Over the last decades many scientific and popularizing biblical publications have debated on the nature of David and Jonathan’s relationship described in 1 and 2 Samuel. Several exegetes have interpreted this relationship as homosexual or at least homoerotic, but such understanding does not correspond to the text of 1 Sam 18 – 2 Sam 1. The narrative of David’s ascent to throne (1 Sam 16,1 – 2 Sam 5,5) does not provide direct indications of a sexual background in the interpersonal relationship between the two claimants to the throne. The connections between 1 Sam 18 – 2 Sam 1 and Song of Songs concern only the terminology and don’t allow to ascribe sexual (homoerotic) connotations in the stories of 1Samuel. The Deuteronomist emphasizes primarily theological and socio-political level of the brotherhood of David and Jonathan, but his idea of the male friendship in 1 Sam 16,1 – 2 Sam 5,5 has also a strong emotional aspect.
PL
W wielu biblijnych publikacjach naukowych i popularyzatorskich na przestrzeni ostatnich dekad toczy się żywa debata na temat charakteru relacji łączącej Dawida i Jonatana, utrwalonej w Księgach Samuela. Niektórzy przypisują tej więzi podtekst homoseksualny, a przynajmniej homoerotyczny, jednakże tego typu interpretacja nie znajduje potwierdzenia w materiale źródłowym 1 Sm 18 – 2 Sm 1. Cykl o dojściu Dawida do władzy (1 Sm 16,1 – 2 Sm 5,5) nie komunikuje wyraźnych sygnałów, które wskazują na seksualne podłoże relacji międzyosobowej pretendentów do tronu. Sugerowana przez niektórych autorów lektura tradycji 1 Sm 18,1 – 2 Sm 1 w kluczu idei homoseksualizmu oraz jej więź z Pieśnią nad Pieśniami dotyczy jedynie płaszczyzny terminologicznej i nie pozwala przypisać tekstom z Pierwszej Księgi Samuela wydźwięku intymnego (homoerotycznego). Opisując braterską więź Jonatana i Dawida, deuteronomista akcentuje nade wszystko jej teologiczny i społeczno-polityczny aspekt, co nie oznacza, że utrwalony przez niego obraz męskiej przyjaźni nie posiada mocnego zabarwienia emocjonalno-uczuciowego.
RESEARCH OBJECTIVE: As one of the leaders of the world community, Pope Francis often takes up the subject of globalisation. The article presents the Pope's views on the negatively understood "globalization of indifference" and the positively understood "globalization of solidarity" in the context of the challenges facing the social sciences. RESEARCH PROBLEM AND METHODS: The messages of Pope Francis on the occasion of World Day of Peace 2014-2019 were analyzed in terms of the most important challenges currently facing the world community and the directions of its further development. The analysis is of a qualitative nature and focuses on the reconstruction and synthesis of the substantive content of the messages studied, both in descriptive and normative terms. THE PROCESS OF ARGUMENTATION: One of the main threats today is the ‘globalization of indifference’ understood as the pursuit of profit and closing in on the needs of the weakest. The Christian response to it should be the ‘globalization of solidarity’, i.e. the renewal of social order based on the value of human brotherhood. RESEARCH RESULTS: The Pope draws attention to many negative phenomena associated with globalisation, while at the same time treating this process as an opportunity to solve many social problems. The Pope gives concrete guidance on the necessary actions. The general consensus of the international community, however, is not enough; multi-level reforms are needed to translate universal human values into concrete actions in different parts of the world. CONCLUSIONS, INNOVATIONS AND RECCOMENDATIONS: Social sciences can play an important role in the realization of the concept of ‘globalization of solidarity’, whose task is, among others, to develop a new model of political leadership, based on universal values of brotherhood and solidarity, rejecting methods of struggle and domination, and based on mutual respect, trust and social dialogue.
PL
CEL NAUKOWY: Papież Franciszek jako jeden z liderów społeczności światowej często podejmuje temat globalizacji. Artykuł przedstawia poglądy papieża o negatywnie rozumianej „globalizacji obojętności” i pozytywnie rozumianej „globalizacji solidarności” w kontekście wyzwań stojących przed naukami o polityce i administracji. PROBLEM I METODY BADAWCZE: Analizie poddano orędzia papieża Franciszka z okazji Światowego Dnia Pokoju z lat 2014-2019 pod kątem najważniejszych wyzwań stojących aktualnie przed społecznością światową oraz kierunków jej dalszego rozwoju. Analiza ma charakter jakościowy i koncentruje się na rekonstrukcji i syntezie merytorycznych treści badanych komunikatów zarówno w warstwie deskryptywnej, jak i normatywnej. PROCES WYWODU: Jednym z głównych zagrożeń jest współcześnie „globalizacja obojętności” rozumiana jako pogoń za zyskiem i zamknięcie się na potrzeby najsłabszych. Chrześcijańską odpowiedzią na nią powinna być „globalizacja solidarności”, czyli odnowa ładu społecznego opartego na wartości ogólnoludzkiego braterstwa. WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Papież zwraca uwagę na wiele negatywnych zjawisk powiązanych z globalizacją, jednocześnie traktując ten proces jako szansę na rozwiązanie wielu problemów społecznych. Papież daje konkretne wskazówki co do koniecznych działań. Generalny konsens społeczności międzynarodowej jednak nie wystarczy, konieczne są wielopoziomowe reformy w celu przełożenia uniwersalnych wartości ludzkich na konkretne działania w różnych częściach świata. WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: W realizacji koncepcji globalizacji solidarności dużą rolę mogą odegrać nauki społeczne, których zadaniem jest m.in. opracowanie nowego modelu przywództwa politycznego, budowanego na ogólnoludzkich wartościach braterstwa i solidarności, odrzucającego metody walki i dominacji, a opartego na wzajemnym szacunku, zaufaniu i dialogu społecznym.
Artykuł prezentuje problematykę chrześcijańskiego braterstwa. W teologicznym rozumieniu braterstwo zostało ukazane jako wspólnota z Bogiem i mające swe źródło już w akcie stworzenia. Człowiek stworzony na obraz i podobieństwo Boga realizuje się zarówno we wspólnocie z Bogiem, jak również we wspólnocie osób. W tej drugiej istotną rolę odgrywają procesy psychologiczne, a wśród nich uwarunkowania komunikacji interpersonalnej. Ostatnia część artykułu ukazuje dojrzałą komunikację interpersonalną jako istotny warunek tworzenia wspólnoty i wzajemnego braterstwa.
EN
The article presents the issue of Christian brotherhood. The theological understanding of brotherhood has been shown as the communion with God and having its source in the act of creation. Man created in the image and likeness of God participates in the communion with God, as well as in the communion of people. In the latter communion an important role is played by psychological processes, including the conditions of interpersonal communication. The last part of the article presents a mature interpersonal communication as a crucial condition of creating communion and mutual brotherhood.
The slogan of the French revolution, Liberté, ègalité, fraternité, is in Slavic languages categorized in a variety of ways: as a revolutionary triad, a list of basic values, non-material goods, key concepts, ideas, rights or goals, as a socio-political doctrine, an admonition, motto, programme, slogan or appeal. In this article, it is proposed that it be treated as a collection in the sense of Lublin cognitive ethnolinguistics, more specifically as a “collection of values”. Discussed are rare cases of quoting the original untranslated French collection in Slavic languages, as well as its translations and transformations, e.g. those that involve a change of one element: Liberty, equality, democracy; Liberty, equality, university, etc. In other cases, the whole construction functions as a component of a larger set of values. Attention is drawn to semantic relations between values within the construction, as well as to social functions and profiles of this constructions and its derivatives.
PL
Hasło rewolucji francuskiej Liberté, Ègalité, Fraternité (wolność, równość, braterstwo) jest w językach słowiańskich kategoryzowane i określane w różny sposób: jako triada rewolucyjna, wartości fundamentalne, dobra niematerialne, pojęcia kluczowe, doktryna społecznopolityczna; nakazy, idee, dewizy, hasła, prawa, cele; program, slogan, apel. W artykule proponuje się, aby traktować sekwencję wolność, równość, braterstwo, jako kolekcję (rozumianą zgodnie z terminologią używaną w lubelskiej szkole etnolingwistyki kognitywnej), w tym przypadku -- kolekcję wartości. Autor omawia rzadkie warianty cytowania w tekstach słowiańskich oryginalnej francuskiej kolekcji bez jej tłumaczenia, a także funkcjonowanie licznych tłumaczonych i transformowanych konstrukcji, np. z wymianą jednego członu: wolność, równość, demokracja; wolność, równość, uniwersytet itp., oraz przypadki, w których cała konstrukcja jawi się jako część składowa szerszej listy wartości. Analizowane są relacje semantyczne między wartościami w ramach całej konstrukcji, a także społeczne funkcje i profile konstrukcji wolność, równość, braterstwo i konstrukcji tworzonych na jej podobieństwo.
How can we think of a polysemous reality like that of brotherhood? We propose the theological paradigm of the frontier as a method. This paradigm will allow us: first, to read the forms of fraternity (in an articulation of the singular, the particular and the universal); second, to question fraternity anthropologically (which articulates the questions of origin, becoming and end); finally, to consider fraternity ethically (by questioning it from the face of the other, from the socio-cultural values, norms and principles that condition it).
Sport, a szczególnie piłka nożna postrzegane są jako domena typowo męska, zarówno w kontekście zawodników, jak i kibiców. Poniższy artykuł dotyczy procesów kształtowania narracji o męskości w środowisku kibiców piłkarskich. Ma on na celu wyjście poza stwierdzenie, że świat kibiców to męski świat. Analiza zawarta w tekście dotyczy tego, jak męski charakter kibicowania jest kształtowany i podtrzymywany. Z tego powodu celem niniejszego studium jest próba odpowiedzi na następujące pytania badawcze: (a) za pomocą jakich kategorii kibice opisują znaczenie męskości i relacji między mężczyznami – kibicami?; (b) w jaki sposób degradują męską tożsamość innych kibiców? Analiza narracji o męskości pozwala wyodrębnić najważniejsze kategorie męskości dominujące w tym środowisku, które związane są z manifestowaniem męskości poprzez braterskie więzi, jak również poprzez feminizację innych mężczyzn. Akceptowalną formą męskich więzi jest „braterstwo”, którego granice kształtowane są przez wykluczanie z tej sfery kobiet oraz feminizowanie mężczyzn, którzy nie pasują do obrazu „prawdziwie” męskiego kibica.
EN
Sport, particularly football, is often defined as a “men’s world” in respect to both players and fans. This paper investigates the process of constructing a narrative about manhood in the world of football fans, and aims to go beyond the observation that football fandom is male-dominated. Furthermore, it examines how the “male character” of fandom culture is shaped and maintained. By doing so, this study addresses two research questions: (a) Which semantic categories are used by fans to underline the significance of manhood and ‘homosocial bonds’ between male fans? (b) How do football fans undermine the masculinity of other fans? An analysis of fans’ narratives of masculinity allows us to identify the most important categories used in fandom culture that aim to either boost one’s ‘masculine identity’ or feminize those who do not fit into the mold of hegemonic masculinity.
The author analyses Pope Francis' encyclical Fratelli tutti and shows how the ideas of fraternity and social friendship are close to an ecumenical attitude. The papal description of the contemporary crisis is consistent with sociological analyses: the experience of loneliness and uncertainty in social relations, the domination of the economic dimension of globalization and the transformation of social communication - these are the features of the current system, whose dysfunctionality was revealed by the Covid-19 pandemic. The implementation of the new idea proposed by Francis - the development of fraternity and social friendship - will be possible, among other things, by building a culture of encounter and the courage of dialogue that is practiced in the ecumenical movement.
PL
Autor analizuje encyklikę Fratelli tutti papieża Franciszka i pokazuje, jak idee braterstwa i przyjaźni społecznej bliskie są postawie ekumenicznej. Papieski opis współczesnego kryzysu jest zgodny z analizami socjologicznymi: doświadczenie samotności i niepewności w relacjach społecznych, dominacja ekonomicznego wymiaru globalizacji i przemiany komunikacji społecznej – to cechy obecnego systemu, których dysfunkcjonalność ujawniła pandemia Covid-19. Realizacja nowej idei proponowanej przez Franciszka – rozwijania braterstwa i przyjaźni społecznej – będzie możliwa między innymi dzięki budowaniu kultury spotkania i odwagi dialogu, jakie praktykowane są w ruchu ekumenicznym.
Chociaż encyklika Papieża Franciszka Fratelli tutti nie mówi wprost o ekumenizmie, to jednak rozwijana w niej kategoria braterstwa może i powinna mieć zastosowanie w ruchu ekumenicznym, szczególnie w kontaktach oddolnych chrześcijan z różnych Kościołów. Ekumenizm odgórny, tj. dialogi doktrynalne oraz spotkania przywódców kościelnych same w sobie – choć konieczne – nie są w stanie doprowadzić do skutecznego pojednania chrześcijan żyjących w różnych Kościołach i Wspólnotach kościelnych. Zaproponowany przez Papieża Franciszka klucz hermeneutyczny w postaci kategorii braterstwa ma zastosowanie szersze, niż relacje ekumeniczne. W artykule prześledzone zostają wyznaczniki tej kategorii oraz jej możliwa aplikacja do ruchu ekumenicznego. Podany zostaje także przykład udanego zastosowania idei braterstwa w działalności Międzynarodowej Wspólnoty Ekumenicznej.
EN
Although the encyclical of Pope Francis Fratelli tutti does not speak directly about ecumenism, the category of fraternity developed in it can and should apply in the ecumenical movement, especially in the grassroots contacts of Christians from different Churches. Top-down ecumenism, i.e. doctrinal dialogues and meetings of Church leaders, by themselves – although necessary – are not able to bring about an effective reconciliation of Christians living in different Churches and Ecclesial Communities. The hermeneutical key proposed by Pope Francis in the form of the category of the fraternity has a wider application than ecumenical relations. The article examines the determinants of this category and its possible application to the ecumenical movement. An example of the successful application of the idea of fraternity in the activities of the International Ecumenical Fellowship is also given.
Artykuł eksploruje obecność normy solidarności w potocznych koncepcjach miłości łączącej rodzeństwo oraz w doświadczaniu posiadania rodzeństwa wśród sióstr i braci. Na podstawie badań sondażowych techniką ankiety audytoryjnej z przewagą pytań o charakterze otwartym, przeprowadzonych w latach 2015–2016 wśród 226 studentów pierwszych lat studiów licencjackich na Wydziale Nauk Społecznych UAM, analizuje się atrybuty miłości między rodzeństwem, zalety i wady posiadania rodzeństwa oraz stopień zaufania wobec członków najbliższej rodziny. Uzyskane dane o charakterze jakościowym i ilościowym pozwalają na wniosek, że w dobie denormalizacji i desolidaryzacji zobowiązań rodzinnych, relacja łącząca rodzeństwo w okresie wczesnej dorosłości opiera się tym procesom. Jej istotą jest altruizm, szeroko rozumiane wsparcie, zaufanie, poświęcenie oraz bezinteresowność. W opracowaniu podejmuje się także próbę wskazania źródeł postrzegania rodzeństwa w tych kategoriach.
EN
This paper explores the presence of norms of solidarity in widespread concepts of the love binding siblings, and in the experience of having siblings. The attributes of love between siblings, the advantages and disadvantages of having siblings, and degrees of confidence in nearest kin were analyzed on the basis of research using the auditory survey technique (with the majority of the questions being open) conducted in the years 2015-2016 on 226 students in their first year of bachelor’s degree studies at the Department of Social Sciences of the UAM. The quantitative and qualitative data makes it possible to conclude that in this time of a denormalization and desolidarization of family ties the relationship between siblings in early adulthood has resisted these processes. The essence of the relationship is altruism, in the sense of support, trust, dedication, and selflessness. An attempt is also made in the article to point to the source for viewing siblings in these categories.
Przedmiotem analiz zawartych w niniejszym artykule jest interpretacja genezy solidarności z perspektywy papieskiego nauczania zaprezentowanego w Orędziu na Światowy Dzień Pokoju 2014. Zasada solidarności w ujęciu Franciszka nawiązuje do dobra wspólnego. Ważnym zagadnieniem omawianego orędzia jest bowiem kwestia wspólnego działania na poczet dobra wspólnoty, a ściślej fakt, iż z tegoż działania nikt nie może być wyłączony. Wskazuje się na dwa elementy składowe fundamentu solidarności. Pierwszym z tychże elementów jest aktywność ludzka realizowana w ścisłym nawiązaniu do norm moralnych. Drugi element fundamentu solidarności stanowi pokój Chrystusowy. Jezus jest Pokojem. Chrześcijanie mają obowiązek głosić Chrystusa w słowie i czynie, co jest równoznaczne z budowaniem w świecie ładu Bożego. Publikacja jest podzielona na dwie części. Tematyka pierwszego rozdziału oscyluje wokół koncepcji solidarności w kontekście dobra wspólnego, stanowiącej nawiązanie do zagadnień zawartych w Sollicitudo rei socialis. Natomiast część druga jest poświęcona źródłom koncepcji solidarności autorstwa papieża Franciszka, a więc moralnie uporządkowanej aktywności ludzkiej oraz zagadnieniu pokoju Chrystusowego.
EN
The paper discusses the foundation principles of solidarity set out in the papal teaching presented in the Message for the World Day of Peace 2014. Francis’ view on the notion of solidarity derives from the concept of common good. The key point of the papal discourse is the problem of the communal effort for the good of the entire community where it is strongly emphasized that no-one ought to be excluded from this task. There are two constituting elements of the principle of solidarity. The first one is the human activity which respects the moral norms. The latter, is the peace of Christ. Jesus is the Peace. Christians are called to proclaim Christ by their words and actions which corresponds to the call of building the God’s order in the world. The paper is divided into two parts. The first one accounts for the notion of solidarity in the context of the common good and relates to the teaching presented in Sollicitudo rei socialis. The latter part, on the other hand, focuses on Pope Francis’ ideas on the origins of the concept of solidarity that is the morally human activity, and the peace brought by Christ.
The article presents an overview of the ideas of sustainable development and the social teachings of Pope Francis contained in the encyclical Fratelli tutti. A very important dimension of sustainable development assumptions is constructing a pattern of social life. It is about methods of action that will make it possible to solve social conflicts, especially in situations of social stratification. Pope Francis, in the encyclical Fratelli tutti, which talks about fraternity and social friendship, advocates for humanistic relations between people. Concerned about the human future, he proposes to take advantage of the opportunities offered by the message of universal brotherhood and social friendship, which will be the basis for building a human community and social order. The article draws attention to the necessity to combine efforts and cooperation to achieve the goals of humanistic development of humanity, i.e., sustainable change. The purpose of this article is to reflect on the idea of sustainable development in the context of the pope's social teaching. For if the diagnosis of the threats to the modern world, as well as the remedy for these threats in the form of education for sustainable development, to some extent coincide with the voice of the Church, this may mean a common field for action to improve the situation. There is a justified and urgent need for both theoretical references to crisis phenomena and tendencies, as well as real actions that will contribute to the elimination and elimination of disastrous processes for the social and natural environment of our planet. The time has come to cooperate in the field of education aimed at building universal brotherhood and social friendship in the world, which gives the opportunity to undertake the goals of sustainable development. Thanks to the cooperation of all people of good will, the goals of sustainable development come closer to specific people, becoming their own task to be performed. The idea of sustainable development gains an important ally in the form of educational support from Pope Francis and his vision of a world based on brotherhood and social friendship. It is a vision of the world referring to the duty of love for one's neighbor, care for the integral development of man and ultimately for his salvation. Certainly, any attempt to confront the idea of sustainable development with the social teaching of Pope Francis, included above all in the encyclical Fratelli tutti, will depend on the adopted worldview and vision of human and world development. However, what these two propositions have in common is concern for the welfare of mankind and our planet.
PL
W artykule przedstawione zostały w ogólnym zarysie idee zrównoważonego rozwoju i społeczne nauczanie papieża Franciszka zawarte w encyklice Fratelli tutti. Bardzo ważnym wymiarem założeń zrównoważonego rozwoju jest konstruowanie wzorca życia społecznego. Chodzi tu o takie sposoby działań, które będą umożliwiały rozwiązywanie konfliktów społecznych, zwłaszcza w sytuacjach rozwarstwiania się społeczeństwa. Papież Franciszek w encyklice Fratelli tutti, która mówi o braterstwie i przyjaźni społecznej, upomina się o humanistyczne relacje między ludźmi. Zaniepokojony o przyszłość człowieka proponuje skorzystanie z możliwości, jakie niesie przesłanie powszechnego braterstwa i przyjaźni społecznej, które będzie podstawą w budowaniu wspólnoty ludzkiej i ładu społecznego. Artykuł zwraca uwagę na konieczność połączenia wysiłków i współpracy na rzecz realizacji celów humanistycznego rozwoju ludzkości, czyli na zrównoważoną zmianę. Celem tego artykułu jest refleksja nad ideą zrównoważonego rozwoju w kontekście społecznego nauczania papieża. Jeśli bowiem diagnoza zagrożeń współczesnego świata, jak również remedium na te zagrożenia w postaci edukacji dla zrównoważonego rozwoju są w jakiejś mierze zbieżne z głosem Kościoła, oznaczać to może wspólne pole do działania na rzecz poprawy sytuacji. Istnieje uzasadniona i pilna potrzeba zarówno teoretycznych odniesień do kryzysowych zjawisk i tendencji, jak i realnych działań, które przyczynią się do eliminowania i niwelowania zgubnych procesów dla środowiska społecznego oraz przyrodniczego naszej planety. Nadszedł czas współdziałania na płaszczyźnie edukacji zmierzającej do budowania na świecie powszechnego braterstwa i przyjaźni społecznej, która daje możliwość podejmowania celów zrównoważonego rozwoju. Dzięki współpracy wszystkich ludzi dobrej woli cele zrównoważonego rozwoju przybliżają się do konkretnych ludzi, stając się ich własnym zadaniem do wykonania. Idea zrównoważonego rozwoju zyskuje ważnego sojusznika w postaci edukacyjnego wsparcia ze strony papieża Franciszka i jego wizji świata opartego na braterstwie i przyjaźni społecznej. Jest to wizja świata odwołująca się do obowiązku miłości bliźniego, troski o integralny rozwój człowieka i ostatecznie o jego zbawienie. Z pewnością każda próba konfrontowania idei zrównoważonego rozwoju z nauczaniem społecznym papieża Franciszka, zawartym przede wszystkim w encyklice Fratelli tutti, będzie zależała od przyjmowanego światopoglądu oraz wizji rozwoju człowieka i świata. Tym, co łączy te dwie propozycje, jest jednak zatroskanie o dobro ludzkości i naszej planety.
Encyklika Fratelli tutti papieża Franciszka zarysowuje koncepcję braterstwa i przyjaźni społecznej, jakie kierują się w stronę człowieka osadzonego w wyzwaniach współczesności. Jej podstawowym celem jest, jak zawsze w nauczaniu papieskim, odkrywanie aktualności i głębi przesłania ewangelicznego w kontekście zmian społeczno-politycznych – czy szerzej: religijnokulturowych, jakie współcześnie się dokonują. Tym bardziej rośnie potrzeba właściwego zrozumienia propozycji przedstawionych przez papieża, a dotyczących źródeł postawy braterstwa oraz sposobów realizacji miłości chrześcijańskiej w codziennym życiu. Skierowanie uwagi odbiorców na ewangeliczną przypowieść o miłosiernym Samarytaninie ma pomóc w budzeniu wrażliwości na obecność bliźnich oraz w powrocie na drogę do budowania jedności i solidarności w Kościele i świecie.
EN
The encyclical Fratelli tutti of Pope Francis outlines the concept of fraternity and social friendship, which are directed towards a man embedded in the challenges of our times. Its primary goal is, as always in the papal teaching, to discover the relevance and depth of the Gospel message in the context of socio-political or, more broadly, religious and cultural changes that we are undergoing. All the more, there is a growing need for a proper understanding of the proposals presented by the Pope regarding the sources of the attitude of brotherhood and the ways of implementing Christian love in everyday life. Directing the audience’s attention to the evangelical parable of the Good Samaritan is to help awaken sensitivity to the presence of others and return to the path of building unity and solidarity in the Church and in the world.
Niniejszy artykuł analizuje rodzinę w najnowszym Magisterium i w duchowości franciszkańskiej. Oprócz tego, że jest uznawana za podstawę społeczeństwa i jego pierwszą szkołę, rodzina jest również proponowana jako model do wyrażania pewnych rzeczywistości teologicznych i podstawowych wartości ludzkich. Artykuł rozpoczyna się od ukazania znaczenia koncepcji rodziny w Magisterium (część pierwsza), a następnie analizuje, w jaki sposób franciszkanie przyjęli ją w swoim sposobie rozumienia siebie, w swoim prawodawstwie i w sprawowaniu władzy (część druga). Wreszcie trzecia część koncentruje się na franciszkańskiej wizji stworzenia jako kosmicznej rodziny.
EN
This article studies the family in the recent Magisterium and in Franciscan spirituality. Besides being recognized as the basis of society and its first school, the family is also proposed as a model to express some theological realities and fundamental human values. The paper begins by showing the importance of the concept of family in the Magisterium (1st part) and then it studies how the Franciscans have assumed it in their way of understanding themselves, in their legislation and in the exercise of authority (2nd part). Finally, the third part focuses on the Franciscan vision of creation as a cosmic family.
Fraternity and paternity are two concepts that have appeared frequently in recent documents of the Church’s Teaching Office. They are meant to bring closer the complex structure of the relationships that exist between the individual members of the Church. Their spiritual understanding is based not on abstraction, but on the biological experience known to man. Paternity and fraternity are concepts related to family and social life, and when applied to religious space, they do not retain their universal and fundamental understanding. Fr Benoît-Dominique de la Soujeole OP’s book is a theological reflection on the understanding of the concepts of paternity and fraternity and their implications for priests and spiritual directors.
In the article the issue of community evangelization springing from the Church’s experience of communion is undertaken. In its initial part the concepts of evangelization and the Church’s communion are precisely defined. Then the author stresses that the Church by its nature has the character of community, which results from both the social nature of man and God’s idea to lead people to salvation not individually, but as a community. Small Christian communities have a special place in the work of evangelization, and it is in them that the Church’s shepherds see one of the most important signs of its revival. It is exactly them that allow to keep and develop faith in the modern world, and at the same time they become dynamic circles involved in evangelization. They give the world a testimony of unity and of Christian love. This love is expressed in preaching the truth of the Gospel, it is fed and consolidated by common celebration of liturgy, and it is made concrete by the service to all people, especially the ones afflicted with suffering.
Artykuł podejmuje kwestię wartości i roli empatii w dialogu, do którego szczególnie wezwani są chrześcijanie. Wrażliwość i umiejętność współodczuwania z odbiorcą eklezjalnego przepowiadania jest jednym z kluczowych elementów papieskiego nauczania. Zdolność do dialogu naznaczonego empatią wydaje się dla papieża Franciszka niezwykle istotną składową braterstwa, które jest realizacją ewangelicznego imperatywu wobec wspólnoty Kościoła. W niniejszym tekście została podjęta próba syntetycznego przedstawienia kluczowych dokumentów papieskich wzywających do braterskiego dialogu, który pozwala postawić opór fali indywidualizmu i budować mosty mimo różnic i podziałów.
EN
This paper presents the value and role of empathy in the contemporary world. Sensitivity and empathy take crucial places in the pastoral activity of the Holy Catholic Church. Tenderness and compassion are important issues in Pope Francis’ teaching. In papal understanding, Christian dialog involves sensitivity and empathy, which let one fulfill Christ’s command to love one’s neighbor. This article explores the idea of a Christian view on empathy and brotherhood referring to official papal documents. This topic is currently crucial due to increasing splits, aggression and individualism. The paper looks for an answer how empathetic should the Church approach to the world be and according to the Pope’s teaching, how should the Church dialog profitably with people.
O narodzinach nauk ekonomicznych w okresie włoskiego i szkockiego oświecenia: porównanie dwóch paradygmatów Autor artykułu postawił sobie dwa cele. Po pierwsze, proponuje analizę porównawczą dwóch głównych paradygmatów ekonomicznych funkcjonujących w okresie oświecenia, tzn. paradygmatu ekonomii politycznej kojarzonego z Adamem Smithem i ekonomii obywatelskiej związanej z osobą Antonia Genovesiego. Po drugie, autor podaje przyczyny, dla których w ostatnim ćwierćwieczu paradygmat ekonomii obywatelskiej zyskuje na popularności. W końcowej części artykułu autor przedstawia przemyślenia na temat najpoważniejszych wad libertariańskiego indywidualizmu obserwowanego współcześnie.
EN
The essay pursues a double aim. On the one hand, it offers a comparative analysis of the two main economic paradigms of the Enlightment period, i.e. the political economy one, associated with the name of Adam Smith, and thecivil economy one, associated to the name of Antonio Genovesi. On the other hand, it gives reasons why, in the last quarter of a century, the civil economy paradigm is gaining more and more grounds. The paper ends up with some considerations on the major drawbacks of libertarian individualism in the present epoch.
Niniejszy artykuł analizuje chrześcijańskie rozumienie rodziny. W kontekście nauki ewangelicznej dokonuje porównania rodziny fizycznej, rodziny duchowej – wspólnoty wiary i wspólnoty ludzkiej.
EN
This article examines the Christian understanding of the family. In the context of the teachings of the Gospel performs a comparison of physical family, spiritual family - the community of faith and the human community.
The issue of peace is being studied both as an element of scholarship and as an element of everyday life. The formation of human attitudes aimed at accepting the peaceful coexistence of societies and nations is one of the most important goals of education. Building lasting peace in the world is the very essence of education. Education for peace is a long-term process-built on understanding for others, empathy, and brotherly love-that leads to dialogue. This position is close to the vision of Pope Francis, who bases his concept of education for peace on the idea of fraternity and community friendship. The purpose of this article is to show the intellectual references of different visions and concepts of education for peace. Despite occasional differences in the approach to the essence and practical implementation of the pedagogy of peace, the common denominator of these concepts is the good of humankind and the common good.
PL
Zagadnienie pokoju jest przedmiotem badań zarówno jako element nauki, jak również jako element codziennego życia. Kształtowanie ludzkich postaw zmierzających do akceptacji pokojowego współistnienia społeczeństw i narodów jest jednym z najważniejszych celów wychowania. Zbudowanie trwałego pokoju na świecie jest samą istotą edukacji. Wychowanie dla pokoju jest długofalowym procesem budowanym na rozumieniu innych ludzi, empatii i miłości braterskiej, która prowadzi do dialogu. Takie stanowisko jest blisko wizji papieża Franciszka, który swoją koncepcję wychowania dla pokoju opiera na idei braterstwa i przyjaźni społecznej. Celem artykułu jest ukazanie intelektualnych odniesień różnych wizji i koncepcji wychowania dla pokoju. Mimo niekiedy różnic w podejściu co do istoty i drogi praktycznej realizacji pedagogiki pokoju, to wspólnym mianownikiem tych koncepcji jest dobro człowieka i dobro wspólne.
The contemporary Church urges all the believers to take up mental conversion, which is to re-realize their identity and the message that flows from it to the work of evangelization. One of the ways of pastoral conversion is to take five steps that symbolize the first five letters of the alphabet – A, B, C, D, E. To become an authentic evangelizer, one should adore God first, pray, then be a brother and sister to people, try to practice Christian Caritas and feel the disciple of Jesus. Only when these steps are taken will a believer, by God’s Grace, become a true evangelizer.
PL
Współczesny Kościół nawołuje wszystkich wiernych do podjęcia mentalnego nawrócenia, które ma polegać na uświadomieniu sobie na nowo swojej tożsamości i wypływającego z niej posłania do dzieła ewangelizacji. Jednym ze sposobów pastoralnego nawrócenia jest podjęcie pięciu kroków, które symbolizuje pierwszych pięć liter alfabetu: A, B, C, D, E. Aby stać się autentycznym ewangelizatorem, należy najpierw adorować Boga, modlić się, następnie być dla ludzi bratem i siostrą, starać się praktykować chrześcijańską caritas (miłość) i czuć się uczniem Jezusa. Dopiero wtedy, gdy te kroki będą podjęte, osoba wierząca stanie się z pomocą łaski Bożej autentycznym ewangelizatorem.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.