The article analyzes the issues of anomy in Alzheimer’s disease, the leading symptom of speech pathology at the stage of dementia, in the context of the patient’s abilities to communicate with the environment in daily life. Using the example of a 73‑year‑old male patient with moderate dementia, the study discusses deficits recorded in logopedic tests, first of all in confrontational naming tests as well as in tests for constructing monologic and dialogic utterances, at the same time highlighting characteristic behaviors in the situations when the patient experiences language difficulties. The presentation of the phenomena takes into account the rich illustrative material in the form of obtained speech samples. Focusing on the lexical problems, the author identifies the possibilities of improving the anomic patient’s communication with his environment on the basis of recommendations contained in the FOCUSED program and WSPIERAM [I SUPPORT] program.
PL
W artykule podjęto – w kontekście możliwości komunikowania się pacjenta z otoczeniem w życiu codziennym – problematykę anomii w chorobie Alzheimera, wiodącego objawu patologii mowy na etapie otępienia. Na przykładzie 73‑letniego mężczyzny z otępieniem umiarkowanym omówiono deficyty zarejestrowane w badaniu logopedycznym – w próbach nazywania konfrontacyjnego oraz próbach konstruowania wypowiedzi monologowych i dialogowych, z jednoczesnym zwróceniem uwagi na charakterystyczne zachowania w sytuacji doświadczania przez osobę chorą trudności językowych. Prezentacja zjawisk uwzględnia bogaty materiał ilustracyjny w postaci pozyskanych próbek mowy. Koncentrując się na problemach w zakresie słownictwa, na bazie wskazań zawartych w programach FOCUSED i WSPIERAM, określono możliwości poprawy komunikowania się pacjenta z anomią z otoczeniem.
The paper presents the issues of description as a form of oral utterance in Alzheimer’s patients. the research procedure was oriented towards the significant tendency in some patients for pointing unambiguously to one’s own incompetence, inability to satisfy the requirements connected with constructing an utterance (according to the notions that the subject has in this respect). the empirical material comprises utterances in the form of description – speech samples collected in individual testing of 120 patients with mild and moderate stages of dementia in Alzheimer’s disease. Depending on the type of description (here: descriptions of persons, description of interiors, description of situations) the problem occurred in 39-47 percent of the subjects, and was one of the most frequent undesirable behaviors in terms of the macrostructure of the description. In some subjects it was behavior with heightened intensity, which can make it a distinguishing characteristic of their discourse. the analyzed behaviors make it possible to identify persons with dementia as interaction participants trying to cope with problems with utterance production and at the same time - at least partially – sensing their limitations, signaling them to their interlocutors, and seeking understanding; an incompetent speaker gives him/herself the right not to hide his/her difficulties.
PL
Artykuł poświęcony jest problemom w zakresie realizacji wypowiedzi ustnych ujawnianym przez osoby z otępieniem w chorobie Alzheimera. Postępowanie badawcze ukierunkowano na znamienne dla części pacjentów wskazywanie w toku wypowiedzi, w sposób jednoznaczny, na własną niekompetencję, na niemożność sprostania wymaganiom związanym z konstruowaniem tekstu (wedle wyobrażeń, jakie ma w tym względzie badany). Materiał empiryczny stanowią wypowiedzi w formie opisu – próbki mowy zgromadzone w badaniach indywidualnych 120 osób w łagodnym i umiarkowanym stadium otępienia w chorobie Alzheimera. W zależności od rodzaju opisu (tu: opis postaci, opis miejsca, opis sytuacji) problem występował u 39–47% badanych, był jednym z najczęstszych zachowań niepożądanych w aspekcie makrostruktury opisu. U części badanych był zachowaniem o zwiększonym nasileniu, co może czynić go wyróżnikiem ich dyskursu. Analizowane zachowania pozwalają rozpoznać osoby z otępieniem jako uczestników interakcji borykających się z problemami z realizacją wypowiedzi i jednocześnie – przynajmniej częściowo – wyczuwających własne ograniczenia, sygnalizujących je współrozmówcom, szukających zrozumienia; niekompetentny mówca daje sobie prawo do nieskrywania własnych trudności.
The present paper discusses the issue of modality in the oral utterances constructed by patients with dementia in Alzheimer’s disease; it focuses on hypothetical information in the macro-structure of utterances in the form of description (here: descriptions of persons, description of interiors, description of situations). the empirical material comprises speech samples collected in individual testing of 120 patients with mild and moderate stages of dementia in Alzheimer’s disease. the paper characterizes behaviors classified within the A/h category (correctly defining objects, hypothetical information), which occur in general in 23-83.33 % of all subjects, depending on the kind of description, as well as behaviors classified within the B/h category (incorrect definitions of objects, hypothetical information), occurring in general in 28.33-42.50 % of all subjects, depending on the kind of description. the patients’ behaviors have been illustrated. the analyzed behaviors make it possible to identify persons with dementia as interaction participants trying to cope with problems with utterance production and at the same time - at least partially – sensing their limitations, signaling them to their interlocutors (in the way shown in the earlier article – Domagała 2021).
PL
Niniejszy artykuł podejmuje kwestię modalności w wypowiedziach ustnych budowanych przez osoby z otępieniem w chorobie Alzheimera, koncentrując się na informacjach o charakte-rze hipotetycznym w makrostrukturze wypowiedzi w formie deskrypcji (tu: opis postaci, opis miej-sca, opis sytuacji). Materiał empiryczny stanowiły próbki mowy zgromadzone w badaniach indy-widualnych 120 osób w łagodnym i umiarkowanym stadium otępienia w chorobie Alzheimera. Scharakteryzowano zachowania klasyfikowane w ramach kategorii A/h (prawidłowe określanie obiektów, informacje o charakterze hipotetycznym), występujące ogółem u 23–83,33% wszystkich badanych, w zależności od rodzaju opisu, oraz zachowania klasyfikowane w ramach kategorii B/h (nieprawidłowości w określaniu obiektów, informacje o charakterze hipotetycznym), występujące ogółem u 28,33–42,50% wszystkich badanych, w zależności od rodzaju opisu. Dokonano ilustra-cji zachowań pacjentów.Analizowane zachowania pozwalają rozpoznać osoby z otępieniem jako uczestników interak-cji borykających się z problemami z realizacją wypowiedzi i jednocześnie – przynajmniej częścio-wo – wyczuwających własne ograniczenia, sygnalizujących je współrozmówcom (tak, jak wskazy-wano we wcześniejszym artykule w odniesieniu do – Domagała 2021).
The paper discusses the lexical skills of adults with Alzheimer's dementia, assessed on the material of dialogue utterances. The paper presents a proposal for a way of describing lexical disorders in dementia and illustrates the problems commonly occurring in this group of patients. The linguistic analysis covered 1000 pages of transcripts of conversations with patients with moderate and severe intensity of dementia. In the discussion of the results, the most common symptoms of lexical disorders were presented that characterize functional behaviors in dementia: quasi-nomination with the use of the pronoun, transfer of a name, and delexicalization (dephraseologization). At the same time, the behaviors and reactions of patients were shown that appear in the situation of experiencing communication failures due to a decreased lexical skills.
The paper discusses the use of the original Chart of Assessment of the Graphic Level of Handwriting with a Record of Symptoms of Graphomotor Difficulties – a tool for assessing handwriting skills in primary school students. A procedure was defined which, under school conditions, enables a multifaceted assessment of the graphic level of handwriting, creating a record of symptoms of a student’s difficulties (as a basis for the individualization of helping measures). Three cases of fourth-form children are presented: a schoolboy with a risk of specific learning difficulties, a schoolgirl with lower than average intelligence and a schoolgirl with handwriting difficulties but not subjected to specialist diagnosis. In the course of the analysis of the handwriting samples the range of problems of individual children was defined, including the illustration of handwriting errors. To many children the fourth form is a turning point in the course of their education: since school requirements increase, the identification of handwriting deficits and provision of specialist help to the schoolboy/girl are of crucial importance in the context of acquiring basic school skills.
PL
W artykule omówiono zastosowanie autorskiej Karty oceny poziomu graficznego pisma z rejestrem symptomów trudności grafomotorycznych – narzędzia przeznaczonego do oceny umiejętności w pisaniu uczniów szkoły podstawowej. Określono sposób postępowania, który w warunkach szkolnych pozwala na wielowymiarową ocenę poziomu graficznego pisma, sporządzenie rejestru objawów trudności danego ucznia (jako postawy indywidualizacji działań pomocowych). Zaprezentowano przypadki trojga dzieci z klasy IV: ucznia z ryzykiem specyficznych trudności w uczeniu się, uczennicy z inteligencją niższą niż przeciętna oraz uczennicy przejawiającej trudności w pisaniu, niepoddawanej jednak diagnozie specjalistycznej. W toku analizy próbek pisma określono zakres problemów u poszczególnych osób, wraz z ilustracją błędów graficznych. Klasa IV to dla wielu dzieci moment przełomowy w toku edukacji – jako że wymagania szkolne wzrastają, rozpoznanie deficytów w zakresie pisania i udzielenie uczniowi specjalistycznej pomocy mają istotne znaczenie w kontekście nabywania podstawowych umiejętności szkolnych.
The paper presents the results of studies on graphomotor skills and indi-cates the phenomena that may adversely affect the acquisition of know-ledge and school skills, including learning a foreign language. In the con-text of teaching foreign languages, graphomotor difficulties were related to the skill of writing and in particular to the graphic level of handwriting. Emphasis was also laid on graphic problems discovered in the course of qualitative analysis, which can be found also at the level of spelling, since their occurrence may especially hinder learning a new language.
The paper reviews the methods for improving verbal communication in selected variants of Alzheimer’s disease, both in the typical and language variant. It emphasises the need to optimise the management within the framework of patientcentred care, allowing to address individual needs. As far as indirect interventions are concerned, the article presents techniques aimed at improving communication with the affected person, and more broadly – aimed at preserving the quality of life in the course of the illness. Among direct interventions, those aimed at selected system abilities and supporting language function in the context of cognitive and social function are presented. It is shown how speech and language therapy can integrate other therapeutic paradigms, developed in psychology, such as patientcentred therapy and cognitive neuropsychological rehabilitation.
The article presents the results of the survey about the needs and preferences of postgraduate students in general logopedics at the Maria Curie-Skłodowska University in Lublin. The survey, which was conducted in the group of 50 students, considered, among other things, the issues such as motivation to study logopedics, preferences of educational model, programme, place of employment, vocational speciality and projections of the possibility of being employed as a speech therapist.
PL
W artykule prezentowane są wyniki badań ankietowych dotyczących potrzeb i preferencji zawodowych słuchaczy studiów podyplomowych z zakresu logopedii ogólnej Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Badania, przeprowadzone w 50-osobowej grupie, uwzględniały m.in. takie zagadnienia, jak: motywacja do podjęcia studiów logopedycznych, preferencje odnośnie do modelu edukacji, oferty programowej, miejsca zatrudnienia i specjalizacji zawodowej, prognozy dotyczące możliwości podjęcia pracy w zawodzie logopedy.
The article presents the results of the survey about specific reading and writing difficulties, which was conducted in the group of 25 students of the first year of postgraduate studies in general logopedics at the Maria Curie-Skłodowska University in Lublin. The aim of the survey was to establish the level of knowledge about developmental dyslexia possessed by prospective speech therapists and their awareness of the problems facing children and adults suffering from dyslexia as well as of the needs of children with the risk of dyslexia.
PL
W artykule prezentowane są wyniki badań ankietowych dotyczących problematyki specyficznych trudności w czytaniu i pisaniu, przeprowadzonych w 25-osobowej grupie słuchaczy I roku studiów podyplomowych z zakresu logopedii ogólnej Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Badania miały na celu ustalenie, jaką wiedzą na temat dysleksji rozwojowej dysponują przyszli logopedzi i jaka jest ich świadomość problemów dotykających uczniów i osób dorosłych z dysleksją oraz potrzeb dzieci z ryzykiem dysleksji.
W obrazie klinicznym otępienia z ciałami Lewy’ego (DLB) zaburzenia mowy i komunikacji współwystępują z deficytami funkcji poznawczych. W zakresie dyskursu odnotowuje się zaburzenia w aspekcie syntaktycznym i leksykalnym. Badanie miało na celu wykazanie korelacji scyntygraficznych z nieprawidłowościami leksykalnymi i syntaktycznymi w mowie opowieściowej chorych. W badaniu uczestniczyło 12 pacjentów z DLB. Wyniki przeprowadzonej analizy ukazują zależności pomiędzy wybranymi aspektami dyskursu narracyjnego w DLB a zaburzeniami perfuzji mózgowej. Stwierdzono, że istnieje zależność pomiędzy zaburzeniami w aspekcie leksykalnym i syntaktycznym wypowiedzi a hipoperfuzją okolic skroniowych, ciemieniowych i potylicznych w półkuli lewej i prawej. Zdolność do tworzenia wypowiedzi mówionej na podstawie złożonego materiału ilustracyjnego wymaga zaangażowania percepcji wzrokowej, co może wyjaśniać związek zaburzeń dyskursu z hipoperfuzją tylną, szczególnie po stronie prawej.
EN
In the clinical presentation of dementia with Lewy bodies (DLB), speech and communication disorders coexist with cognitive deficits. Discourse is impaired both at the syntactic and lexical levels. The aim of this study was to demonstrate the existence of scintigraphic correlates with lexical and syntactic errors in the patients’ narrative speech. Twelve patients with DLB participated in the study. Analysis shows relationships between selected aspects of narrative discourse in DLB and cerebral hypoperfusion. It has identified correlations between lexical and syntactic impairment of speech and hypoperfusion within temporal, parietal and occipital areas, both in left and right hemisphere. The ability to create narrative speech on the basis of complex pictorial material requires the engagement of the perceptual function, which may explain the relationship between discourse impairment and posterior, in particular right-sided, hypoperfusion.
Changes in speech and communication are seen in both dementia with Lewy bodies (DLB) and Alzheimer’s disease (AD). The study aimed at delineating differences between two groups in terms of lexical and syntactic aspects of connected speech. 12 patients with DLB and 13 patients with AD participated in the study. Transcriptions of patients’ recordings documenting the performance of the picture description task were analysed, with emphasis on the first minute of the recording. DLB patients used fewer words and definite pronouns than AD patients. Individuals with AD produced longer utterances and used more words per minute. The results are interpreted in the context of cognitive profile typical for DLB and AD. Discourse inefficiency in AD seems to be related to lexical and semantic deficits leading to lower idea density.
PL
Zmiany w zakresie mowy i komunikacji obserwuje się zarówno w otępieniu z ciałami Lewy’ego (DLB), jak i w chorobie Alzheimera (AD). Badanie miało na celu wyodrębnienie różnic międzygrupowych i ich aspektów leksykalnych i syntaktycznych w mowie wiązanej. W badaniu uczestniczyło 12 pacjentów z DLB oraz 13 osób z AD. Analizie poddano przetranskrybowane wypowiedzi będące opisem obrazka sytuacyjnego, ze szczególnym uwzględnieniem pierwszej minuty narracji. W wypowiedziach pacjentów z DLB odnotowano mniejszą liczbę słów i zaimków określonych niż w wypowiedziach osób z AD. Chorzy z AD tworzyli natomiast dłuższe wypowiedzi i w ciągu minuty wypowiadali więcej słów. Wyniki zinterpretowano w odniesieniu do profilu poznawczego typowego dla DLB oraz AD. Zaburzenia dyskursu w AD są związane z deficytami leksykalno-semantycznymi, które zubożają zawartość informacyjną tworzonej wypowiedzi.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.