Celem artykułu jest przybliżenie mało znanego nurtu ekonomii doświadczeń, jak również zaprezentowanie motywów, preferencji, zachowań, a także okoliczności oraz działań inicjujących powstawanie doznań i doświadczeń turystycznych towarzyszących osobom wypoczywającym w gospodarstwach agroturystycznych. W opracowaniu szczególną wagę przywiązano do dziedzictwa kulturowego obszarów wiejskich. Badania sondażowe z wykorzystaniem techniki ankiety przeprowadzone zostały w 2018 r. wśród 116 osób. Dobór próby miał charakter nielosowy – przypadkowy. Kwestionariusz ankiety rozpowszechniony został na grupach tematycznych na Facebooku i Instagramie, a także blogach i forach podróżniczych. Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzić można, że dziedzictwo kulturowe obszarów wiejskich, zarówno to materialne, jak i niematerialne, jest dla turystów istotnym motywem do wyboru wsi na miejsce wypoczynku, jak również stanowi ono bardzo atrakcyjny motyw przewodni oferty agroturystycznej, będąc kwintesencją m.in. interesujących warsztatów rękodzielniczych, edukacyjnych czy wieczorków tematycznych.
EN
The purpose of the article is to present the little-known current of experience economics, as well as to present motives, preferences, behaviors as well as circumstances and actions initiating the creation of tourist impressions and experiences accompanying persons on agritourism farms. Particular attention was paid to the cultural heritage of rural areas. Scientific research using the survey technique was conducted in 2018 among 116 people. The selection of the sample was intentional and non-random. The survey questionnaire was disseminated on thematic groups on Facebook and Instagram, as well as blogs and travel forums. Based on the research, it can be concluded that the cultural heritage of rural areas, both tangible and intangible, is for tourists an important motive for choosing a village as a place of rest, as well as it is a very attractive leitmotif of the agritourism offer being the quintessence of interesting handicrafts or educational workshops or themed evenings.
The author analyzes the origins and evolution of naturalistic pedagogy focused on education in nature, especially in the forest from Jan Jakub Rousseau to contemporary forest educators in Europe and the USA. He points to two forms of organization of the education and upbringing process in the forest, about the forest and for the forest, namely the institutional approach in the form of creating kindergartens and forest schools and extracurricular, environmental education, which each age group can use in their free time. Summing up, it formulates a thesis on the inclusion of scientific research and educational practices in the forest into the humanities and social sciences without the need to select a separate scientific discipline.
PL
Autor dokonuje analizy genezy i ewolucji pedagogiki naturalistycznej, zorientowanej na edukację w naturze, w tym szczególnie w lesie, w czasach od Jana Jakuba Rousseau aż po obecne czasy, w krajach Europy i w USA. Wskazuje na dwie formy organizacji procesu kształcenia i wychowania w lesie, pisze o lesie i dla lasu, a mianowicie reprezentuje podejście instytucjonalne w postaci tworzenia przedszkoli i szkół leśnych oraz edukację pozaszkolną, środowiskową, z której każda grupa wiekowa może korzystać w swoim czasie wolnym. W podsumowaniu formułuje tezę o włączeniu badań naukowych i praktyk edukacyjnych w lesie do nauk humanistyczno-społecznych bez potrzeby wyłaniania odrębnej dyscypliny naukowej.
Traditionally mental life of the person goes into "seclusion" called his/her interior. It is believed that because of its secret nature of the it and because it is not immediately given to other subject who may – at best – guess of what "goes in". Free access one has got only to his/her own experiences (feelings, emotions, thoughts etc.). In the twentieth century (and a bit earlier) this traditional view is criticizedand changed. As a fruit of this criticism emerged the opposite trend: the knowledge of both my and his/her inner experience is explain by introducing an element that allows this knowledge and is placed outside any of them. I call it the impersonal sphere of nobody – supra-individual matrix of the knowledge of my and his/her mental life. In this article I try to indicate the origin of the idea of this sphere giving its main characteristics. A description is based on the views of known philosophers: Nietzsche, Scheler and Wittgenstein and one sociologist – Goffman.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.