PL
Dbałość o jakość edukacji włączającej warunkowane jest wieloma czynnikami. Jednym z najważniejszych są różne formy wspierania nauczycieli. Do istotnych należą: koordynatorzy specjalnych potrzeb (SENCo) w szkołach głównego nurtu, nauczyciele (asystenci) współorganizujący proces kształcenia i wychowania w klasach ogólnodostępnych oraz instytucjonalne partnerstwa szkół specjalnych i ogólnodostępnych. Celem opracowania jest ogólna charakterystyka przywołanych trzech form wspierania nauczycieli szkół ogólnodostępnych w realizowaniu edukacji włączającej. Punktem wyjścia jest teza, że rozwiązania te są praktycznie nieobecne lub pojawiają się śladowo w rodzimej praktyce. Należą ponadto do problematyki (z nielicznymi wyjątkami) pomijanej w rozprawach naukowych i metodycznych publikowanych w języku polskim. W efekcie nauczyciele przedmiotu czy edukacji wczesnoszkolnej realizujący zadania związane z kształceniem i wychowaniem uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi pozbawienia są autentycznego wsparcia w praktyce edukacyjnej.