In this article, I examine the early history of Christian environmentalism (“ecotheology”) in the twentieth century. I delineate four strands of early ecotheology: agrarian ecotheology; social Christianity; British contributions; and “post-liberal” foundations for later ecotheological movements. I show that ecotheology was a slowly-rising movement, which had notable proponents. I argue that these early ecotheologians are significant for several reasons. First, these writings support the view that there are momentous roots of environmentalism in the late 19th and early 20th Century. Second, these texts reveal important information about the relation of Christian and other environmentalism. Third, early ecotheologians contributed to discussion about themes which would later form distinctive environmental disciplines, such as environmental aesthetics, education, ethics, history and philosophy. Their thoughts offer interesting reflections pointing to these fields. Fourth, the contributions by the early ecotheologians are not only historically interesting, but they have relevance for the current discussion. These theologians were in a special position to notice the major changes brought by technological development in the twentieth century and they provided important critical reflections about these issues. Because they developed their thought independently, they display creative thinking, although often in an unfinished manner.
The contemporary ideology and the practice of transhumanism are carrying a lot of improvements of the human life with themselves, both in the individual dimension, like social. It can, however, also become a cause of objectifying, incapacitating or even annihilating individual people or entire populations. The applying of GRIN technologies are threatening of manipulation on the level of mental and physical structure of the organism. In the face of progressing technological changes the permanent philosophical discussion about norms of bioethics and social ethics is necessary. In the article an applicability of hedonistic and personalistic philosophies is being discussed. There is pointing on personalism as the appropriate basis of ethics in the era transhumanism.
Artykuł dotyczy kwestii językowego obrazu świata, z którym mamy do czynienia w tekstach prasowych. Autorka szuka odpowiedzi na pytanie, za pomocą jakich środków retorycznych i stylistycznych opisuje się zagadnienia związane z etyką społeczną. Analiza konkretnych wypowiedzi prasowych poprzedzona została prezentacją pojęć teoretycznych z zakresu językoznawstwa.
EN
The article focuses on a linguistic picture of the world with which we are dealing in Polish press. The author tries to find an answer for a question: how the issues related to social ethics are described. How rhetorical and stylistic means are used in this process. The analysis of specific press statement was preceded by a presentation of theoretical concepts in linguistics.
The article focuses on a linguistic picture of the world with which we are dealing in Polish press. The author tries to find an answer for a question: how the issues related to social ethics are described. How rhetorical and stylistic means are used in this process. The analysis of specific press statement was preceded by a presentation of theoretical concepts in linguistics.
According to the biblical thought expressed in the Book of Genesis and in other books, Chris- tianity has always been interested in ecological issues, understanding the human beings' responsibility for the world and all its creatures especially the living flora and fauna. However, ecological issues cannot be viewed only in technical, juridical and organizational dimensions. These approaches taken separately are insufficient and can create a false impression of someone's interest. It seems the fundamental point of ecology is its ethical and moral dimension with its anthropological traits. The fact that ecology is inscribed into the spirit of each human being makes each man and woman the key factor responsible for their environment. Ecology also has a social dimension as every man and woman is a social being, in their various communities and their worlds. A very deeply rooted idea in ecological trends is an expectation of global responsibility and a new ecological solidarity.
PL
Chrześcijaństwo, zgodnie z myślą biblijną, wyrażoną już w Księdze Rodzaju, a także i innych księgach, zawsze jest zainteresowane kwestiami ekologicznymi. Jest to zwyczajna odpowiedzialność za świat i wszystkie jego dzieła, a zwłaszcza ożywiona florę i faunę. Nie można jednak problematyki ekologicznej postrzegać tylko w kategoriach technicznych czy organizacyjnych oraz prawnych. To ostatecznie nie wystarcza i czasem buduje tylko złudzenie zatroskania. Wydaje się bowiem, że jednak podstawowym jest etyczno-moralny charakter kwestii ekologicznej, a więc jej znamiona antropologiczne. To wpisanie jej w ducha odpowiedzialności człowieka jako konkretnej osoby w konsekwencji zazwyczaj czyni z niej podstawowego aktora tej sfery życia ludzi i świata. Oczywiście nie można tutaj pominąć społecznych znamion kwestii ekologicznej. Człowiek bowiem to istota społeczna, a więc zawsze żyje i spełnia się w różnorodnych społecznościach i wspólnotach. Ostatecznie całokształt bogactwa współczesnego świata wyzwala oczekiwanie nowej solidarności ekologicznej. Jest to zatem wręcz odpowiedzialność globalna.
Question about the condition of social ethics, public morality and politics leads us to the notion of conscience and freedom of conscience. Traditionally, the term conscience has its origin in philosophy of morality and in religion. However, contemporary sociological research in Poland demonstrates that many social actors, predominately institutional Catholic representatives or politicians, within the public debate play a battle over morality. The article, in light of the empirical data and theoretical approach, undertakes the analyses on public morality and religion, bioethics, law, and politics to discuss the quest of ethical rigourism and political moralism. Nonetheless, in the context of the public debate over the freedom of conscience and its socio-political implications the author argues that religious and political debate over public morality is often an object of ideological manipulation.
Celem niniejszego artykułu jest krytyczna prezentacja głównych tez pewnej wersji współczesnego deizmu, zaproponowanej przez Roberta Corfe’a, autora książki Deism and Social Ethics: The Role of Religion in the Third Millennium. Nie jest to prosta kontynuacja osiemnastowiecznego angielskiego deizmu Jana Tolanda i Mateusza Tindala. Deizm Corfe’a jest refleksją filozoficzną, biorącą pod uwagę osiągnięcia współczesnych nauk przyrodniczych. Autor podejmuje taką refleksję w przekonaniu, że główne zagrożenie światowego pokoju wypływa z konfliktów między przedstawicielami religii monoteistycznych: chrześcijaństwa i islamu. Jego zdaniem głównym zadaniem współczesnego deizmu jest budowanie porozumienia ponad religiami poprzez odwołanie się do racjonalnej perswazji, możliwej do przyjęcia przynajmniej przez niektórych przedstawicieli tych religii. Proponowana wersja deizmu miałaby być globalną etyką, odniesioną do nieosobowego kosmicznego Bóstwa (Dobra), zrywającą ze wszystkimi nadnaturalnymi religiami, które Corfe oskarża o kultywowanie irracjonalizmu, szkodliwego samego w sobie. Mimo że deizm Corfe’a nie przeradza się w ateizm, wbrew zapewnieniom autora Deism and Social Ethics nie stanowi skutecznej zapory przeciw temu ostatniemu. Autor niniejszego artykułu pokazuje, że koncepcja Corfe’a nie jest wewnętrznie spójna, jest niedopracowana teoretycznie i w znacznie mniejszym stopniu racjonalna, niż się Robertowi Corfe’owi wydaje. W istocie nie stanowi ona przekonującej alternatywy dla religii monoteistycznych takich jak chrześcijaństwo.
EN
In his essay entitled Deism and Social Ethics: The Role of Religion in the Third Millennium, Robert Corfe presents a contemporary version of deism. His concept is not a simple continuation of eighteenth-century English deism, but is a considerably modified theory, taking into account modern achievements of the natural sciences. The author believes that the main threat to world peace comes from conflicts between followers of the largest monotheistic religions like Islam and Christianity. A main task of contemporary deism would be the construction of agreement among the large religious communities in the world by means of continuous rational persuasion. Above all, the proposed deism would be a global ethics, related to an impersonal cosmic Deity (the Good). Simultaneously, it would break with all supernatural religions (theologies) based on different revelations. These latter are the source of irrationalism according to Corfe. It would be much better to replace them with a suprahuman rationalism discovered in Nature and deriving from Divine Reason immanently existing in the Universe. Corfe’s deism would be an alternative to atheism, popularized among educated men in Western countries. Also his deism is addressed to all people, who are making now political and economic decisions in a globalized world. As such, his deism can be a great worldwide ideology, especially useful for those who have an influence on the fate of the contemporary world. In this article are presented the main features of the above-mentioned version of deism, as well as a critical assessment of this type of deism, including a discussion of hidden and controversial presuppositions. It is found that this version of deism is not as persuasive and rational as its author thinks.
Das Wort Gender gilt als eine Kampfparole in Mittel-Europa. Es ist ein Begriff, der durch viele Missverständnisse belastet ist. Der Artikel versucht den Grund für dieses Misstrauen gegenüber den Begriff, sowie seine grundlegende Bedeutung für die Ethik durch zwei Fallbeispiele zu klären. Das Misstrauen gegenüber dem Begriff „Gender” wird als ein Konsequenz der historischen Erfahrung von der „Staatlichen Feminismus” aus den Zeiten der Sozialismus erklärt. In der ungarischen Gesellschaft wurde die Emanzipation der Frau als ein äußerer Zwang, als eine Anordnung von Oben erlebt, was auch ein Misstrauen gegen jede Geschlechterpolitik erwirkte. Im zweiten Teil wird die Frage des Verhältnisses zwischen biologischem und sozialem Geschlecht untersucht durch das Beispiel der eingeschworenen Jungfrauen Albaniens, sowie den Fall „David Reimer” diskutiert. Es wird gezeigt, dass Gender überhaupt nicht als eine konkrete und gefestigte Deutung der Geschlechtlichkeit zu denken ist, sondern vielmehr als eine Kategorie der Analyse, die es uns ermöglicht zu sehen, wieweit die Kategorie des Geschlechts unser Leben bestimmt. Es soll um eine kritische, darf aber nicht um eine grundsätzlich negative Sicht der Geschlechtlichkeit gehen, sondern es kann auch das Behagen an unserer Geschlechtlichkeit einbeziehen.
EN
The word gender is considered a campaign slogan in Central Europe. It is a term loaded with a great number of misunderstandings. The article seeks to find the reason for this distrust towards the concept, and to clarify its fundamental importance for ethics. The distrust towards the term is explained as a consequence of the historical experience of the „State feminism” from the times of socialism. In Hungarian society the emancipation of women was seen as an external constraint which resulted in suspicion towards any gender politics. The second part of the article discusses the question of the relationship between biological and social sex on the example of the sworn virgins in Albania and the case „David Reimer”. It will be shown that gender is not to be interpreted as concrete and well-established interpretation of sexuality, but rather as a category of analysis that allows us to see how far our lives are determined by the category of gender. As a category of analysis the term shows a critical nature, however, it does not necessarily entail a negative view of our gender roles, but may also show our contentment of our gendered reality.
PL
Słowo „gender” uważane jest w Środkowej Europie za slogan bojowy. Jest to określenie obciążone wieloma niejasnościami. W artykule autor stara się wyjaśnić na podstawie dwóch opisów przypadków (cases) zarówno przyczyny nieufności wobec tego pojęcia, jak i jego fundamentalne znaczenie dla etyki. Nieufność wobec tego pojęcia tłumaczy się historycznym doświadczaniem „feminizmu państwowego” z czasów socjalizmu. W społeczeństwie węgierskim emancypacja kobiet była postrzegana jako zewnętrzny przymus, jako odgórny nakaz, którego skutkiem była podejrzliwość wobec jakiejkolwiek polityki płci. W drugiej części artykułu zbadana zostanie kwestia związku pomiędzy płcią biologiczną a społeczną, która zostaje przedyskutowana na przykładzie zaprzysiężonych dziewic w Albanii i przypadku „Davida Reimera”. Zostanie wykazane, że płeć nie ma być rozumiana jako konkretna i ugruntowana interpretacja seksualności, ale raczej jako kategoria analizy, która pozwala zobaczyć, jak daleko nasze życie jest zdeterminowane kategorią płci. Powinno chodzić o krytyczne, niekoniecznie o jednoznacznie negatywne, widzenie płciowości, lecz także o włączenie zadowolenia z naszej płciowości.
The article is devoted to a presentation of the moral philosophy of Alasdair MacIntyre, one of the most well-known of all contemporary American philosophers representing the Aristotelian and Thomistic tradition. MacIntyre is known as the reviver of virtue ethics and a critic of individualistic liberalism. The paper offers a new interpretation of his moral philosophy in light of his theory of metaethics. He writes it in a social and historical context. His overall view of moral inquiry is the least well-known. This article also presents the latest version of his ethical theory.
PL
Artykuł poświęcony jest przedstawieniu filozofii moralnej Alasdaira MacIntyre’a, jednego z najwybitniejszych współczesnych filozofów amerykańskich, reprezentującego tradycję arystotelesowską i tomistyczną. MacIntyre znany jest powszechnie jako odnowiciel etyki cnót i krytyk indywidualistycznego liberalizmu. Artykuł przynosi nową interpretację filozofii moralnej tego myśliciela w świetle pojęć zaczerpniętych z jego własnej koncepcji metaetyki. Chodzi szczególnie o wpisanie jej w kontekst społeczny i historyczny. Ogólna koncepcja badań moralnych jest najmniej znana z całego dorobku tego filozofa. Artykuł ukazuje także pewne nowe elementy najnowszej wersji MacIntyre’a teorii etycznej.
This article presents the problems of social ethics as seen by Jan Piwowarczyk. Catholic social ethics belongs to the philosophical and theological sciences. It is a science which, among other things, establishes the principles of social life in accordance with the principles of morality – thus making moral value judgements. Judging any activity requires a benchmark: in this case, a general principle of morality. Therefore, the most essential element, and at the same time the most difficult to determine, is precisely the creation of a general principle in society, which at the same time acts as a criterion for what is morally good and what is morally bad.
PL
Artykuł przedstawia problemy etyki społecznej w ujęciu Jana Piwowarczyka. Katolicka etyka społeczna należy do nauk filozoficznych i teologicznych. Jest nauką, która między innymi ustala zasady życia społecznego zgodne z zasadami moralności – wydaje więc sądy wartościujące moralnie. Aby jakąkolwiek działalność oceniać, potrzebny do tego jest miernik, czyli w tym przypadku, ogólna zasada moralności. Dlatego najistotniejszym elementem, a jednocześnie najtrudniejszym do określenia jest właśnie ukształtowanie w społeczeństwie ogólnej zasady, która pełni zarazem kryterium tego, co moralnie dobre, i tego, co moralnie złe.
Philosophy, being a field that looks for answers to various questions, does not overlook topics related to human work and technology. Usually, reflection is arranged along two axes: the economic and ethical one. These questions are a tool to attempt to define the value of human work as precisely as possible, also within the framework of axiology. The topic of work and its importance in human life was also taken up by Józef Tischner. He is counted as a representative of such trends as the philosophy of meeting or personalism. The aim of this article is to show what work is in Józef Tischner’s thought, what its goals are, and how Józef Tischner characterized the ‘man of work’ within the philosophy of dialogue, as well as a certain interpretation of Tischner's thought in the context of contemporary existential philosophy and social ethics.
PL
Filozofia jako dziedzina, która szuka odpowiedzi na różnego rodzaju pytania również nie pomija wątku związanego z ludzką pracą i techniką. Zazwyczaj refleksja na umieszczana jest na dwóch osiach: ekonomicznej i etycznej. Pytania te są narzędziem do tego, aby spróbować w sposób jak najbardziej precyzyjny określić wartość ludzkiej pracy , także w ramach ujęcia aksjologii. Wątek pracy i jej znaczenia w życiu człowieka podejmuje również Józef Tischner. Jest zaliczany jako przedstawiciel takich nurtów jak: filozofia spotkania , czy personalizm. Celem tego artykułu jest wskazanie, czym jest praca w myśli Józefa Tischnera, jakie są jej cele oraz w jaki sposób Józef Tischner charakteryzował „człowieka pracy” w ramach filozofii dialogu, a także pewna interpretacja myśli tischnerowskiej w kontekście współczesnej filozofii egzystencjalnej oraz etyki społecznej.
This article attempts to demonstrate the relationships between a new political theology developing in the 20th century in Western Europe and the ethical-social thought of J. Tischner. The starting point of both concepts is the non-culpable suffering of man. The article presents countermeasures proposed by J. Tischner against non-culpable suffering, i.e. mercy, solidarity and Christian hope. Tischner’s philosophy is far from utopian dreams of the complete elimination of suffering, which is simply impossible here on earth. The philosopher from Krakow proposes, however, measures which allow one to endure difficult situations with dignity. Tischner himself extracts from the Gospel the values which Christianity continually offers to an ever more ruthless, indifferent and cold world.
This article analyses views on Christianity by the two twentieth-century libertarian thinkers: Ludwig von Mises and Frank H. Knight. The first was the renovator and leader of the Austrian tradition in political economy, the second is known as co-founder of Chicago economics, both were more social thinkers than scholars. Both represented different intellectual tradition and had different personal experience, but they had very similar opinion about the Christian tradition. They nearly identically condemned Christianity for its (alleged) quietism and ascetism, they confronted the Christian tradition with the liberal ideal of activism, treated as a source of modern society. They maintained that spontaneus human action leads to racional social order (Mises) or to evolution to higher levels of social life (Knight). Both Mises and Knight perceived the Christian ideal of brethren love meaningless, useless and destroing for practical social ethics. In their opinion Christian quietism was fundamentally contradictory to free market, thus coexistence of Christianity and capitalism is impossible. It seems that such views on Christianity are an inevitable consequence of libertarian social philosophy which preferred instrumental reason upon every system of absolute values. The idea of laissez faire is incompatibile with Christian teaching.
PL
W artykule zreferowano poglądy na chrześcijaństwo prezentowane przez dwóch intelektualnych przywódców dwudziestowiecznego leseferyzmu: Ludwiga von Misesa i Franka H. Knighta. Pierwszy był odnowicielem i przywódcą austriackiej tradycji w ekonomii, drugi jest uważany za współzałożyciela szkoły z Chicago, obaj w większym stopniu niż uczonymi byli ideologami społecznymi. Mimo odmienności tradycji, na które się powoływali, i środowiska, w którym działali, mieli oni wysoce zbieżne poglądy na tradycję chrześcijańską. Obaj potępiali ją za preferowanie kwietyzmu i ascetyzmu, czemu przeciwstawiali liberalny aktywizm, który uznawali za fundament nowoczesnego społeczeństwa. Sądzili, że żywiołowa działalność ludzka prowadzi do powstawania racjonalnego porządku (Mises) lub też stałej ewolucji ku wyższym formom życia społecznego (Knight). Chrześcijański ideał miłości bliźniego postrzegali jako pozbawiony praktycznego znaczenia, przez co niweczący praktyczną etykę społeczną. Domniemany kwietyzm chrześcijaństwa uznawali za fundamentalnie sprzeczny z systemem wolnorynkowym, co prowadziło do wniosku o niemożliwości współistnienia chrześcijaństwa i kapitalizmu. Wydaje się, że taka postawa jest nieuniknioną konsekwencją przyjęcia prymatu instrumentalnego rozumu nad każdym systemem wartości absolutnych – leseferyzmu nie można pogodzić z tradycją chrześcijańską.
The purpose of this article is to present ethical and social thoughts of two eminent philosophers of the 20th century, E. Lévinas and K. Wojtyła in reference to the coherence of their thoughts and their mutual complementarity. Both had similar intentions of creating the preconditions that ensure peace and social order. Both lived through totalitarian regimes, witnessed the deaths of many people, experienced the decline of mankind and therefore raised very important questions about the causes of these twentieth-century moral disasters. However, there are important differences between the two thinkers, concerning the understanding of subjectivity, their positions on the whole heritage of Western philosophy, ontology, as well as opposing attitudes. Where Wojtyła searches for participation, Lévinas proposes separation. It seems that the philosophy of Lévinas shows some kind of inability to rise above the history of one’s own nation.
PL
Celem artykułu jest zbadanie możliwości zbudowania etyki społecznej na podstawie koncepcji etycznych dwóch wybitnych filozofów XX wieku E. Lévinasa i K. Wojtyły. Pierwszy z nich opiera swoją etykę na pojęciu „Inności”, drugi na pojęciu „Bliźni”. Koncepcje te są przeanalizowane i zestawione w poszukiwaniu różnic i podobieństw między nimi. Wydaje się, że do zbudowania spójnej etyki społecznej bardziej nadaje się koncepcja etyczna Karola Wojtyły, nie można bowiem zbudować etyki społecznej bez właściwej koncepcji podmiotowości. W koncepcji Lévinasa rola „Ja” jest pomniejszona, liczy się natomiast „Drugi”. Lévinas wprowadza jeszcze figurę „Trzeciego”, która ma umożliwić zbudowanie etyki społecznej, także w jej wymiarze instytucjonalnym, jest to jednak nieprzekonywujące i niespójne z innymi założeniami francuskiego filozofa.
Magisterium Kościoła jak dotąd nie wypowiedziało się w sposób systematyczny i całościowy na temat nacjonalizmu. Artykuł przybliża węzłowe kwestie na ten temat i opisuje reakcje papieży na zagrożenia płynące z aberracji skrajnego nacjonalizmu, które przejawiają się tak w postawach, jak i w ideologiach, prowadząc do konfliktów i wojen. W zasadzie analizie poddano enuncjacje papieskie od Benedykta XV do papieża seniora Benedykta XVI. Osnowę przeprowadzonych analiz stanowi szczególnie wiedza z zakresu katolickiej nauki społecznej, filozofii społecznej i politologii. Nauczanie społeczne Kościoła, czerpiąc argumentację z prawa naturalnego i Objawienia, wyznacza narodom i narodowym wartościom wysoką rangę we wspólnocie ludzkiej. Równocześnie jednak przestrzega przed czynieniem z nich wartości najwyższych czy absolutnych. Ten podstawowy błąd skrajności nacjonalizmu w istotny sposób narusza równość ludzi i godzi w godność człowieka, poświęcając je brutalnie na ołtarzu narodowych interesów. Skrajny nacjonalizm postrzegany jako ideologia o charakterze totalnym, która dąży do stania się wręcz religią lub jako nieludzki system społeczno-polityczny, są w nauczaniu społecznym Kościoła zdecydowanie potępiane.
EN
The Church’s Magisterium has not commented on nationalism in a systematic and comprehensive way yet. The article brings the nodal points on this subject and describes Pope’s reactions to the risks of extreme nationalism aberration that manifest themselves, both in attitudes and ideologies, and lead to conflicts and wars. Actually, the papal pronouncements of Pope Benedict XV and senior Benedict XVI have been put into analysis. The matrix of the analysis is particularly the knowledge of Catholic social teaching, social philosophy and political science. Social teaching of the Church, drawing arguments from natural law and Revelation, gives the prominence in the human community to nations and national values. At the same time, however, it warns against treating them as the absolute values. This basic error of extreme nationalism substantially disturbs human equality and undermines the dignity of a man, sacrificing him brutally on the altar of national interests. Extreme nationalism perceived as a total ideology that tends to become almost a religion or inhuman socio-political system is strongly condemned in the social teaching of the Church.
The aim of this article is to reflect on the issue of social ethics in a liberal democracy. An important and supportive element of the article is a comparative analysis of the thoughts of Isaiah Berlin and Leszek Kołakowski. This analysis is conducted using selected essays by these philosophers. The primary research method is the author's own interpretation and attempt at synthesis. The outcome is a list of social values, along with definitions, that are considered essential for the liberal democratic system. These values include pluralism, tolerance, freedom, openness, rational communication, humility, and responsibility.
PL
Celem artykułu jest refleksja nad kwestią etyki społecznej w liberalnej demokracji. Ważnym i pomocniczym elementem artykułu jest analiza porównawcza myśli Isaiaha Berlina i Leszka Kołakowskiego. Analizę tę przeprowadzono jedynie dla wybranych esejów wskazanych filozofów. Główną metodą badań jest własna interpretacja i próba syntezy. Jej wynikiem jest lista wartości społecznych, wraz z definicjami, które uważane są za istotne dla ustroju demokracji liberalnej. Są to: pluralizm, tolerancja, wolność, otwartość, racjonalna komunikacja, pokora i odpowiedzialność.
This article aims not only to present a few philosophical concepts of patriotism, but to also outline the broader context of contemporary disputes taking place in many countries regarding the relationship between man and his nation, state, and homeland. Although philosophy had not considered the question of patriotism for many years, within the past century this situation has changed drastically. Moral, political, and philosophical thinkers such as Dolf Sternberger, Alasdair MacIntyre, Jürgen Habermas, and Igor Primoratz have taken up this issue. Political philosophy’s interest in patriotism is clearly evident in, among other things, the current dispute between communists and representatives of liberal thought.
PL
Głównym celem artykułu jest prezentacja kilku wybranych koncepcji filozoficznych patriotyzmu oraz nakreślenie szerszego kontekstu współczesnych sporów, prowadzonych w wielu krajach, dotyczących właściwego rozumienia relacji człowieka do własnego narodu, państwa i ojczyzny. Przez wiele stuleci fenomen patriotyzmu nie był przedmiotem zainteresowania myśli filozoficznej. Ta sytuacja uległa diametralnej zmianie w ostatnich dziesięcioleciach. W tym okresie zagadnienie patriotyzmu zostało podjęte przez takich myślicieli jak Dolf Sternberger, Alasdair MacIntyre, Jürgen Habermas czy Igor Primoratz. Obecnie patriotyzm jest tematem debaty nie tylko w filozofii moralnej, ale także w różnego rodzaju teoriach politycznych. Potwierdzeniem zainteresowania patriotyzmem ze strony filozofii polityki jest m.in. spór prowadzony między komunitarystami a przedstawicielami myśli liberalnej.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.