Istnieje szereg sposobów analitycznego podejścia do księgi liturgicznej, w celu wydobycia z niej potencjału treści i cech, które ją charakteryzują i są dla niej właściwe. Autor powyższego artykułu zapoznaje nas z księgą noszącą tytuł Ordo paenitentiae. Wskazuje na tę księgę jako „podręcznik” duchowości dla wspólnoty chrześcijańskiej. Celem opracowania jest pomoc czytelnikowi w dogłębnym przeżywaniu daru przebaczenia i pojednania. Autor zwraca uwagę na te aspekty pedagogiczne, teologiczne, liturgiczne duszpasterskie omawianego zagadnienia, które powinny być obecne w życiu osoby wierzącej przed celebracją liturgiczną, w czasie jej trwania i po jej zakończeniu. Nadrzędną bowiem sprawą w życiu duchowym chrześcijanina jest to, by całe jego życie otwarte było na nieustanne nawracanie się.
The article presents the work by Evagrius Ponticus De octo spiritibus malitiae and its place in Christian spirituality. The object of the analysis are the main characteristics of the contemporary interpretations of the doctrine of the Seven Deadly Sins contained in Evagrius' work. Particular sins are discussed in contemporary interpretations concerning spirituality: gastrimargia (gluttony), porneia (lust), filarguria (greed), wrath, acedia (sloth), vainglory and pride. References are indicated of the Seven Deadly Sins to numerous aspects of Christian spiritual life.
The cult of the Sacred Heart of Jesus centuries exists in the Church. Many of the saints propagated this worship, because themselves practiced this spirituality. One of them was St. Joseph Sebastian Pelczar (1842–1924), Bishop of the Diocese of Przemysl in the years 1901–1924 cared of sanctification of himself and other worshippers. He was a zealous apostle of the Sacred Heart of Jesus. He saw in it an efficient way to achieve holiness. Especially he recommended this cult in many writings. In the most important of them everyone can see that personal practice of the Sacred Heart cult transforms a worshipper on model of Jesus Christ. For this reason the Sacred Hearth worship should be practice by everyone. It also makes, resulting from the source of Divine Love they becomes an authentic worshippers. The people propagating this worship and caring about it help themselves and other people in achieving eternal happiness. The human life resulting from the cult of the Sacred Heart of Jesus transforms the present life and directs it to eternity.
Na podstawie pism św. Urszuli Ledóchowskiej w artykule zajęto się analizą zagadnienia, jakim jest gotowość do cierpienia z Chrystusem. Święta Urszula zwraca uwagę na niezastąpione znaczenie umiejętności przecierpienia z Chrystusem tego, co na człowieka nakłada życie, bez celowego szukania umartwień czy pokut. Podkreśla, że nie samo cierpienie jest istotne, lecz kluczową kwestią jest, czy człowiek cierpi z miłością, złączony ze Zbawicielem. Wytrwałe utrzymywanie w stanie czujności, gotowości do cierpienia z Jezusem jest tym, na czym matce Ledóchowskiej szczególnie zależy, gdy ukazuje specyfikę życia zakonnego, będącego drogą naśladowania Chrystusa.
The article presents the concept of prayer contained in the works of St. Ursula Ledóchowska. It aims to show how the founder of the Congregation of the Ursuline Sisters of the Agonizing Heart of Jesus defines prayer, how she describes it and what she pays attention, giving recommendations, indications and advices concerning the life of prayer. Saint Ursula underlines not so much the importance of many forms and types of prayer, but she emphasizes the personal relationship with God. This distribution of accents makes more characteristic for St. Ursula to speak about the spirit of prayer than about prayer itself in the strict sense.
Celem artykułu jest przedstawienie aktualnego stanu badań empirycznych nad stosowaniem koncepcji typów jungowskich w psychologii religii i duchowości, ze wskazaniem na potrzebę ich poszerzania o polski kontekst. W artykule przedstawiony został zarys tej koncepcji oraz metody badania tych typów (MBTI, KTS, FPTS) stosowane w dziedzinie religii i duchowości, a także omówione zostały wyniki badań na temat związku między aspektami koncepcji typów psychologicznych ze zmiennymi religijności, z modlitwą i duchowością osób, grup i ośrodków związanych z religią i duchowością. Artykuł kończą uwagi odnośnie do najważniejszych ustaleń empirycznych, ich wartości dla nauki i praktyki. Wskazuje się także na potrzebę badań służących weryfikacji i uogólnieniu znanych wyników, z wykorzystaniem współczesnych reinterpretacji koncepcji Junga i metod badania osobowości.
EN
The main objective of this paper is to present the current state of empirical research on the application of the theory of Jungian types to the psychology of religion and spirituality, pointing out the necessity of broadening them by including Polish context. The paper presents an outline of this theory and the methods of studying these types (MBTI, KTS, FPTS) used in religion and spirituality. Next, the author presents the results of research on the relation between aspects of the theory of psychological types and the religiosity variables, prayer, and spirituality of individuals as well as groups and centers connected with religion and spirituality. The paper concludes with comments concerning the most important empirical findings and their value for science and practice. A need for research aimed at the verification and generalization of the obtained results with reference to the modern reinterpretations of Jung’s theory and methods of studying personality is also pointed out.
The article raises a problem of the spirituality of Christian charity with a particular emphasis on poverty. Firstly, it focuses on the culture of exclusion and its many dimensions, drawing on the recent Polish studies. Following that it emphasises the foundations of Christian charity. Further, it goes on to presenting the ecclesial (Church and community based) dimension of the ministry of mercy and a number of both internal and external difficulties in the practical implementation of this idea in the specific conditions of daily life. The article concludes that exclusion is a particular area in life that calls for the ministry of charity towards the ones in need.
PL
Artykuł porusza problem duchowości miłosierdzia chrześcijańskiego wobec kultury wykluczania, ze szczególnym uwzględnieniem ubóstwa. W świetle najnowszych polskich badań omówione jest zjawisko wykluczenia i jego różne wymiary, następnie ukazane są podstawy miłosierdzia chrześcijańskiego. Ukazany jest także eklezjalny (kościelny, wspólnotowy) wymiar posługi miłosierdzia oraz trudności wewnętrzne i zewnętrzne w praktycznej realizacji tej idei w życiu codziennym i w konkretnych warunkach. Artykuł prowadzi do wniosku, że wykluczenie jest szczególną przestrzenią (sferą życia) domagającą się posługi miłosierdzia wobec potrzebujących.
Artykuł pokazuje, jak w świetle Bożego Miłosierdzia człowiek na nowo odkrywa i uświadamia sobie podstawową prawdę, że w jego sercu kryje się wielka tęsknota za miłością i głód Boga. Bóg sam zaprasza do słuchania tego, co mówi do człowieka przez słowa Pisma Świętego. Zaprasza, aby człowiek, słuchając, uświadomił sobie pełną miłości obecność Boga w swoim wnętrzu. Autor artykułu pokazuje, że ufnośćjest owocem relacji, w której człowiek wie, że jest kochany. Ufność zakłada tęsknotę za Bogiem i szczere poszukiwanie Go we wszystkim. Droga do ufności wyraża się w trzech postawach: w poszukiwaniu Boga w swoim wnętrzu, we wrażliwym słuchaniu Jego głosu we własnym sercu oraz w ufnym otwarciu się na Jego miłość i zanurzeniu w Jego miłosierdziu. Dzięki samotności, milczeniu i modlitwie człowiek odkrywa Źródło życia, które kryje się w głębi jego serca. W człowieku bowiem, w jego wnętrzu, jest źródło, z którego czerpie on życie i karmi swoją nadzieję. Zanurzenie w tym źródle miłosierdzia sprawia, że człowiek doświadcza wewnętrznej przemiany.
EN
The article shows how in the light of God’s Mercy a human being rediscovers and realises the basic truth that in his/her heart is a great longing and hunger for God’s love. God invites to listen to what He says to humans through the words of the Holy Bible. He invites people to listen and realise the loving presence of God inside. The author of the article shows that trust is the fruit of a relationship in which a person knows that he/she is loved. Trust presupposes a longing for God and a sincere search for Him in everything. The road to trust is expressed in three attitudes: in seeking God inside; in sensitive listening to His voice in one’s heart; and in trustingly opening oneself to His love and immersion in His mercy. Thanks to loneliness, silence and prayer, a human being discovers the Source of life which lies deep inside his/her heart. In the human being, in his/her interior is the source from which he/she draws life and nourishes hope. Immersion in this source of mercy means that one experiences inner change.
The article presents the issue of serenity as Easter joy in the writings of St. Urszula Ledóchowska. The foundress of the Congregation of the Ursuline Sisters of the Agonizing Heart of Jesus, whose spirituality is characterized by realism, shows above all the real foundation of the attitude of serenity and its deepest sources. According to Mother Ledóchowska, serenity is a mature synthesis of joy and suffering, it is an experience of God’s power working in human weakness; it is a gift that requires a person to both renounce and consciously cooperate with God; it cannot be understood without the mystery of the Cross of Christ. Saint Ursula emphasizes the ascetic and apostolic nature of cheerfulness. The article justifies – contrary to what has already been tried to show (that the serenity leads to theologically questionable „spirituality of optimism”) – that serenity is connected with the spirituality of theological hope.
PL
Artykuł przedstawia zagadnienie pogody ducha jako radości paschalnej w pismach św. Urszuli Ledóchowskiej. Założycielka Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego, której duchowość cechuje się realizmem, ukazuje przede wszystkim rzeczywisty fundament postawy pogody ducha i jej najgłębsze źródła. W ujęciu matki Ledóchowskiej pogoda ducha jest dojrzałą syntezą radości i cierpienia, jest doświadczeniem mocy Boga działającej w słabości człowieka; stanowi dar, który wymaga od osoby zarówno wyrzeczenia, jak i świadomej współpracy z Bogiem; nie można pojąć pogody ducha bez tajemnicy krzyża Chrystusowego. Święta Urszula akcentuje ascetyczny i apostolski charakter pogody ducha. Artykuł uzasadnia – wbrew temu, co już próbowano pokazać (jakoby pogoda ducha prowadziła do wątpliwej teologicznie „duchowości optymizmu”) – że pogoda ducha wiąże się z duchowością nadziei teologalnej.
For, on one hand, the missionary activity of the Church is the work of the Holy Spirit, who is also the main creator of spiritual life. It is one of the most important tasks and goals of the Christ’s Church. This means that missionary attitude is an essential dimension of Christian spirituality. The whole Christian life, especially spirituality, understood as a fruit of the cooperation with the Holy Spirit, is permeated with missionary attitude to such a degree that it should be said that Christian spirituality is simply a missionary spirituality. Its unique feature is the particular docility to the Holy Spirit. Joy is an important feature of missionary spirituality, and apostolic love up to Christ’s standard. It is a love for the Church as Christ’s Mystical Body. It is a radical ecclesial love, which does not evade the toils of missionary work, and even the sacrifice of one’s own life. An another important feature of missionary spirituality is striving for sanctity, because Christian spirituality is a function of holiness, that is – it remains in the service of holiness.
PL
Działalność misyjna jest dziełem Ducha Świętego, który zarazem jest głównym sprawcą życia duchowego. Jest ona jednym z najważniejszych zadań i celów Kościoła Chrystusowego. Oznacza to, że misyjność stanowi istotny wymiar duchowości chrześcijańskiej. Całe życie chrześcijańskie, a zwłaszcza duchowość, rozumiana jako owoc współpracy z Duchem Świętym, jest przeniknięta misyjnością do tego stopnia, że należałoby mówić, iż duchowość chrześcijańska to po prostu duchowość misyjna. Jej specyfiką jest szczególna uległość Duchowi Świętemu. Ważną cechą duchowości misyjnej jest radość i miłość apostolska na miarę Chrystusa. Jest to miłość do Kościoła jako Mistycznego Ciała Chrystusa. Jest radykalną miłością eklezjalną, która nie uchyla się nie tylko od trudów pracy misyjnej, ale nawet przed ofiarą ze swojego życia. Inną ważną cechą duchowości misyjnej jest dążenie do świętości. Duchowość jest bowiem funkcją świętości, czyli pozostaje w służbie świętości.
This article presents the bases of a Marian spirituality in the writings of St. Ursula Ledóchowska. According to the foundress of the Congregation of the Ursuline Sisters of the Agonizing Heart of Jesus, the words: "fiat, magnificat and service" point what is fundamental in following the Mother of God, who is a faithful handmaid of the Lord, opened to God's plans and intentions, accepting God's will and His guidance, which exceeds human ability to understand and comprehend. The triad of "fiat, magnificat and service" gives the key words that constitute a life signpost for all believers and allow them to come closer to the mystery of the Mother of the Saviour and to look at Her relationship with God and with people.
PL
Artykuł przedstawia podstawy duchowości maryjnej w pismach św. Urszuli Ledóchowskiej. Według założycielki Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego słowa: „fiat, magnificat i służba” wskazują na to, co fundamentalne w naśladowaniu Matki Bożej, która jest wierną służebnicą Pana, otwartą na Boże plany i zamysły, przyjmującą wolę Boga i zgadzającą się na Jego prowadzenie, przekraczające ludzką zdolność rozumienia i pojmowania. Triada „fiat, magnificat i służba” podaje kluczowe słowa, które stanowią życiowy drogowskaz dla wszystkich wierzących i pozwalają przybliżyć się do misterium Matki Zbawiciela oraz spojrzeć na Jej relacje z Bogiem i z ludźmi.
The article addresses the issue of faith in the life of consecrated persons. Its aim is to state in what sense – in the light of the thought of Joseph Ratzinger/Benedict XVI – faith is the foundation for the renewal of the life of those consecrated to God. The article points out that their task is to strengthen the faith; it explains what consequences this mission entails. Benedict XVI emphasises that only a consecrated life lived in faith does not fail to live up to its essence. He expects persons totally dedicated to God to live a profound faith, an intense and living personal relationship with Christ, in a dynamic of constant search for the Face of the Lord, and the renewal of their lives depends on the concrete realisation of these attitudes. The analysis of the Pope’s thought allows us to draw important conclusions that point the way out of the crisis situation in which consecrated life finds itself today.
PL
Artykuł podejmuje zagadnienie wiary w życiu osób konsekrowanych. Jego celem jest stwierdzenie, w jakim sensie – w świetle myśli Josepha Ratzingera/Benedykta XVI – wiara jest podstawą odnowy życia osób poświęconych na własność Bogu. Artykuł wskazuje, że ich zadanie to umacnianie wiary, oraz wyjaśnia, jakie konsekwencje niesie ze sobą to posłannictwo. Benedykt XVI podkreśla, że życie konsekrowane nie rozmija się ze swoją istotą jedynie wtedy, gdy jest przeżywane w wierze. Oczekuje od osób całkowicie oddanych Bogu, by żyły głęboką wiarą, intensywną i żywą więzią osobową z Chrystusem, w dynamice ciągłego poszukiwania Oblicza Pana, a od konkretnej realizacji tych postaw uzależniona jest odnowa ich życia. Analiza papieskiej myśli pozwala wyciągnąć ważne wnioski wyznaczające kierunek wyjścia z kryzysowej sytuacji, w której współcześnie znajduje się życie konsekrowane.
The text of the article is an analysis of Gregory of Nazianzus’ comments on Christian perfection. They were selected from his letters written in his family regions after returning from Constantinople, where he occupied for two years the position in the episcopal capital. It was a period of almost ten years of his life, until his death in 390, in which he contacted many people mainly through letters, because weak health prevented him from traveling frequently. The analysis of the letters showed that the threads containing recommendations, warnings, cautions, and encouragements were numerous in them. They have been divided in three categories of addresses, i.e. clergy and monks, lay people and family members. Depending on the situation, the needs of addressees, their spiritual disabilities, or even their progress on the path to perfect living, Gregory demonstrated the skills of good spiritual help. His sensitivity to human problems, related to everyday life, triggered his concern for their proper evaluation. All human activity was perceived by him in terms of God’s providence and eternal life. He considered the abidance of Christian principles to be the duty of every follower of Jesus Christ, so he had made efforts to ensure that the recipients of his letters were not indifferent to spiritual values.
Kościół katolicki po Soborze Watykańskim II coraz więcej uwagi przywiązuje do mistagogii, do czego w znacznej mierze przyczynił się Karl Rahner. Wzywa on do jej praktykowania w duszpasterstwie ze względu na konieczność zmiany sposobu przekazu wiary, która będzie zanikać, jeśli ludzie nie zostaną wprowadzeni w bezpośrednie, osobiste doświadczenie Boga. Dlatego Kościół w swej działalności pastoralnej nie może się ograniczyć do wykładu doktryny chrześcijańskiej, lecz winien wskazywać ludziom drogi prowadzące do życia w zjednoczeniu z Bogiem i towarzyszyć im w osiąganiu pełni człowieczeństwa. Również głoszenie słowa Bożego ma mieć charakter mistagogiczny, czyli odsłaniać ślady obecności Boga w ludzkiej rzeczywistości, odpowiadać na najgłębsze potrzeby duchowe słuchaczy i wspierać ludzi w podejmowaniu decyzji o życiu w zjednoczeniu z Bogiem. Rahnerowska koncepcja mistagogii egzystencjalnej nie neguje potrzeby mistagogii liturgicznej, ale apeluje o jej ścisłe powiązanie z codzienną ludzką egzystencją.
EN
After the Second Vatican Council, the Catholic Church pays more and more attention to mystagogy. Karl Rahner is a person who has contributed considerably to this. His appeal is to practice it in pastoral care, and a change in the method of transmitting the faith. It will disappear if people are not introduced into God's direct personal experience. Therefore, the Church, in her pastoral activity, can't limit herself to the exposition of Christian doctrine. She should show people the paths leading to life in union with God and accompany them in achieving the fullness of humanity. Also, the proclamation of the word of God is to be of a mystagogical character, that is, to reveal traces of God's presence in human reality, respond to the deepest spiritual needs of listeners and support people in making decisions about living in relationship with God. Rahner's concept of existential mystagogy doesn't negate the need for liturgical mystagogy but appeals for its close connection with everyday human existence.
Pluralism of contemporary worldviews makes it challenging for Christianity to enter into a dialogue with different opinions, especially those relating to (non)existence of God and foundations of man's life. Such a discussion is also difficult with the atheist, agnostic and religiously ambivalent circles. The source of this discourse lays in the human nature, which strives for unity with others, and in Christ's Great Commission. Moreover, the evolution of contemporary world, a peculiar spiritual crisis of many and effectively a crisis of human identity, rules, priorities and values demands a firm voice on the supernatural dimension of human's life, on the authentic and healthy humanism and on the value of universal virtues, especially when it comes to life, health, mutual respect and culture. Thus, the Church is called to accommodate people that are outside of its moral or formal structures. This results from the nature of its mission and prevents it from becoming a marginal group seen as a cult, as a historic relic or as an organisation limiting man's freedom. Therefore, it becomes necessary to organise various meetings relating to the “Courtyard of Gentiles” or “Courtyard Dialogue”. This is also an opportunity to pick up healthy Christian apologetic, which is necessary because of the the nature of faith itself, and to confront the dogmatic atheism which is more and more aggressive towards religion, especially towards Catholicism. Dialogue of the faithful with the gentiles is necessary. It also encourages exploring of the world and facilitates common existence in the society. For the baptised the perspective of evangelisation and the true respect for their interlocutors are equally important.
PL
Pluralizm światopoglądowy we współczesnym świecie przynosi wyzwanie dla chrześcijaństwa, by wejść w realny dialog z odmiennymi poglądami, zwłaszcza dotyczącymi (nie)istnienia Boga i podstaw życia człowieka. Obejmuje to również dyskurs ze środowiskiem ateistów, agnostyków czy obojętnych religijnie. Źródło tego dyskursu tkwi w naturze człowieka, który dąży do jedności z innymi oraz w wielkim nakazie misyjnym Chrystusa. Poza tym przemiany współczesnego świata, swoisty kryzys duchowy wielu ludzi, a co za tym idzie kryzys tożsamości człowieka, zasad, priorytetów, wartości domaga się mocnego głosu o ponadmaterialnym wymiarze życia człowieka, o autentycznym i zdrowym humanizmie, o znaczeniu uniwersalnych wartości, zwłaszcza w zakresie życia, zdrowia, szacunku dla bliźniego, kultury. Kościół wezwany jest więc do wychodzenia w kierunku ludzi będących poza jego strukturami formalnie lub moralnie. Wynika to z charakteru jego misji, a także z faktu, by nie stał się marginalną grupą, postrzeganą jako sekta, relikt przeszłości czy formacją ograniczającą wolność człowieka. Wobec tego konieczne staje się organizowanie różnego rodzaju spotkań w ramach „Dziedzińca Pogan” czy „Dziedzińca Dialogu”. Jest to też okazja do podejmowania zdrowej chrześcijańskiej apologetyki, koniecznej z samej natury wiary, ale również jako konfrontacja z ateizmem dogmatycznym, coraz bardziej agresywnym wobec religii, zwłaszcza katolicyzmu. Dialog wierzących z niewierzącymi jest konieczny. To sprzyja poznaniu świata, lepszemu układaniu wzajemnego istnienia w społeczeństwie. Dla ochrzczonych jednak ważna jest perspektywa ewangelizacyjna i prawdziwy szacunek wobec współrozmówców.
W tradycji kontemplacji chrześcijańskiej znajdujemy wiele zachęt do kontemplowania przyrody i tego, jak dzięki niej możemy odkryć Boga Stwórcę i Jego miłość, która jest na niej wyciśnięta. Natomiast św. Ignacy w Kontemplacji dla osiągnięcia miłości zachęca modlącego się do kontemplowania nie tylko stworzenia, ale także siebie samego i swojego ciała. Ponieważ nie ma zbyt wielu badań ani literatury na temat kontemplacji ciała, autor poświęca jej szczególną uwagę w tym artykule. Przekonuje, że Trójjedyny Bóg pragnie objawić się każdemu człowiekowi nie tylko poprzez księgę przyrody i Biblię, ale także poprzez jego ciało, a kontemplacja ciała może mu w tym bardzo pomóc. W pierwszym rozdziale krótko definiuje znaczenie kontemplacji, a następnie przechodzi do zrozumienia ciała ludzkiego w świetle Pisma Świętego i teologii duchowości. W ostatnim rozdziale podaje różne przykłady, w jaki sposób możemy kontemplować ciało lub jego poszczególne części i pozwolić, aby objawiła się nam czynna obecność i miłość Trójjedynego Boga.
EN
In the tradition of Christian contemplation, we find much encouragement to both contemplate nature and how we can discover God the Creator through it and how His love is imprinted on it. St Ignatius, however, in his Contemplation for the Achievement of Love, invites the praying person to contemplate not only creation, but also himself and his body. Since there is little research or literature on contemplation of the body, the author pays special attention to it in this article. He argues that the Triune God wants to reveal Himself to every man, not only through the book of nature and the Bible, but also through his body, and that contemplation of his body can be of great help to him in this. In the first chapter he briefly defines the meaning of contemplation and then turns to an understanding of the human body in the light of Scripture and spiritual theology. In the last part, he gives various examples of how we can contemplate the body and its various parts to allow the active presence and love of the Triune God to be revealed to us.
The aim of this article is to present selected aspects of the biblical spirituality according to writings of Saint Ursula Ledóchowska. The Word of God has the central position in the spirituality of the Founder of the Congregation of the Ursuline Sisters of the Agonizing Heart of Jesus. Mother Ledóchowska is the author of Meditations, that contain considerations based on specific fragments of the Gospel, intended for each day of the year. Her Testament is also full of biblical references and permeated with the evangelical logic. According to Saint Ursula Ledóchowska the meditation of the Word of God in the spirit of faith enables us to learn more and get to know better the person of Jesus Christ and to deepen the relationship with Him. Mother Ledóchowska, by her attitude to the Holy Bible, was ahead of the Second Vatican Council’s time. All her life was an active exegesis of the words of Christ.
PL
Artykuł ma na celu ukazanie wybranych aspektów duchowości biblijnej w pismach św. Urszuli Ledóchowskiej. Słowo Boże zajmuje centralne miejsce w duchowości Założycielki Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego. Matka Ledóchowska jest autorką dzieła Rozmyślania, które zawiera rozważania oparte na poszczególnych fragmentach Ewangelii, przeznaczone na każdy dzień roku. Jej Testament jest również pełny odniesień biblijnych i przeniknięty logiką ewangeliczną. Według świętej Urszuli medytacja Słowa Bożego w duchu wiary pozwala lepiej poznać osobę Jezusa Chrystusa i pogłębiać z Nim więź. Matka Ledóchowska swoim podejściem do Pisma Świętego wyprzedziła II Sobór Watykański. Całe jej życie stanowiło żywą egzegezę słów Chrystusa.
The aim of this article is to present selected aspects of the biblical spirituality according to writings of Saint Ursula Ledóchowska. The Word of God has the central position in the spirituality of the Founder of the Congregation of the Ursuline Sisters of the Agonizing Heart of Jesus. Mother Ledóchowska is the author of Meditations, that contain considerations based on specific fragments of the Gospel, intended for each day of the year. Her Testament is also full of biblical references and permeated with the evangelical logic. According to Saint Ursula Ledóchowska the meditation of the Word of God in the spirit of faith enables us to learn more and get to know better the person of Jesus Christ and to deepen the relationship with Him. Mother Ledóchowska, by her attitude to the Holy Bible, was ahead of the Second Vatican Council’s time. All her life was an active exegesis of the words of Christ.
L'autore nell'articolo cerca di dimostrare l'impegno dei iaici nel rendere cristiana la mentalita della societa del IV secoto. Effettivamente non possiamo trovare tra gli scritti del Nisseno un'opera dedicata specificamete a questo problema, ma molte volte Gregorio allude ai doveri e mostra gli esempi illustri provenienti dalla sua famiglia nella formazione della cultura e spritualita cristiana del tempo.
The process of secularization and relativization of modern man’s life touches the believers in their experience of the Church. At the same time, there is a noticeable interest in spirituality, but often of an individualized and non-religious nature. Hence, the necessity arises to reflect on the proper understanding of the identity of the Church. The appropriate concept for describing this identity is communio. The article explains its proper understanding in the biblical key due to the ambiguity that occurs in publications in the field of theology, as well as in non-theological sciences. It acquires a special meaning in the theology of spirituality, by defining the character of unity between God and man. The analysis of the Old Testament reveals essential aspects of the communion arising from the covenant. The analysis of the New Testament shows that the fullness of communion was accomplished in Jesus Christ, and it finds its continuation in the Church. Therefore, Christians’ spirituality should be interpersonal, Christocentric, Christoformic and ecclesial. This process shapes moral life, reflected in individual, social, economic and even political life.
PL
Proces sekularyzacji i relatywizacji życia współczesnego człowieka dotyka wierzących w ich doświadczeniu Kościoła. Jednocześnie zauważalne jest zainteresowanie duchowością, ale często o charakterze zindywidualizowanym i pozaeklezjalnym. Stąd wynika konieczność refleksji nad właściwym rozumieniem tożsamości i misji Kościoła. Adekwatnym pojęciem dla opisania tej tożsamości jest communio. Artykuł wyjaśnia właściwe jego rozumienie w kluczu biblijnym ze względu na wieloznaczność, która występuje w publikacjach z zakresu teologii, a także w naukach pozateologicznych. Szczególnego znaczenia nabiera ono na gruncie teologii duchowości, określając charakter jedności pomiędzy Bogiem a człowiekiem. Analiza Starego Testamentu odsłania istotne aspekty komunijne wynikające z Przymierza. Analiza Nowego Testamentu wskazuje zaś, że w Jezusie Chrystusie dokonała się pełnia komunijnego zjednoczenia, która znajduje swoją kontynuację w Kościele. Z tego względu duchowość chrześcijanina musi być interpersonalna, chrystocentryczna, chrystoformiczna oraz eklezjalna. Ten proces kształtuje życie moralne, znajdujące swoje odzwierciedlenie w życiu indywidualnym, społecznym, ekonomicznym, a nawet politycznym.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.