The methodology of comparative and pedagogical research is currently undergoing certain changes, the scope of which is interesting to researchers from other fields. The starting point of this article is the theoretical and methodological basis of comparative pedagogy. The first part of the study is a specific introduction to the theoretical and methodological bases of comparative pedagogy. The author presents the aims and definitions of comparative pedagogy, as well as describes the importance of comparative pedagogy for the development of the education system. The second part is devoted to a historical view of the evolution of comparative pedagogy. The next part of the article presents the stages of development of comparative pedagogy. The last subsection discusses the processes of globalization in education.
PL
Metodologia badań porównawczo-pedagogicznych przechodzi obecnie pewne zmiany, których zakres stanowi przedmiot zainteresowań badaczy z innych dziedzin. Punktem wyjścia niniejszego artykułu są teoretyczne i metodologiczne podstawy pedagogiki porównawczej. Pierwsza część opracowania wprowadza w problematykę teoretycznych i metodologicznych podstaw pedagogiki porównawczej. Autor przedstawia cele i definicje pedagogiki porównawczej, a także opisuje znaczenie, jakie ma ona dla rozwoju systemu oświatowego. Druga część poświęcona jest historycznemu spojrzeniu na rozwój pedagogiki porównawczej. W kolejnej części artykułu przedstawione zostały etapy rozwoju pedagogiki porównawczej. Ostatni podrozdział dotyczy procesów globalizacji w przestrzeni edukacyjnej.
The aim of this study is to present the main features of the reform process in the Hungarian education system after 2010 and comparing it to the Polish education reform started in 2015. The analyzed education systems had common characteristics but since the fall of Communism they have developed differently. Nevertheless, we can observe several significant similarities in comparing the two recent reforms, the most prominent among them are the ways in which the reforms were prepared and implemented. In both cases, a dominant group with sufficient political powers decided to form the national education system in order to correspond to their worldview and political needs.
PL
Celem opracowania jest przedstawienie głównych procesów reformowania węgierskiego systemu edukacji po 2010 r. i porównanie ich z reformą w polskim systemie oświaty, prowadzonej po 2015 r. Obydwa systemy oświaty mają wspól- ne cechy i pochodzenie, ale po upadku komunizmu rozwijały się inaczej. Jednak możemy zaobserwować wiele podobieństw w zakresie zmianach wprowadzanych w ostatnich latach. Najważniejszy wśród nich jest sposób jak te reformy zostały przygotowane i wdrożone. W obu przypadkach dominująca grupa polityczna postanowiła stworzyć oświatę w taki sposób, aby odpowiadała ich światopoglądowi i potrzebom politycznym.
Warmer’s 1691 colloquy including ten languages – (Silesian) Polish, (Silesian) German, (eastern) Czech, (northern) Hungarian, (Flemish) Dutch, (northern) French, Italian, Spanish, English and Latin – is studied qualitatively and descriptively for representativeness and typical European character of address forms and routine formulae in expressive speech acts. Due to Warmer’s biography, the content of the book, the comparison to other versions, typographical habits, the uses of address pronouns and their comparison with prior research, the text is considered probably representative of the period from 1650 to 1680. The analysis of address pronouns reveals the following. In all vernacular languages save Dutch, there is a formal/informal address pronoun distinction. Among these languages (except Hungarian), we see the reciprocal use of the formal pronoun between all adults, between students, and between mother and daughter, and non-reciprocal use of the formal pronoun by male non-adults to adults. Based on this, the other pragmalinguistic aspects will be dealt with in the next installment, Part 2 of this study.
PL
W artykule poddano jakościowej i opisowej analizie opublikowaną w 1691 roku „Rozmowę” Christopherusa Warmera. Używa się w niej dziesięciu języków: śląskiej odmiany polskiego, śląskiej odmiany niemieckiego, wschodniej odmiany czeskiego, północnej odmiany węgierskiego, flamandzkiej odmiany niderlandzkiego, północnej odmiany francuskiego, włoskiego, hiszpańskiego, angielskiego i łaciny. Analiza dotyczy reprezentatywności i typowości form adresatywnych i utartych formuł zwracania się do kogoś w ekspresywnych aktach mowy. Biorąc pod uwagę biografię Warmera, zawartość książki, jej różne wersje, konwencje typograficzne oraz użycie zaimków adresatywnych (również w świetle wcześniejszych badań), można założyć, iż analizowany tekst jest reprezentatywny dla okresu między rokiem 1650 a 1680. Analiza zaimków adresatywnych prowadzi do następujących spostrzeżeń. We wszystkich językach poza niderlandzkim występuje rozróżnienie na zaimki formalne i nieformalne. W językach tych (z wyjątkiem węgierskiego) obserwujemy wzajemne, dwukierunkowe użycie zaimka formalnego między osobami dorosłymi, w gronie studentów oraz między matką i córką, a także jednokierunkowe użycie tego zaimka przez osoby niepełnoletnie płci żeńskiej w stosunku do dorosłych. Spostrzeżenia te posłużą zbadaniu innych pragmalingwistycznych aspektów tekstu Warmera, które zostaną omówione w odrębnej publikacji – drugiej części niniejszego artykułu.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.