The main purpose of the paper is to discuss Mikołaj Rej’s critic of rhetoric reduced to the art of embellishing words in his famous parenetical work "The Image of a Good Man’s Life" (Krakow 1567-68). Using the metaphor 'the tinged words', Renaissance author revoked well-known figure 'colors of rhetoric' (colores rhetorici) in the context of contemporary sophists who were masters in multiplication of linguistic ornaments. For Rej, the simplicity of language (correlated in the light of the Good News with a Christian life) was the main condition of truth and truthfulness. Thus, the major rule of his rhetoric might be epitomized in two Latin words: sola veritas (‘only truth’).
Sądzę, że przykład pisarstwa krytycznoliterackiego Michała Grabowskiego, krytyka doby romantyzmu, ukazuje nie tylko indywidualne zmagania krytyka z własnym tekstem, ale prezentuje także wzorzec udzielania porad dominujący w XIX-wiecznej krytyce. Przykład strategii retorycznych wykorzystanych przez Grabowskiego otworzy dyskusję nad znacznie szerszym zagadnieniem – pozwoli zaprezentować jeden z wielu romantycznych modeli krytyki, która mimo dowartościowania roli odbiorcy opierała się na retorycznym oddziaływaniu na wybory czytelnika. Choć krytykę Grabowskiego charakteryzuje koncyliacyjny ton, a pisarz zdaje się jedynie doradzać czytelnikom, to w jego wypowiedziach łatwo odnaleźć także próby sterowania rozwojem literatury i jej recepcją. W artykule przybliżam środki retoryczne, które wykorzystywał autor O poezji XIX wieku, co pozwoli na pełniejsze objaśnienie jego myśli krytycznoliterackiej.
XX
The example of critical literary texts by Michał Grabowski, a critic of the romantic era, demonstrates not only his individual struggle with his own text, but also presents the model of expressing recommendations that prevailed in the 19th century critique. The example of rhetorical strategies used by Grabowski will open a discussion about a much broader issue – it will make it possible to present one of many romantic models of criticism which, despite empowering the audience, was based on a rhetorical influence on the reader's choices. Although Grabowski's criticism is characterized by a conciliatory tone, and the author seems to only provide readers with advice, his expressions also reveal attempts at controlling the development of literature and its reception. I will thus present the tools used by the author of O poezji XIX wieku, which will allow me to more fully elucidate his literary critical views.
The article contains a review of several types of rhetoric used in pastoral preaching by bishop Grzegorz Ryś, an auxiliary bishop of the Archdioceses of Cracow. Among them there are, inter alia: examples, metaphors, analogies, contrasts, and the most common – rhetorical questions. Speeches selected for the analysis come from several sources differing in terms of the communication situation.
Sensualism belongs to the distinctive characteristics of Baroque literature. It appears in arelatively broad spectrum of genres and text strategies. The article deals with the genre of meditation in Czech literature, especially with the notable influence of the Jesuit spirituality (Spiritual Exercises of Ignatius of Loyola) on the Czech Baroque books in the 17th and 18th centuries (F. Kadlinský, Zlatá ctností kniha, 1662; V. Martinedes, Uzda duchovní, 1672; B.H. Bilovský, Druhé rozvažování postní, 1721). These works cultivated private spirituality and were intended for individual reading. The Jesuit conception is based on sensual effects, especially mental exercises of the visual imagination (the visual art as amodel for literature). For this Baroque texts used refined rhetorical and stylistic strategies (description, enumeration, parable).
This article reviews some of the rhetorical means of constructing the image of Hillary Rodham Clinton as a presidential contender in 2016 election campaign. It explores this in the context of research on “gendered” political discourse particularly political campaigning and media coverage of female contenders. It argues that women politicians in the US need to be much more pro-active in controlling the construction of their public perception than male politicians. It reviews previous studies to verify whether there is more continuity or innovation in the rhetorical construction of Hillary Clinton’s political leadership. The materials from the official webpage (hillaryclinton.com) publicized in 2016 are analyzed with respect to persuasive presentational techniques and verbal and visual rhetorical devices.
PL
Niniejsze studium poświęcone jest retorycznym sposobom konstruowania obrazu kandydatki na prezydenta USA Hillary Rodham Clinton podczas pierwszej fazy kampanii 2016 roku. Kontekstem studium jest literatura na temat różnic genderowych w dyskursie politycznym, a w szczególności badania poświęcone medialnym reprezentacjom kobiet w polityce, z których wynika, że kobiety, przynajmniej w USA, muszą bardziej aktywnie niż mężczyźni kreować swój publiczny wizerunek. Za pomocą perspektywy retorycznej, zbadano strategiczny sposób konstruowania i kontrolowania publicznego obrazowania Hillary Clinton w reakcji na przedstawienia jej kandydatury przez media głównego nurtu. Analizie poddano materiały tekstowe i wizualne z ofi cjalnej strony internetowej (hillaryclinton.com) z początku 2016 roku z punktu widzenia zastosowanych technik prezentacji i perswazji.
Artykuł opisuje język obelżywy występujący na Twitterze, w szczególności (i) strategie kognitywne radzenia sobie z atakami werbalnymi, (ii) użyte figury retoryczne/stylistyczne oraz (iii) środki językowe wykorzystywane zarówno przez atakujących i atakowanych. Opisane tweety ilustrują następujące różnice między tweetami i odpowiedziami na nie: zmiana rejestru, zamiana eksplicytnego komentarza obelżywego na implicytny, odwrócenie figury i tła itp. Strategie kognitywne obejmują na przykład ignorowanie treści obelżywych, pozorną zgodę z komentarzem obelżywym oraz atakowanie osoby obrażającej eksplicytnym lub implicytnym komentarzem.
EN
The paper deals with offensive language gleaned from Twitter, encoded by (abusive) insults and verbal reactions to them. The study aims to analyse how they are constructed in terms of (i) the cognitive strategies employed by the insultees, (ii) rhetorical figures and (iii) linguistic devices used by both the insulters and insultees. The tweets are illustrative of the following shifts occurring in responses relative to insults: register clash, changing explicit insult into implicit, figure/ground reversal, syntactic echoing, changing abusive language into jocular or into an ironic insult, etc. The cognitive strategies employed by the insultees comprise: ignoring the insulting content, agreeing with the insult, and attacking the insulter with an explicit or implicit insult.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.