Der vorliegende Artikel zeigt auf der Grundlage der sehr genau durchgeführten Analyse von Mk 1, 15 die theologische Bedeutung des Begriffs metánoia und der Formulierung „Nachfolge Jesu”. Da beide mit dem von Jesus verkündigten Anbruch des Reiches Gottes in engem Zusammenhang stehen, hat es sich als notwendig erwiesen, die wesentlichen Bestandteile der Lehre Jesu über sie vorzustellen. Im Rahmen der „Nachfolge Jesu” wurden zunächst die eine solche Tatsache ermöglichenden Bedingungen besprochen und danach der Weg, wie man Jesus nachfolgen soll, nachgezeichnet, so wie die Evangelien ihn präsentieren. Den Artikel beschließen Reflexionen über die bleibende Aktualität dieses Rufes Jesu.
Nie ulega wątpliwości, że ludzkość znalazła się obecnie na zakręcie historii. Przeżywa kryzys, i to poważny. Jak się wydaje, niespotykany na taką skalę w przeszłości. Poprzez wieki egzystencja zarówno jednostek, jak i społeczności wpisana była w ustalone struktury społeczne, których podstawy stanowiła religia (w Europie i w obydwu Amerykach chrześcijaństwo), naród i państwo (pojmowane jako państwo narodowe, mimo istniejących w nim mniejszości) oraz partie polityczne i ich ideologie. Stanowiły one jednocześnie istotne znaki identyfikacyjne.
Johannes Paulus II in Epistula Apostolica Augustinum Hipponensem saeculo XVI a conversione Sancti Augustini expleto pro hoc Ecclesiae reddito dono per eamąue universo hominum generi, mirabili illa ex conversione gratiarum Deo actionem agit. Ex animo exoptat, ut magisterium Sancti Doctoris investigatum etiam subtilius longe late cognoscatur studiumąue eius pastorale imitando ubiąue repetatur, quo tanti magistri ministriąue doctrina inter homines vigere pergat et fides proficiat et cultus ipse humanus.
Der Verfasser des Artikels analysiert diejenigen Texte der Johannes-Offenbarung, die von Umkehr und Buße handeln. Die meisten von ihnen (12) finden sich in den Sendschreiben an die sieben Gemeinden (Offb 2-3), während es im apokalyptischen Teil des Werkes weniger sind (nur vier). Im Ergebnis der durchgeführten Analysen zeigt der Verfasser, daß Christus keine moralischen Forderungen an den Menschen stellt, die seine Kräfte überschreiten. Ein Beweis dafür sind die Gemeinden in Smyrna und Philadelphia, die ausschließlich gelobt werden. Die größte Gefahr für den Christen ist die Verletzung der Reinheit des Glaubens, die andere Vergehen nach sich zieht. Nur Gott kennt das Maß der von den einzelnen Menschen und Gemeinschaften geforderten Vollkommenheit, und deshalb darf man nicht aufhören, die eigenen Taten zu vervollkommnen. Eine große Gefahr für die Gemeinde stellt die vorgetäuschte Heiligkeit dar, der die erste Liebe verlorengegangen ist (Ephesus, Laodizea, Sardes). Buße und Umkehr haben solidarischen Charakter, d.h. wenn einzelne Gemeindeglieder sich falsch verhalten haben, muß die gesamte Ortskirche Buße tun und umkehren.
Bóg jest niepojęty w swym majestacie i chwale. W Starym Testamencie Świętym w najwyższym stopniu jest Bóg. Święty jest Bóg, lecz świętymi są również związani z Nim ludzie i rzeczy. Idea świętości może zawierać w sobie nadto element poświęcenia Bogu i uwolnienia od tego, co złe lub niewłaściwe. W Nowym Testamencie kontynuowana jest idea świętości występującą w judaizmie. Święty jest Bóg, świątynia i Prawo. Doświadczenie świętości jest, tak w ogólnej historii religii, jak i w Izraelu, pewnym prazjawiskiem religijnym; świętości bowiem, jako określonego pojęcia, nie można wyprowadzać z jakiejkolwiek innej ludzkiej skali wartości. W człowieku z jednej strony spotyka się łaska Boża, która buduje na naturze i z drugiej strony wolna wola człowieka. Jedynie w pełnej wolności człowiek może odpowiedzieć na wezwanie Boga, który powołuje go do świętości. Pytanie tylko czy człowiek chce być święty i zaufać Bogu? Wybrałam tylko kilku świętych, którzy bezgranicznie zaufali Bogu i w pełnej wolności odpowiedzieli Bogu tak. Święci, różnych epok: Maria Magdalena; Łotr powieszony obok Jezusa na krzyżu, Paweł z Tarsu; Augustyn; Tomasz z Akwinu; Faustyna; Edyta Stein; Jan Paweł II. Różnili się praktycznie wszystkim ale łączyło ich jedno spotkanie z Chrystusem, które w każdym przypadku wyglądało inaczej. Jednak każda z tych osób po tym spotkaniu zmieniła swój sposób myślenia, patrzenia i postępowania, które zjednoczyło ich z Chrystusem.
EN
God is inconceivable in his authority and glory. In the Old Testament God is the holliest. He is holy as well as the people and things that are connected with him.The concept of holiness may contain the element of sacrifice to God and the release of what is bad and inapropriate. In the New Testament the idea of holiness present in Judaism is continued. God is holy as well as the Temple and the Law. The experience of holiness is a religious phenomenon in universal history of religion as well as in Israel. Holiness as a defined concept cannot be formulated from any human scale of values. On one hand there is God’s grace based on the nature in every human being, on the other hand his free will. Only in his full freedom can one respond to God’s call as he relies to holiness. The question is whether the man wants to be holy and trust God. I have chosen only a few saints who trusted God absolutely and said yes to him in their absolute freedom. The saints of various ages: Mary Magdalene, the villain crucified with Jesus Christ, Paul of Tarsus, St. Augustine, Thomas Aquinas, Faustina, Edita Stein and John Paul II. They were different in almost everything but what unites them is the encounter with Christ- exceptional in each case. However each of the people mentioned after the encounter changed their way of thinking, looking and acting. That united them with Christ.
Jan Paweł II od początku swojego pontyfikatu dużą troską otaczał ludzi młodych. Wyjątkową inicjatywą zapoczątkowaną przez niego były Światowe Dni Młodzieży. W listach i orędziach zapowiadających te spotkania podjął szereg ważnych tematów dla duchowego i osobistego rozwoju młodego pokolenia. Prezentowany artykuł omawia poszczególne listy i orędzia Jana Pawła II, które mają charakter kerygmatyczno-moralny. Papież nie unikał tematów trudnych, mówił, jak należy przeżywać swoje życie, aby go nie zmarnować. W listach na kolejne Światowe Dni Młodzieży uczył prawdziwej miłości, zachowania właściwych proporcji między być a mieć, uczył służby drugiemu człowiekowi, rozeznawania swojego życiowego powołania. Nieustannie uświadamiał młodym, że z wielkim entuzjazmem i radością mogą głosić współczesnemu światu Chrystusa.
Charakterystyczną cechą religijności jest przemiana, której jednym z aspektów jest odchodzenie od dotychczasowego sposobu przeżywania przez jednostkę stosunku do sacrum. Niniejszy artykuł prezentuje koncepcję dekonwersji Heinza Streiba. Tłem teoretycznym tej koncepcji jest pojęcie nawrócenia (konwersji) i zmiany w jego rozumieniu w obszarze psychologii. W artykule przedstawiono zaproponowane przez Streiba kryteria-wymiary zjawiska dekonwersji, umiejscowienie go w perspektywie biegu życia człowieka oraz typologie opracowane na podstawie analiz teoretycznych oraz przeprowadzonych przez Streiba koncepcji badań jakościowych. Artykuł kończy krytyczna analiza koncepcji. Teoria dekonwersji ma duży potencjał heurystyczny, ważny w perspektywie potrzeby badania różnorodnych zmian zachodzących obecnie w społecznym i indywidualnym obrazie religijności.
EN
A characteristic feature of religiosity is transformation, one aspect of which is moving away by the individual from the prior way of experiencing it’s relation to the sacred. The article presents H. Streib’s concept of deconversion. Theoretical background of it is the concept of conversio and changes in it’s understanding within the psychology. Authors present the criteria-dimensions of deconversion proposed by Streib, place the phenomenon in the context of human lifecoure, and it’s typologies, developed on the basis of theoretical analysis and qualitative research carried out by the author of the concept. The article concludes with a critical analysis of the concept. Theory of deconversion has great heuristic potential, important in the face of current research needs related to a variety of changes in the social and individual religiosity.
Lomelia costituisce una parte integrale e molto importante del rito delia riconciliazione. La fonte del contenuto delFomelia sono i testi biblici, previsti dal rito. II predicatore sceglie i testi e li raggruppa in tre seguenti temi: ii richiamo alla conversione, per essere conformi a Cristo; il mistero della riconciliazione; il giudizio di Dio sul bene e sul male. Di tali testi biblici soprannominati, si nutre Tomelia, per far comprendere ai fedeli: la misericordia di Dio, la necessita delia riconciliazione, ii senso e le dimensioni del peccato, ii vero significato delia penitenza. La principale funzione delFomelia consiste soprattutto nel sottolineare Tiniziativa che durante ii processo penitenziale prende Dio stesso. Lomelia approfondisce nel cuore dei fedeli anche la fiducia, la gratitudine e la coerenza. Essa deve anche mantenere il carattere mistagogico. Ascoltando tale omelia i fedeli potranno sperimentare la riconciliazione che si attualizza nel sacramento, per poter diventare creatura nuova. Per ąuanto riguarda la forma, Tomelia deVessere esistenziale, personale e breve.
Penitential preaching arises from the Scriptures and Tradition of the Church. The significant development of this form of word ministry took place in the Middle Ages, when preachers often spoke about sins and appealed for conversion, founding grounds of it in eschatology. Nowadays, it is advisable to speak often and morę about the sacrament of penance and reconciliation - referring to revelation and anthropology. It is always necessary to remind believers about the essence and fatal effects of sin - either in a homily concerning the sacrament of penance, as well as in a penitential preaching in the whole; in the same way, it is always actual to stress the endless God's mercy, redemptive effects of divine grace - and to appeal to true conversion and compensation for the evil that has been done. There are many occasions for preaching about penance and reconciliation during the liturgical year, especially during Lent and at Easter time. such religious issues come from the Liturgy of the Word for Sundays and feast days and is an essence of liturgy of the Mass. Ali forms of cyclical ministry (such as various retreats, parish missions, days of meditation, the Paschal Triduum, along with examination of conscience) are also closely connected with the sacrament of penance and reconciliation. It is also obvious that the priest himself should be a man of penance, this would enable him to speak with convinction and testify to God's endless mercy. It is also advisable to do research on contemporary word ministry - paying special attention to its relation with the sacrament of penance and reconciliation. As a warning to Polish priests should be the currently wide-spread conviction in many western countries that confession is not necessary, resulting in people often going to Communion without the sacrament of penance.
Pope Francis repeatedly calls Catholics to conversion. However, he amplifies the very concept of “conversion” outlines new research perspectives, which include, among others, the problem of “ecological conversion” and the approach to the question of confessional conversion. The Pope also amplifies the model of conversion, modifying it and giving it a single-vector direction. It is therefore worth reflecting on the challenges that contemporary theological reflection and the Church’s pastoral activity are facing in the face of the papal call for conversion.
PL
Papież Franciszek niejednokrotnie kieruje do katolików wezwanie do nawrócenia. Dokonuje on jednak amplifikacji samego pojęcia „nawrócenie”, wyznaczając nowe perspektywy badawcze, do których należy m.in. problem „nawrócenia ekologicznego” oraz podejście do kwestii nawrócenia konfesyjnego. Papież dokonuje również amplifikacji modelu nawrócenia, modyfikując go i nadając mu jednowektorowy kierunek. Warto zatem dokonać namysłu, przed jakimi wyzwaniami - wobec papieskiego wołania o nawrócenie - staje współczesna refleksja teologiczna oraz pastoralna działalność Kościoła.
Artykuł jest próbą precyzacji podstawowego biblijnego określenia nawrócenia, jakim jest μετάνοια. Dokonano jej przez porównanie z terminologią nawrócenia w Starym Testamencie, a zwłaszcza w Księdze Jonasza z odniesieniem do relacji na temat nawrócenia Niniwy w Ewangeliach (Mt 12,41 = Łk 11,32). Uwzględniono także literacki kontekst określenia. Nieodzownym przejawem chrześcijańskiej metanoi jest całkowite zerwanie z grzesznymi przyzwyczajeniami i wiara w Boga, która owocuje dobrym postępowaniem. Zaś jej wewnętrzną motywacją jest nie tyle zmiana spekulatywnie rozumianego myślenia, lecz przede wszystkim głęboki i szczery żal z powodu grzechu.
EN
The paper is an attempt of semantic clarification of the basic biblical term of conversion μετάνοια. This clarification is done be the comparison with the terminology of conversion in the Old Testament and especially in Book of Jonah as related to the logion about conversion of Nineveh in the Gospels (Mat 12,41 = Luc 11,32). The literary context of the term was also considered. A basic manifestation of the Cristian metanoia is the total rupture with the sin and the faith in God, which fruits with good behavior. The motivation of the metanoia is not so the changing of speculative thinking, but the sincere and profound regret for the committed sin.
The sketch discusses the issue of conversion present in the literary output of the soldier of the First and Third Polish Corps in Russia, and then the Blue Army of Józef Haller – Eugeniusz Korwin-Małaczewski, whose achievements as a promoter of the values of 19th century patriotism and Catholicism were marginalized for a long time after World War II. The basis for this profiled issue derives from one of the most famous stories of the young writer, A Horse on a Hill, resulting from traumatic experiences from the fighs carried out in the borderlands during the Polish-Bolshevik war. An analysis of a fragment of the work was performed, describing the spiritual renewal of the hero who, as a result of the conversations with the nun who looked after him in the hospital and reading the Bible, experienced a meeting with God and gained inner peace. The issue of conversion, revealed in this way, was also interpreted in the context of the author’s sympathy for Messianic ideas that were revealed throughout his work. An attempt was made to reconcile the relationship between the Messianic philosophy present in Małaczewski’s thought and the Catholicism he manifested.
PL
W szkicu podjęta została problematyka nawrócenia, obecna w twórczości literackiej żołnierza I oraz III Korpusu Polskiego w Rosji, a następnie Błękitnej Armii Józefa Hallera – Eugeniusza Korwin-Małaczewskiego, którego dorobek, jako promujący wartości dziewiętnastowiecznego patriotyzmu i katolicyzmu, po II wojnie światowej był przez długie lata marginalizowany. Podstawą do tak sprofilowanego zagadnienia stało się jedno z najbardziej znanych opowiadań młodego pisarza, pt. Koń na wzgórzu, powstałe pod wpływem traumatycznych przeżyć z walk prowadzonych na terenach Kresów w czasie wojny polsko-bolszewickiej. Analizie poddany został fragment utworu opisujący duchową odnowę bohatera, który – dzięki rozmowom z opiekującą się nim w szpitalu zakonnicą oraz lekturze Pisma Świętego – doświadczył spotkania z Bogiem, uzyskując też spokój wewnętrzny. Ujawniająca się w ten sposób problematyka nawrócenia została zinterpretowana również w kontekście sympatii autora wobec idei mesjanistycznych, ujawniających się w całej jego twórczości. Podjęto próbę uzgodnienia relacji między obecną w myśli Małaczewskiego filozofią mesjanistyczną a manifestowanym przez niego katolicyzmem.
This article stems from the narrative contained in the Post-Synodal Apostolic Exhortation Reconcilatio et paenitentia of Saint John Paul II, who strongly warned Christians against losing their sense of sin. The work consists of three parts. The first one presents the main causes of the loss of the sense of sin in the modern world, and a catechetical strategy that calls for making a distinction between sinners and their sins and misconduct in order to attain true reconciliation. In the second part, an attempt will be made to justify the need to combat moral misconduct, which may result either from mere negligence or spiritual indifference. The author explains that sin is an obvious disturbance of the objective order of God, caused by a free and conscious act of man, that exists in the world. Also, it will be highlighted that there still exists a process of temptation to sin by the significant forces of evil; this process weakens the ability to be converted. Moreover, the five-stage process of sinfulness is described. The third part will explain why man’s personal conversion is a necessary element of forgiveness. Although only God can truly forgive guilt and wrongdoing by giving man His grace, still forgiveness is necessary as a prerequisite for the proper development and maturation of the human person. The article ends with a reflection that without conversion and the ability to forgive there is no true human community, much less a Christian community.
PL
Niniejszy artykuł wyrasta z narracji zawartej w posynodalnej adhortacji apostolskiej Reconcilatio et paenitentia św. Jana Pawła II, który zdecydowanie przestrzegał chrześcijan przed utratą poczucia grzechu. Praca składa się z trzech proporcjonalnych części. W części pierwszej zostaną zaprezentowane wiodące przyczyny utraty poczucia grzechu we współczesnym świecie oraz strategia katechetyczna, która nawołuje do odróżnienie grzesznika od jego grzechu i jego przewinienia, aby osiągnąć prawdziwe pojednanie. W części drugiej zostanie podjęta próba uzasadnienia konieczności zwalczania wykroczeń moralnych, mogących pochodzić zarówno ze zwyczajnego zaniedbywania albo być skutkiem zobojętnienia duchowego. Zostanie wyjaśnione, że grzech to wyraźne zaburzenie przez wolny i świadomy czyn człowieka obiektywnego porządku Bożego istniejącego w świecie, oraz podkreślony fakt, że wciąż istnieje proces kuszenia do grzechu przez znaczące siły zła, a ten osłabia zdolność do nawrócenia. Zostanie także opisany pięciostopniowy proces pogrążania się w rzeczywistości grzechu. W części trzeciej zostanie wyjaśnione, dlaczego nawrócenie osobiste człowieka jest koniecznym elementem przebaczenia. Chociaż do prawdziwego przebaczenia win i krzywd może uzdolnić tylko Bóg, udzielający człowiekowi swej łaski, to jednak przebaczenie jest konieczne jako warunek prawidłowego rozwoju i dojrzewania osoby ludzkiej. Artykuł zakończą informacje, że bez nawrócenia i umiejętności przebaczenia nie ma prawdziwej wspólnoty międzyludzkiej, tym bardziej wspólnoty chrześcijańskiej.
Ecclesia semper convertenda jako zasada eklezjologiczna według adhortacji Jana Pawła II Ecclesia in America Celem pracy była weryfikacja hipotezy, zgodnie z którą dewiza Ecclesia semper convertenda stanowi zasadę eklezjologiczną. Studium opiera się na posynodalnej adhortacji Ecclesia in America Jana Pawła II. Hipoteza odnosząca się do tej dewizy została pozytywnie zweryfikowana na podstawie adhortacji Ecclesia in America – jako zasadzie eklezjologicznej. Obejmuje ona: a) misterium Boga jako źródło nawrócenia; b) Objawienie w Jezusie Chrystusie – ukazującym człowiekowi Boży zamiar królestwa Bożego przez nawrócenie i wiarę w Ewangelię; c) komunię z Bogiem i z ludźmi w Kościele jako wypełnienie nawrócenia; d) misję Kościoła jako owoc nawrócenia, które ma implikacje nie tylko dla pojedynczego człowieka, lecz także dla wspólnoty Kościoła. Nawrócenie/metanoia ma uzasadnienie głęboko teologiczne; pochodzi z Pisma Świętego i odnosi się do całego życia osoby wierzącej, która odpowiada na wezwanie Jezusa Chrystusa, angażując się myśleniem i działaniem. Temat ma szeroki zakres i zastosowanie i jest głęboko związany z wiarą katolicką – stanowi hermeneutykę Ewangelii i Kościoła.
ES
O objetivo deste artigo é a verificação da hipótese se Ecclesia semper convertenda é um princípio eclesiológico. O estudo baseia-se na exortação pós-sinodal Ecclesia in America de João Paulo II. A hipótese foi verificada positivamente como princípio eclesiológico. Ecclesia semper convertenda abrange: a) o mistério de Deus como fonte de conversão; b) a Revelação em Jesus Cristo que revela ao ser humano o plano divino do Reino de Deus pelo chamado à conversão e a fé no Evangelho; c) a comunhão com Deus e com as pessoas na Igreja como cumprimento da conversão; d) a realização da missão da Igreja como resultado da conversão pessoal e comunitária. Conversão/metanoia tem fundamentação profundamente teológica; provém da Sagrada Escritura e se dirige à vida toda daquele que acolhe o chamado de Jesus Cristo e corresponde integralmente. O tema tem amplo alcance e aplicações e é relacionado à fé cristã, sendo hermenêutica do Evangelho e da Igreja.
EN
The objective of this article is to verify the hypothesis if Ecclesia semper convertenda is a ecclesiological principle. The study is based on the John Paul II’s post-synodal exhortation Ecclesia in America. The hypothesis was verified positively as an ecclesiological principle. Ecclesia semper convertenda embrace: a) the mystery of God as a source of conversion; b) the Revelation in Jesus Christ who reveals to human beings the divine plan of the God’s Kingdom through the call to conversion and faith in the Gospel; c) communion with God and with people in the Church as fulfillment of the conversion; d) the accomplishment of the Church’s mission as a result of personal and community conversion. Conversion/metanoia has a deeply theological foundation; it comes from Sacred Scripture and addresses the whole life of those who accept the call of Jesus Christ and fully respond. This theme has wide scope and applications and is related to the Christian faith, being hermeneutic of Gospel and the Church.
PT
O objetivo deste artigo é a verificação da hipótese se Ecclesia semper convertenda é um princípio eclesiológico. O estudo baseia-se na exortação pós-sinodal Ecclesia in America de João Paulo II. A hipótese foi verificada positivamente como princípio eclesiológico. Ecclesia semper convertenda abrange: a) o mistério de Deus como fonte de conversão; b) a Revelação em Jesus Cristo que revela ao ser humano o plano divino do Reino de Deus pelo chamado à conversão e a fé no Evangelho; c) a comunhão com Deus e com as pessoas na Igreja como cumprimento da conversão; d) a realização da missão da Igreja como resultado da conversão pessoal e comunitária. Conversão/metanoia tem fundamentação profundamente teológica; provém da Sagrada Escritura e se dirige à vida toda daquele que acolhe o chamado de Jesus Cristo e corresponde integralmente. O tema tem amplo alcance e aplicações e é relacionado à fé cristã, sendo hermenêutica do Evangelho e da Igreja.
Współczesna posługa katechetyczna Kościoła, jak całość działań ewangelizacyjnych, podlega nieustannej refleksji, a dzięki temu poszukuje nowych rozwiązań dla jeszcze skuteczniejszej edukacji i wychowania. Refleksja ta dokonuje się także w obrębie badań nad językiem katechezy i formami przekazu treści katechetycznych, których fundamentem staje się niewątpliwie rozumienie człowieka, jego godności i tożsamości. Wśród wypracowanych przez wieki narzędzi językowych i form przekazu Bożego Słowa istnieje przestrzeń świadectwa wiary i nawrócenia, które właściwie wyartykułowane, pobudzają słuchacza do rozwoju religijnego i właściwej owocnej przemiany na drodze wiary. Niniejsze opracowanie analizuje wykorzystanie w katechezie świadectwa jako formy przekazu treści katechetycznych, ze szczególnym uwzględnieniem faktu nawrócenia.
XX
Contemporary catechetical ministry of the Church as a whole evangelistic subject come under constant reflection, and thus looks for new solutions for more effective education and upbringing. This reflection is also carried out within the study of language catechesis and catechetical forms of media content, which the foundation is undoubtedly the understanding of man, his dignity and identity. Among developed through centuries of linguistic tools and forms of communication of God’s Word, there is space testimony of faith and conversion, which stimulates the listener properly articulated in religious development and proper fruitful transformed by faith. In this paper we look at the use of certificates in catechesis, as a form of media catechetical content, taking particular account of conversion to the faith.
Nawrócenie stało się przedmiotem dużego zainteresowania psychologii i socjologii. We współczesnej psychologii religii i duchowości uważa się je za szczególny przypadek duchowych transformacji. Z teologicznego punktu widzenia nawrócenie jest owocem współpracy między ludzkim wysiłkiem a łaską Bożą. Ten wymiar nawrócenia nie jest przedmiotem badań psychologicznych. Niemniej odkrycia naukowe dotyczące nawrócenia mogą pomóc w lepszym zrozumieniu interakcji natury ludzkiej z łaską Bożą. W artykule zaprezentowana zostanie historia badań nawrócenia w kontekście nauk społecznych, jak również wybrane teorie oraz konceptualizacje nawrócenia, które mogą być pomocne w lepszym zrozumieniu doświadczeń duchowych w życiu współczesnych ludzi.
EN
Conversion has been of major interest to psychology and sociology. In contemporary psychology of religion and spirituality, it is viewed as a particular case of spiritual transformation. Down through the centuries, theology has seen conversion as the fruit of collaboration between human endeavor and God’s grace. This dimension of conversion has not been the subject of psychological research. Nonetheless, the scientific findings regarding conversion may help us better understand human nature’s interaction with Divine grace. This paper will present the history of conversion and selected theories and conceptualizations of conversion originating in human sciences which can be helpful in understanding human experiences around religious conversion.
This article presents ecological conversion as a necessary condition for true reconciliation in light of the Apostolic Exhortation Reconciliatio et Paenitentia and other papal statements. Ecological conversion is imperative because sin affects man’s relationship with the created world. The essence of ecological conversion depends primarily on acknowledging the truth about man’s role in the world and the fact that there is a limited amount of natural resources. The Church does not confine itself to theoretical deliberations; rather, She desires to guide pastoral reconciliation, in which the sacraments, catechesis, and dialogue with other views and concepts of the world play a particular role.
PL
Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie zagadnienia nawrócenia ekologicznego jako koniecznego warunku prawdziwego pojednania w świetle adhortacji apostolskiej Reconciliatio et paenitentia i innych wypowiedzi papieskich. Jest ono niezbędne, ponieważ grzech narusza także relację wobec świata stworzonego. Następnie została ukazana jego istota. Polega ono przede wszystkim na uznaniu prawdy o roli osoby ludzkiej w świecie oraz uwzględnieniu faktu ograniczonej ilości zasobów naturalnych. Kościół nie poprzestaje jednak na rozważaniach o charakterze teoretycznym. Pragnie bowiem prowadzić duszpasterstwo pojednania, w którym szczególną rolę odgrywają sakramenty, katecheza oraz dialog z różnymi poglądami i koncepcjami świata.
The article focuses on the theme of return/conversion in the book ofHosea. The issue is presented from the perspective of two covenant partners:God and Israel. The starting point is the refusal of Israel to return to Godand the dangerous punitive return of Yahweh to his people. The final partconcentrates on the conversion of the people to Yahweh which is possiblethanks to the prior return of God to his people with forgiveness. These fourdifferent dynamics of return are recovered on the basis of 22 appearancesof the verb šûb in the Book of Hosea.
The article discusses, in reference to Mafessoli’s “new tribalism,” the process of the founding and development of the first local surfers’ church in the insular part of the city of Florianópolis, the capital of Santa Catarina in Brazil, where the culture of surfers has been very strong for several decades. Taking advantage of Mafessoli’stheory, the author presents, in the context of the collected data, arguments for the possibility of recognizing the first “Surfers’ Church” as an example of a new religious tribal community.
PL
Floripa to popularna nazwa wyspiarskiej części stolicy stanu Santa Catarina w Brazylii – Florianópolis. Pojawiłam się tutaj po raz pierwszy pod koniec 2014 r. i spędziłam kilka miesięcy na tutejszym uniwersytecie federalnym (UFSC), zajmując się razem z zespołem brazylijskich religioznawców i socjologów religii badaniami brazylijskiego rynku religijnego w ramach stypendium Fellow Mundus. Wróciłam w to samo miejsce prawie cztery lata później, w grudniu 2017 r., w ramach stypendium rządu brazylijskiego dla profesorów wizytujących i naukowców z zagranicy (CAPES).
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.