The Code of Canon Law of 1983 classifies the reasons for marriage invalidity in three different categories: diriment impediments, defects in matrimonial consent and lack or defect of canon form. Among different defects in matrimonial consent, in its can. 1101 § 2, the Code of Canon Law enumerates simulations. Simulation signifies that a person contracting marriage expresses marital agreement merely on the surface, excluding in reality, through a positive act of will, the marriage itself, some essential elements of or an essential property of marriage. The grounds for excluding the sacramental dignity constitute a novum as compared to the Code of Canon Law of 1917. The present article attempts to look at the relation between the lack of faith and the exclusion of marriage sacramental dignity, with the consideration of marriage invalidity.
Projekt badawczy „Infrastruktura kulturalna i formuły działania urzędu pracy w nowej sytuacji kulturowej wobec stanu świadomości i praktyk osób bezrobotnych” powstał w konkretnej sytuacji dotyczącej szerokiego planu kultury Łodzi. Projekt pilotowany przez Wyższą Szkołę Europejską im. ks. Józefa Tischnera w Krakowie w ramach programu Kapitał Ludzki – Narodowa Strategia Spójności finansowanego przez Europejski Fundusz Społeczny Unii Europejskiej.
EN
The research project “Cultural infrastructure and formula of office work in a new cultural situation in comparison to the state of consciousness and practices of the unemployed” was made to a particular situation concerning a wide culture's plan* of the city of Łódź. For several years, Łódź's real and media situation is increasingly getting worse. It is a big city with which are associated cases of extreme decay of the fundamental principles of human existence. Since the outbreak of the economic crisis, one more flaw joined the abovementioned list of shortcomings – Łódź is in the forefront in unemployment statistics. The city have not coped a challenge with the free market. Both figures: 24 954 long-term unemployed, and 14 981 belonging to the category over 50 years are a sad example. At some point – particularly in mid-2013, the drama of job losses began to touch the people with higher education, with high professional competence, employees, educational institutions, faculty, universities, professional people. I wanted to go into the context of the integrated functioning of the institutions set up to help those who have been without work (starting from the space and the "world of things", to the axiology of images and ideas about office clients existing in the minds of employees), attitudes and expectations of the beneficiaries of the institution and the transformation of meanings and practices in the area of social praxis The crucial point and objective of the project was, however, the answer the question: How is it? And is there a chance to change something?
Recenzja książki Stanisławy Golinowskiej O polskiej biedzie w latach 1990–2015 (w podtytule ,,definicje, miary i wyniki”). Książka napisana jest pięknym i zrozumiałym językiem, jak się to dziś określa – komunikatywnym. Opiera się na licznych badaniach autorki i zespołów badawczych, jakie zdołała wokół siebie zgromadzić. Praca stanowi niesłychanie ważny wkład dotyczący analizy procesów społeczno-politycznych, które zachodziły w Polsce, poczynając od początku lat 90. XX wieku do czasów najnowszych, mimo że w tytule zakończona jest 2015 rokiem. Problematyka biedy ukazana jest w wielu aspektach: historycznym, politycznym, społecznym, kulturowym.
Zdaniem autorki osoby niesłyszące to z socjologicznego punktu widzenia najciekawsza statystyczna kategoria osób niepełnosprawnych. Część z nich należy do językowo-kulturowej mniejszości nazywanej „światem Głuchych”, część pragnie być częścią słyszącej większości, pozostali żyją między tymi dwoma światami. Bez względu na to, z którą z tych grup się identyfikują, nieważne gdzie i nieważne kiedy ma to miejsce – niemalże wszyscy niesłyszący wszędzie i zawsze żyją na marginesie „świata słyszących”. Gdzie należy szukać źródeł tej sytuacji? A może raczej powinniśmy zapytać, kto jest odpowiedzialny za wykluczenie niesłyszących? Problem polega bowiem nie na tym, że głusi nie słyszą, lecz wynika z tego, że słyszący ich nie słuchają. Pozostają głusi na problemy głuchych. Lata milczenia na temat „cichych współobywateli” zbudowały mur stereotypów pomiędzy światami słyszących i niesłyszących, przez który z trudem przebijać będziemy się przez najbliższe dekady. I choć głuchota, ukryta przez wieki w cieniu uprzedzeń, staje się aktualnie oswojonym elementem codzienności, to głusi nadal są i długo pozostaną na marginesie wielu obszarów „świata słyszących”.
W artykule przedstawiono przegląd dotychczasowej literatury dotyczącej zjawiska ostracyzmu społecznego w kontekście miejsca pracy. Wskazano na elementy różnicujące ostracyzm od innych negatywnych zachowań w miejscu pracy, jak zachowania dewiacyjne, agresja, zachowania antyspołeczne, dysfunkcjonalne, kontrproduktywne lub mobbing. Następnie przedstawiono podmiotowe i organizacyjne uwarunkowania zjawiska. Szczególny nacisk położono na opisanie negatywnych konsekwencji doświadczenia ostracyzmu na poziomie indywidualnym i organizacyjnym, jak wzrost negatywnych emocji, obniżenie dobrostanu jednostki, zablokowanie możliwości realizacji podstawowych potrzeb, negatywne nastawienie do współpracowników i przełożonych, odczuwanie niższej satysfakcji z pracy czy też spadek zaangażowania w pracę. Ustalono wnioski sugerujące jego pozytywne skutki. W końcowych uwagach położono nacisk na sugestie dotyczące zapobiegania ostracyzmowi w miejscu pracy i przyszłych interwencji w tym zakresie.
Issues concerning the procreation and upbringing of children has always been of special concern of the Church and appeared in the regulation of rights on the basis of Marriage Canon Law. Codex of John Paul II in 1983, contains no provisions that define marriage invalid because of the exclusion of offspring. The decision of the Roman Rota that it evokes the title of the exclusion of offspring, as a second source of nullity of marriage. The Roman Rota judges stress that the positive act of will contrary to the essential purpose of marriage, which is the procreation and education of offspring has the same effect as a condition contrary to the essence of marriage. At the focus issues of jurisprudence in the form of exclusion of children received the case law of the Roman Rota, which have the competence of the interpretation of the law.The Roman Rota judges indicate that the selected candidates must demonstrate evidence that the person containing marriage ruled out having children forever, or postponed the decision to have children at some time, but with the indication of the circumstances, the reasons for its decision. Decisions given by the Roman Rota Tribunals show all the particular Churches of significant occupational exposure limits and terms. In addition, a major source of knowledge of canon law. Thus, marriage invalidly contains one who in a certain way limits the marital consensus or a positive act of will exclude the offspring by avoiding the conception or by abortion or kill the unborn child.
The judgment (pro nullitate matrimonii) was issued in the third instance (it was negative in the first instance and positive in the second instance) due to the exclusion of marriage indissolubility by the woman, which was married to the man for 10 years; three children were born during the marriage. On the basis of testimonies of the parties and witnesses, as well as taking into consideration all circumstances, however, Roma Rota judges had no doubt that the petitioner excluded marriage indissolubility by her positive act of will, permeated with divorce ideas during her stay in Great Britain and persuaded to the marriage by her father (not in the meaning of can. 1103 CIC).
Przedmiotem rozważań zawartych w niniejszym artykule jest edukacja seksualna oraz związane z nią kontrowersje. Autorka przygląda się różnicom między wypracowanymi przez Światową Organizację Zdrowia rekomendacjami dla nauczycieli edukujących dzieci i młodzież w zakresie seksualności człowieka a sposobem realizacji w polskich szkołach przedmiotu „wychowanie do życia w rodzinie”. Korzystając z podziału na trzy typy edukacji seksualnej, autorka przybliża zalety podejścia holistycznego, postulującego zarówno wczesny wiek rozpoczęcia edukacji w tym zakresie, jak i zapewnienie dzieciom i młodym osobom nieuprzedzonych, bezstronnych i zgodnych z aktualnym stanem wiedzy informacji dotyczące wszystkich obszarów seksualności człowieka.
W artykule podejmowana jest kwestia przyczyn społecznych napięć i konfliktów na obszarach Wielkiego Sudanu (Sudan i Sudan Południowy). W tym celu autorzy analizują historięprocesów politycznych i społecznych, które wpłynęły na lokalne rozumienie władzy, statusu oraz przestrzeni. Autorzy akcentują także rolę dialektyki pogranicza w analizowaniu stosunkówspołecznych nad środkowym Nilem.
W artykule zawarto teoretyczne rozważania dotyczące oceny zależności pomiędzy poziomami rywalizacji i wykluczenia, cechującymi elementy systemu transportowego, a spełnianiem postulatów transportowych stawianych przez użytkowników transportu osobowego. Przedstawiono przykłady różnych rodzajów dóbr tworzących systemy transportowe oraz możliwe oddziaływanie poziomów rywalizacji i wykluczenia na zaspokojenie oczekiwań użytkowników transportu. Wykazano, że oddziaływanie to jest istotne, wpływa bowiem na poziom realizacji postulatów transportowych, a zatem i atrakcyjność poszczególnych form przemieszczania się osób oraz na wybory i zachowania transportowe. We wnioskach stwierdzono, że poziomy rywalizacji i wykluczenia powinny być brane pod uwagę podczas opracowywania narzędzi polityki zrównoważonego transportu, ponieważ mogą warunkować ich skuteczność oraz realizację celów tejże polityki.
Na zjawisko wykluczenia składa się wiele aspektów. Wiąże się ono z wielowymiarowym upośledzeniem społecznym dotykającym wiele obszarów życia osób doświadczających wykluczenia. Marginalizacja ściśle łączy się z uprzedmiotowieniem. Im bardziej człowiek jest uprzedmiotowiony, tym mniejszy ma wpływ na życie swoje i swoich bliskich. Staje się kimś w rodzaju bezwolnego przedmiotu oddziaływań i manipulacji innych ludzi. Caritas Francja departamentu Seine-Saint-Denis we współpracy z ANPE (Narodowa Agencja Zatrudnienia) wypracowała metodę towarzyszenia osobom wykluczonym. Polega ona na obecności, asystowaniu i uczestniczeniu w życiu osób wykluczonych. Jest to forma resocjalizacji przez powrót do aktywności zawodowej. Jeśli jest ona tylko możliwa, to skutkuje ona również powrotem do społeczeństwa.
Artykuł stanowi przeglądowy opis badań poświęconych zjawisku tzw. wykluczenia cyfrowego w Polsce, w odniesieniu do osób niepełnosprawnych, starszych oraz ubogich. Na początku opisano, czym jest wykluczenie społeczne oraz wykluczenie cyfrowe oraz udzielono odpowiedzi na pytanie, czy zjawisko wykluczenia cyfrowego jest tożsame ze zjawiskiem wykluczenia społecznego. Następnie omówiono skalę dostępu do technologii cyfrowych w Polsce, a zwłaszcza do Internetu, biorąc pod uwagę przede wszystkim status społeczny użytkowników, ich wykształcenie, wiek, płeć i regiony Polski, które zamieszkują. Kanwę artykułu stanowi przeglądowy opis badań na temat wykluczenia cyfrowego osób niepełnosprawnych, starszych oraz ubogich. Analizy te służą próbie odpowiedzi na pytanie, czy problem ten dotyczy tych trzech grup, a jeśli tak, to w jakiej skali. Aby rzetelnie zdiagnozować omawiane zjawisko przedstawiono także statystki dotyczące liczby osób niepełnosprawnych, starszych i ubogich zamieszkujących w Polsce, zarówno te oficjalne, jak i nieoficjalne. W końcowej części artykułu znajdują się wnioski dotyczące tego, jakie są sposoby zapobiegania i zwalczania wykluczenia cyfrowego oraz, jakie w tym obszarze istnieją inicjatywy społeczne mające motywować osoby wykluczone cyfrowo do wykorzystywania technologii IT w ich codziennym życiu. Podano przykłady kampanii społecznych służących walce z wykluczeniem cyfrowym oraz programów rządowych mających na celu zwiększenie dostępu do Internetu na terenie polskich gmin dla szerokiego grona odbiorców.
EN
The paper is a review description of research on the so-called digital exclusion in Poland, in relation to the disabled, the elderly and the poor. At the beginning, what is social exclusion and digital exclusion was described and the question of whether the phenomenon of digital exclusion is identical with the phenomenon of social exclusion is addressed. Next, the scale of access to digital technologies in Poland, and especially to the internet, was discussed, taking into account first of all the social status of users, their education, age, gender and the regions of Poland that they live in. The background for the study is a review of research on the subject of digital exclusion of the disabled, the elderly and the poor. These analyses are an attempt to answer the question whether this problem concerns these three groups, and if so, to what extent. In order to diagnose the phenomenon under discussion reliably, the statistics on the number of disabled, elderly and poor people living in Poland, both official and unofficial, were also presented. The final part of the paper contains conclusions on how to prevent and combat digital exclusion, what social initiatives exist in this area to motivate digitally excluded people to use IT in their daily lives. Examples of social campaigns aimed at combating digital exclusion and government programs aimed at increasing access to the Internet in Polish municipalities for a wide range of recipients are given.
The article presents the disturbing phenomenon of discrimination, exclusion of older people from the social life and the ways of preventing these phenomena through education. It becomes necessary to create educational offer adapted to the needs and possibilities of older people. In the opposite case, the problem of social exclusion could be exacerbate, and its solution – in a world of accelerating changes - may be more difficult in the future. The article uses the results of research carried out within the project realized under the Lifelong Learning Program – Grundtvig „Evaluation Toolkit on Seniors Education to Improve Their Quality of Life”.
PL
Artykuł przedstawia niepokojące zjawisko dyskryminacji, wykluczania osób starszych z przestrzeni życia społecznego oraz sposoby przeciwdziałania tym zjawiskom przez edukację. Należy stworzyć dla osób starszych przystosowaną do ich potrzeb i możliwości ofertę edukacyjną, w przeciwnym przypadku problem wykluczenia społecznego może się pogłębiać, a jego rozwiązanie w świecie coraz szybszych zmian może okazać się w przyszłości jeszcze trudniejsze. W artykule wykorzystano wyniki badań przeprowadzonych w ramach projektu realizowanego z programu „Uczenie się przez całe życie” – Grundtvig „Evaluation Toolkit on Seniors Education to Improve Their Quality of Life”.
This article presents two youth participatory action research (YPAR) projects initiated by secondary school students and supported by university researchers and students. The main goal of the project INKLA was to help secondary school students explore intragroup relations in school classes and problems the students encounter, such as peer group exclusion, conflicts and bullying. A group of secondary school and university students became researchers and conducted interviews in their school classes which resulted in planning a research-based collective action to prevent bullying and improve the school life. Photovoice shows different aspects of peer relationships from the point of view of secondary school and university students The outcomes demonstrate that the student voice can support school’s anti-bullying programs if the responsibility for bullying prevention is shared with students. It also shows that participatory action research can influence and shift the decision making process in school.
PL
W artykule przedstawione zostały dwa projekty partycypacyjne z udziałem uczniów szkół średnich oraz studentów. Projekt Inkla dotyczy badań i działań w zakresie zapobiegania przemocy rówieśniczej w szkole. Projekt Photovoice pt. Szkoła, klasa, grupa rówieśnicza – blaski i cienie pokazuje różne aspekty relacji grupowych z punktu widzenia uczniów i studentów. Młodzi ludzie pełnią w projektach rolę badaczy oraz inicjatorów działań. Włączają społeczności klasowe w proces badawczy poprzez prowadzenie i analizę wywiadów indywidualnych; wspólne omawianie wyników badań oraz planowanie i wprowadzanie działań mających na celu poprawę relacji interpersonalnych w klasie. Uczestnicy projektów zwrócili szczególną uwagę na problemy, z jakimi borykają się uczniowie w szkolnej rzeczywistości, takie jak konflikty intragrupowe, prześladowanie i wykluczanie jednostek, obojętność nauczycieli, nieskuteczność podejmowanych przez nich działań oraz wyłączanie uczniów z procesu decyzyjnego. Wyniki pokazały, że projekty partycypacyjne z udziałem młodzieży mogą być efektywną formą projektowania programów antyprzemocowych, mogą się także przyczynić do zmiany procesów decyzyjnych w szkole.
W systemie wartości Romów wymiar edukacji zajmuje podrzędne miejsce. Dlatego Romowie pośród innych grup etnicznych zamieszkujących Polskę stanowią społeczność o najniższym poziomie wykształcenia. Wśród członków tej grupy nadal nadal klasyfikuje się bardzo dużo analfabetów i osób z podstawowymi umiejętnościami pisania i czytania. Pomimo, iż świadomość edukacyjna, zwłaszcza młodych pokoleń, wzrasta, starsi Romowie do spraw nauki podchodzą z dystansem i pewną dozą niechęci. Fakt niskiej frekwencji uczestnictwa Romów w edukacji często utożsamiany jest przez osoby nieznające specyfiki kultury romskiej, ich wrodzonym lenistwem i niską inteligencją. Argumenty te, w dużej mierze stereotypowe, w wielu przypadkach nie znajdują potwierdzenia w rzeczywistości. Istotne jest jednak to, iż pomimo tych krzywdzących i wielokrotnie nieprawdziwych ocen Romowie na ogół pozostają bierni i nie próbują ich zmienić. Podobnie jest w kwestii inicjatywy tworzenia własnych instytucji edukacyjnych i kulturowych, do zakładania których społeczność romska ma pełnię praw, jednocześnie ich nie wykorzystując. Romowie, będąc obywatelami Polski, zobligowani są do przestrzegania obowiązującego w niej prawa, w tym czynnego uczestnictwa w procesie edukacyjnym. Jednak wielu Romów nie wypełnia obowiązku szkolnego, co ukazują choćby statystyki dotyczące liczby romskich absolwentów. Co jest więc przyczyną niechęci Romów do nauki oraz jakie trudności napotyka romski uczeń w polskiej szkole? Na te i inne pytania odpowiadam w niniejszym artykule, którego celem jest ukazanie "barier" wynikających ze specyficznej kultury Romów, stojących na drodze do sukcesów edukacyjnych romskich uczniów.
Wyniki, jakie uzyskano w badaniach przeprowadzonych na próbie 5 000 osób niepełnosprawnych, mieszkających na terenach wiejskich w Polsce, wskazują na problemy, które występują w funkcjonowaniu osób niepełnosprawnych i na bariery w uzyskaniu wsparcia w ich rozwiązywaniu. Część wyników była analizowana w porównaniu z danymi ogólnopolskimi dotyczącymi sytuacji osób z niepełnosprawnością. Pozwoliło to na ocenę, w jakim stopniu osoby niepełnosprawne z obszarów wiejskich mają możliwość uzyskać wsparcie na tym samym poziomie, na jaki wskazują dane ogólnopolskie. Podjęto również próbę określenia, jak respondenci oceniają aktywność poszczególnych gminnych instytucji i formy działań podejmowane na ich rzecz przez gminy, w których zamieszkują i czy, w związku z tym, można mówić o wsparciu czy ekskluzji osób z niepełnosprawnością na terenach wiejskich.
EN
The results that were obtained in a study conducted on a sample of 5,000 persons with disabilities living in rural areas in Poland indicate problems that occur in the functioning of persons with disabilities and barriers to obtaining support in solving them. Part of the results was analyzed in comparison with nationwide data on the situation of persons with disabilities. This enabled an assessment to what extent persons with disabilities in rural areas can receive support at the same level, at which nationwide data show. An attempt was also made to determine how respondents evaluate the activity of individual communal institutions and forms of actions taken on their behalf by the communes in which they live and therefore, whether we can talk about the support or the exclusion of persons with disabilities in rural areas.
In this article, Sylwia Kuraś addresses the problem of Otherness in literature and of the stigmatization and exclusion from the public space of what is different, and thus understood as a threat to everything that is familiar and local. Based on two novels by Isaac Bashevis Singer, The Manor and The Estate, Kuraś points to the universal mechanism of building the image of the Other as the enemy. Polish-Jewish relations, Jewish culture, and in it the accentuated role of women, become a starting point for a conversation about contemporary social processes. A priority issue in the context of instilling attitudes of openness, respect and acceptance in contact with the Other is education, which is limited here to lessons of Polish. The school, in its institutional and obligatory dimension, and the teacher who is aware of their role in this respect – these have the power to initiate changes in students’ awareness, habits, and views. During the lesson about Singer’s novels, Kuraś suggests the use of teaching based on “identification”, i.e., looking for a universal dimension in the actions and emotions of people in specific life situations, regardless of their cultural affiliation and gender. The priority in education understood in this way is to go beyond the space of narrative and political discourse of exclusion. The goal is a citizen who is open to difference, critical of their own culture, but also aware of its value.
PL
Artykuł podejmuje problem Inności w literaturze oraz stygmatyzacji i wykluczenia z przestrzeni publicznej tego, co odmienne, a przez to rozumiane jako zagrażające wszystkiemu, co swojskie i bliskie. Na podstawie dwóch powieści Isaaca Bashevisa Singera: Dwór i Spuścizna autorka wskazuje na uniwersalny mechanizm budowania obrazu Innego, definiowanego jako wroga. Stosunki polsko-żydowskie, kultura żydowska, a w niej zaakcentowana rola kobiet, stają się punktem wyjścia do rozmowy o współczesnych procesach społecznych. Kwestią priorytetową w kontekście kształcenia postaw otwartości, szacunku i akceptacji w kontakcie z Innym jest edukacja – zawężona tutaj do lekcji języka polskiego. Szkoła, w swoim instytucjonalnym i obligatoryjnym wymiarze, oraz świadomy swej roli nauczyciel mają moc inicjowania zmian w świadomości, przyzwyczajeniach i poglądach uczniów. Podczas lekcji z powieściami Singera autorka proponuje wykorzystać nauczanie bazujące na „utożsamianiu się”, szukaniu uniwersalnego wymiaru w działaniach i emocjach ludzi w określonych sytuacjach życiowych bez względu na przynależność kulturową czy płeć. Priorytetem tak rozumianej edukacji jest wyjście poza przestrzeń narracji i politycznego dyskursu wykluczenia. Celem zaś jest otwarty na odmienność, krytyczny wobec kultury własnej, ale i świadomy jej wartości obywatel.
Marginalizacja i wykluczenie postrzegane są jako jedne z najważniejszych kwestii społecznych obecnych czasów. Występują one w obrębie poszczególnych krajów, regionów, jak i całego świata. Stały się także ważnymi kategoriami politycznymi. Konieczne są więc działania zmierzające do likwidacji zarówno skutków marginalizacji i wykluczenia, jak i, a może przede wszystkim, przyczyn. Jednym z najbardziej skutecznych sposobów w tym względzie jest edukacja dla wszystkich przez całe życie, która umożliwia nie tylko pozostawanie poza kręgiem zmarginalizowanych i wykluczonych, ale wyjście z niego tych wszystkich, którzy z różnych powodów w nim się znaleźli.
EN
Marginalization and exclusion are perceived to be some of the most significant social issues of modern times. They occur both within particular countries and globally; they have also become important political categories. Thus, there is the need to undertake actions aiming at eliminating both the results of marginalization and exclusion, and their causes. One of the most effective ways of doing that is providing lifelong education for everyone, which allows a person to remain outside the circle of the marginalized and excluded ones, as well as to exit the circle, if one has already become its part.
Istnieją rozmaite rodzaje wykluczenia społecznego odnoszące się do życia poza nawiasem społeczeństwa. Procesu ukształtowanego przez miejsce w strukturze społecznej, przez przeszłe doświadczenia życiowe i oczekiwania. Koresponduje z nimi to najbardziej dramatyczne: wykluczenie z życia, czyli śmierć samobójcza. Jest ona dla socjologa (od czasów Emila Durkheima) najlepszym miernikiem integracji i kondycji społeczeństwa. Analiza trendów śmierci samobójczej w latach 1951–2013 wskazuje na ich systematyczny wzrost w tym czasie (o 400%) z wyjątkiem roku 1981 i przełomu 1989/1990, kiedy spadły one o 1/3. Było to niewątpliwie skutkiem nadziei związanych z Solidarnością i zmianą politycznego ustroju kraju. W latach 90. współczynniki śmierci samobójczych wykazują stabilizację z niewielkim wzrostem. Od roku 2009 nastąpił gwałtowny wzrost: z około 5000 do ponad 6000 rocznie. Uderzająca jest dysproporcja w zakresie płci. Polska jest jedynym na świecie krajem, w którym śmiercią samobójczą umiera aż sześciu mężczyzn na jedną kobietę. Skutkuje to określaniem Polski jako kraju silnych kobiet i coraz słabszych mężczyzn.
EN
There are several types of social exclusion which describe the fact of living on the margin of the society. Social exclusion process is shaped by the position in the social structure, past life experiences and expectations, and relates also to exclusion from life - the most dramatic of all, and manifested by suicide. For a sociologist (since the time of Emile Durkheim) this is the best measure of social integration and the condition of the society itself. The analysis of suicide tendencies in 1951–2013 shows a systematic increase (by 400%), except for 1981 and the transition of 1989–1990, when there was a drop by 1/3. Undoubtedly, this drop was due to hopes brought by the Solidarity movement and the political transition in the country. In the 1990s, suicide ratios were generally stable, with some slight increases. Since 2009, there has been a sharp growth: from around 5,000 to 6,000 cases per year. Gender disparities are most striking here. Poland is the only country in the world where the female/male suicide ratio is one to six. This data gives rise to the assumption that Poland is the country of strong women and ever weaker men.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.