This article presents the corporatism described in the works of Otto von Gierke. This German scholar, active at the turn of nineteenth and twentieth centuries, created an elaborate concept of social reconstruction based on historical, social and legal studies. In his works, central government and associations are in constant conflict. Both are dominant in certain eras, creating a cycle crucial to development of state and society. Gierke concluded that the next century would be an age of associations. Corporations, the sovereign and self-governed unions, would be fundamental to creation of a new federal state. His concept bore many similarities to the idea of civil society and, in fact, influenced many social activists and early pluralists all over Europe. The article presents Gierke’s ideas in the context of his life and intellectual formation. Moreover, it provides some information on reception of his ideas.
The main problem of considerations concerns the relationships and dependencies between selectedsocio-political factors as stressors and specific reactions to them of selected categories of people andgroups, analysed in terms of educational processes. The author is especially interested in the stressfuland educational role of human participation in the system of corporate trade as the source of artificiallycreated needs connected with continuous shopping and multiplying material goods. The second stress factor analysed below is the character of state power exercised by politicians, with the particular role of its distortion towards authoritarian relations. The final kind of synthetic summary of the above deliberations is an attempt of critical evaluation of the educational role of stress caused by the authoritarian school. And although the discussed stress factors the author attempts to refer to individual behaviours, taking into account, for example, the concepts of human nature, age and institution (e.g. school), the conclusions and findings resulting from these analyses are also more general. Their essence relates to the thesis that regardless of individual behaviours in a stressful situation, generally negative stressors, such as the impact of corporate economy, pathological character of exercising authority or authoritarian school usually shape negativebehaviour, including mainly authoritarian personalities.
W tekście omówiono zjawisko zbliżania się czy też przenikania dwóch sfer: świata sztuki i świata biznesu, które prowadzi do procesu konwergencji – upodobnienia się instytucji sztuki do korporacji (działalności artystycznej do działalności komercyjnej) i odwrotnie: instytucji biznesowych do instytucji sztuki. Uwaga skupiona została jednak na ostatnim zagadnieniu. Przedstawiono zatem korporacje, które używając swojej ekonomicznej siły, żywiołowo współzawodniczą z publicznymi muzeami sztuki i galeriami. Zaprezentowano typy działań i aktywności korporacyjnych, które doprowadziły do powstania jednych z najlepszych na świecie kolekcji sztuki, wywierając w ten sposób istotny wpływ na sztukę i globalny świat sztuki. Przyczyniły się także do potraktowania sztuki jako jednego z najbardziej skutecznych narzędzi marketingowych, służących kreowaniu pozytywnego wizerunku przedsiębiorstw i korporacji różnych sektorów. Pokazano też zjawisko korporacyjnego patronatu, który stał się potrzebny, by zrekompensować upadek dotacji państwowych. Podjęty w artykule problem włączony został w kontekst funkcjonowania globalnego rynku sztuki. Tym samym analizy kulturoznawcze uzupełniono analizami ściśle ekonomicznymi.
EN
In the text is discussed the phenomenon of infiltration of the two spheres: the art world and the business world, which leads to the convergence process: art institutions conformed to the corporation (artistic activities to commercial activities), and conversely: business institutions to art institutions. However, an attention will be focused on the last issue: corporations which use their economic power to compete with public museums and art galleries. The types of corporate actions and activities are presented that led to the creation of the best art collections in the world. Thanks to it corporations have a significant influence on the art sector and global art world. They also have contributed to treat the art as one of the most effective marketing tools for creating a positive businesses and corporations brand in different sectors. Also is shown the phenomenon of corporate sponsorship, which has become necessary to compensate the collapse of state subsidies. In conclusion, this specific issues are related to the context of the functioning of the global art market. Thus, the culture studies analysis will be complemented by the economic analyses.
Państwo włoskie w okresie faszystowskim było krajem, który błyskawicznie porzucił gospodarkę wolnorynkową na rzecz systemu korporacyjnego. Miał on zapewnić rozwój państwa, jego unowocześnienie, którego symbolem stały się pierwsze włoskie autostrady. Gospodarka do 1940 r. rozwijała się jednak wolno, ciągle drenowana na rzecz kolejnych konfliktów kolonialnych i wojny domowej w Hiszpanii. Wskutek tego okazała się całkowicie nieprzygotowana do wojny światowej. W czasie II wojny światowej włoska gospodarka była niewydolna i niezdolna do zapewnienia własnym siłom zbrojnym odpowiednio nowoczesnego sprzętu wojskowego. Jednocześnie nie potrafiono zaspokoić podstawowych potrzeb społeczeństwa włoskiego. Klęska militarna, a potem polityczna Włoch, najpierw dokonała się na polu zdewastowanej gospodarki, całkowicie zrujnowanej w latach 1940–1943.
EN
The Italian state in the Fascist era was a country which abandoned its free-market economy in favour of corporatism. It was supposed to ensure the state’s development and modernisation, symbolised the first Italian motorways. However, the economy grew slowly until 1940, continuously drained by subsequent colonial conflicts or the civil war in Spain. As a result, it proved to be completely unprepared for a world war. During the Second World War, the Italian economy was inefficient and unable to provide its own armed forces with suitably modern military equipment. At the same time, the basic needs of the Italian society could not be met. The military defeat of Italy, followed by political collapse, first occurred in the economy that was completely ruined between 1940-1943.
Italian fascism was not limited only to political issues, but it also covered important socio-economic problems. The basic element of Italian political doctrine was corporatism, which had a decisive influence on the shape of Italian legislation process in the field of constitutional, administrative, tax, commercial, labor and social security law. Corporate solutions created relations of the individual towards nation and citizen towards the state. From one point of view, the fascist socio-economical program denied the liberal free trade economy, but from the other, it was a counterbalance for a developing social ideology of class conflict, which was proclaimed by the socialists and communists. The idea of fascist corporatism in Italy gave a vision of social peace. It also improved the functioning of the government by subordination of trade unions to the state and by suppressing social divisions on the employer – employee line. The purpose of this study was to present fascist commercial law and it’s importance for economic policy of Mussolini state. The basic legal acts from the period of 1922 till 1939, which are related to fascist economy, were analyzed.
PL
Włoski faszyzm nie ograniczał się tylko do postulatów politycznych, lecz także podejmował ważne problemy społeczno-gospodarcze. Elementem konstytutywnym włoskiej doktryny był korporacjonizm, który miał decydujący wpływ na kształt włoskiego ustawodawstwa dotyczącego prawa konstytucyjnego, administracyjnego, podatkowego, gospodarczego, a także prawa pracy i ubezpieczeń społecznych. Korporacyjne rozwiązania kreowały stosunek jednostki wobec narodu, obywatela wobec państwa. Faszystowski program gospodarczo-społeczny stanowił z jednej strony zaprzeczenie liberalnej gospodarki wolnorynkowej, a z drugiej przeciwwagę dla zdobywającej poklask społeczny ideologii walki klas głoszonej przez socjalistów i komunistów. Idea faszystowskiego korporacjonizmu we Włoszech dawała wizję pokoju społecznego i perspektywę usprawnienia państwa przez podporządkowanie związków zawodowych państwu oraz tłumiła podziały społeczne na linii pracodawca – pracownik. Przedmiotem artykułu było przedstawienie faszystowskiego ustawodawstwa gospodarczego i jego znaczenia dla polityki ekonomicznej państwa Mussoliniego. Przeanalizowano podstawowe akty prawne z lat 1922–1939 dotyczące faszystowskiej gospodarki.
W artykule zakreślono historyczną i strukturalną panoramę portugalskiego systemu korporacyjnego okresu Nowego Państwa (1933–1974), odnosząc ją do politycznego – portugalskiego i europejskiego – kontekstu jego funkcjonowania. Przywołano argumentację Antónia de Oliveiry Salazara, głównego konstruktora owego systemu i ustroju Nowego Państwa, za jego utworzeniem oraz opinie głównych portugalskich sił politycznych i społecznych w odniesieniu do tej idei. Ukazano także ekonomiczne, polityczne i społeczne skutki funkcjonowania systemu korporacyjnego w Portugalii oraz nakreślono okoliczności jego likwidacji po rewolucji goździków (1974). The article outlines a historical and structural panorama of the Portuguese corporate system in the period of the New State (1933–1974), in reference to the political, Portuguese and European context of its functioning. Arguments of António de Oliveira Salazar are brought up, the chief architect of this system and form of government of the New State, for its establishment, and opinions of the main Portuguese political and social forces about the idea. There are also economic, political and social effects of the corporate system presented, together with the circumstances of its abolishment after the Carnation Revolution (1974).
Corporatism, understood as a policy making system in which the government, trade unions and employers’ organizations collectively make and implement political decisions in the socio-economic matters, functions in many Western European countries. A deformed version of this system – PR (Public Relations) corporatism – emerged in Poland after 1989. Within its framework, the government simulates the tripartite negotiations with social partners to strengthen its political support among the citizens. In fact, it makes political decisions on its own. The aim of the article was to examine whether creation of the new corporatist organ (The Social Dialogue Council), which has substantially greater competences than its predecessor (The Tripartite Commission for Socio-Economic Matters) led to transformation of the policy-making system in Poland from PR corporatism to Western European corporatism. The comparative analysis was conducted in this paper in relation to the Council activity during the period of Beata Szydło’s government (2015–2017) and the Commission’s activity between 2002–2015. The research results revealed that the Council and Commission were equally ineffective social dialogue organs, during assemblies of which no major political decisions were made. The paper indicates that expanding the competences of the corporatist organ does not have to improve the social dialogue’s quality. PR corporatism has prevailed in Poland as a policy-making system after 2015.
PL
Korporatyzm rozumiany jako system formułowania polityki, w ramach którego rząd, związki zawodowe i organizacje pracodawców wspólnie podejmują i implementują decyzje polityczne w obszarze społeczno-gospodarczym, występuje w wielu państwach Europy Zachodniej. Po 1989 roku w Polsce wykształciła się zdeformowana odmiana tego systemu – PR (Public Relations) korporatyzm. W jego ramach rząd pozoruje negocjacje trójstronne z partnerami społecznymi, aby zwiększyć poziom poparcia politycznego wśród obywateli. W rzeczywistości samodzielnie podejmuje decyzje polityczne. Celem artykułu było zbadanie czy utworzenie nowego organu korporatystycznego (Rady Dialogu Społecznego), dysponującego znacząco większymi kompetencjami niż poprzednik (Trójstronna Komisja ds. Społeczno-Gospodarczych) doprowadziło do transformacji systemu uprawiania polityki w Polsce z PR korporatyzmu na korporatyzm zachodnioeuropejski. W artykule poddano analizie porównawczej aktywność Rady w okresie funkcjonowania rządu Beaty Szydło (2015–2017) z działalnością Komisji w latach 2002–2015. Wyniki badań ujawniły, że Rada i Komisja były równie nieefektywnymi organami dialogu społecznego, na forum których nie były podejmowane istotne decyzje polityczne. W artykule wykazano, że zwiększenie uprawnień organu korporatystycznego nie musi powodować poprawy jakości dialogu społecznego. Po 2015 roku PR korporatyzm pozostał dominującym systemem formułowania polityki w Polsce.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.