Is filmography a personal hobby of archivists or an integral part of film history? Based on the analysis of the achievements in this field from the last two decades, Marek Hendrykowski interprets filmography as an important part of contemporary film studies. Filmographic research shows at a glance what was precisely happening in the film world. This kind of knowledge and important information based on various authentic sources is something absolutely necessary in the scientific procedures of film research. Film history needs authentic facts as its basis and source of constant inspiration. This is why catalogues, registers, indexes and books including filmographic information are called indispensable companions in archival film research and standard works of reference in the world’s film archives and all film libraries.
The long history of the “Marlboro Country” and “Marlboro Man” advertising campaigns (1954- 1989) represents the renewability of a certain image which was perfectly designed and meticulously thought out. This history constitutes a well-developed “syntagma” which consists of not one but many different, individual versions of a message. What is important is that the administrators and creators of these advertisements succeeded in keeping a semiotic balance between the personal characteristics of a particular model and the image schema which this model was to maintain. Each of these versions sustained the image that had once been created (stability of a cliché) and at the same time featured different representatives of this image and presented them in ever new ways that refreshed the previously achieved expression (dynamics of innovation). This was a multi-stage project which had been planned to “last long”. The “shape” of the Marlboro Man’s model face is a kind of personal testimony to the excellence of the product offered. The representatives of this image kept changing, but its matrix, which made these representatives similar to one another and instantly recognizable as part of a well-known stereotype, turned out to be surprisingly stable and unchanging over several decades.
The article shows that the biggest beneficiary of possibilities opened by infrastructure of information society is not contemporary literary avant-garde (hypertexts, electronic literature etc.) but popular literature ingrained in the very centre of social communication. Authors like Dehnel and Witkowski through their media activity, writing features in newspapers, blogging, using Facebook, organizing events in public space etc. blur the line between book and media environment and create interactive, transmedia literary space. Literature goes beyond books and libraries, like previously visual arts left traditional space of museum. Texts go out of books, enter a public space, meet people, connect with other media, setting up literary database scattered throughout the culture, which can be used in a different ways.
The paper deals with the issue of the presence of audio-visual culture in the child’s everyday life as seen from the parents’ perspective. Children spend a lot of time watching television or other screen media. The media reality, by offering a variety of content and forms of communication, ease of reception, image variability, and ludicity, is one which is attractive for children. However, an audiovisual experience of the world is not without significance for developing cultural competence. Parents, guided by concern for their children, usually regulate the accessibility of the media and become involved in family media education. They may take on a variety of roles, perhaps actively introducing the child to the screen culture, or allow them for lonely, hours long interactions with it. The paper describes parents’ perception of television in their child’s everyday life based on the author’s own study. It was assumed that the meanings attributed to the media reality by parents are determined by the experience gathered by the child. The content of the statements made available on Internet discussion forums was analysed. The analysis was aimed at reconstructing the type of conceptual frameworks held by parents through which they conceptualize the contexts of the functioning of television in children’s everyday life. The author sought answers to the question of what areas of screen culture they make available to children at preschool age, and what might be the motives for the choices made. The analysis revealed the ways in which parents intervene in their children’s television viewing and the meanings attributed to practices considered to be appropriate in organizing contact with television. In the discussion, the results obtained were referred to the problem of placing the child in a role usually reserved for the daily practices of adults.
PL
Tekst dotyczy problematyki obecności kultury audiowizualnej w codzienności dziecka widzianej z perspektywy rodziców. Oglądaniu telewizji czy innych mediów ekranowych dzieci poświęcają wiele czasu. Rzeczywistość medialna, oferując zróżnicowane treści i formy przekazu, łatwość odbioru; ludyczność jest atrakcyjna dla dzieci. Audiowizualne doświadczanie świata nie pozostaje bez znaczenia dla rozwijającej się kompetencji kulturowej. Rodzice, kierując się troską o dziecko, zazwyczaj regulują dostępność mediów, angażują się w rodzinną edukację medialną. Mogą przyjmować zróżnicowane role: aktywnie wprowadzać w kulturę ekranu lub pozwalać na samotne, wielogodzinne obcowanie z nią. W odwołaniu do wyników badań własnych opisano sposoby postrzegania przez rodziców telewizji obecnej w codzienności dziecka. Założono, że znaczenia nadawane rzeczywistości medialnej przez rodziców wyznaczają doświadczenia gromadzone przez dziecko. Analizie poddano treść wypowiedzi udostępnianych na internetowych forach dyskusyjnych. Miało to na celu odtworzenie rodzaju ram pojęciowych posiadanych przez rodziców, za pomocą których konceptualizują konteksty funkcjonowania telewizji w dziecięcej codzienności. Poszukiwano odpowiedzi na pytania, jakie obszary kultury ekranu udostępniają dziecku w wieku przedszkolnym rodzice oraz jakie mogą być motywy podejmowanych wyborów. Analiza ujawniła sposoby interwencji rodziców w oglądanie telewizji przez dzieci oraz znaczenia przypisywane praktykom uznawanym za celowe w organizowaniu kontaktu z telewizją. W dyskusji otrzymane wyniki odniesiono do problemu umiejscawiania dziecka w codziennych praktykach dorosłych.
Kultura audiowizualna wywołała i określiła nowe postawy odbiorcze, tworząc tym samym inne niż parę lat temu możliwości i potrzeby współczesnego dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Jeśli przyjąć, że wychowywany w takiej rzeczywistości uczeń operuje kodem nowych mediów, w tym telewizji, a jego postrzeganie świata opiera się na percepcji audiowizualnej, to proces organizacji kształcenia literackiego na pierwszym etapie edukacyjnym powinien być szczególnie starannie przemyślany. Chodzi bowiem o dobór takich tekstów, które nie tylko prezentują sztukę słowa, ale także odpowiadają na zredefiniowaną sytuację antropologiczną. W takie założenia wpisują się teksty literatury audiowizualnej kierowanej do młodszych czytelników, które w wyniku przekraczania horyzontów zarezerwowanych dla jednego gatunku artystycznego harmonizują z naturalnymi aktualnymi dziecięcymi zdolnościami i wymaganiami. Jednocześnie motywują do literackiej praktyki, umożliwiając rozwój kompetencji czytelniczych i umiejętności rozpoznawania świata. Praca jest próbą wyjaśnienia funkcji literatury audiowizualnej w oswajaniu najmłodszych uczniów z lekturą w przedstawionym kontekście i egzemplifikacji. Na podstawie rekonstrukcji aktualnej sytuacji kulturowej dzieci w młodszym wieku szkolnym postawiona została teza o konieczności takiego wychowania ich do lektury, które obejmuje teksty literackie wykorzystujące doświadczenia i dorobek nowych mediów, łącząc się z nimi, nie tracąc jednocześnie artystycznych walorów. Przedstawione przykłady i wnioski mają stanowić konstruktywną odpowiedź na rejestrowany stan rzeczy.
EN
The advent of audiovisual culture has activated and created new attitudes and needs in contemporary early school children than just a few years earlier. If we assume that a pupil brought up in such a reality is able to handle the code of new media, including TV, and his perception of the world is based on audiovisual perception, then the process of literary education at the first educational stage should be especially carefully thought out. For it is about choosing such texts which not only present the verbal art but also respond to a considerably redefined anthropological situation. Texts of audiovisual literature which are addressed to younger readers are consistent with such assumptions. These are texts which, as a result of exceeding the horizons reserved for only one artistic genre, harmonize with the natural, current abilities and demands of children. At the same time, they motivate them to engage in literary practice, enabling the development of reading competences and world recognition ability. This paper is an attempt to explain the role of audiovisual literature in the familiarization of pupils with reading against an outlined background and with the aid of exemplification. The thesis is examined that it is necessary to bring children at younger school up reading in such a way that it should contain literary texts which make use of the experiences and achievements of new media, connecting with them, and at the same time not losing their artistic values in the process. The presented examples and conclusions are to constitute a constructive answer to a given state of affairs.
W artykule zwrócono uwagę na wykorzystanie wideoklipu w twórczości angielskiego prekursora muzyki heavymetalowej Johna Ozzy’ego Osbourne’a. Autor zaprezentował kluczowe typologie dotyczące badanego zjawiska, a także podjął rozważania nad działalnością brytyjskiego twórcy w perspektywie procesu autokreacji wizerunku, działań mitologizacyjnych oraz w kontekście tworzenia rockowych struktur doświadczania i odczuwania.
EN
The article focuses on the music videos in the works of English precursor of heavy metal music John Ozzy Osbourne. The author presented the key typologies on the examined phenomenon, and embarked on the activities of the British composer self-creation in the perspective of the image, mythologization activities and in the context of the creation of rock structures of experience and feelings.
Film pedagogy is one of the educational topics of bp Adam Lepa’s media studies. It concerns the problem of the domination of images over words in audiovisual culture, the development of visual thinking skills and axiological understanding of communication, as well as practical educational principles addressed to young viewers. This original concept can be integrated with the problems of contemporary sports film to looking for new opportunities in audiovisual media education.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.