This article concerns new sub-discipline of science media, ie. music and media journalism. Its primary purpose is to analyze texts forming rock artists in the 80s, and for the fight against the regime of PRL, totalitarianism, slavery societies and individuals by the Communist system. Another equally important aspect, especially in the perspective of music media studies, is systematization of Polish rock in the decade of 80, which – contrary to popular belief - was not a uniform phenomenon. As a result of review of these two issues, we were able to establish a very interesting implication (broader: the socio-political context), namely the relationship between the intensity and the forms of contestation of socialism and then authorities (including power in genere) by representatives of the various strands of rock and typology established intra-musical.
PL
Artykuł dotyczy nowej subdyscypliny nauk o mediach, tj. dziennikarstwa i mediów muzycznych. Jego podstawowym celem jest analiza tekstów artystów rockowych tworzących w latach 80., a dotyczących walki z reżymem PRL-u, totalitaryzmem, zniewoleniem społeczeństwa i jednostek przez system komunistyczny. Drugim, nie mniej istotnym aspektem pracy, zwłaszcza w perspektywie badań nad mediami muzycznymi, jest usystematyzowanie polskiego rocka w dekadzie lat 80, który – wbrew powszechnemu mniemaniu - nie był zjawiskiem jednorodnym. W rezultacie zestawienia tych dwóch zagadnień, udało się ustalić bardzo ciekawą implikację (o szerszym: społeczno-politycznym kontekście), a mianowicie zależność pomiędzy intensywnością oraz formami kontestacji socjalizmu i ówczesnych władz (także władzy in genere) przez reprezentantów poszczególnych nurtów rocka a ustaloną typologią wewnątrz-muzyczną.
In the age when the world was divided by an iron curtain and societies living under a communist government were kept isolated from their capitalist counterparts, there were still areas which could hardly be moulded into this polarized framework. I refer here to culture and art, and also music, which, despite the tireless efforts of governments, especially the so-called “people’s democracy” regimes, remained a bond integrating populations regardless of the prevailing social and political system. After the Second World War, access to “bourgeois” jazz in Eastern Europe was curtailed; however, the situation gradually started to change in the late 1950s. One example of this at least partial “opening to the West” was Jazz magazine, which tended to objectively comment on the evolution of syncopated music in the Eastern Bloc, allowing us to review how this genre was assimilated in particular countries.
PL
W epoce podziału świata żelazną kurtyną, ergo separacji społeczeństw egzystujących w rygorach ustroju socjalistycznego od żyjących w systemie kapitalistycznym, istniały sfery, które trudno było reglamentować absolutnie. Należały do nich kultura, sztuka, w tym muzyka, które mimo usilnych zabiegów władz, zwłaszcza reżymowych w krajach tzw. demokracji ludowej, pozostawały spoiwem integrującym ludzi, bez względu na panujący system społeczno-polityczny. W Europie Środkowo-Wschodniej dostęp do „burżuazyjnego” jazzu był po II wojnie światowej ograniczony, aczkolwiek w drugiej połowie lat 50. zaczęło się to stopniowo zmieniać. Jednym z przykładów, przynajmniej częściowego „otwarcia na Zachód” był miesięcznik „Jazz”, zazwyczaj zobiektywizowanie komentujący ewolucję muzyki synkopowej także w bloku Wschodnim, dzięki któremu możliwe było odtworzenie procesów jej asymilacji w konkretnych krajach.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.