PL EN


2016 | LXXI | 209-217
Article title

Wariacje na temat twórczości kabaretowej Juliana Tuwima

Content
Title variants
EN
Variations on Julian Tuwim’s cabaret creations
Languages of publication
PL
Abstracts
EN
The essay is an interpretation of Tuwim’s cabaret song maintained in a street ballad style, Ostatnia dziewica, which was written for a Qui Pro Quo star Mira Zimińska. Ostatnia dziewica is a parody of the folk song Za Ebru falą, one of the most popular compositions of the 19th century. Tuwim’s work is a witty comment on a literary and social image of spinsterhood. Although Tuwim considered his cabaret creation as a commercial and lowbrow product, he never abandoned the frivolous muse. Not only was this first “mass poet” the main author the Qui Pro Quo, he also provided songs, sketches and monologues (signed with one of his thirty three pseudonyms) to numerous variété theatres. He was a co-founder of the Pikador literary cabaret and collaborated with cabarets Bi-Ba-Bo, Miraż, Czarny Kot, Sfinks, Perskie Oko, Banda, Cyganeria, Stara Banda and Cyrulik Warszawski.
Year
Volume
Pages
209-217
Physical description
Dates
published
2016
Contributors
  • Katedra Literatury Polskiej XX i XXI wieku, Instytut Filologii Polskiej Wydział Filologiczny, Uniwersytet Łódzki, smyczekkatarzyna@gmail.com
References
  • Adrjański Zbigniew. 2002. Złota księga pieśni polskich. Pieśni, gawędy, opowieści. Wydanie 5. Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona.
  • Bergson Henri. 1977. Śmiech. Esej o komizmie. Kraków: Wydawnictwo Literackie.
  • Dziemidok Bogdan. 2011. O komizmie. Od Arystotelesa do dzisiaj. Gdańsk: Słowo/obraz terytoria.
  • Dziewoński Ryszard. 2010. Dodek Dymsza. Łomianki: Wydawnictwo LTW.
  • Ignaczak Lidia. 2007. Tuwimowski romans z piosenką. W: Ratajska Krystyna i Cieślak Tomasz, red. Julian Tuwim. biografia, twórczość, recepcja. Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego. S. 252––268.
  • Krukowski Kazimierz. 1958. Moja Warszawka. Wydanie 2. Warszawa: Filmowa Agencja Wydawnicza.
  • Michalski Dariusz. 2007. Powróćmy jak za dawnych lat… czyli krótka historia polskiej muzyki rozrywkowej (lata 1900–1939). Warszawa: Iskry.
  • Muecke Douglas Colin. 2002. Ironia. Podstawowe klasyfikacje. W: Ironia. Red. Głowiński Michał. Gdańsk: Słowo/obraz terytoria. S. 43–74.
  • Słownik rodzajów i gatunków literackich. 2006. Red. Gazda Grzegorz i Tynecka-Makowska Słowinia. Kraków: Universitas.
  • Słownik terminów literackich. 1988. Red. Głowiński Michał i Sławiński Janusz. Wydanie 2. Wrocław: Ossolineum.
  • Stępień Tomasz. 2002. Kabaret Juliana Tuwima. W: Tuwim Julian. Kabaretiana. Warszawa: Czytelnik. S. 5–34.
  • Tuwim Julian. 1982. Ostatnia dziewica. W: Krukowski Kazimierz. Mała antologia kabaretu. Warszawa: Wydawnictwo Radia i Telewizji. S. 214–215.
  • Tuwim Julian. 2002. Cokolwiek Chopina. W: Julian. Kabaretiana. Warszawa: Czytelnik. S. 129–133.
  • Zimińska-Sygietyńska Mira. 1985. Nie żyłam samotnie. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe.
  • Żeleński-Boy Tadeusz. 1985. Reflektorem w mrok. Wydanie 4. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy.
Document Type
Publication order reference
Identifiers
ISSN
0079-4791
YADDA identifier
bwmeta1.element.desklight-1c236757-2ffb-4170-9f45-80b9fa30caf3
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.