Search results

1

Kwestia jednolitości i ciągłości twórczości Paula Ricoeura

100%

Jakubowski J.

Przegląd Filozoficzny. Nowa Seria

|

2016

|

issue 2

2

Informacyjna ciągłość łańcucha dostaw

100%

Zaskórski P., Jurek M.

Gospodarka Materiałowa i Logistyka

|

2019

|

issue 5

755-766

EN

Informational continuity becomes an important attribute of modern supply chains, in which dynamic relations with various stakeholders requires operating reliable and up-to-date information. The authors attempted to show the significance of this issue, taking into account the aspect of using modern techniques and information technologies, including in particular the possibility of using Blockchain technology. This technology offers great opportunities in providing information security, which principally determines tier of informational continuity. In the supply chains, confidentiality and data integrity can be a determinant of effective action.

PL

Informacyjna ciągłość działania staje się ważnym atrybutem współczesnych łańcuchów dostaw, w których dynamiczne relacje z różnymi interesariuszami wymagają operowania wiarygodną i aktualną informacją. Autorzy podjęli próbę pokazania istotności tego zagadnienia z uwzględnieniem aspektu wykorzystania nowoczesnych technik i technologii informatycznych, a w tym w szczególności na możliwość wykorzystania technologii Blockchain. Technologia ta daje duże możliwości w zapewnianiu bezpieczeństwa informacyjnego, które w zasadzie decyduje o poziomie informacyjnej ciągłości działania. W łańcuchach dostaw poufność i integralność danych może być bowiem wyznacznikiem skutecznego działania.

3

Akademickie Towarzystwo Andragogiczne – ciągłość i zmiana

100%

Solarczyk-Szwec H.

Rocznik Andragogiczny

|

2018

|

issue 25

59-64

PL

W artykule dokonano analizy aktualnych warunków funkcjonowania Akademickiego Towarzystwa Andragogicznego. Wskazano wyzwania, przed jakimi stoi towarzystwo, oraz podjęto próbę wskazania współczesnej roli Akademickiego Towarzystwa Andragogicznego w świecie permanentnej zmiany. Za fundament działalności organizacji uznano balans pomiędzy ciągłością i zmianą.

EN

In the article the current working conditions of Academic Andragogic Society have been analysed. The challenges of the association were pointed out and there was an attempt to indicate the present role of the Academic Andragogy Association in the world of permanent change. A balance between continuity and change was considered to be the foundation of the organisation’s activity.

4

Ciągłość i cezury w życiu wyrazów. Eksperyment warsztatowy

100%

Handke K.

Studia Językoznawcze. Synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny

|

2012

|

vol. 11

7-36

EN

The experimental study of the vitality of the vocabulary of the Polish language is based on the example of the collection of names and definitions of men and women, which are used in the works of the outstanding Polish writer - Stefan Żeromski (1864 – 1925). These words (a total of 864 words) were set against their vitality in the idiolect of the author of the article (born in the year 1932). Thereafter they were compared with the condition of the national vocabulary documented in two lexicons of the Polish language edited by W. Doroszewski (based on the canon of texts of the XIX century and the first half of the XX century) and edited by S. Dubisz (incorporating the modern language). The experiment was based on the verification of the continuity of the life of words in the idiolect of the direct witness and participant in the long-term period of the life of the vocabulary. The conclusions, which were drawn up on the basis of this study, are as follows: the permanent vitality of words (lexical and semantic) is maintained during a longer period in the live public communication, as compared to the lexicons. 56,7% of the collection of words used in Żeromski’s letters were preserved in the author’s idiolect. Besides, during a period of more than 150 years, several caesuras (turning points) in the life of specified groups of the analyzed vocabulary were observed. The most expressive caesura occurred at the end of the XX century and the beginning of the XXI century; during this period, the life of many words -- including the live language of communication -- which had been used before, discontinued. The external reasons are mainly the systemic changes, which took place after the second World War, and most recently – the civilization and cultural changes.

5

Kwestia jednolitości i ciągłości twórczości Paula Ricoeura

84%

Jakubowski J.

Przegląd Filozoficzny. Nowa Seria

|

2016

|

issue 2

6

Synechizm w epistemologii i pluralistycznej metafizyce Williama Jamesa

84%

Pawlak W.

Przegląd Filozoficzny. Nowa Seria

|

2023

|

issue 3

194-212

7

Lubelska szkoła pedagogiki specjalnej - tradycja i wyzwania współczesności (Jubileusz 50-lecia)

84%

Palak Z., Brodacka M., Chimicz D.

Lubelski Rocznik Pedagogiczny

|

2022

|

vol. 41

|

issue 4

263-272

EN

The Lublin school of special education, celebrating its 50th anniversary, was established by Professor Zofia Sękowska, a distinguished employee of the Maria Curie-Skłodowska University in Lublin. The distinctive features of this modern and creative concept of special psychopedagogy are interdisciplinarity, deep humanism and anthropocentrism. These features are reflected both in the methodology of scientific research, solving complex research and diagnostic problems, developing concepts, and methods of influencing special education in the area of education, therapy, rehabilitation, and social rehabilitation. Scientific research carried out at the Department of Special Psychopedagogy and Special Sociopedagogy of UMCS is a continuation and creative development of the living and current traditions of the Lublin school of special education, emphasizing the inextricable relationship and the key importance of psychological, pedagogical, and sociological problems in the theory and practice of special education.

PL

Obchodząca jubileusz 50-lecia istnienia lubelska szkoła pedagogiki specjalnej została stworzona przez Profesor Zofię Sękowską, zasłużonego pracownika UMCS w Lublinie. Charakterystycznymi cechami tej nowoczesnej i twórczej koncepcji psychopedagogiki specjalnej są interdyscyplinarność, głęboki humanizm i antropocentryzm. Te cechy mają swój wyraz zarówno w metodologii badań naukowych, rozwiązywaniu złożonych problemów badawczych i diagnostycznych, opracowywaniu koncepcji, oraz metod oddziaływania pedagogiki specjalnej w płaszczyźnie edukacji, terapii, rehabilitacji i resocjalizacji. Badania naukowe realizowane w Katedrze Psychopedagogiki Specjalnej i Socjopedagogiki Specjalnej UMCS stanowią kontynuację i twórcze rozwinięcie żywych i aktualnych tradycji lubelskiej szkoły pedagogiki specjalnej, akcentującej nierozerwalny związek i kluczowe znaczenie psychologicznych, pedagogicznych i socjologicznych problemów w teorii i praktyce pedagogiki specjalnej.

8

CIĄGŁOŚĆ I ZMIANA W POLSKIEJ ANDRAGOGICE – WYBRANE ASPEKTY Z PERSPEKTYWY CZASU

84%

Dubas E. b.

Edukacja Dorosłych

|

2018

|

vol. 2(79)

EN

The article deals with achievements of Polish andragogy from nearly century perspective, with special attention to its continuity and change. The author emphasises chosen reflections of Polish adragogists on continuity and change, furthermore continuity and changes are also considered as a context for analysis of research subject in andragogy, change of research paradigms and including such aspects as theory.

PL

W tekście podjęto próbę spojrzenia na dokonania polskiej andragogiki jako nauki z perspektywy prawie stulecia, akcentując ciągłość i zmianę w jej rozwoju. Autorka uwypukliła wybrane refleksje nad ciągłością i zmianą podejmowane przez polskich andragogów, a także uwzględniła kontekst ciągłości i zmiany, analizując przedmiot badań andragogiki, zmianę paradygmatów badawczych oraz kwestię jej teoretyczności.

9

Да праблемы пераемнасці беларускай літаратурнай мовы: лацінаграфічныя тэксты XVIII стагоддзя

67%

Свістунова М.

Acta Albaruthenica

|

2020

|

issue 20

239-253

PL

Artykuł jest poświęcony problemowi ciągłości między okresem starobiałoruskim a okresem nowego białoruskiego języka literackiego. Szeroko rozpowszechniony pogląd o istnieniu przerwy w tradycji pisemnej w rozwoju białoruskiego języka literackiego nie był jedyny wcześniej, a teraz jest poddawany analizie krytycznej. Artykuł omawia związek między ciągłością białoruskiego języka literackiego a problemem jego periodyzacji, koncepcją historii języka białoruskiego i historii literatury białoruskiej. Podjęto próbę obalenia stereotypowej opinii o niewielkiej liczbie zabytków literatury białoruskiej XVIII wieku przez odwołanie do mało znanych i niedawno odnalezionych tekstów napisanych alfabetem łacińskim. Sformułowano wnioski na temat przyczyn i celów stosowania w języku białoruskim w XVIII wieku łacińskiego systemu graficznego, zwrócono również uwagę na potrzeby eksploracji ówczesnych tekstów białoruskich w takich obszarach, jak pamiętnikarstwo, piśmiennictwo religijne i urzędowe.

EN

The article is devoted to the problem of continuity between the old Belarusian period and the period of the new Belarusian literary language, as well as to Latin graphic texts of the 18th century. The most widespread opinion about the existence of a break in the written tradition of the Belarusian literary language was not the only one before, but now it is being critically analyzed. The article considers the linkages between the continuity of the Belarusian literary language and the problem of its periodization, the concept of Belarusian language history and the history of Belarusian literature. An attempt has been made to refute the stereotypical opinion about the small number of texts of the 18th century Belarusian literature by addressing the little known and recently discovered Latin graphic texts. Conclusions have been made concerning the reasons and aims of using the Latin graphic system for writing in the Belarusian language in the 18th century. An opinion concerning such research directions of the Belarusian texts of that time as memoirs, confessional and official writings has been given as well.

BE

Артыкул прысвечаны праблеме пераемнасці паміж старабеларускай і новай беларускай літаратурнай мовай, а таксама лацінаграфічным тэкстам XVIII ст. Пашыранае меркаванне аб існаванні перарыву пісьмовай традыцыі ў развіцці беларускай літаратурнай мовы не было адзіным і раней, а ў сучаснасці падлягае крытычнаму аналізу. У артыкуле разглядаецца сувязь праблемы пераемнасці беларускай літаратурнай мовы з праблемай яе перыядызацыі, канцэпцыі гісторыі беларускай мовы і гісторыі беларускай літаратуры. Робіцца спроба абвергнуць стэрэатыпнае меркаванне пра ма-лалікасць помнікаў беларускага пісьменства XVIII ст. праз апеляцыю да малавядомых і нядаўна адшуканых лацінаграфічных тэкстаў. Прыводзяцца высновы аб прычынах і мэтах выкарыстання ў XVIII ст. лацінскай графічнай сістэмы для пісьма па-беларуску, а таксама выказваюцца меркаванні адносна такіх напрамкаў для пошуку тагачасных беларускамоўных тэкстаў, як мемуарыстыка, канфесійнае і афіцыйна-справавое пісьменства.

10

Szkoła raczańska w służbie dawnych tradycji i wartości

67%

Lis-Wielgosz I.

Kultura Słowian. Rocznik Komisji Kultury Słowian PAU

|

2024

|

vol. XX

123-135

EN

This article raises the question of durability and continuity of writing, literary and cultural tradition in the Serbian lands, and territories settled by the Serbs due to the Great Migrations (Velika Seoba Srba) in 1690. The considerations focus on a small, but very influential milieu of monks of the Rača Monastery. Their efforts to sustain and save old (medieval) traditions and values significantly affected the model of periodisation of Serbian culture and literature. Time of the Rača monks’ activity – especially in exile (in territories of Southern Hungary) – should be considered as a period of fostering old (medieval) patterns, and simultaneously a period of slow cultural pre-orientation and entering into the path to the modern period. Thus the reflection focuses on the issue of durability of the Serbian Middle Ages and so called transitional period but, first of all, the paper emphasises crucial historical facts, the great role, and contribution to cultural-social (and especially writing and literary) heritage by the informal but influential School of Rača which is usually marginalised, rarely exposed in academic studies and discussions.

PL

Artykuł podnosi problem trwałości i ciągłości tradycji piśmienniczej, literackiej oraz kulturowej na ziemiach serbskich i terenach przez Serbów zasiedlonych na skutek migracji – Wielkiego Exodusu (Velika Seoba Srba) 1690 roku. Rozważania koncentrują się na niewielkim, lecz bardzo wpływowym, środowisku mnichów raczańskich, którego wysiłki na rzecz podtrzymania i ocalenia dawnych (średniowiecznych) tradycji i wartości znacząco wpłynęły na periodyzacyjny model kultury i literatury serbskiej, a czas działalności raczan – zwłaszcza na uchodźstwie (na obszarze południowych Węgier) – uznać należy za okres pielęgnowania dawnych (średniowiecznych) wzorców i jednocześnie powolnej preorientacji kulturowej i wkraczania na ścieżkę nowożytności. Refleksja dotyka zatem kwestii trwałości epoki serbskiego średniowiecza i tzw. okresu przejściowego (czasu paralelnie rozwijającej się literatury średniowiecznej, literatury barokowej, zawierającej wzorce zarówno postbizantyjskiej literatury średniowiecznej, jak i nowe – oparte o model syntezującego średniowiecze i renesans baroku polsko-ukraińskiego, a także literatury barokowo-oświeceniowej), nade wszystko zaś przypomina o losach, wielkiej roli i wkładzie w dziedzictwo kulturowo-społeczne (szczególnie piśmiennicze i literackie) nieformalnej, lecz wpływowej szkoły raczańskiej, zwykle marginalizowanej, z rzadka eksponowanej w opracowaniach i dyskusjach naukowych.

11

From Enduring to Development. Trump’s foreign policy and Central and Eastern Europe

67%

Domaradzki S.

Krakowskie Studia Międzynarodowe

|

2021

|

issue 1

165-178

PL

Donald Trump to zapewne najbardziej kontrowersyjny prezydent Stanów Zjednoczonych od końca zimnej wojny. Do tej pory wszelkie próby publicystycznej analizy jego polityki zagranicznej wpadają w pułapkę ideologicznego i emocjonalnego subiektywizmu. Celem artykułu jest uniknięcie (na tyle, na ile jest to możliwe) tej pułapki i skoncentrowanie się na istocie polityki zagranicznej Trumpa wobec państw Europy Środkowo-Wschodniej. Artykuł oparty jest na jakościowej i porównawczej analizie polityki administracji Baracka Obamy i Donalda Trumpa wobec tego regionu w poszukiwaniu elementów zmiany i kontynuacji między tymi dwoma administracjami. W oparciu o wyniki badań autor dochodzi do wniosku, że za czasów administracji Trumpa region odgrywa ważniejszą rolę w amerykańskiej polityce zagranicznej.

EN

Donald Trump is probably the most controversial American president after the end of the Cold War. Until now, any journalist attempt for analysis of his foreign policy falls in the immediate trap of ideological and emotional bias. The aim of this paper is to avoid (as much as it is possible) this trap and to focus on the nature and essence of Trump’s administration foreign policy towards the countries of Central and Eastern Europe. The paper conducts qualitative and comparative analysis of the Barack Obama and Donald Trump administrations towards the region in pursuit of the elements of change and continuity between the two administrations. Based on the research findings the author argues that during the Trump administration the region plays more important role in the American Foreign Policy.

12

Los límites de lo vocálico y lo continuo en la fonología del español

59%

Veiga A.

Roczniki Humanistyczne

|

2024

|

vol. 72

|

issue 6 Zeszyt specjalny

7-17

PL

W fonologii zbyt powszechne jest opisywanie pewnych inherentnych cech fonemów w kategoriach zasadniczo fonetycznych, bez ustalenia względnego funkcjonowania wszystkich ich właściwości fonologicznych. W hiszpańskim systemie fonologicznym pozornie samogłoskowe właściwości alofonów fonemu spółgłoskowego /ʝ/ lub posiadających szczególne cechy fonetyczne, słabych wariantów nieciągłych fonemów /b/, /d/, /g/, wymagają ponownej analizy w odniesieniu do wspomnianych względnych granic, takich cech jak wokaliczność i ciągłość. Celem artykułu jest też weryfikacja rzeczywistej minimalnej granicy funkcjonalnej terminów fonetycznych, ponowna refleksja nad zasięgiem słownictwa wywodzącego się z fonetyki, a powszechnie używanego w fonologii, oraz krótki krytyczny przegląd niektórych dobrze znanych propozycji interpretacyjnych (zwłaszcza najnowszej propozycji Akademii).

EN

It is all too common in phonology to describe certain inherent features in basically phonetic terms, not recognising, in principle, the relative functioning of every phonological feature. The observation in Spanish of apparently vocalic properties in allophones of the consonant phoneme /ʝ/, or that of the peculiar phonetic nature of the weak variants of the functionally non-continuous phonemes /b/, /d/ and /g/, requires reconsidering – on the basis of the aforementioned relative functioning – of the limits of features such as vocalic and continuant in the structure of the Spanish phonological system. The aim of this article is to verify the truly minimal character, in phonetic terms, that a functional boundary can offer, to reflect once again on the limitations of the vocabulary, with a phonetic base, that is commonly used in phonology, and to carry out a very brief critical review of some well-known interpretative proposals (in particular, that of the most recent academic grammar).

ES

Es demasiado habitual en fonología el describir ciertos rasgos inherentes en términos básica-mente fonéticos, no reconociendo por principio el funcionamiento relativo de todo rasgo fonológico. La observación en español de propiedades aparentemente vocálicas en alófonos del fonema consonántico /ʝ/, o la de la peculiar naturaleza fonética de las variantes débiles de los fonemas funcionalmente no continuos /b d g/, exige reconsiderar, sobre la base del antedicho funcionamiento relativo, los límites de rasgos como vocálico y continuo en la estructura del sistema fonológico español, verificando el carácter verdaderamente mínimo ―en términos fonéticos― que puede ofrecer una frontera funcional, reflexionando una vez más sobre las limitaciones del vocabulario ―de base fonética― utilizado habitualmente en fonología y realizando una muy somera revisión crítica de algunas conocidas propuestas interpretativas (en particular, la de la más reciente gramática académica).

13

Norwid jako strateg w kontekście rozważań o walce i wojnie

34%

Kasperski E.

Studia Norwidiana

|

2015

|

vol. 33

51-76

EN

Norwid’s deliberations about strategy were not a very well known but important and inventive current in his thought and literary work. In his concise essay La philosophie de la guerre, in the rhapsody Fulminant and in numerous poems, poetical digressions, remarks, notes and memorials the writer defined strategy as a domain of knowledge, a kind of art and a practical skill, necessary to reach long-range historical aims, and especially – in the particular situation of the partitions of Poland and in the face of the lost uprisings – to conduct an efficient struggle for independence, ending in a success. Opposing the long-term planning and strategic actions to a war, a battle, a skirmish and short-term plots – or in one word: to “bloody episodes, “convulsive straining”, futile martyrdom and fatalities, Norwid advocated a peaceful struggle carried on incessantly and consistently, a struggle that aimed at realizing positive human values, and not selfish goals. He thought that this kind of “struggle is a normal task of Humanity” and a universal law of history; whereas bloody war – is a license and an exception, acceptable only in the situation of a “just war”, in defense of universal values that were vio¬lated. According to this conception the writer contrasted the “soldier’s” attitude capable of he-roism first of all in everyday life and everyday work, with the “marauding soldier’s” one, taking one’s anger out on other people in aggression, violence; one greedy for blood and revenge. Hence in Norwid’s understanding it was the ability to predict and forestall events and to take precautionary measures in time that was the essence of strategy. He also connected successful strategy with working out and keeping to “a perfectly well conceived plan” that, owing to earlier preparations, concentrating the means in the right place and time, as well as to well thought out maneuvers, eliminated or reduced to a necessary minimum the use of physical force and violence towards the opponent. The basis of strategy was then formed by a long-range intellectual conception, and also by the ability to carry on struggle with various means, including also struggle “on the field of the idea” and “on the field of the word”.

14

Norwid jako strateg w kontekście rozważań o walce i wojnie

34%

Kasperski E.

Studia Norwidiana

|

2015

|

vol. 33

51-76

EN

Norwid’s deliberations about strategy were not a very well known but important and inventive current in his thought and literary work. In his concise essay La philosophie de la guerre, in the rhapsody Fulminant and in numerous poems, poetical digressions, remarks, notes and memorials the writer defined strategy as a domain of knowledge, a kind of art and a practical skill, necessary to reach long-range historical aims, and especially – in the particular situation of the partitions of Poland and in the face of the lost uprisings – to conduct an efficient struggle for independence, ending in a success. Opposing the long-term planning and strategic actions to a war, a battle, a skirmish and short-term plots – or in one word: to “bloody episodes, “convulsive straining”, futile martyrdom and fatalities, Norwid advocated a peaceful struggle carried on incessantly and consistently, a struggle that aimed at realizing positive human values, and not selfish goals. He thought that this kind of “struggle is a normal task of Humanity” and a universal law of history; whereas bloody war – is a license and an exception, acceptable only in the situation of a “just war”, in defense of universal values that were violated. According to this conception the writer contrasted the “soldier’s” attitude capable of he-roism first of all in everyday life and everyday work, with the “marauding soldier’s” one, taking one’s anger out on other people in aggression, violence; one greedy for blood and revenge. Hence in Norwid’s understanding it was the ability to predict and forestall events and to take precautionary measures in time that was the essence of strategy. He also connected successful strategy with working out and keeping to “a perfectly well conceived plan” that, owing to earlier preparations, concentrating the means in the right place and time, as well as to well thought out maneuvers, eliminated or reduced to a necessary minimum the use of physical force and violence towards the opponent. The basis of strategy was then formed by a long-range intellectual conception, and also by the ability to carry on struggle with various means, including also struggle “on the field of the idea” and “on the field of the word”.

Refine search results

Kwestia jednolitości i ciągłości twórczości Paula Ricoeura

Informacyjna ciągłość łańcucha dostaw

Akademickie Towarzystwo Andragogiczne – ciągłość i zmiana

Ciągłość i cezury w życiu wyrazów. Eksperyment warsztatowy

Kwestia jednolitości i ciągłości twórczości Paula Ricoeura

Synechizm w epistemologii i pluralistycznej metafizyce Williama Jamesa

Lubelska szkoła pedagogiki specjalnej - tradycja i wyzwania współczesności (Jubileusz 50-lecia)

CIĄGŁOŚĆ I ZMIANA W POLSKIEJ ANDRAGOGICE – WYBRANE ASPEKTY Z PERSPEKTYWY CZASU

Да праблемы пераемнасці беларускай літаратурнай мовы: лацінаграфічныя тэксты XVIII стагоддзя

Szkoła raczańska w służbie dawnych tradycji i wartości

From Enduring to Development. Trump’s foreign policy and Central and Eastern Europe

Los límites de lo vocálico y lo continuo en la fonología del español

Norwid jako strateg w kontekście rozważań o walce i wojnie

Norwid jako strateg w kontekście rozważań o walce i wojnie