i kłajpedzki. Dodatkowo w przypadku PKB per capita analiza wykazała wzrostową tendencję we wszystkich regionach. Z przeprowadzonych analiz procesu rozwoju regionalnego wynika, że po przystąpieniu Litwy do Unii Europejskiej większa część badanych wskaźników uległa pozytywnym zmianom, m.in. dzięki wykorzystaniu środków unijnych.
The purpose of the article is to explain the factors influencing the process of economic integration in Africa in the 21st century, with particular reference to the African Continental Free Trade Area (AfCFTA). The article identifies opportunities and threats to this process, and attempts to identify possible outcomes of economic integration in Africa. AfCFTA is the largest such zone in the world, taking into account the number of participating countries. Success in achieving the objectives of AfCFTA can significantly change the structure of African economies, and indirectly improve the position of African countries in world trade. In a broader aspect, apart from the economic one, AfCFTA may be an instrument that strengthens actions aimed at meeting serious social challenges (reduction of the number of people living in poverty, improvement of the quality of life of the population). In the long run, if consistent integration efforts are maintained and obstacles to full economic integration are overcome, Africa can be expected to accelerate the pace of socio-economic development and make a profound structural change to its economy. However, it appears, when considering the social and economic challenges that still need to be addressed, that the signing and entry into force of the AfCFTA alone is an insufficient step to decisively change Africa's position on the global stage, including increasing its share of global trade.
PL
Celem artykułu jest wyjaśnienie czynników wpływających na proces integracji gospodarczej w Afryce w XXI w., ze szczególnym uwzględnieniem Afrykańskiej Kontynentalnej Strefy Wolnego Handlu (AfCFTA). W artykule wskazano szanse i zagrożenia dla tego procesu, podjęto próbę określenia możliwych skutków integracji gospodarczej w Afryce.AfCFTA jest największą tego typu strefą na świecie, biorąc pod uwagę liczbę państw uczestniczących. Powodzenie w osiągnięciu założeń AfCFTA może w istotny sposób zmienić strukturę gospodarek afrykańskich, a pośrednio poprawić pozycję państw afrykańskich w światowej wymianie handlowej. W szerszym aspekcie, poza gospodarczym, AfCFTA może stanowić instrument wzmacniający działania ukierunkowane na sprostanie poważnym wyzwaniom społecznym (redukcja liczby osób żyjących w ubóstwie, podniesienie jakości życia mieszkańców). W długiej perspektywie, przy utrzymaniu konsekwentnych działań integracyjnych i przezwyciężeniu przeszkód stojących na drodze pełnej integracji gospodarczej można oczekiwać, że Afryka przyspieszy tempo rozwoju społeczno-gospodarczego i dokona głębokiej zmiany strukturalnej swojej gospodarki. Wydaje się jednak, rozpatrując wyzwania społeczne i gospodarcze wymagające wciąż rozwiązania, że samo podpisanie i wejście w życie AfCFTA jest krokiem niewystarczającym, by zdecydowanie zmienić pozycję Afryki na arenie globalnej, w tym zwiększyć jej udział w globalnej wymianie handlowej.
The main aim of the paper is an ex-post assessment of the 2004-2006 European cohesion policy programs in Poland. The authors analyze the potential impact of structural interventions on production and employment in Polish regions at the NUTS2 level. Instead of the typical demand and short-term approach dominant in the majority of previous studies, the authors rely on a supply approach based on an augmented regional production function. Moreover, the authors take into account regional heterogeneity by distinguishing three different groups of regions: high-income regions, middle-income regions and low-income regions. The authors find that the EU’s cohesion policy in Poland is effective in terms of both regional output and employment. This means that in the case of Polish regions, structural funds and the Cohesion Fund play an important role in regional economic growth and in income convergence with the “old” EU15 countries. Yet, the article also shows that the real impact of structural interventions on regional employment is much lower than suggested by previous simulations based on Computable General Equilibrium (CGE) models, the authors say.
PL
Głównym celem artykułu jest ocena ex-post skuteczności programów Europejskiej Polityki Spójności (EPS), realizowanych w Polsce w ramach Narodowego Planu Rozwoju na lata 2004-2006. Analizowany jest potencjalny wpływ interwencji strukturalnych na wielkość produktu i zatrudnienia na poziomie regionalnym. W odróżnieniu od wielu poprzednich badań opartych głównie na podejściu popytowym i analizujących krótkookresowe skutki interwencji strukturalnych, w niniejszym artykule odwołujemy się do podażowego podejścia opartego na zmodyfikowanej regionalnej funkcji produkcji. Ponadto, w przeciwieństwie do wcześniejszej literatury przedmiotu, w której większość badań regionalnych skutków wpływu polityki spójności oparta była na uśrednionych szacunkach dla całego kraju, zastosowane podejście pozwala na uwzględnienie różnorodności regionalnej dzięki przypisaniu poszczególnych regionów do trzech grup różniących się pod względem dochodu na głowę: grupy o wysokich dochodach, grupy o średnich dochodach oraz grupy o niskich dochodach. Wyniki przytyczonej analizy pokazują, polityka spójności UE w Polsce jest skuteczna zarówno pod względem stymulowania regionalnego produktu, jak i zatrudnienia. Oznacza to, że w przypadku Polski fundusze unijne mają istotne znaczenie dla wspierania wzrostu gospodarczego i konwergencji dochodowej względem starych krajów UE-15. Ponadto, uzyskane wyniki wyraźnie pokazują, że rzeczywisty wpływ programów EPS na zatrudnienie w poszczególnych regionach Polski jest znacznie niższy w porównaniu z wynikami symulacji przeprowadzonych przy wykorzystaniu modeli równowagi ogólnej.
This paper deals with economic growth in the Eurozone before and after 1999. The economic integration process led to the finalizing of initiatives that started at the end of the 1950s with the Rome Treaty and Coal&Steel Community. The introduction of the euro in the 1999 affected countries that substituted their national monies for the common currency. A question emerges; whether this last step in economic integration contributed in any manner to changes in the pace of accumulation of national wealth? The literature on growth offers a wide pattern of factors that could be responsible for GDP developments. Some of the most prominent factors were present in the focus group due to the EU’s membership and euro introduction. Trying to answer the question about growth effects in the Eurozone, a simple statistical test for mean equality in two populations (with normal distribution) was employed. The weighted average GDP per capita growth rate was tested to examine if it was statistically different in the Eurozone before and after 1999. It turned out that it was not justified at a p=0.05% confidence level to reject the hypothesis that average growth rates were not statistically different. Concluding on this result calls for the following interpretation. Introducing the euro in 1999 did not contribute in a significant manner to changing the average growth rate in the EMU. However, having a common currency in operation may have seemed neutral for economic growth at that time. Referring to the literature allows us to claim that postulated gains to economic growth materialized at earlier stages of integration. The real effects of the euro seem to have a much more subtle nature.
PL
Artykuł podejmuje zagadnienie wzrostu gospodarczego w Europie przed i po roku 1999. Procesy integracji gospodarczej doprowadziły bowiem do ukoronowania wysiłków zapoczątkowanych w końcu lat 50. ubiegłego stulecia Traktatem Rzymskim oraz Wspólnotą Węgla i Stali wprowadzeniem wspólnego pieniądza. Zakres badania to grupa krajów, które zastąpiły swoje waluty narodowe przyjmując euro w 1999 roku. Powstaje pytanie, czy ten ostatni krok w integracji gospodarczej przyczynił się do osiągnięcia istotnych zmian w zakresie tempa akumulacji bogactwa narodowego. Literatura przedmiotu oferuje szeroki zestaw czynników, które mogą być odpowiedzialne za wzrost PKB. Niektóre z czynników podawanych za najistotniejsze były obecne w badanej grupie krajów w związku z faktem członkostwa w Unii Europejskiej. Szukając odpowiedzi na postawione pytanie o efekty w zakresie wzrostu gospodarczego wykorzystano prosty test statystyczny dla wartości średniej w populacjach o rozkładzie normalnym. Sprawdzono, czy średnia ważona stopa wzrostu PKB na mieszkańca w strefie euro była istotnie różna przed i po wprowadzeniu wspólnej waluty. Okazało się, że nie można było odrzucić hipotezy zerowej, głoszącej, że średnie stopy wzrostu PKB (w ujęciu per capita) przed i po roku 1999, w grupie objętej badaniem, nie różniły się istotnie od siebie. Oznacza to, że wprowadzenie unii monetarnej nie przyczyniło się do istotnych zmian w zakresie tempa wzrostu gospodarczego strefy euro. Interpretując powyższe wyniki można wskazać na neutralność wspólnego pieniądza. Oprócz tego, odwołania do literatury przedmiotu pozwalają sądzić, że postulowane korzyści w zakresie wzrostu gospodarczego zmaterializowały się już na wcześniejszych etapach integracji. Realne efekty wprowadzenia euro wydają się mieć o wiele bardziej subtelny i długofalowy charater.
Economic integration has strong foundations in the theory of international economics. In the global economy, there are many examples of institutions grouping countries according to specific criteria. Much attention in the discourse is devoted to economic alliances (e.g., G8, European Union) or political-defense alliances (e.g., NATO). However, it must be noted that most countries in the world are developing countries, and in light of globalization, their problems become global problems. The largest group in terms of population and GDP is BRICS, formed in 2009, consisting of countries such as Brazil, Russia, India, and China, with South Africa joining in 2011. In August 2023, the group underwent the largest expansion in its history. Forty countries expressed interest in joining BRICS, with 20 formally applying. Ultimately, Argentina, Egypt, Ethiopia, Saudi Arabia, Iran, and the United Arab Emirates were admitted. In light of this event, the author aims to characterize the group in light of the expansion by six new members (as of August 24, 2023) and outline the prospects for BRICS countries. For better understanding, the context of the group's formation is also outlined. The article is based on critical analysis of sources and desk research methodology. Additionally, to demonstrate BRICS's economic potential, data from the World Bank from 2000-2022 on Gross Domestic Product (GDP) and GDP per capita are used. The timeframe for the content presented regarding the group covers the years 2009-2023. The conducted study provides a basis for stating that the expansion of the group remains an event of symbolic significance. Despite its ambitions, BRICS will not become a counterbalance to the West in the future, mainly due to the disparities in potentials between China and the other members of the group, as well as tensions between Beijing and Delhi. BRICS itself will face many challenges related to economic issues, resources, security, and migrations. The analysis of economic indicators shows that the countries forming BRICS have not necessarily unequivocally improved their situation, and numerous fluctuations may also occur for new members. This situation almost guarantees a complex and sometimes awkward policy in the coming years, as well as a lack of greater prospects for member states to become tigers of the global economy.
PL
Integracja gospodarcza ma silne podstawy w teorii ekonomii międzynarodowej. W gospodarce światowej można znaleźć wiele przykładów instytucji grupujących państwa według określonych kryteriów. Dużo uwagi w dyskursie poświęca się sojuszom ekonomicznym (np. G8, Unia Europejska) czy polityczno-obronnym (np. NATO). Trzeba jednak zauważyć, że większość krajów na świecie to kraje rozwijające się, a w świetle globalizacji problemy ich dotyczące stają się problemami globalnymi. Największym, jeśli chodzi o skalę populacji i PKB jest BRICS, czyli zawiązane w 2009 r. ugrupowanie tworzone przez takie kraje jak: Brazylia, Rosja, Indie i Chiny a od 2011 r. - Republika Południowej Afryki. W sierpniu 2023 r. doszło do największego rozszerzenia grupy w jej historii. Chęć akcesu do BRICS zgłosiło 40 państw, przy czym 20 zrobiło to formalnie. Ostatecznie jednak przyjęto: Argentynę, Egipt, Etiopię, Arabię Saudyjską, Iran i Zjednoczone Emiraty Arabskie. W świetle tego wydarzenia autorka przyjmuje za cel dokonanie charakterystyki ugrupowania w świetle rozszerzenia go o 6 nowych członków (z 24 sierpnia 2023 r.) oraz nakreślenie perspektyw stojących przed państwami BRICS. Dla lepszego zrozumienia tematu zdecydowano również o nakreśleniu kontekstu powstania ugrupowania. Artykuł oparty jest o krytyczną analizę źródeł i metodę desk research. Dodatkowo, by pokazać ekonomiczny potencjał BRICS wykorzystano dane Banku Światowego z lat 2000-2022 w zakresie produktu krajowego brutto (PKB) oraz produktu krajowego brutto per capita (PKB per capita). Zakres czasowy prezentowanych treści dotyczących grupy obejmuje lata od 2009-2023. Przeprowadzone badanie dało podstawy do stwierdzenia, że rozszerzenie grupy pozostaje wydarzeniem o symbolicznym znaczeniu. Mimo swoich ambicji BRICS nie stanie się w przyszłości przeciwwagą dla Zachodu, głównie z uwagi na dysproporcje potencjałów między Chinami a pozostałymi członkami grupy oraz z powodu napięć na linii Pekin-Dehli. BRICS samo w sobie będzie stało przed wieloma wyzwaniami związanymi m.in. z kwestiami gospodarczymi, surowcami czy bezpieczeństwem oraz migracjami. Analiza wskaźników ekonomicznych pokazuje, że kraje tworzące BRICS niekoniecznie jednoznacznie polepszyły swoją sytuację, a liczne fluktuacje mogą się powtórzyć również w przypadku nowych członków. Sytuacja ta niemal gwarantuje złożoną i czasami niezręczną politykę w nadchodzących latach, a także brak większych perspektyw dla państw członkowskich na stanie się tygrysami gospodarki globalnej.
W artykule opisane zostały koszty i korzyści integracji gospodarczej w Europie. Przystąpienie do Unii Europejskiej wiąże się z usunięciem barier w swobodnym przepływie towarów, kapitału i siły roboczej między członkami UE. Oznacza to efektywniejsze wykorzystanie zasobów gospodarczych, poprawę konkurencyjności i wydajności. Drugi etap integracji – wprowadzenie euro – także niesie za sobą wiele korzyści, takich jak: eliminacja kosztów transakcyjnych i ryzyka kursowego, spadek stóp procentowych. W dłuższej perspektywie przyjęcie wspólnej waluty może prowadzić do wzrostu handlu, inwestycji i finalnego efektu, jakim jest przyspieszenie wzrostu gospodarczego. Oczywiście, poza korzyściami, integracja pociąga za sobą pewne koszty, przede wszystkim związane z utratą niezależnej polityki pieniężnej. Wielkość tych kosztów zależy od adekwatności decyzji EBC do sytuacji gospodarczej danego kraju. W niniejszym artykule odpowiedź na pytanie o bilans korzyści i kosztów oraz wpływ integracji na wzrost gospodarczy poszukiwana jest poprzez budowę modelu ekonometrycznego. Integracja wyrażona została za pomocą zmiennych zero-jedynkowych. Wyniki estymacji potwierdzają pozytywną zależność między wzrostem gospodarczym i integracją europejską.
EN
This paper describes the costs and benefits of European economic integration. Accession to European Union is associated with the reduction of all obstacles to the free flow of goods, capital and labor across UE members. It means more efficient use of economic resources, improving competitiveness and productivity. The second step of integration – introduction of the euro also brings a lot of advantages, such as for example: the elimination of transactional costs and exchange rate uncertainty and decrease in interest rates. In the long run the adoption of a common currency is related to increase in trade, investments and the final effect – increase in economic growth. Obviously, we have to remember about the costs of integration – above all, loss of independent monetary policy. The size of the costs depends on the adequacy of the ECB decisions to the economic situation in a particular country. In this paper, we try to answer the question about the influence of European integration on economic growth. We present a description of econometric model – estimation results confirm positive correlation between economic growth and European integration.
Konwergencja dochodowa odnosi się do idei, że kraje ubogie rozwijają się szybciej niż kraje bogate i nadrabiają zaległości pod względem dochodu na mieszkańca. W rezultacie dochód na mieszkańca krajów zintegrowanych ulega zbliżeniu. Konwergencja beta sugeruje, że kraje słabiej rozwinięte osiągają swój średni poziom dochodu na mieszkańca poprzez szybszy wzrost. Tymczasem zbieżność sigma sugeruje, że dysproporcja dochodów per capita między krajami w bloku regionalnym zmniejsza się w czasie.Celem tego badania jest przetestowanie konwergencji dochodów poprzez konwergencję beta i sigma dla integracji krajów Azji Środkowej i Południowej na podstawie danych z lat 1990–2022. Konwergencja sigma jest testowana za pomocą odchylenia standardowego i współczynnika zmienności średniego dochodu na mieszkańca, podczas gdy konwergencja beta jest testowana za pomocą testów panelowych pierwiastka jednostkowego. Wyniki badania potwierdzają konwergencję beta i sigma, co implikuje konwergencję dochodów krajów Azji Środkowej i Południowej.Konsekwencje tego badania są wielorakie. Zaleca się, aby kraje Azji Środkowej i Południowej rozwijały współpracę gospodarczą, polityczną i społeczną. Jest to możliwe dzięki wyeliminowaniu ograniczeń handlowych i zmniejszeniu podatków importowych w celu zwiększenia swobodnego handlu. Ponadto zapewnienie swobodnego przepływu siły roboczej, kapitału i technologii między Azją Środkową a Południową będzie korzystne dla zapewnienia integracji gospodarczej, ułatwienia konwergencji dochodów i zmniejszenia nierówności dochodowych między tymi regionami. Niniejsze badanie wnosi wkład w literaturę dotyczącą konwergencji dochodów, koncentrując się na integracji między Azją Środkową a Azją Południową.
EN
Income convergence refers to the idea that poor countries grow more quickly than rich ones and catch up in terms of per capita income; as a result, the per capita income of integrated nations eventually converges. Beta convergence suggests that less developed nations grow more quickly than more developed ones and reach their average per capita income level by growing more quickly. Meanwhile, sigma convergence suggests that the per capita income disparity among the countries in a regional block narrows over time.The objective of this study is to test income convergence through beta and sigma convergence for Central and South Asia integration using data from 1990 to 2022. Sigma convergence is tested through the standard deviation and coefficient of variation of average per capita income, while beta convergence is tested using panel unit root tests. The results of the study confirm the beta convergence and sigma convergence, which implies income convergence for the integration of Central and South Asia.The implications of this study are manifold. It recommends that Central and South Asian countries ensure economic, political and social cooperation with one another. This is possible by eliminating trade restrictions and decreasing import taxes to increase free trade. Additionally, ensuring free labor, capital, and technology movement between Central and South Asia will be beneficial for ensuring economic integration, facilitating income convergence, and reducing income inequality between these regions. This study contributes to the income convergence literature by focusing on integration between Central Asia and South Asia.