The accession of Poland to the European Union in 2004 and opening foreign work markets gave rise to a migration surge of Poles – among other countries also to Ireland. They emigrate with whole families in search for a better paid job and financial stabilization. Their children have to continue school education in a linguistically and culturally alien environment. Therefore, some studies were conducted on the adaptation of Polish school youth to the life and educational conditions in Ireland. The article is an attempt at familiarizing the Reader with daily school routine of young Polish emigrants. What is discussed here are the principles functioning in Irish schools, methods and forms of work with the learner, the system of controlling and evaluation, as well as moral and didactic requirements imposed on immigrants in this country
PL
Wstąpienie Polski do krajów Unii Europejskiej w 2004 roku i otwarcie zagranicznych rynków pracy wywołało falę migracyjną ludności polskiej m.in. do Irlandii. Polacy emigrują tam całymi rodzinami w poszukiwaniu lepiej płatnej posady i stabilizacji finansowej. Ich dzieci muszą kontynuować obowiązek szkolny w obcym dla siebie zarówno językowo, jak i kulturowo środowisku. W związku z tym przeprowadzone zostały badania nad adaptacją polskiej młodzieży szkolnej do warunków życia i edukacji w Irlandii. Artykuł stanowi próbę przybliżenia czytelnikowi obrazu codzienności szkolnej polskiej młodzieży na emigracji. Omawia zasady i reguły funkcjonujące w irlandzkich szkołach, metody i formy pracy z uczniem, system kontroli i oceniania, a także wymagania wychowawcze i dydaktyczne stawiane imigrantom w tym kraju.
Dająca się obecnie zaobserwować wyraźna społeczna niechęć wobec dotychczasowych sposobów obchodzenia się z problemem wielokulturowości oraz różnicy kulturowej generuje sytuacje konfliktowe i reprodukuje pole tzw. "wojen kulturowych". Przyczyny tego stanu rzeczy leżą w dużym stopniu w fakcie upolitycznienia, a w konsekwencji także polaryzacji bieżących dyskursów kulturowych. Problem ten widoczny jest także w ramach dyskursów akademickich, w których poszczególne dyscypliny zajmujące się badaniem kultury prezentują swoje własne propozycje jego rozwiązania. Pośród nich wyróżnia się myśl antropologiczna rozumiana jako nauka zajmująca się kulturą tak w jej partykularnym, jak i całościowym wymiarze. Niniejszy tekst podejmuje się wskazania jak nowe procesy zmiany kulturowej i związana z nim nowa formuła wielokulturowości zostaje dziś w ramach antropologii konceptualizowana. W szczególności podkreślona zostaje tu rola antropologii edukacji jako subdyscypliny w tym kontekście najbardziej znaczącej.
Nowadays, we do not consider concepts from a single point of view but with an interdisciplinary approach. Researchers working in different domains treat concepts from multiple perspectives by cooperating in a scientific discipline. Educational sciences, like other areas of science, have adopted this interdisciplinary approach. Intercultural education and multicultural education is one of the best applications of the interdisciplinary approach in the domain of education. Erasmus exchange programme has particularly contributed to cross-cultural education. This study aims at analyzing studies that have investigated these contributions. We think that cross- and multicultural studies from different countries are important to have a clear and comprehensive vision. To this end, we reviewed studies in literature examining the effects of Erasmus exchange programme on cross-cultural education. We interpreted the results of these studies by qualitative research techniques and made suggestions for further studies. Consequently, it is a clear fact that exchange programmes are useful and students have a chance to communicate interculturally.
PL
We współczesnym podejściu do koncepcji edukacyjnych uwzględnia się różnorodne aspekty interdyscyplinarne. Naukowcy działający w różnych dziedzinach rozważają koncepcje edukacyjne na wielu płaszczyznach, współpracując w ramach swojej dziedziny nauki. Pedagogika, podobnie jak inne obszary nauki, również dostosowuje się do tych trendów. Edukacja międzykulturowa jest jednym z najlepszych rozwiązań w ramach interdyscyplinarnego podejścia do edukacji, a program wymiany studentów Erasmus szczególnie przyczynia się do jej rozwoju. W artykule zaprezentowano badania wpływu wymiany międzynarodowej w ramach programu Erasmus na edukację. Badania obejmowały różne kraje uczestniczące w programie, co miało ukazać rzetelny obraz badanej dziedziny. W tym celu analizie poddano dostępną literaturę, stosując odpowiednie techniki badania jakości, zinterpretowano wyniki oraz sformułowano wnioski i sugestie odnośnie do dalszych badań. Rezultat końcowy potwierdził, że programy wymiany studentów mają ogromny wpływ na edukację międzykulturową oraz dają możliwość międzynarodowej komunikacji interkulturowej studentów z różnych krajów.
The article is a reflection around the theme of theatrical workshop as a mean of intercultural education. In my work I analyse two significant projects, the workshop organised by the Teatr Sejneński as well as the workshop of the Pracownia Kronik Sejneńskich. I refer to the work of animators from the Ośrodek ‘Pogranicze – sztuk, kultur, narodów’ based on the enterprise of the above mentioned projects. Both schemes engage children and teenagers from the region of Sejneńszczyzna, an area of rich multicultural traditions. Through the active participation, personal engagement, and the meetings with witnesses of history young people become acquainted with multicultural past of the region as well as familiarise themselves with the culture of friends living just across the border. All the information gained throughout the active participation in familiarising with the history and culture of the region form the base for the theatrical performances organised by teenagers. As a result the theatre is not only an instrument of art but also a process of intercultural education, which through the “active culture”, done for and with people, forms the ability of being a truly multicultural citizen, open to other people, comprehending the ability of dialogue, tolerance and understanding.Translated by Urszula Namiotko
PL
Artykuł stanowi refleksję dotyczącą praktyki teatralnej jako narzędzia edukacji międzykulturowej. Odwołuję się w nim do pracy animatorów z Ośrodka „Pogranicze – sztuk, kultur, narodów” w Sejnach, analizując warsztat teatralny Teatru Sejneńskiego i Pracowni Kronik Sejneńskich. W obu projektach uczestniczą dzieci i młodzież z Sejneńszczyzny, miejsca o wielokulturowych tradycjach i sąsiedztwie. Poprzez czynny udział, osobiste zaangażowanie i spotkanie ze świadkami historii młodzi mieszkańcy Sejn poznają wielokulturową przeszłość tego miejsca oraz uczą się kultury swoich kolegów i koleżanek. Zgromadzone w ten sposób informacje stanowią następnie fundament realizowanych przez młodzież spektakli. Teatr jest zatem nie tylko narzędziem sztuki, ale procesem edukacji międzykulturowej, który poprzez „kulturę czynną”, tworzoną dla ludzi i z ludźmi, kształtuje umiejętność „bycia wielokulturowym”, postawę otwartą na drugiego, umiejętność dialogu, tolerancji, zrozumienia.
Ważną rolę wspomagającą nauczycieli pracujących z uczniami romskimi pełnią asystenci edukacji romskiej. Funkcja asystenta edukacji romskiej oraz wymagania, jakie musi spełniać, zostały określone w Pilotażowym Programie Rządowym na Rzecz Społeczności Romskiej na lata 2001–2003. Potrzeba kształcenia asystentów edukacji romskiej ma na celu zapewnienie wszechstronnej pomocy uczniom romskim w kontaktach ze środowiskiem szkolnym, budowanie pozytywnego obrazu szkoły i przedstawiania korzyści płynących z wykształcenia w środowisku dorosłych Romów, zapewnienie wsparcia emocjonalnego dla uczniów romskich, nadzorowanie ich frekwencji i postępów w nauce, wspomaganie nauczycieli i pedagogów w rozpoznaniu potrzeb i ewentualnych problemów uczniów oraz udzielanie pomocy i podejmowanie mediacji w sytuacjach trudnych i konfliktowych. Podjęcie przez autorów problematyki funkcjonowania zawodowego asystentów edukacji romskiej ma umożliwić zrozumienie problemu „cygańskiej duszy” głęboko osadzonej w społeczno-ekonomicznych i kulturowych warunkach ich grupowej egzystencji. Asystenci kulturowi są kluczowym ogniwem w procesie integracji społeczności większościowej z mniejszościową.
Artykuł przedstawia integrację zasobów wiedzy ludności rdzennej z systemem edukacji wielokulturowej w Kanadzie jako wyzwanie dla założeń o komplementarności procesu i możliwości łączenia odmiennych kulturowo ze sobą sposobów poznania. Wypowiedź ma charakter teoretyczny, a przedstawiona w artykule konceptualizacja może posłużyć do refleksji nad zagadnieniami związanymi z edukacją międzykulturową i integracją. W artykule przestawiono, czym jest wiedza ludności rdzennej i jakie jej elementy są kluczowe dla procesu poznania. Omówiono specyfikę pedagogii ludności rdzennej oraz towarzyszące im wytyczne dla procesu edukacji. W dalszej części artykułu podjęto temat digitalizacji zasobów wiedzy ludności rdzennej w celu jej upowszechniania, dekolonizacji jako dominującego spojrzenia w analizie związków pomiędzy wiedzą ludności rdzennej a systemem edukacji. W podsumowaniu przedstawiono trzy możliwe podejścia w ich integracji wraz z ich krótkim opisem i zawartą w nim krytyką.
EN
The article shows the integration of Indigenous knowledge resources with the multicultural system of education in Canada as a challenge to some assumptions about the process of complementarity and possibility of binding to the both culturally different ways of knowing. The article is based on theoretical frameworks which introduce conceptual foundations for reflects on issues related to intercultural education and integration. It shows Indigenous ways of knowing and some keys for how the Indigenous knowledge can be known. It describes the quality of Indigenous pedagogies and how the Indigenous knowledge can be taught. In the second part of the article, it undertakes an issue of the digitalization of Indigenous knowledge resources for the purpose of promoting it, decolonization as a dominant look at the analyses of the relationship between Indigenous knowledge and educational system. In conclusion, there are three possible ways of approach to their integration concerning short descriptions and critical comments.
Migration is a constituent element of the European context and in this paper we will analyze the Italian case and the connections between the labor market of care and assistance to elderly people. This phenomenon has an international dimension (León 2014) because it intercepts the routes of migrant women from Eastern Europe and triggers the creation of new family structures (Degiuli 2016; Lyon 2006). From a perspective based on finding ways to avoid generating exclusion and privatization processes by socio-economic context (Skornia 2014), we will analyze in-depth a community learning process that affects the elderly and their families, the care-workers and the transnational dimension, the local contexts and socio-health services. The participatory learning approach aims to create community bonds and social cohesion and to support intergenerational and intercultural citizenship (Deluigi et al. eds 2015; Newman, Tonkens 2011). Beyond the stereotypical images of migrants, often associated with threat and danger, we will highlight the various aspects of a cooperative coexistence, considering living together in inclusive societies as a challenge and a goal (United Nations 2016). Multicultural environments can choose intercultural dialogue as “an engine” of active citizenship and community learning (Packham 2008; Zepke 2013a). Education could be a stimulator of recognition and promotion of best practices in local home-care as a way of reflection and action. The transition from a “welfarism” culture of care to an eco-systemic home-care culture accepts the challenge of an open learning society, attentive to stories of migration between identity, intergenerational alliances and bearers of cultures.
PL
W obecnym czasie migracja jest jednym z istotnych zjawisk w europejskim kontekście. W niniejszym artykule ukazany jest związek pomiędzy rynkiem pracy a osobami starszymi. Migracja ma wymiar międzynarodowy (León 2014), zatrzymuje migrantów (głównie kobiety) z Europy Wschodniej i przyczynia się do tworzenia nowych struktur rodzinnych (Degiuli 2016; Lyon 2006). W artykule analizowany jest proces uczenia się społeczności, który dotyczy także osób starszych, ich rodzin, pracowników opieki, pracowników usług socjalno¬ zdrowotnych, zarówno w wymiarze lokalnym, jak i transnarodowym. Do analizy wykorzystana jest perspektywa włączania, polegająca na unikaniu procesów wykluczenia i prywatyzacji (Skornia 2014). Uczenie się ma na celu tworzenie więzi społecznych i wzmocnienie spójności już istniejących oraz wspieranie międzypokoleniowego i międzykulturowego obywatelstwa (Deluigi et al. eds 2015; Newman, Tonkens 2011). Poza stereotypowymi obrazami imigrantów, często związanymi z lękiem i poczuciem zagrożenia, warto zwrócić uwagę na pozostałe aspekty migracji, takie jak kooperatywne współistnienie, gdzie wspólne życie w społeczeństwie sprzyja integracji, ujmowanej zarówno jako wyzwanie, jak i cel (United Nations 2016). W środowiskach wielokulturowych dialog międzykulturowy możne mieć zastosowanie jako „motor” dla aktywnego obywatelstwa i uczenia się społeczności (Packham 2008, Zepke 2013). Edukacja może być stymulatorem uznania i promowania najlepszych praktyk w lokalnej opiece domowej oraz może stanowić podstawę do refleksji i działania. Zmiana kultury państwa opiekuńczego na kulturę państwa typu opieka eko-systemowa może spowodować większą uważność na historie migrantów jako sojuszników międzypokoleniowych i nosicieli kultur.
Artykuł stanowi próbę przyjrzenia się wybranym aspektom edukacyjnego wykorzystania gatunku world music w Przedszkolu Artystyczno-Teatralnym „Dorotka” w Olsztynie jako elementu międzykulturowej edukacji muzycznej. Wgląd w badane zagadnienie umożliwiły wywiady przeprowadzone z 6 pracującymi tam nauczycielkami. Postawione problemy badawcze dotyczą: kryteriów doboru utworów z obszaru world music, jej walorów edukacyjnych oraz celów edukacji międzykulturowej, które są lub mogą być realizowane poprzez wykorzystanie muzyki świata w przedszkolu. Interpretatywne analizy wypowiedzi respondentek ujawniły, że dobór repertuaru z obszaru world music jest uwarunkowany pozytywnymi reakcjami dzieci, ich możliwościami rozwojowymi, preferencjami muzycznymi nauczycielek, dzieci i otoczenia, a także sugestiami obecnych w placówce wolontariuszy. Obecność muzyki świata podczas zabaw lub na zajęciach muzyczno- ruchowych wzmacnia motywację do nauki i wywołuje spontaniczne reakcje ruchowe i wokalne u przedszkolaków. W opiniach nauczycielek wartości world music można podzielić na muzyczne (np. walory brzmieniowe, egzotyczne instrumentarium), poznawcze (uwrażliwienie na specyfikę danej kultury muzycznej), społeczno-kulturowe (np. pozytywne nastawienie do otoczenia), ogólnorozwojowe (np. zdolności manualne, ekspresja emocji) oraz relaksacyjno-terapeutyczne (np. wyciszenie). Wykorzystanie world music w przedszkolu wpisuje się w zakres celów edukacji międzykulturowej: w sferze świadomości (np. poznawanie i zrozumienie różnic kulturowych oraz muzyki jako wspólnej wartości), umiejętności (zwłaszcza komunikacyjnych) oraz postaw (otwartość, tolerancja, interakcyjność).
EN
The article is an attempt at exploring the selected aspects of the educational use of world music genre in “Dorotka” Artistic and Theatrical kindergarten in Olsztyn as an element of intercultural musical education. The insight into the researched issue was enabled by the interviews with 6 teachers working there. The research problems raised pertain to: the criteria for the selection of pieces from the field of world music, its educational values, as well as aims of intercultural education, which are or can be implemented by using the music of the world in kindergarten. The interpretative analyses of the respondents` statements revealed that the selection of the repertoire from the world music field is conditioned by the children`s positive reactions, their developmental possibilities, musical preferences of their teachers, the children themselves and their environment, as well as the suggestions of volunteers visiting the establishment. The presence of the music of the world during playtime or music and movement classes strengthens the preschoolers’ motivation to learn and evokes their spontaneous kinesthetic and vocal reactions. In the teachers’ opinions the benefits of world music can be divided into musical (e.g. sound values, exotic instruments), cognitive (sensitization to the specificity of a given musical culture), social and cultural (e.g. positive attitude to the environment), those related to general well-being (e.g. manual abilities, expression of emotions), as well as relaxation and therapeutic ones (e.g. calming down). Using world music in kindergarten fits into the scope of the aims of intercultural education: in the sphere of consciousness (e.g. learning and understanding cultural differences and music as a common value), skills (in particular, communication-related), and attitudes (openness, tolerance, interactivity).
Proponents of multicultural education have long held that teaching for cultural competency is a primary aim. This has often been accomplished through educating students and professionals about the various traits and general characteristics which members of oppressed social groups would generally exhibit. Recent scholarship, however, suggests that this approach often inhibits practitioners from making the appropriate insights, making for worse and not better outcomes. What is needed, it would seem, is a new model of pedagogy for cultural competency which takes up a different, or more careful approach. The present essay does just this by developing Paul Ricoeur’s account of translation for multicultural education.
PL
Zwolennicy edukacji wielokulturowej od dawna utrzymywali, że głównym celem ma być nauczanie wiedzy i umiejętności z zakresu kultury. Ten cel często bywa osiągany poprzez nauczanie studentów i szkolenie pracowników na temat rozmaitych cech oraz ogólnej charakterystyki członków marginalizowanych grup społecznych. Jednakże ostatnie badania wskazują, że podejście to często uniemożliwia osobom je praktykującym wyciąganie właściwych wniosków, przyczyniając się do pogorszenia efektów nauczania. Wydaje się, że potrzebny jest nowy model pedagogiki kulturowej, który będzie charakteryzować się odmiennym lub bardziej ostrożnym stanowiskiem. Powyższy artykuł stara się taki model stworzyć poprzez rozwinięcie Ricoeurowskiego modelu translacyjnego w sferze edukacji wielokulturowej.
At present, education seems to play a fundamental role in a European society, being perceived as a model of a community based on knowledge. Nevertheless, multicultural and intercultural education presents itsef as a challenge in a XXI century. Nowadays, when migration of various ethnic groups and nations is so ordinary, nurturing proper attitude about it, seems to be of great importance from the earliest stages of upbringing. It entails a respect of a tradition and culture of one’s own country as well as of other ethnic groups and nations. School as an institution of learning ought to ensure proper measures preventing discrimination. Intercultural education serves as a tool to nurture attitude of understanding and acceptance of a cultural differences. It also broadens perception of one’s own identity and a place in a society. Interactions with other nations can serve to promote an attitude of tolerance and dialogue. Multicultural education on the other hand, aims at creating the disposition of respect toward diversity in a local, national and international community. At the same time it presents cultural, ethnic, racial and linguistic differences. The work will include also the concept of stereotype and prejudice as well as dangers resulting from the absence of a proper multicultural and intercultural education.
PL
We współczesnej przestrzeni europejskiej edukacja jawi się jako ważny fundament, na którym budowany jest model społeczeństwa opartego na wiedzy. W swoim referacie przybliżę problem edukacji wielokulturowej i międzykulturowej stanowiącej swoiste wyzwanie w XXI wieku. W dzisiejszej rzeczywistości, w której mamy do czynienia z przemieszczaniem się ludzi różnych narodowości bardzo ważne jest kształtowanie odpowiednich postaw już od najmłodszych lat. Z jednej strony – postawy poszanowania tradycji i kultury własnego narodu, z drugiej zaś – postawy poszanowania dla innych kultur i tradycji. Szkoła winna podejmować odpowiednie kroki w celu zapobiegania wszelkiej dyskryminacji. Kształtowaniu postawy rozumienia odmienności kulturowych, służy m. in. edukacja międzykulturowa. Jej celem jest poszerzanie własnej tożsamości jednostkowej i społecznej przez kontakt z innymi kulturami oraz propagowanie postaw tolerancji i dialogu. Edukacja wielokulturowa natomiast zmierza do wypracowania szacunku dla różnorodności w środowisku lokalnym, narodowym i międzynarodowym. Wskazuje na kulturowe, etniczne, rasowe i językowe różnice. Omówiony zostanie także problem stereotypów i uprzedzeń oraz niebezpieczeństw wynikających z braku odpowiedniej edukacji wielokulturowej i międzykulturowej.
Autor na przykładzie działań podjętych w ostatnim okresie w tytułowej instytucji edukacyjnej próbuje odpowiedzieć na pytania o to: jak placówki tego typu mogą wykorzystać w nowo podejmowanych działaniach wcześniej wypracowane koncepcje i wcześniej zdobyte doświadczenia praktyczne? oraz – czy uniwersytety ludowe mają współcześnie szansę stać się efektywnymi narzędziami edukacji wielokulturowej? Szkic ukazuje bowiem drogę Kaszubskiego Uniwersytetu Ludowego – jednej z ważnych pomorskich instytucji edukacji dorosłych działających na obszarach wiejskich do podjęcia zadań edukacyjnych o charakterze wielokulturowym. Konieczność ich rozwinięcia wypłynęła z realnych potrzeb zróżnicowanego etnicznie i kulturowo regionu Pomorza oraz z chęci uczestniczenia środowiska Uniwersytetu Ludowego w Wieżycy we współtworzeniu poprzez edukację wielokulturową prawdziwej, w pełni obywatelskiej pomorskiej wspólnoty regionalnej. W artykule przypomniane zostały zatem główne etapy przygotowań do włączenia edukacji wielokulturowej do programu działalności UL-u w Wieżycy, przesłanki teoretyczne skłaniające do rozszerzenia dotychczasowych kierunków działalności placówki o nowy aspekt, jak też pierwsze przedsięwzięcia z zakresu wielokulturowości zrealizowane przez ten podmiot.
EN
On the example of activities taken up recently by the educational institution mentioned in the title of the article, the author tries to answer the questions: how can such institutions use previously developed concepts and previously gained experience in their new activities? and – do Folk High Schools stand a chance of becoming effective tools of multicultural education? The article shows the way the Kashubian Folk High School, one of the most important Pomeranian adult education institution operating in rural areas, has taken in educational tasks that are multicultural in character. The necessity to develop them arose from the real needs of the ethnically and culturally diversified Pomeranian region, and from the willingness of the Folk High School in Wieżyca to participate in creating a real, fully civic Pomeranian regional community through multicultural education. The article mentions the main stages of preparations for incorporating multicultural education into the programme of the Folk High School in Wieżyca, the theoretical premises for extending the existing areas of activity by a new aspect, as well as the first multicultural education undertakings implemented by that institution.
Polska szkoła ulega ciągłym zmianom, co związane jest z gwałtownymi przemianami gospodarczo-ustrojowymi. Obserwujemy bardzo intensywny ruchy ludności przybierający formy masowych migracji. Z tych względów w tekście przedstawiamy istotę pogranicza i jego typologię, kształtowanie się tożsamości międzykulturowej człowieka z pogranicza. To właśnie na pograniczu kultur dzieci chodząc do szkoły, w toku przyjaznej atmosfery i dialogu, wymieniają się informacjami, poznają inne zwyczaje, wartości, uczą się szacunku i tolerancji. Niniejsze w dużym stopniu zależy to od nauczyciela/wychowawcy, który powinien budować dobrą atmosferę współpracy zespołu wychowawczego pogranicza wielokulturowego, dbając o dobrostan uczniów. Przedmiotem badań o charakterze jakościowym uczyniono sposoby definiowania pracy nauczycielek w klasach I–III pogranicza wielokulturowego, wskazywania zadań realizowanych w tym czasie, znaczenia im nadawane przez nauczycielki klas I–III województwa lubuskiego z wykorzystaniem niestandaryzowanych wywiadów. Przeprowadzone badania ukazały pozytywny obraz sytuacji, pozytywny dobrostan uczniów. Wypowiedzi badanych jednoznacznie wykazały dużą potrzebę wprowadzenia edukacji międzykulturowej do rzeczywistości szkolnej.
EN
The Polish school is constantly changing, which is associated with rapid economic and political changes. We observe very intense population movements taking the form of mass migrations. For these reasons, in the paper, we present the essence of the borderland and its typology, the formation of the intercultural identity of a person from the borderland. It is on the border of cultures that children going to school exchange information, learn about other customs, values, learn respect and tolerance. It depends to a large extent on the teacher/educator, who should build a good atmosphere of cooperation between the educational team of the multicultural borderland. The subject of interpretive research was the ways of defining the work of teachers in grades I–III of the multicultural borderland, indicating the tasks carried out at that time, the meanings given to them by teachers of grades I–III in the Lubuskie Province using non-standardised interviews. The research showed a positive picture of the situation. The respondents’ statements indicated a great need to introduce intercultural education to the school reality.
We live in a multiculturalEurope. To build good future for worthy and safe Europe it is indispensable to educate its citizens to the culture of common-being. A child has its right to dignity and respectful life. Thus he/she should learn to build sincere relations with other people. Those are the fundamental presumptions and ideas proclaimed by UNESCO. They constitute Millennium Development Goals (MDGs) and have an impact on education for sustainable development (ESD). In both cases culture has ultimate position. A child, learning about itself and about other people from the background of his/her own culture and in relation to the culture of those others, can develop the idea of openness and understanding. Being aware of similarities and differences between people he/she may create a multicultural society without fears and walls. We need holistically educated teachers to gain optimal effects of such intercultural education. Pre-service and in-service vocational education, need a new insight into pedeutology and need to update their tasks. Without proper knowledge and practice, teacher education will be far from social needs and multicultural school/class demands. Thus, contemporary students’ education of pedagogical faculties should be a field of human sciences (S. Palka, A. de Tchorzewski) where one can find inspiring and emotional propositions and educational solutions (thematic publications, manuals and toolkits). Working on multicultural problems, and using suitable methods/strategies/models (like Milton Bennett scale – DMIS) one may become a skilful and empathic educational practitioner. A child has its right to individual and social multidimensional development, to safe and synergic future. Thus teachers should be differently prepared to undertake their mission (projects of: K. Duraj-Nowakowa, A. Kotusiewicz, H. Kwiatkowska). Multicultural topics should be introduced to teaching-learning standards of vocational teacher education (Z. Jasiński, T. Lewowicki, J. Nikitorowicz).
PL
Żyjemy w wielokulturowej Europie. Aby móc budować dobrą przyszłość dla Europy, trzeba wychowywać jej obywateli do kultury współprzebywania. Dziecko ma prawo do godnego życia, dlatego powinno uczyć się budować uczciwe relacje z innymi ludźmi. Odnoszą się do tego zarówno milenijne cele rozwoju (ang. MDGs), jak i założenia edukacji do zrównoważonego rozwoju (ang. ESD) – idee firmowane przez UNESCO. W obu przypadkach kultura posiada podstawowe znaczenie. Dziecko, poznając siebie i innych na tle własnej kultury i kultury tych innych, rozwija się w duchu otwartości i zrozumienia. Będąc świadomym podobieństw i różnic między ludźmi, może bez obaw współtworzyć społeczeństwo wielokulturowe. Aby taka edukacja międzykulturowa dała dobre rezultaty, potrzebni są całościowo przygotowani nauczyciele. Kształcenie przyszłych i doskonalenie obecnych nauczycieli wymaga nowego ujęcia zagadnień pedeutologicznych, które dziś potrzebują międzykulturowej aktualizacji. Bez odpowiedniej wiedzy i praktyki, kształcenie nauczycieli będzie odbiegać od wymagań społecznych, w tym oczekiwań wielokulturowej szkoły i klasy. Dlatego w kształceniu obecnych studentów kierunków pedagogicznych (S. Palka, A. de Tchorzewski) należy poszukiwać inspirujących i emocjonujących treści (publikacje tematyczne, podręczniki i karty pracy), które przy wykorzystaniu odpowiednich metod/strategii/modeli (np. model/skala Miltona Bennetta) stworzą z nich twórczych praktyków edukacyjnych. Jeśli prawem dziecka jest wielokierunkowy rozwój indywidualny i społeczny, który ma dawać szansę na bezpieczną i synergetyczną przyszłość, to nauczyciele muszą być w nowy sposób przygotowywani do swojej misji (np. projekty: K Duraj-Nowakowej, A. Kotusiewicz, H. Kwiatkowskiej). Tematyka wielokulturowa powinna zatem wejść do kanonu treści kształcenia pedagogów (Z. Jasiński, T. Lewowicki, J. Nikitorowicz).
The article presents an attempt to interpret a new pluralistic type of civilization and the features of modern multicultural society in the context of educational space. On this basis, the substitution has been suggested of the concept of multicultural education with the term poli-ethnic education, which aims at harmonizing the relations between ethnic or national communities. Within thier limits, this refers also to different socio-cultural groups, with different cultural (political, regional, sexual, religious, age-related, professional, etc.) identities. A new architectonics of multicultural education is suggested and grounded, with a life-giving personality paradigm in the centre. In this regard, five major methodological principles of multicultural education, which serve as its guidelines and major sources, are justified.The issues of the implementation of the multicultural education project in Ukraine which inhibit the harmonization of public life and the process of intercultural dialogue and understanding are outlined.
PL
Celem artykułu jest próba interpretacji nowego pluralistycznego typu cywilizacji oraz właściwości współczesnego społeczeństwa wielokulturowego w kontekście przestrzeni edukacyjnej. Na gruncie tego zaproponowano zastąpienie pojęcia edukacji wielokulturowej terminem edukacji polietnicznej, która skierowana jest na harmonizację wzajemnego stosunku między etnicznymi lub narodowymi społeczeństwami, a w ich granicach – między różnymi grupami społeczno-kulturowymi, mającymi różną identyczność kulturową (polityczną, regionalną, płciową, religijną, wiekową, profesjonalną i in.). Zaproponowano i uzasadniono nową architektonikę edukacji wielokulturowej, w centrum której znajduje się życiowy paradygmat jednostki. W związku z tym udowadnia się pięć najważniejszych strategii metodologicznych edukacji wielokulturowej, które są jej punktem orientacyjnym oraz źródłem życiowym.W artykule zostały także zarysowane problemy implementacji projektu edukacji wielokulturowej na Ukrainie, które utrudniają harmonizację życia społecznego oraz procesy dialogu międzykulturowego i porozumiewania się.
Muzyka z bajek wytwórni Walta Disneya jest elementem popkultury. Nie jest to jednak świat ograniczony do muzyki popularnej, ale tworzący przestrzeń mariażu muzyki etnicznej z nowymi brzmieniami. Świat muzyki współczesnej wchodzi w dialog z muzyką źródeł, stając się jej nowym tłumaczem. Wielokulturowa edukacja muzyczna dzięki produkcjom filmowym Walta Disneya otwiera się na nowy wymiar, w którym globalizacja staje się sprzymierzeńcem kultury lokalnej. W artykule omówiono, w jaki sposób zarówno dźwięk, jak i słowo wykorzystane są w celu prezentowania odmiennej kultury. W przywołanych przykładach język wraz ze swoją rytmiką i melodyką potraktowany jest jako interesujące tworzywo muzyczne. Analizie poddano wybrane filmy Walta Disneya – powstałe do nich ścieżki dźwiękowe, jak również artykuły i recenzje, blogi dotyczące muzycznych produkcji wytwórni. W rozważaniach wiele miejsca poświęcono piosence, która jest nośnikiem głównych treści filmu i najczęściej odtwarzanym elementem obrazu filmowego, starano się wskazać na jej funkcje w edukacji międzykulturowej, ale także sposoby jej wykorzystania w edukacji dziecka.
EN
Music from Walt Disney’s animations is an element of pop culture. However, it is not a world limited to popular music but a space where ethnic music meets new sounds. The world of contemporary music enters a dialogue with the music of the sources, becoming its new translator. Thanks to Walt Disney’s film productions, multicultural music education opens up a new dimension in which globalization becomes an ally of local culture. The article addresses how both sound and word are used to present a different culture. In the cited examples, the language with its rhythm and melody is treated as an interesting musical material. Selected Walt Disney films were analyzed – their soundtracks as well as articles and reviews, blogs about the studio’s musical productions. In the considerations, a lot of attention was devoted to the song, which is the carrier of the main content of the film and the most frequently played element of the film image. Some attempts were made to indicate its functions in intercultural education, but also the ways of its use in child education.
The first volume of the journal Edukacja Międzykulturowa [Intercultural Education] was published in 2012. It contained the text which was an attempt at presenting the “opening balance” of the issues of multiculturalism and multi – and intercultural education – in compliance with the state perceived at that time. The image of these issues looked optimistic. The knowledge of multicultural phenomena was increasing, the pro-integration climate was dominating in Poland and in other countries, the benefits resulting from European integration seemed visible, the awareness of the weakness of multicultural education was growing as well as the familiarization with the new suggestion – intercultural education. The advancement of intercultural pedagogy as a scientific (sub)discipline, the development of its staff and institutional organization were favourable. Intercultural education, as a field of social practice, had many successful applications in the educational system. The next years brought about significant changes in social attitudes to multiculturalism. Among other things, this resulted from growing threat of terrorism, uncontrolled surges of refugees and immigrants who had come to Europe and with the feeling of danger due to the armed conflict in Ukraine. Unfavourable changes of attitudes to Others, Strangers were manifested in the behaviour of some politicians, radical groups, and messages of some mass media. All this constitutes different determinants (than those several years ago) of intercultural education. Some of the observed effects are discussed in the article. Some questions have been also formulated about the condition of intercultural education/pedagogy in the current environment. In another part, it is emphasized that intercultural pedagogy goes through the time of ordeal and, in spite of everything, of the obligation to undertake educational challenges.
PL
W roku 2012 ukazał się pierwszy tom czasopisma „Edukacja Międzykulturowa”. Został w nim opublikowany tekst, który był próbą „bilansu otwarcia” zagadnień wielokulturowości oraz edukacji wielo- i międzykulturowej – według spostrzeganego wówczas stanu. Obraz tych zagadnień przedstawiał się jako optymistyczny. Coraz szersza stawała się wiedza o zjawiskach wielokulturowości, w Polsce i w innych państwach dominowały nastroje prointegracyjne, dostrzegano korzyści płynące z integracji europejskiej, kształtowała się świadomość słabości edukacji wielokulturowej i znajomość nowej propozycji – edukacji międzykulturowej. Pomyślny był rozwój pedagogiki międzykulturowej – jako (sub)dyscypliny naukowej, rozwój kadrowy i instytucjonalny. Edukacja międzykulturowa – jako obszar praktyki społecznej – miała liczne udane realizacje w oświacie. Lata następne przyniosły znaczne zmiany nastawienia społecznego wobec wielokulturowości. Spowodowane to zostało m.in. nasileniem się zjawiska terroryzmu, niekontrolowaną falą uchodźców i imigrantów, którzy napłynęli do Europy, a także poczuciem zagrożenia związanym z konfliktem zbrojnym na Ukrainie. Niekorzystne zmiany postaw wobec Innych, Obcych, ujawniły się w zachowaniach polityków, niektórych radykalnych grup, a także w przekazach różnych mediów masowej komunikacji. Wszystko to składa się na odmienne niż kilka lat temu uwarunkowania edukacji międzykulturowej i pedagogiki międzykulturowej. O niektórych obserwowanych skutkach mowa jest w artykule. Sformułowane zostały także pytania o kondycję edukacji i pedagogiki międzykulturowej w dzisiejszych warunkach. W kolejnym fragmencie zaakcentowany jest fakt, że pedagogika międzykulturowa przeżywa czas próby i powinności – mimo wszystko – podjęcia edukacyjnych wyzwań.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.