The article discusses the problem of a specific kind of linguistic constructions which exist in the political language, and which will be referred to as ‘linguistic political symbols’. The group contains quotes from the political language that are used in everyday language, names of political or historical events, political invectives, and others. Linguistic political symbols have vague semantics, generally do not possess any canonical form, and can be remembered and used in a shape that considerably departs from the original.
This study deals with the problems related to the translation of political texts in the theoretical framework elaborated by the researchers working in the field of translation studies and reflects on the terminological peculiarities of the special language used for this text type. Consideration of the theoretical framework is followed by the analysis of a specific text spoken then written in English and translated into Hungarian and Romanian. The conclusions are intended to highlight the fact that there are no recipes for translating a political speech, because translation is not only a technical process that uses translation procedures and applies transfer operations, but also a matter of understanding cultural, historical and political situations and their significance.
The contemporary political national press critically refers to all manifestations of political correctness. It regards it as a form of censorship. Instead, this kind of political press makes use of the language of political incorrectness. It is an expression of opposition and a method of counteracting the normative political principle. The objective of research includes obtaining an answer to the following research question: “What are the features of the political language of incorrectness used in the contemporary youth national press?” To do so, three magazines were analysed: Bastion, My, Nowe Pokolenie!, and Wszechpolak. At the time of the research, each of the titles under consideration was affiliated with the All-Polish Youth Association.
As a cultural institution for debate on European history, the House of European History in Brussels is a perfect example for the complementary relation between history and the present, since its main aim, as it is being claimed, “gives visitors the opportunity to learn about European history and to engage them in critical reflection about its meaning for the present day”. The main focus of the article is the analysis of the speeches of German and Austrian MPs presented in the plenary debates of the European Parliament in spring 2011 on the expenditures on the building, in which the House of the European History is to be established. The focus of the analysis lies on the lexical level in order to prove the typical aspect of the political language in the European Parliament, which is the special mixture of various specialist languages.
The article is dedicated to phenomena of verbal magic, which exploit in modern Russian semi-official discourse for the purpose of social consciousness’ manipulation.
Przemiany w różnych sferach życia społeczno-politycznego w Rosji stały się powodem zmian w świadomości społecznej, które znalazły odzwierciedlenie w systemie języka. Proces ten jest szczególnie widoczny w przypadku jednostek leksykalnych, używanych w języku polityki, gdyż właśnie ta sfera w dużym stopniu podlega wpływowi czynników ekstralingwistycznych. Autor artykułu poddaje analizie leksemy występujące w języku polityki, w przypadku których zmianie uległ komponent emotywny, co związane jest ze zmianami konotacji ideologicznych.
EN
The significant changes in various spheres of social and political life in Russia became a reason of changes in social consciousness, which are reflected in language system. This process is particularly noticeable in lexical units, used in political language, because this field is very susceptible to influence of extralinguistic factors. The author analyses lexical units connected with political language, whose emotive component has been changed, which is connected with changes of ideological connotations.
Propaganda as a scientific term for Polish political linguisticsThe purpose of the article is to provide definitions of the concept propaganda and to explain the reasons for its controversial status as a scientific term describing contemporary political texts. In lexicographic works and in the literature in the field of political linguistics, propaganda is not understood unambiguously. Polish researchers define propaganda as the spreading of some views, particular political beliefs or attitudes, as well as attempts to influence behaviour by means of persuasive and/or manipulative nature. Propaganda has negative connotations associated with its flourishing in authoritarian regimes, where it was accompanied by censorship and government control of the mass media. In Polish political linguistics, the analyzed phenomenon refers predominantly to the socialist language, but polemical voices are also heard, emphasizing the inherent entanglement of politics and propaganda and the presence of propaganda in democratic regimes, where it serves the purposes of gaining and retaining power. The term propaganda is thus not neutral and as such, according to the author, should not be used as a scientific term. Propaganda jako termin naukowy polskiej politolingwistykiCelem artykułu jest przedstawienie definicji pojęcia propaganda i wyjaśnienie powodów jego dyskusyjnego statusu jako terminu naukowego określającego współczesne teksty polityczne. W opracowaniach leksykograficznych oraz w literaturze z zakresu politolingwistyki propaganda nie jest rozumiana jednoznacznie. Polscy badacze definiują propagandę jako upowszechnianie G. Dudek-Waligóra Propaganda jako termin naukowy polskiej politolingwistyki 24 jakichś poglądów, postaw czy idei, a także jako wywieranie wpływu, którym towarzyszą środki natury perswazyjnej lub/i manipulacyjnej. Propaganda ma negatywne konotacje związane z jej rozkwitem w systemach totalitarnych, gdzie towarzyszyły jej cenzura i rządowy monopol na środki masowego przekazu. Omawiane zjawisko na gruncie polskiej politolingwistyki odnosi się przede wszystkim do języka socjalistycznego, ale istnieją również głosy polemiczne, wskazujące na nierozerwalność polityki i propagandy oraz na obecność propagandy w ustroju demokratycznym, w którym służy ona zdobyciu i utrzymaniu władzy. Termin propaganda nie jest więc neutralny, dlatego zdaniem autorki nie powinien być terminem naukowym stosowanym dla nazywania bieżących wypowiedzi polityków.
Relacja komunizmu i religii stanowi obszerne i budzące spory zagadnienie. W artykule odnoszę się do tej kwestii, przywołując specyficznego myśliciela, mianowicie: Wilhelma Weitlinga (1808-1871). Badacze jego idei interpretowali religię w różny sposób, traktując ją jako to, co stanowiło sam fundament jego poglądów, lub, dla odmiany, jako nieznaczący dodatek do jego świeckich teorii. W niniejszym studium argumentuję, że prace Weitlinga powinny być rozumiane jako wyrażające chrześcijański język polityczny w sensie, jaki nadał temu terminowi historyk J.G.A. Pocock. Wychodząc z tego założenia, artykuł zmierza ku ujawnieniu sposobów wyrazu chrześcijańskiego języka Weitlinga i do wskazania, w jaki sposób manifestował się on w jego trzech najważniejszych pracach.
EN
The relation between communism and religion is a complex and contested question. In this article I will engage with this question concerning one specific thinker, namely Wilhelm Weitling (1808-1871). Weitling researchers have interpreted religion differently and have seen it as everything from the foundation of all his thought, to a negligible addition to a basically secular theory. In this article I argue that Weitling’s work needs to be understood as expressing a Christian political language, in the sense suggested by the intellectual historian J. G. A. Pocock. Departing from this, this article seeks to unpack the Christian political language of Wilhelm Weitling and to sort out how it is expressed in his three main works.
The subject of the considerations contained in the paper will be expressive derivatives, the basis of which are the names of offices (burmistrzunio), administrative positions (naczelniozo) and political and social functions (radmistrzyni). The material collected for the purposes of word-formation analysis consists only of common names. The overriding aim of the considerations is to show the wealth of formal exponents used to evaluate the names of positions and functions focused around local government and state administration.
PL
Przedmiotem rozważań zawartych w artykule są derywaty ekspresywne, których podstawami są nazwy urzędów (np. burmistrz - burmistrzunio), stanowisk administracyjnych (np. naczelnik - naczelniozo) i funkcji polityczno-społecznych (np. radna - radmistrzyni). Na materiał zebrany na potrzeby analizy słowotwórczej składają się wyłącznie nazwy pospolite. Nadrzędnym celem rozważań jest pokazanie bogactwa wykładników formalnych służących wartościowaniu nazw stanowisk i funkcji skupionych wokół samorządu terytorialnego i administracji państwowej.
The article comprises an analysis of dysphemistic metaphors in online political discourse. The material consisted of 100 expressions excerpted from texts published between January and May 2021 on the pages of two websites: Wpolityce.pl and Newsweek.pl. The text discusses the conceptual metaphors of politics and politicians most frequently quoted in the analysed texts, such as: POLITICS IS A SHOW, POLITICIANS ARE INCOMPETENT CELEBRITIES; POLITICS IS FOUL PLAY, POLITICIANS ARE INCOMPETENT PLAYERS; POLITICS IS AN INCOMPETENTLY CONDUCTED WARFARE, POLITICIANS ARE INCOMPETENT COMMANDERS; A POLITICAL PARTY IS A CORPSE, A POLITICIAN IS A GRAVEDIGGER; POLITICS IS AN INFANTILE PLAY, POLITICIANS ARE CHILDREN; POLITICS IS A HUNT, A POLITICIAN IS A POACHER.
PL
Artykuł zawiera analizę dysfemistycznych metafor w internetowym dyskursie politycznym. Materiał stanowiło 100 wyrażeń wyekscerpowanych z tekstów publikowanych w okresie od stycznia do maja 2021 r. na dwóch portalach internetowych: Wpolityce.pl oraz Newsweek.pl. W tekście omówiono najczęściej notowane w analizowanych tekstach metafory pojęciowe polityki i polityków, takie jak: POLITYKA TO WIDOWISKO, POLITYCY TO NIEUDOLNI CELEBRYCI; POLITYKA TO NIECZYSTA GRA, POLITYCY TO NIEUDOLNI GRACZE; POLITYKA TO NIEUDOLNIE PROWADZONE DZIAŁANIA WOJENNE, POLITYCY TO NIEUDOLNI DOWÓDCY; PARTIA POLITYCZNA TO TRUP, POLITYK TO GRABARZ; POLITYKA TO INFANTYLIADA, POLITYCY TO DZIECI; POLITYKA TO POLOWANIE, POLITYK TO KŁUSOWNIK.
In this paper I will analyse taboo words that are characteristic of contemporary Hungarian politics on the basis of personal observations and data gathered via internet and in a newspaper supporting the ruling party and its emblematic figure, Prime Minister Viktor Orbán. I will present words that are merely pejorative (e.g. liberális ‘liberal’) but may become taboo words in certain circumstances, while others (e.g. alaptörvény ‘fundamental law’ used instead of alkotmány ‘constitution’) appear to have all the major characteristics of taboo words. It is by no means surprising to find that political taboo words are not the same in the two camps, the one supporting Orbán’s government and its opposition.
FR
Le lancement de termes nouveaux ou peu connus ou la réinterprétation de termes courants fait souvent partie de la stratégie des partis politiques : cela leur permet de marquer leur territoire et les esprits de leurs fidèles en créant des mots d’ordre ou en nommant et désignant des ennemis. Ce phénomène s’accompagne régulièrement d’un processus de tabouisation, les mots clés d’un camp étant bien souvent les tabous linguistiques du camp politique opposé. Dans ce travail, nous proposerons une analyse qualitative de tabous linguistiques relevant de la sphère politique, caractéristiques de la Hongrie des années 2010, dominée par la politique du premier ministre Viktor Orbán.
The article describes those stylistic characteristics of the programmes of marginal political parties (the contemporary ones), which make the senders claim certain roles (either intentionally or nonintentionally). The figure of an “Expert” is achieved by the use of language typical for economics and science. A “Sage” is created in written texts by the language of philosophical treatises and religious sermons. The figure of a “Commander” emerges from the texts written in the style similar to official language, military language or the language of statutes. The role of a “Bard” is performed when a politician uses aphorisms or the texts resembling literary works. The creation of a “Grandfather” is present in a tale, where the basic truths are described.
This article considers the metaphoric use of language in a speech on fleeing and displacement given by the then Federal President of Germany, Joachim Gauck. As evidenced in the study, the analysis of metaphor can benefit from a frame-semantic approach. Focusing on the concepts of Emotionen (‘emotions’) and Heimat (‘homeland’), the article systematically elaborates how concrete and tangible experiences are used to express abstract and non-tangible ideas. As discussed, the two concepts can play a crucial role when talking about migration as a transcultural phenomenon.
DE
Der vorliegende Beitrag beschäftigt sich mit dem metaphorischen Sprechen über Flucht und Vertreibung in einer Rede des damaligen Bundespräsidenten der Bundesrepublik Deutschland, Joachim Gauck. Es wird gezeigt, dass ein frame-semantischer Zugang zur Analyse von Metaphern fruchtbar ist. Anhand der Konzepte Emotionen und Heimat wird systematisch beschrieben, wie konkrete, greifbare Welterfahrungen genutzt werden, um abstrakte, nicht-greifbare Vorstellungen auszudrücken. Dabei stellt sich heraus, dass diesen beiden Domänen beim Sprechen über Migrationsprozesse, die einen wiederkehrenden Faktor im Konzept der Transkulturalität bilden, eine zentrale Rolle zukommt.
The subject of this article is blend words - neologisms, appearing in the press political discourse from October 25, 2015 to May 5, 2017. In the text the scope of the concept of blend is depicted while explaining what the phonemic overlaps are and defining types of blends. Later, after presenting the method of excerption of neologisms and the principles of their description, the eight expressions: ciamajdan, deforma, koderaści, kodomici, misie-pisie, pisiewicze, posiewicze, Szyszkodnik, were analyzed in detail in terms of their constructions, meanings and characteristics. Based on the research conclusions were drawn regarding the cause of presence of blend words in the press and in the political persuasion.
El comienzo del siglo XXI trajo consigo un aumento de la importancia de los políticos populistas en algunos países de América Latina. Los representantes más importantes del populismo contemporáneo latinoamericano son Evo Morales de Bolivia y Nicolás Maduro de Venezuela. La narrativa utilizada en sus discursos determina la doctrina política de ambos presidentes. Varias citas de los discursos examinados, luego asignados a las características lingüísticas presentadas, no dejan ninguna duda que la narrativa encaja con ideas populistas.
EN
The beginning of the 21st century brought an increase in the importance of populist politicians in some Latin American countries. The most important representatives of contemporary Latin American populism are Evo Morales from Bolivia and Nicolás Maduro from Venezuela. The narrative used in their speeches determines the political doctrine of both presidents. Various quotes from the examined discourses, then assigned to the presented linguistic characteristics, leave no doubt that the narrative fits with populist ideas.
W artykule, na przykładzie wyborów samorządowych przeprowadzonych w 2020 r., w Obwodzie Lwowskim, przeprowadzono analizę lingwistyczną komunikacji wyborczej Partii Sługa Narodu. Badanie zrealizowano w oparciu o metodologię stosowaną przez lingwistykę polityczną. Przeprowadzona analiza pozwala na stwierdzenie, że w czasie komunikacji wyborczej omawiania w tekście partia skorzystała z szerokiej gamy technik i zasobów języka politycznego. W czasie komunikacji wyborczej zastosowano, w większości przypadków, strategie: konsolidacji (taktyki integracji narodu ukraińskiego, polityka z narodem); autoprezentacji (taktyki demonstrowania profesjonalizmu, patriotyzmu, odpowiedzialności), argumentacji (taktyki uzasadniania tezy, dialogiczności, kompromisu).
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.