Nach einer einfuhrenden Erklarung der Begriffe ist der Autor in seinem Artikel darum bemuht, aut die Evolution des wissenschaftlichen Kommentars betreffs der Erlauterung der Leidensinstrumente und Berufszeichen in der Katakombenmalerei und auf den Grabtafeln aufmerksam zu machen.
Both in the past and today an act of bearing witness to faith in God through martyrdom has been a unique sign and testimony of love for Christ who himself was obedient to the Father usque ad mortem. It is at the same time a clear judgment against those cultures, which acknowledge odium fidei. In his moral encyclical Veritatis Splendor John Paul II points to several arguments in order to emphasize that the way of martyrdom has lost none of its relevance and significance for Christians nowadays. The Pope’s claim is grounded on the fact that “faith possesses a moral content” and so it is false to separate faith (credenda) from moral life (agenda) of those who believe. Consequently, in particular circumstances Christians are called to be ready to lay their lives both for love of God and acceptance of his commandments. Through imitating their Lord usque ad sanguinem his disciples demonstrate and defend their human dignity received from the Creator, the holiness of God’s law as well as the holiness of the Church.
PL
Poprzez całe dzieje chrześcijaństwa męczeństwo było szczególnym znakiem wierności wierze w Boga i wyrazem posłuszeństwa na wzór samego Chrystusa. Zarazem było i jest znakiem miłości “do końca” i sprzeciwu wobec każdej kultury, która głosi odium fidei. Jednocześnie w nauczaniu Kościoła dostrzega sie ewolucję rozumienia tego odium, które coraz szerzej obejmuje również kontekst kulturowy czy społeczny. W swojej encyklice moralnej Jan Paweł II wskazuje na kilka szczególnych argumentów na rzecz aktualności i znaczenia postawy męczeństwa, które staje na straży nie tylko samej wiary, ale również życia moralnego tych, którzy wierzą. Wiara i moralność są bowiem nierozerwalne. Stąd świadectwo męczeństwa potwierdza blask prawdy moralnej, a więc zobowiązującą wierność wymaganiom prawa moralnego wypływającym z godności osoby ludzkiej, ukazuje świętość prawa Bożego, a zarazem jawi sie jako znak świętości Kościoła.
In the tradition of the allegorical interpretation of the Song of Songs the Bridegroom of the Song of Songs represents Christ, meanwhile the bride represents the Church. The verse 8,2 shows us the Bride satiating the thirst of the Bridegroom. In the article we tried to analyze and reflect on the commentaries of the Fathers of the Church and medieval writers to this verse in connection with the charisma of Mother Teresa and the Missionaries of Charity centered on the mystery of Jesus' "I thirst" on the cross. The main streams ofthe Christian tradition interpreted the spiced vine in connection with the love of God and the juice of pomegranates in connection with martyrdom.
Autor podejmuje kwestię kapłaństwa w Apokalipsie św. Jana, w której trzykrotnie mówi się o kapłaństwie chrześcijańskim (1,6; 5,9; 20,6). Punktem wyjścia artykułu jest analiza tekstu Ap 1,6, w którym zgromadzona wspólnota wyraża swoją godność kapłańską, przeżywaną na sposób kapłaństwa Jezusa Chrystusa. Chrześcijanie wspólnoty liturgicznej muszą odpowiedzieć, w jaki sposób realizuje się ich kapłaństwo. Czynią to poprzez refleksję nad orędziem Apokalipsy w świetle Starego Testamentu. W kontekście Wj 19,4-6 odkrywają, iż znajdują się w miejscu, w którym konkretyzuje się panowanie Boga objawione historycznie w misterium paschalnym Jezusa. Rozpoznając panowanie Boga, wspólnota mu się poddaje poprzez realizację swego kapłaństwa. Ta służba kapłańska urzeczywistnia się w miłości, kulcie chrześcijańskim i w pójściu za Chrystusem, które kulminuje w męczeństwie. Poprzez męczeństwo chrześcijanie dają świadectwo panowaniu Boga w świecie.
The article focuses on the difference between murder or suicide and the act of martyrdom. The arguments refer to John Paul II’s teaching on absolute moral norms and John Finnis’ theory of basic human goods. The core of the text is a discussion with the approach of Finnis who claims that a martyr merely accepts her own death as a side-effect of her other intentional action; the discussion is based on Aquinas’s insights (mainly in "Summa theologiae") and aims to show that death is not merely an accepted side−effect, but somehow enters into the specification of the act of martyrdom. The general conclusion is that the difference between martyrdom and suicide or murder requires a refined theory of intentional action, as opposed to non−intentional effecting of something, and also, above all, calls for still more diligent study of what exactly the prime and proper objects of practical reason, of proposal, of choice and of action itself are.
400-lecie męczeństwa św. Jozafata Kuncewicza stanowi okazję do przyjrzenia się działalności biskupa w Połocku. Autor artykułu ukazuje reformatorską działalność abp Jozafata wychodząc od uwarunkowań historycznych diecezji połockiej w pocz. XVI w. Podkreśla konieczność reform w dziedzinie duchowej i moralnej. Kościół ten znajdował się w stanie głębokiego kryzysu ekonomicznego, moralnego i duchowego. Arcybiskup skupił się na pod niesieniu poziomu intelektualnego i moralnego duchowieństwa poprzez synody diecezjalne, propagowanie Katechizmu oraz reguł życia kapłańskiego. Zwalczał wady, takie jak pijaństwo, uzależnienie od hazardu i chciwość. Od swych kapłanów żądał zachowywania reguł życia kapłańskiego, właściwego Cerkwi. Jozafat podjął się również dzieła podniesienia moralnego i religijnego wiernych świeckich. Jako narzędzie walki z powszechną ignorancją religijną wykorzystywał kazania i osobisty dialog. Zachęcał do częstego korzystania ze spowiedzi i systematycznego uczestnictwa w Eucharystii. W artykule wykorzystano materiały z procesu beatyfikacyjnego i kanonizacyjnego św. Jozafata oraz najważniejszych opracowań życiorysu Świętego w języku polskim. Autor podkreśla aktualność metod działania reformatorskiego św. Jozafata. Uwydatnia rolę dialogu jako skutecznego narzędzia ewangelizacji.
EN
400th anniversary of the martyrdom of Saint Jozafat Kuncewicz is an op-portunity to look at the bishopʼs activities in Polotsk. The author of the article begins presenting the reforming activity of Archbishop Josaphat by depicting historical conditions of the Polotsk diocese in the beginning of the 16th century. He emphasizes the need for reforms in the spiritual and moral field. This church at the time was in a state of deep economic, moral and spiritual crisis. The Archbishop focused on raising the intellectual and moral level of the clergy through diocesan synods, promoting the Catechism and the rules of priestly life. He targeted vices such as drinking, gambling addiction, and greed. He demanded his priests follow the rules of priestly life proper to the Church. Josaphat also undertook the work of moral and religious upliftment of the lay faithful. He used sermons and personal dialogue as a tool to combat widespread religious ignorance. He encouraged people to go to confession frequently and regularly participate in the Eucharist. The article draws on materials from the beatification and canonization process of St. Josaphat and the most important studies of the Saintʼs biography in Polish. The author emphasizes the relevance of Saint Josaphat’s reforming methods. He highlights the value of dialogue as an effective tool of evangelization.
In the history of the Church one finds an event wherein a mother wasquestioned in the beatification process of her son. This occurred in the caseof Marianna Popiełuszko, who before the court of beatification in Warsawin 1997, responded to all the questions put to her in order to assess the lifeand work of Fr. Jerzy Popiełuszko as a candidate for sainthood by Churchauthorities.From these testimonies there emerges an interesting picture of the lifeand death of Fr. Popiełuszko, as well as his faith and steadfastness. It helpsto read the true intentions which were of a religious nature that guided himduring his activity. Moreover, this confirms the martyrological nature ofhis death, in which what counts is not only the anguish inflicted, but thereason for one’s achievements. This also demonstrates that martyrdom wasthe crowning achievement of his life of faith and love, which was associatedwith forgiveness that is opposed to hatred or vengeance.This vision of martyrdom is consistent with the classical understandingof martyrdom in the Church, which is not limited only to the moment ofdeath, but applies to the entire life of the martyr.
The article concerns a new source in connection with the figure of St. Martyr Archimandrite Seraphim Szachmuc (1901-1946). Author publishes a previously unknown letter written by Seraphim to his former parishioners from Kuraszewo. The article also presents St. Seraphim’s biography, with particular emphasis on the period of his ministrations as a preacher of the parish in Kuraszewo and his missionary trip to eastern Belarus with Gregory Kudarenko, which ended with the arrest and Seraphim’s martyrdom in the gulag.
Die Donatisten gingen aus der Verfolgung in der Zeit Diokletians ais Kirche der Martyrer. Als sie in der Zeit des Konstantins und der Nachfolger weiter verfolgt wurden, blieben die innerkirchlichen Unionsbestregungen erfolglos. Die donatistische Theologen haben sich auf die afrikanische Tradition von Tertullian und Cyprian berufen, auch wenn es um die Taufe und die Kirchenzugehórigkeit einging. Die theologische Abwertung des Martyrium in der donatistische Kirche Snden wir in beruhmten Satz des Augustinus: „martyrem non facit poena sed causa". Augustinus hat damit auch den Prinzip der afrikanischen Theologie angenommen: „extra ecclesiam nulla salus sc. Nullum martyrium" entsprechend „causa mała" non fecit martyrem.
Celem niniejszego artykułu było ukazanie wartości duchowości św. Andrzeja Boboli dla współczesnego pokolenia ludzi. Realizacja tak określonego celu nie mogła nie rozpocząć się od odsłonięcia zasadniczych elementów natury duchowości Andrzeja Boboli. Stanowiły je: bezgraniczna wierność kapłańskiemu powołaniu, żarliwa troska o zbawienie wiernych i ekumeniczna wrażliwość. Odsłonięcie tych składowych elementów jego duchowości pozwoliło na uwypuklenie płaszczyzn jego oddziaływania na współczesne działania ludzi w społeczeństwie. W tym względzie wpływ jego duchowości można upatrywać we wskazaniu na podstawę wszelkiego ładu w społeczeństwie, jakim jest wierność Chrystusowej Ewangelii, w okazywaniu wsparcia ludziom w potrzebie jako wymiaru świadectwa o wierności Chrystusowi i w otwartości na bliźnich, którzy wyznają inną wiarę i kierują się odmiennym światopoglądem. Właśnie w tych płaszczyznach zawiera się aktualność duchowość św. Andrzeja Boboli.
EN
The purpose of this article was to show the value of the spirituality of St. Andrzej Bobola for the modern generation of people. The implementation of such a specific goal could not begin without revealing the essential elements of the spirituality of Andrzej Bobola. They were: boundless fidelity to the priestly vocation, passionate concern for the salvation of the faithful and ecumenical sensitivity. The exposure of these components of his spirituality allowed him to highlight the areas of his influence on contemporary human activities in society. In this regard, the impact of his spirituality can be seen in pointing to the basis of all order in society, which is faithfulness to the Gospel of Christ, in showing support to people in need as a dimension of testimony of faithfulness to Christ and in openness to others who profess a different faith and follow a different worldview. It is in these planes that the current spirituality of St. Andrzej Bobola.
Tertullian held a rigorous opinion about the attitude of martyrs towards the state and people in power. He analyzed the cases of Christians involving in the social life of pagans. Among others, he discussed the issue of military service, the work of teachers and government officials as well as the relationship of Christians to the emperor. The necessity to kill in case of soldiers, to participate in pagan ceremonies and work in government positions were all associated with violation of Christian principles. The faithful were obliged to pray for the well-being of the emperor and of the Roman Empire. Christians’ aversion towards the state increased during their persecutions. They were not good government officials because, due to their faith, they were unable to fully execute all commands and were sentenced to martyrdom in consequence. It can be concluded that Tertullian encouraged withdrawal from the life of the state in order to remain faithful to God.
Freedom constitutes an essential idea in the Christian spirituality. Freedom was also an important dimension in the life and teaching of blessed Jerzy Popiełuszko. The author of the article analyzes freedom in the philosophical-theological and cultural dimension, mainly as freedom „to” something and freedom „from” limits. These dimensions are interwoven in the analysis of freedom in the national and political sense.
PL
Wolność należy do istotnych pojęć duchowości chrześcijańskiej. Wolność była też ważnym wymiarem życia i nauczania bł. ks. Jerzego Popiełuszki. Autor artykułu analizuje wolność w filozoficzno-teologicznym i kulturowym wymiarze, głównie jako wolność „do” czegoś i wolność „od” ograniczeń. Te wymiary są splecione z analizą wolności w sensie narodowym i politycznym.
The article is devoted to the analysis of the murder of the parish priest of st. John Bosco in Luboń, made on February27, 1938 by a communist agitator. Despite the fact that so many years have passed since the priest’s death, the matter raises many emotions to this day, because the pastoraland social activity of rev. Steich left behind abundant and blessed fruits, and he himself became a candidate for the glory of the altars on the way of martyrdom. In the canonization inquiry aimed at recognizing martyrdom, the Church pays special attention to the need to accept death, as exemplified by Christ, and reminds us that from ancient times martyrdom was compared to water baptism and was called the baptism of blood. However, this does notchange the fact that the essential elements to be considered in such proceedings, conducted in this way, are: indication of a specific person of the martyr and the persecutor, proof of the actual death, as well as the cause of death. All these areas of research not only appear in the“crime of Luboń”, but confirm and ensure that the Servant of God, rev. Stanisław Streich is an in odium fidei martyr, and his beatification is a matter of time.
PL
Artykuł poświęcony został analizie zabójstwa proboszcza parafii św. Jana Bosko w Luboniu, dokonanego 27 lutego 1938 r. przez komunistycznego agitatora. Mimo iż od śmierci kapłana upłynęło tak wiele lat, sprawa po dziś dzień budzi wiele emocji, ponieważ działalność duszpasterska i społeczna ks. Streicha pozostawiła po sobie obfite i błogosławione owoce, a on sam stał się kandydatem do chwały ołtarzy na drodze męczeństwa. W dochodzeniu kanonizacyjnym, zmierzającym do uznania męczeństwa, Kościół zwraca szczególną uwagę na konieczność akceptacji śmierci, jakiej przykład dał Chrystus, i przypomina, że męczeństwo od starożytnych czasów przyrównywane było do chrztu z wody i nazywano je chrztem krwi. Nie zmienia to jednak faktu, że zasadniczymi elementami, które należy rozpatrzyć w takim postępowaniu, prowadzonym tą właśnie drogą, są: wskazanie konkretnej osoby męczennika oraz osoby prześladowcy, udowodnienie rzeczywistej śmierci, a także wykazanie przyczyny śmierci. Wszystkie te obszary badań nie tylko pojawiają się w „zbrodni lubońskiej”, ale potwierdzają i dają pewność, że sługa Boży ks. Stanisław Streich jest męczennikiem in odium fidei, a jego beatyfikacja jest kwestią czasu.
Zgodnie z teologią Nowego Testamentu śmierć chrześcijanina jest przejściem do życia wiecznego. Więcej, sam proces umierania, w myśl ewangelicznej dynamiki obumierania ziarna, jest rodzeniem się do nowego życia. Autorzy wczesnochrześcijańskiej literatury męczeńskiej mieli świadomość tego paradoksu. Już jej pobieżna lektura uzmysławia, jak wielką przykładali do niego wagę: nie tylko śmierć męczennika, ale także narzędzia kaźni, jakiej zostaje poddany, stają się już tu na ziemi objawieniem rzeczywistości zbawienia. Celem niniejszego artykułu jest wynotowanie i uporządkowanie tych miejsc z wczesnochrześcijańskiej literatury męczeńskiej, gdzie mamy do czynienia z owym paradoksalnym przewartościowaniem (podział na: więzienie, venationes, spalenie na stosie) oraz zestawienie ich z odpowiadającymi im miejscami z Pisma Świętego.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.