The aim of this work is to establish to what extent discrepancies of substantive misdemeanour law (relating to criminal law), which stem from simplification of responsibility rules, impact the position of victim. There are no general rules and principles relating to formation of the position of victim in either criminal law or misdemeanour law. Only by analysing particular regulations of the both respective codes allows one to reconstruct the status of victim and confronting it on the plain of the two responsibility regimes in question. The said confrontation reveals far-reaching differences within the scope of victim’s position in substantive regulations of misdemeanour law, some of which weaken the victim’s position, while other – strengthen it. Although those differences vary to their weight, yet it seems that regulations restricting the presence of the figure of victim are more significant – they genuinely decrease the competence of a person to whom the harm was made. Amongst the said regulations, first and foremost, have to be counted those that relate to possibility of ruling compensatory penal measures, as well as regulations defining the periods of limitation (aside from other discussed regulations). The assumed dual model of responsibility within this scope, in some cases, compromises the principle of equality before the law enshrined in Article 32 paragraph 1 of the Constitution of the Republic of Poland.
The purpose of this article is to answer the question whether the assessment of the degree of social harm of offences against elections can be determined by their hierarchy established on the basis of the systematics of the specific part of the Penal Code. The aim of the study is to show the phenomenon of carrying away ballot papers and to assess the degree of social harm of the act. The reports of the National Electoral Commission on the 2019 elections to the European Parliament and on the 2019 elections to the Sejm and Senate of the Republic of Poland were examined with regard to improper handling of the ballot papers. In addition, the decision of the Supreme Court of 2019 resolving the electoral protest based on the allegation of violation of Article 497a of the Electoral Code was analysed.
As for now, the Polish law of misdemeanours has not worked out a uniform concept. Historically, its developments have assumed various conceptual structures – starting with an administration type of model through the current one that comes closer to that of a criminal liability. As early as in 1918, while developing a concept of the law of misdemeanours, it was disputed whether misdemeanours should be recognised as a separate category, including cases of violation of the order, or as those that were primarily related to the sphere of administrative actions or whether they should be established on the basis of that social harm they caused and to assume that a misdemeanour was a petty form of an offence. The current model that has been worked out in the course of transformation is characterised by a significant lack of cohesion, and this assessment is even more substantiated by implementation of a concept of the socalled hybrid offences. The concept itself consisting in the diversification of liability by creating the so-called hybrid offences is a relatively new solution under the Polish system which raises significant doubts, largely in terms of its theoretical aspects, and also the one that creates serious practical issues (e.g. in 87 of the Code of Misdemeanours and under 178a of the Polish Penal Code). Conducting research within the planned extent process of contraventionalisation and principle nullum crimen sine lege has been assumed to provide for working out the basis for adopting coherent and uniform solutions with regard to the liability for what is referred to “petty offences,” and then allow undertaking further research, for example, into specific Polish solutions concerning offences and misdemeanours against safety in traffic in terms of clear limits and nature of such a liability which would serve as a reference point in legislation works in the future.
The issue of theoretical basis for criminal liability for aiding in crime has been for many years in the centre of attention of the representatives of the doctrine, arousing disputes and controversies. The issues related to incitement and aiding have been widely discussed in the criminal law literature, unlike the misdemeanour law – where only some basic considerations can be found in manuals or commentaries on the Misdemeanour Code. Due to their framework and objective, these topics are usually discussed briefly and limited to the most significant problems. However, there are no theoretical considerations in this regard. Thus the article provides an analysis of the nature of incitement and aiding in the Misdemeanour Law, and it attempts to provide a model for liability with regard to code-related regulations.
PL
Problematyka teoretycznych podstaw odpowiedzialności karnej za współdziałanie przestępne od lat pozostaje w kręgu zainteresowań przedstawicieli doktryny, budząc spory i kontrowersje. W szczególności kwestie związane z podżeganiem i pomocnictwem mają w prawie karnym bogatą literaturę. Odmiennie sytuacja przedstawia się w odniesieniu do prawa wykroczeń. Podstawowe wypowiedzi można znaleźć jedynie w opracowaniach o charakterze podręcznikowym oraz w komentarzach do Kodeksu wykroczeń. Z uwagi na ich ramy i cel zagadnienia te są z reguły ujęte zwięźle i ograniczone do najważniejszych problemów. Brakuje natomiast rozważań o charakterze teoretycznym. Przedmiotem artykułu jest zatem analiza istoty podżegania i pomocnictwa w prawie wykroczeń oraz próba ustalenia modelu odpowiedzialności w odniesieniu do regulacji kodeksowych.
Znak Polski Walczącej składający się z liter P i W tworzących kotwicę jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli Powstania Warszawskiego. Znak ,,Polska Walcząca” został przyjęty w 1942 r. przez Armię Krajową. Znak ten jest obecnie chroniony przez prawo (ustawa o ochronie Znaku Polski Walczącej). Artykuł zmierza do objaśnienia dogmatycznych aspektów wykroczenia zawartego w art. 3 ust. 1 ustawy o ochronie Znaku Polski Walczącej. Artykuł 3 ust. 1 tej ustawy reguluje wykroczenie znieważenia Znaku Polski Walczącej: kto znieważa Znak Polski Walczącej podlega karze grzywny. W artykule objaśniono także znaczenia następujących pojęć: ,,Znak Polski Walczącej”, ,,zabytek”, ,,dobro kultury”. Autor przedstawia także proces legislacyjny.
EN
The Polish Fight Symbol composed of letters P and W stylized as anchor is one of the most recognizable symbols of the Warsaw Uprising. Symbol of “Fighting Poland” was adopted in 1942 by the Home Army. The said symbol is now protected by law (the Act on protection of the Polish Fight Symbol). This article aims to examine dogmatic aspects of the misdemeanor specified in Article 3 paragraph 1 of the Act on protection of the Polish Fight Symbol. Article 3 paragraph 1 regulates misdemeanor of profaning the Polish Fight Symbol: Anyone who profanes the Polish Fight Symbol is liable to a fine. Examined herein is also the meaning of the following terms: “Polish Fight Symbol”, “historical monument”, “cultural property”. The author also describes the legislative process.
Lautore ha compiuto un’analisi delle disposizioni contenute nel can. 1090 §§ 1-2 CIC. Loggetto specifico dello studio sono i seguenti temi: principia fondamnetali, forme dell’uccisione del coniuge, origine dell’impedimento come anche le condizioni della dispensa.Dall’analisi risulta che l’impedimento del crimine è di diritto positivo ecclesiastico. Fissando questo impedimento, il Legislatore ha voluto contribuire alla difesa del bene tanto prezioso qual’é la vita umana. Percio questo impediemento possiede carattere di una sanzione nei confronti degli autori del crimine.
Due to the amendment, which entered into force on January 1, 2022, a number of provisions in Chapter XI of Misdemeanour Code concerning safety and order in communication were significantly changed. The legislator decided to introduce new types of prohibited acts and significantly increased the amount of the fine for certain offenses. These changes are revolutionary, which is also associated with controversy. This is because some of the changes made raise doubts due to the higher degree of their repression, which makes the punishability of certain offenses disproportionate in relation to similar crimes under the Penal Code. This issue will be presented later in the article.
PL
Na mocy nowelizacji, która weszła w życie 1 stycznia 2022 r., w sposób bardzo istotny zmieniono wiele przepisów w rozdziale XI Kodeksu wykroczeń, dotyczącym bezpieczeństwa i porządku w komunikacji. Ustawodawca zdecydował się wprowadzić nowe typy czynówzabronionych oraz w sposób znaczący podwyższyć wysokość grzywny za niektóre wykroczenia.Zmiany te mają wręcz rewolucyjny charakter, co wiąże się także z kontrowersjami. Część bowiem z dokonanych zmian budzi wątpliwości ze względu na wyższy stopień represji tychprzepisów, co czyni karalność niektórych wykroczeń nieproporcjonalną w stosunku do analogicznych przestępstw z Kodeksu karnego. Zagadnienie to zostanie przedstawione w dalszejczęści artykułu.
The aim of the article is to demonstrate the possibility and validity of classifying the actions of pro-life activists who display photos of dead human foetuses in public spaces as falling under Article 51 para. 1 of the Code of Petty Offences. For this purpose, linguistic, historical, teleological, comparative and systemic interpretation was used. The article demonstrates that presenting large-format pictures of bloody, sometimes fragmented human foetuses on billboards, in public spaces such as streets, squares and parking lots, disturbs public peace, causes a scandal and may even disturb public order. The conduct of pro-life activists can also be classed as public indecency. In Poland it is not acceptable, nor is it compatible with common custom or the norms of social coexistence, to impose on people in public spaces photographs of bloody, torn apart human corpses. The intentional conduct of pro-life activists with regard to the actions taken is sufficient to hold them accountable. Yet as described in Article 51 para. 1 of the CoPO, the effects do not have to be intentional; it is enough that they envisaged or at least could have predicted that their actions would disturb the peace or public order, or cause a scandal. For the application of Article 51 para. 1 of the CoPO it is also enough that the disturbance of peace or public order or a scandal is caused by at least one individual.
PL
Celem artykułu jest wykazanie możliwości i trafności kwalifikowania z art. 51 § 1 Kodeksu wykroczeń zachowań działaczy pro-life rozmieszczających w przestrzeni publicznej zdjęcia martwych ludzkich płodów. W tym celu posłużono się wykładnią językową, historyczną, historyczną celowościową, prawnoporównawczą oraz systemową. Wykazano, że prezentowanie na ulicach, placach, parkingach, billboardach barwnych, nieraz wielkoformatowych zdjęć zakrwawionych (czasem rozczłonkowanych) ludzkich płodów narusza spokój publiczny, wywołuje zgorszenie, a nawet może zakłócać porządek publiczny. Zachowanie działaczy pro-life realizuje również znamię wybryku. We wskazanych przestrzeniach publicznych nie jest w Polsce przyjęte, nie jest zgodne ze zwyczajami i zwykłymi normami ludzkiego współżycia narzucanie odbioru zdjęć zakrwawionych, porozrywanych ludzkich zwłok. Dla pociągnięcia do odpowiedzialności wystarczająca jest umyślność zachowania działaczy pro-life w stosunku do podejmowanych działań. Natomiast opisane w art. 51 § 1 k.w. skutki nie muszą być objęte umyślnością, wystarczy, że osoby te przewidują albo chociaż mogły przewidzieć, że ich akcje zakłócą spokój lub porządek publiczny albo wywołają zgorszenie. Dla zastosowania art. 51 § 1 k.w. wystarczy również stwierdzenie zakłócenia spokoju lub porządku publicznego albo wywołanie zgorszenia po stronie choćby jednej osoby.
Wykroczenie polegające na używaniu w miejscu publicznym słów nieprzyzwoitych jest jednym z czynów stypizowanych w rozdziale XVI Kodeksu wykroczeń godzących w obyczajność publiczną. Jego strona przedmiotowa polega na umieszczeniu nieprzyzwoitego ogłoszenia, napisu lub rysunku, albo używaniu słów nieprzyzwoitych. Zarówno pojęcie obyczajności publicznej, jak i znamię nieprzyzwoitości mają charakter niedookreślony. Podobnie mało precyzyjne jest pojęcie „słowa nieprzyzwoitego”. Zarówno obyczajność publiczna, jak i nieprzyzwoitość są wysoce relatywne, postrzegane są różnie przez różne grupy społeczne i uznawane za mniej lub bardziej dopuszczalne w zależności od wieku odbiorcy. Ściganie wykroczeń polegających na używaniu słów nieprzyzwoitych nie może być jednak selektywne. Odróżnić należy posługiwanie się słowem wulgarnym jako wyzwiskiem od traktowania go jako swoisty „przerywnik”.
EN
An offence involving in the use of indecent words in a public place is one of the acts classified in Chapter XVI Misdemeanour Code that violates public decency. Its subject matter consists in placing an obscene announcement, inscription or drawing or using obscene words in a public place. Both the notion of public morality and the sign of indecency are indeterminate in nature. Similarly, the concept of an “obscene word” is not very precise. Both public morality and obscenity are highly relative, perceived differently by different social groups and considered more or less acceptable depending on the age of the audience. The pursuit of offences involving the use of indecent words cannot, however, be selective. One should distinguish between the use of vulgar words as an insult and a specific “interlude”.
In accordance with the Act of 11 January 2018 on electromobility and alternative fuels, the creation of the so-called clean transport zones is stipulated. Failure to comply with the restrictions on entry to them can match the features of a new type of misdemeanour provided for in Article 96c of the Misdemeanour Code. The article aims to present its comprehensive analysis taking into account practical aspects of the above-mentioned provision.
PL
Z mocy przepisów ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych przewidziano powołanie tzw. stref czystego transportu. Nieprzestrzeganie ograniczeń w dostępie do nich może natomiast wyczerpywać znamiona nowego typu wykroczenia określonego w art. 96c k.w. Opracowanie ma na celu ich możliwie kompleksową analizę, przy uwzględnieniu praktycznych aspektów funkcjonowania ww. przepisu.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.