In Poland, in the last 25 years, theologians, lawyers, sociologist and psychologists have discussed significant changes in the field of marriage and family. The political transformations caused not only economic development, but also cultural transformation and globalization of social phenomena. Among such issues there is the problem of the emigration of young polish citizens. Apart from the positive economic and cultural aspects of working abroad, some negative influence on the strength and unity of the families has been observed. In the article effort was made to examine the impact of labor migration on the reorientation of the general family in the light of matrimonial nullity processes, where the emigrant was involved as the Petitioner or the Respondent party. The author`s conclusion is that it is the last chance to create and put into practice, as soon as possible, the modern and interdisciplinary program of pastoral care directed to the families of the migrants, especially the new generation.
The assumptions of the above article, according to “first things first” rule, is to briefly remind the superior value of the matrimonial nullity process which is the objective truth. While investigating the case the ecclesiastical judge has to achieve such truth through a variety of methods of the intellectual knowledge. The author indicates and compactly describes the criteria for the judge to accomplish the truth in the process such as moral certitude, free assessment of evidence and objectivity. In the article, the attention is focused on the personality of a judge as the researcher of justice. The publication cites some characteristics and attitudes that assist the judge in the preaching of the truth but can also – under some circumstances – weaken its objectivity. The main idea of this work stipulates that no pastoral reasons could impair the moral and legal requirement to achieve the material truth in the canonical matrimonial process. This fact is contained in the Code of Canon Law as the fundamental principle of salus animarum.
PL
Niniejszy artykuł w swoich założeniach: „najpierw rzeczy pierwsze”, ma na celu zwięzłe przypomnienie o nadrzędnej wartości kanonicznego procesu małżeńskiego jaką jest prawda obiektywna, do której, poprzez różne metody poznania intelektualnego musi dojść sędzia kościelny badający sprawę o stwierdzenie nieważności małżeństwa. Autorka wskazuje i krótko opisuje kryteria pozwalające sędziemu poznanie prawdy w procesie takie jak: pewność moralna, swobodna ocena dowodów, obiektywizm. Zwraca również uwagę na charakterystykę osoby sędziego jako badacza sprawiedliwości. W publikacji przywołane zostają cechy i postawy, które wspomagają sędziego w przepowiadaniu prawdy, ale które mogą w pewnych okolicznościach osłabić też jego obiektywizm. Tenor myśli przewijającej się w pracy jest następujący: żadne racje pastoralne nie osłabiają nakazu osiągnięcia przez sędziego prawdy obiektywnej. Ta bowiem zawiera się w fundamentalnej kodeksowej zasadzie salus animarum.
La riflessione sull’interpretazione corretta delle norme processuali nelle cause matrimoniali e sul mancato consenso all’esclusione dell’istruzione DC dalle leggi generali e dalle regole interpretative è ben illustrata da una situazione concreta ossia dalla contesa interpretativa tra due tribunali diocesani relativa alle divergenze nell’interpretazione corretta del divieto del cumulo degli uffici giudiziari (art. 36 par. 3 Istruzione „Dignitas Connubii”). La discussione verteva sulla possibilità per un giudice di un tribunale di poter essere, in modo costante, rappresentate processuale davanti ad un altro tribunale, nel caso in cui tra questi tribunali, non collegati per ragione di appello, fosse esistita da tanto tempo una collaborazione rogatoriale. La questione è stata sottoposta all’esame del Supremo Tribunale della Segnatura Apostolica, che dopo l’analisi dello stato di fatto e dopo aver esaminato il parere di entrambi i tribunali ha emanato il „Votum Periti” . Il Supremo Tribunale ha dichiarato che la regola del codice relativa al divieto del cumulo degli uffici del giudice e del rappresentante/avvocato richiede un’applicazione dell’interpretazione teologica che prende in considerazione lo “spirito” della legge stabilita e non soltanto una comprensione letterale della norma. Per il caso sopradescritto questo significava che il divieto del cumulo dell’ufficio di giudice ecclesiastico e di rappresentante della parte processuale avrebbe dovuto essere esteso al caso analizzato se tra i tribunali fosse esistito effettivamente un sistema di aiuto giudiziario, anche se i tribunali fossero stati di paesi diversi. La decisione del Supremo Tribunale della Segnatura Apostolica ha risolto il problema di un caso concreto, ma la sua argomentazione può essere un indizio prezioso per un procedimento corretto in situazioni analoghe, che ogni tanto si verificano in tribunali locali. L’istruzione processuale nelle cause matrimoniali, „Dignitas Conubii”, costituisce un vero vademecum per un legale ecclesiastico. Bisogna però ricordare che le norme dell’istruzione non sono un „algoritmo di comportamento” che può essere applicato direttamente, senza prendere in considerazione le norme del Codice di Diritto Canonico, l’intenzione del legislatore ed il fine della creazione della norma (non soltanto il fine supremo, come il bene delle anime: salus animarum, ma anche quello riguardante la tutela di un valore concreto descritto nella norma). Inoltre, occorre ricordare che le norme dell’istruzione „Dignitas Connubii” non esauriscono tutti i casi che possono verificarsi nel corso del procedimento giudiziario. Infine, l’istruzione DC non è una guida per i tribunali diocesani, nella quale vengono spiegate tutte le questioni processuali.
The article is a short review of the changes in Polish civil law procedure connected with the minimization of the „objective truth” principle. The aim of the novelization was to accelerate the judges in their work, fulfil UE standards and regulations, and to activate the parties to responsible and diligence participation in the civil litigation. The author generally agrees with the necessity of changes the procedural rules which have been set out by Polish Parliament, although in her critical point of view, judge’s duty to adjudicate according with the objective truth – should never be inhibit.
The aim of the article is to present the problem of the implementation of the apostolic mission of lay lawyers in the structures of the ecclesiastical judiciary. Against the background of analyses and norms of general character, the specificity of this issue in the Catholic Church in Poland is presented. The text is divided into three parts. In the historical introduction the development of the doctrine of the Church concerning the participation of the lay faithful in the structures of ecclesiastical institutions, in particular in ecclesiastical courts, is presented. Then, as a result of a search made by the author, the numerical status of the employed laity in the episcopal courts of Poland is presented. The last part of the article is an attempt to clarify the existing situation both in terms of livelihood realities (ecclesiastical institutions in Poland as employers) and the still cautious reception by Polish Catholics of the thought of the Second Vatican Council with regard to the participation of the lay faithful in ecclesiastical governance (potestas regiminis). On the basis of the literature on the subject, the theological basis for the legitimacy of the inclusion of the laity in the structures of governance and administration of justice in the Church and the corresponding doctrinal thought of the Church’s universal law in force are indicated.
PL
Celem artykułu jest przedstawienie problematyki realizacji misji apostolskiej świeckich prawników w strukturach sądownictwa kościelnego. Na tle analiz i unormowań o charakterze ogólnym zaprezentowano specyfikę tego zagadnienia w Kościele katolickim w Polsce. Tekst podzielono na trzy części. We wprowadzeniu historycznym ukazano rozwój doktryny Kościoła dotyczącej udziału wiernych świeckich w strukturach instytucji kościelnych, w szczególności w sądach kościelnych. Następnie jako wynik kwerendy dokonanej przez autorkę zaprezentowano stan liczbowy zatrudnionych świeckich w sądach biskupich na terenie Episkopatu Polski. Ostatnia część artykułu to wnioski będące próbą wyjaśnienia zastanej sytuacji zarówno pod względem realiów bytowych (instytucji kościelnych w Polsce jako pracodawcy), jak i nadal ostrożnej recepcji przez polskich katolików myśli Soboru Watykańskiego II w odniesieniu do współuczestniczenia wiernych świeckich w kościelnej władzy rządzenia (potestas regiminis). Na podstawie literatury przedmiotu wskazano teologiczne podstawy słuszności włączania laikatu do struktur zarządzania i administrowania sprawiedliwością w Kościele i odpowiadające tej myśli doktrynalnej obowiązujące powszechne prawo Kościoła.
The article answers a question asked recently by practitioners: is it allowed to pass acts from canonical marriage process to canonical penal process in cases of sexual abuse of minors and vulnerable by some clergy?Church law regarding reporting crimes and passing documents to penal processes has significantly developed in recent years. The interpretations of art. 3–4 and 19 of motu proprio of Pope Francis Vos estis lux Mundi (VELM) and art. 4 of rescriptum that repeals papal secret in certain penal matters (Instruction On the Confidentiality of Legal Proceedings) it can be established that official secrecy is not violated either by reporting the case to the competent civil authorities, as the investigating agency or court nor to the appropriate authority of the Church. Since chancellery secrecy does not constitute an obstacle to the transfer of documents from Church proceedings to state authorities, it is even more justified to allow passing the documents through internal structures of the judicial dimension of the Church.Undefining the scope of the concept of “official secrecy” when trying to discern whether the transfer of documents between canonical processes: matrimonial and criminal is permitted, one should resolve according to the general principles of canon 19 of the Code of Canon Law. Worth point out is the widely known and accepted, even in situations where the identity of persons is lacking, the practice of transferring the documents of the marriage process between marriage tribunals yet this issue has no stipulation in general law.The analysis of the canonical processes: marriage and criminal, allowed the authors to adopt a position in favor of disclosing files to a judge conducting a criminal trial against a clergyman accused of violating the VI Commandment against minors and vulnerable, which, however, must be preceded by a careful analysis of the legitimacy of such request. To respect the right to the intimacy of the persons to whom the information concerns and the legitimate public interest in the resolution of a criminal tribunal, the judge can make a copy of a part of the document (can.1546 § 2 of the Code of Canon Law).
PL
Artykuł jest odpowiedzią na pytanie, coraz częściej zgłaszane przez praktyków: czy wolno udostępniać akta procesu kanonicznego małżeństwa do kanonicznego procesu karnego w sprawach o wykorzystanie seksualne małoletnich (i z nimi zrównanych) przez niektóre osoby duchowne?Prawo kościelne dotyczące zgłaszania przestępstw i przekazywania dokumentów do procesów karnych znacznie się rozwinęło w ostatnich latach. W świetle wykładni art. 3–4 i 19 motu proprio papieża Franciszka Vos estis lux mundi (VELM) oraz art. 4 instrukcji O poufności spraw można ustalić, że tajemnica urzędowa nie jest nienaruszalną barierą w realizacji żądań państwowych organów śledczych i sądów. Skoro tajemnica kancelaryjna nie stanowi przeszkody dla przekazania dokumentów z postepowań kościelnych organom państwowym, tym bardziej uzasadnione jest umożliwienie przekazania dokumentów w obrębie wewnętrznych struktur wymiaru sądowego Kościoła.Niedookreślenie zakresu pojęcia „tajemnicy urzędowej”, przy próbie rozeznania, czy przekazywanie dokumentów pomiędzy kanonicznymi procesami: małżeńskim i karnym jest dozwolone, należy rozstrzygnąć według zasad ogólnych kan.19 KPK. Również praktyka przekazywania dokumentów procesu małżeńskiego pomiędzy trybunałami małżeńskimi jest powszechnie znana i akceptowana, nawet w sytuacjach braku tożsamości osób, choć i w tej materii brak expressis verbis przepisów prawa powszechnego.Dokonana analiza kanonicznych procesów: małżeńskiego oraz karnego pozwoliła przyjąć autorom stanowisko przychylające się udostępnianiu akt sędziemu prowadzącemu proces karny przeciwko duchownemu oskarżonemu o przestępstwo naruszenia VI Przykazania przeciwko małoletnim i z nimi zrównanym, co jednak musi być poprzedzone staranną analizą zasadności żądania. W celu pogodzenia poszanowania prawa do intymności osób, których dotyczą informacje znajdujące się w aktach i uzasadnionego interesu publicznego rozstrzygnięcia kościelnej sprawy karnej, sędzia może sporządzić odpis części dokumentu (kan. 1546 § 2 KPK).
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.