PL EN


2011 | 1–2/2011 (12–13) | 13 - 20
Article title

Współczesny menedżer w organizacji

Content
Title variants
Languages of publication
PL
Abstracts
PL
Kluczową rolę w procesach zarządczych w przedsiębiorstwach odgrywają menedżerowie, na których spoczywa odpowiedzialność za efekty podejmowanych decyzji. Podejmowanie decyzji jest wynikiem pojawiających się okazji lub problemów. Zapobieganie problemom wymaga od zarządcy podejmowania przemyślanych, często odważnych i ryzykownych decyzji. Rola współczesnego menedżera zmieniła się w ciągu kilkunastu lat. Powodem tego była transformacja polskiej gospodarki z socjalistycznej, która dyktowana była głównie zamkniętym politycznym układem kilku państw do wolnorynkowej, globalistycznej, której rozwój ściśle zależy od pozycjonowania przedsiębiorstw na rynku i jest ściśle związany siecią powiązań z otoczeniem konkurencyjnym. Przystąpienie do Unii Europejskiej spowodowało znaczne zmiany w standardach menedżerskich oraz zarządzania polskich przedsiębiorstw a zwłaszcza tych, których celem było ekspansja na rynkach unijnych. Współczesny polski menedżer musi koniecznie dokonać zmian w swoim wizerunku, osobowości i cech charakteru, zacząć kierować się potencjałem, a nie tylko wynikami (Roosevelt Thomas 1998: 379), i oczywiście znać języki obce (Stępczak 2003: 35). Potrzeba zmiany stereotypów wizerunku osoby zarządzającej jest konieczna, ponieważ dotychczasowy styl zarządzania może być niepraktyczny w nowych realiach (Mazurkiewicz 2004: 12–13). Nabywanie nowych cech menedżera polega na skutecznym odrzucaniu pewnych zachowań z przeszłości, zależności politycznych oraz hermetyzacji, a także promowanie nowych standardów innym wewnątrz i na zewnątrz firmy. Podkreślanie kanonu wartości i postępowanie zgodnie z nimi powinno tworzyć kulturę organizacyjną pobudzającą do twórczego działania (Penc 2001: 88), otwartą na pozytywne zmiany i kreującą wzorce zgodne z preferencjami otoczenia i powszechną akceptacją nowoczesnej sztuki zarządzania. Nowa kultura organizacji kształtuje efektywny język komunikacji, relacje pionowe w strukturze zarządzania przedsiębiorstw, możliwości większej partycypacji niższych szczebli zarządzania w procesach strategicznych. Ponadto określa dobrze zrozumiane i odbierane przez przedsiębiorstwa zasady współzawodnictwa na rynkach, postępując z dyrektywami Unii Europejskiej precyzuje reguły wykorzystywania zasobów oraz ograniczenia nałożone na produkt przeznaczony dla klienta. Efektywne rozwiązywanie problemów decyzyjnych, praca grupowa wymaga od współczesnych menedżerów umiejętności nawiązywania kontaktów, wyrażania swoich myśli w sposób zrozumiały zarówno dla przełożonych, jak i dla podwładnych. Współczesny menedżer powinien ponadto znać cechy charakteru swoich podwładnych, rozumieć ich postawy i motywy, co pozwoli mu przewidzieć zachowania ich w różnych sytuacjach.
Keywords
Year
Pages
13 - 20
Physical description
Dates
published
2011-08-30
Contributors
References
  • Johnston, R.E., Bate, J.D. 2003. The power of strategy innovation, New York: American Management Association AMACOM.
  • Kubik, K. 2005. Menedżer w przedsiębiorstwie przyszłości, Toruń: TNOiK.
  • Mazurkiewicz, P. 2004. Europejczycy o nas, my o Europejczykach. Manager, nr 8.
  • Penc, J. 1996. Decyzje w zarządzaniu, Kraków: Wydawnictwo Profesjonalnej Szkoły Biznesu.
  • Penc, J. 2001. Decyzje menedżerskie, Warszawa: C.H. Beck.
  • Roosevelt, Theodore R. 1998. Zróżnicowanie a organizacje przyszłości, w: Hesselbein, F., Goldsmith
  • M., Beckhard R. (red.) Organizacja przyszłości, Warszawa: Business Press.
  • Stępczak, S. 2003. Euromenedżer, czyli, kto?, Personel i Zarządzanie, nr 23.
Document Type
Publication order reference
Identifiers
ISSN
1733-9758
YADDA identifier
bwmeta1.element.desklight-6ac1b659-50d3-4e0f-87e3-4e512fb432cb
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.