The purpose of this article is to present the multidimensional understanding of the concept of discipline and its consequences for contemporary educational practice. In the article, the understanding of the discipline was divided into two basic types. On the one hand discipline is understood negatively as an external compulsion; on the other hand positively as a socially desirable trait connected with internal organisation and self-discipline. However, it seems that those two understandings do not stand in conflict with each other and no matter how discipline is understood, it is useful in child education, depending on their age, personality traits and situation.
XX
Celem artykułu jest ukazanie wielowymiarowości rozumienia pojęcia dyscypliny oraz konsekwencji wieloznaczności tego pojęcia dla współczesnej praktyki edukacyjnej. Na podstawie analizy literatury dotyczącej historii wychowania i edukacji oraz wybranych koncepcji wychowania wyróżniono dwa najważniejsze rozumienia dyscypliny. Dyscyplina jest z jednej strony postrzegana negatywnie, jako przymus zewnętrzny, a z drugiej pozytywnie − jako pożądana społecznie wewnętrzna cecha organizacji i porządku zwana samodyscypliną. Wydaje się jednak, że te dwa rozumienia nie stoją ze sobą w sprzeczności i niezależnie, jak rozumie się zjawisko dyscyplinowania, jest ono użyteczne w zależności od wieku, cech osobowości i sytuacji wychowanka.
W debacie uczestniczą uznani badacze, wywodzący się zarówno z regionu, jaki i z państw zachodnich, od lat zaangażowani w rozwój nauki o stosunkach międzynarodowych w Europie Środkowej i Wschodniej. Analizują silne i słabe strony dyscypliny pod względem dziedzictwa, organizacji, metod badawczych i zasobów ludzkich. Zastanawiają się, jakich wyborów epistemologicznych i metodologicznych należy dokonać w celu wprowadzenia zachodnich standardów nauki.
EN
The discussion gathered acknowledged researchers from the region and countries of the West who for years have been engaged in the development of International Relations in the Central and Eastern Europe. The academics analyse strong and weak points of the discipline regarding heritage, organization, research methods and human resources. They deliberate what epistemological and methodological choices should be made in order to implement Western standards of learning.
Der Verfasser beschreibt in dem Artikel die Hauptsatze der Berufspflichten der Geistlichkeit nach den Beschlussen des okumenischen Konzils zu Nizaa im Jahre 325.
Artykuł stanowi próbę udzielenia odpowiedzi na pytania o to, czy są i – przy odpowiedzi twierdzącej – jakie są cechy charakterystyczne prowadzonych w Polsce badań i refleksji politologicznej. W tym celu wyróżnione zostały dwa wymiary odrębności, określone mianem specyfiki dyscyplinarnej (określającej cechy odróżniające politologię od innych dyscyplin, przede wszystkim wchodzących w skład nauk społecznych) oraz specyfiki lokalnej (odnoszącej się do tego, co jest charakterystyczne dla politologii polskiej na tle dyscypliny uprawianej w innych krajach, zwłaszcza z anglosaskiego kręgu kulturowego). Następnie dokonano analizy specyfiki polskich badań politologicznych w czterech podstawowych obszarach, przesądzających o tożsamości dyscypliny: 1) przedmiot badań, 2) stosowane metody badawcze, 3) struktura subdyscyplinarna, 4) struktura teorii funkcjonujących w ramach dyscypliny.
EN
The aim of the article is to examine whether and what are the characteristics of political science research and reflection conducted in Poland. To achieve this, two dimensions of specificity were distinguished, namely disciplinary specificity (features that distinguish political science from other disciplines, especially those within the social sciences) and local specificity (characteristic features of Polish political science compared to the discipline practiced in other countries, particularly Anglo-Saxon). The specificity of Polish political science was then analysed in four fundamental areas that determine the discipline’s identity: 1) the subject of research, 2) research methods, 3) subdisciplinary structure, and 4) structure of theories functioning within the discipline.
Solidny, ciągle powiększający się zbiór danych empirycznych, które dowodzą, że kary fizyczne narażają dzieci na wysokie ryzyko rozmaitych negatywnych skutków, połączony z powszechnym uznaniem niezbywalnego prawa dzieci do ochrony i godności, doprowadził do powstania programów mających na celu zapobieganie stosowaniu kar fizycznych przez rodziców. W artykule opisano obiecujące programy i strategie opracowane na każdym z trzech poziomów interwencji – interwencji wskazującej, profilaktyki selektywnej i profilaktyki uniwersalnej – oraz skrótowo przedstawiono podstawy empiryczne każdego z nich. Wskazano również obszary dalszego rozwoju i ewaluacji programów.
EN
The strong and ever-growing evidence base demonstrating that physical punishment places children at risk for a range of negative outcomes, coupled with global recognition of children’s inherent rights to protection and dignity, has led to the emergence of programs specifically designed to prevent physical punishment by parents. This paper describes promising programs and strategies designed for each of three levels of intervention − indicated, selective, and universal − and summarizes the existing evidence base of each. Areas for further program development and evaluation are identified.
Th e Polish public fi nance requires the reform at present. Th ere at present is probably no not a single one sphere of our social life, in which the offi cial authority is in the state in an optimal way or at least decently to perform one’s functions towards the society and the economy. Units of the sector of the public fi nance to a lesser degree are endangered with loss of the ability to continue activity, because aren’t subject to the recipes associated with the bankruptcy of the business entity. However it doesn’t mean that they cannot be liquidated, when their further activity is threatening the fi nancial liquidity and the solvency of the superior organ. What the public fi nance is supposed to enable the optimum performance of her function in relation to. States should and so be adapted for the being of the political and social-economic system and to correspond to his level of development of civilization. In the article a security system of the public fi nance was presented in Poland with the division into the security system strategic and operating, control in the sector of the public fi nance and responsibility for the breach of discipline of the public fi nance, as well as conditioning of overcoming the crisis in the public fi nance you.
PL
Polskie fi nanse publiczne wymagają reformy. Obecnie nie ma chyba ani jednej sfery naszego życia społecznego, w której władza publiczna jest w stanie optymalnie lub chociaż przyzwoicie wypełniać swoje funkcje wobec społeczeństwa i gospodarki. Jednostki sektora fi nansów publicznych w mniejszym stopniu zagrożone są utratą zdolności do kontynuowania działalności, gdyż nie podlegają przepisom związanym z upadłością podmiotu gospodarczego. Nie oznacza to jednak, że nie mogą zostać zlikwidowane, gdy ich dalsza działalność będzie zagrażała płynności fi nansowej i wypłacalności organu nadrzędnego. W związku z czym fi nanse publiczne mają umożliwiać optymalne wykonywanie jej funkcji. Powinny być zatem dostosowane do istoty ustroju politycznego i społeczno- gospodarczego państwa oraz odpowiadać jego poziomowi rozwoju cywilizacyjnego. W artykule przedstawiono system bezpieczeństwa fi nansów publicznych w Polsce z podziałem na system bezpieczeństwa strategicznego i operacyjnego, kontrolę w sektorze fi nansów publicznych oraz odpowiedzialność za naruszenie dyscypliny fi nansów publicznych, a także uwarunkowania przezwyciężania kryzysu w fi nansach publicznych państwa.
The article deals with the process of training of the Galician Army officers and soldiers. The main subdivisions were mobilized soldiers where teaching method were specified. Among them the infantry’s training of military district teams in Stryy, Stanislav and Kolomyya were the most successful. The Artillery had been taught in the spare units in Zolochiv, Kolomyya, Ternopil, Stryi and Chortkiv. The Aviation school operated in Krasne. On the territory of the Nadniprianschyna preparation was conducted at cabinet-type maneuvers, although the real studying was impossible because of frequent changes of situation. The only exception was the artillery schools, which trained several dozen artillery officers. The important part of military training and the maintenance of discipline in units was the officers’ charisma. Not only the successful operation, attack or defense, but also the life of the staff depended on their personal qualities. The reasons of the disciplinary infringements were: the quality of mobilized soldiers (ideology, war fatigue ect.); agitation and propaganda; lack of a national uniform, low wages, problems with technical and financial support. All the violations were severely punished by the command (degradation in rank, arrest, whipping, hanging or shooting). The soldiers received appropriate remuneration and awards for their courage and dedication.
RU
В статье рассмотрен процесс подготовки офицеров и солдат Галицкой Армии. Обозначены основные подразделения, в которых проходил учебный процесс для мобилизованных. Наиболее успешными были пехотные учения ОКВ Стрый, Станиславив и Коломыя. Артиллерийскому делу обучали при запасных батареях в Золочеве, Коломые, Тернополе, Стрыю и Чорткове. Авиационная школа находилась в Красном. На Надднепрянщине подготовка проводилась при корпусных учениях, хотя реального обучения из-за постоянной смены оперативной ситуации почти не было. Исключением являются только артиллерийские школы, которые все-таки выпустили несколько десятков офицеров-артиллеристов. Существенным элементом военной подготовки и поддержания дисциплины в подразделениях стало наличие харизматичных офицеров. От их профессионализма и авторитета зависела не только успешность проведенных операций (наступление или оборона), а и жизнь личного состава. Дисциплинарные правонарушения были связаны с рядом объективных причин: качество мобилизованных (идейность, усталость от войны и т.д); агитация и пропаганда врагов, отсутствие национального обмундирования, достойной зарплаты, перебои с финансовым и материально-техническим обеспечением. За все преступления командование жестоко наказывало (разжалование, арест, избиение кнутом, повешение или расстрел). За проявленное мужество и преданность делу солдаты получали соответственные вознаграждения и отличия.
PL
Artykuł poświęcony jest procesowi szkolenia oficerów i żołnierzy Armii Halickiej. Główne rodzaje sił zbrojnych składały się ze zmobilizowanych żołnierzy, a metody szkolenia były sprecyzowane. Wśród nich najbardziej udane było szkolenie piechoty w jednostkach okręgu wojskowego w Stryju, Stanisławie i Kołomyi. Artyleria była szkolona w jednostkach rezerwowych w Złoczowie, Kołomyi, Tarnopolu, Stryju i Czortkowie. Szkoła lotnicza działała w Krasnem. Na terytorium naddnieprzańskim przygotowania prowadzono w formie manewrów gabinetowych, niemniej prawdziwa nauka była niemożliwa ze względu na częste zmiany sytuacji. Jedynym wyjątkiem były szkoły artyleryjskie, które przeszkoliły kilkudziesięciu oficerów artyleryjskich. Charyzma oficerów odgrywała ważną rolę w szkoleniu wojskowym i utrzymaniu dyscypliny w jednostkach. Od ich cech osobistych zależało nie tylko powodzenie operacji, ataku czy obrony, ale także życie żołnierzy. Przyczyną naruszeń dyscyplinarnych były: jakość zmobilizowanych żołnierzy (ideologia, zmęczenie wojną itp.); agitacja i propaganda; brak munduru narodowego, niskie płace, problemy ze wsparciem technicznym i finansowym. Wszystkie naruszenia były surowo karane przez dowództwo (degradacja, areszt, chłosta, powieszenie lub rozstrzelanie). Żołnierze otrzymywali odpowiednie wynagrodzenie i nagrody za odwagę i poświęcenie.
Celem opracowania jest charakterystyka zadań członków korpusu służby cywilnej w obszarze realizacji ogólnokrajowych programów operacyjnych i określenie przesłanek przypisania członkom tego korpusu odpowiedzialności w zakresie naruszenia dyscypliny finansów publicznych. Problematyka ta eksponuje jeden z istotniejszych problemów leżących u podstaw sprawnego funkcjonowania służby cywilnej, jakim jest pogodzenie uprawnień i obowiązków piastuna funkcji organu z nadania politycznego z utrwalonymi w państwach demokratycznych zasadami funkcjonowania służby cywilnej oraz rozgraniczenia odpowiedzialności politycznej i prawnej. W praktyce istnieją obszary, gdzie sfery te się nakładają. Stan taki może powodować różnego rodzaju kolizje prawne.
EN
The aim of the paper is to characterize the tasks of civil servants in the area of implementation of national operational programmes and to determine the conditions in which civil servants can be responsible for a breach of public finance discipline. This problem exposes one of the key issues underlying the smooth functioning of civil service, which is to reconcile the rights and obligations of a member of a body dependent on politicians, with the principles of civil service which obtain in democratic states and with the rule that separates political and legal responsibility. In practice, there are areas where these spheres overlap. This situation can cause all sorts of legal collisions.
Artykuł zawiera rozważania nad tym, jak stosować komunikację niewerbalną w celu utrzymania dyscypliny podczas lekcji czy wykładu. Sama komunikacja słowna nie wystarczy, by osiągnąć założone cele dydaktyczne. Tak jak w codziennej komunikacji sfera niewerbalna stanowi najważniejszą część przekazywania informacji, tak w szkole wspiera ona efekty nauczania oraz buduje pozycję nauczyciela i szacunek w oczach słuchaczy. Mądry i doświadczony pedagog umiejętnie stosuje gesty, mimikę i inne metody niewerbalne w nauczaniu oraz wychowywaniu swoich uczniów.
EN
The article contains considerations on how to use nonverbal communication in order to maintain discipline during lessons or lectures. Verbal communication alone is often not enough to achieve the didactic objectives. Just like in daily communication, where the sphere of nonverbal communication is the most important part of the information transfer, in school it supports the effects of teaching and builds the teacher’s position and respect in the eyes of the students. Wise and experienced teacher skillfully uses gestures, facial expressions and other nonverbal methods in teaching and education of his or her students.
Przemiany pracy i przejście do postfordyzmu jako paradygmatu jej organizacji niesie też zmianę w konceptualizacji pojęcia życia. Do życia organicznego należy dołączyć nie tylko to, co nieorganiczne, ale i a-organiczne. Umożliwia to przeformułowanie analizy ekonomii opartej już nie na czasie pracy, ale na czasie życia. Z kolei kluczem do zbadania nowych mechanizmów dyscypliny i funkcjonalizacji życia jest pojęcie publiczności. Ekonomia informacji przede'niowuje relacje między produkcją a konsumpcją, wytwarzaniem wartościi percepcji, produkcją materialna i semiotyczną. W nowych realiach tym co jest kumulowane przez różnorodne maszyny i nowe technologie staje się właśnie czas życia.
Spisywanie i popularyzacja historii obszaru nauki mają niebagatelne znaczenie jako praktyki akademickie. Są aktami samostanowienia, kodowania określonej tożsamości, a także świadczą o postępującej instytucjonalizacji dziedziny nauki. W ostatnich latach można zaobserwować próby sformułowania globalnej historii studiów nad grami cyfrowymi. Niniejsza praca koncentruje się na jednej próbie tego rodzaju, podjętej przez fińskiego badacza Fransa Mäyrę. Starając się zachować krytyczny dystans wobec proponowanej przez niego historii game studies jako dyscypliny, artykuł analizuje jej podłoże i motywacje, a ponadto stara się wskazać na trudności i problemy, jakie pociąga za sobą próba ustanowienia takiej historii. Podkreśla też konieczność dalszej krytycznej analizy powstających historii badań gier.
EN
Writing and promoting the history of a field of study is a significant academic practice. In recent years, there have been attempts at formulating a global history of digital games research. This article focuses on one such attempt, by the Finnish scholar Frans Mäyrä. Distancing ourselves from the proposed representation of the history of game studies as a discipline, we analyse the basis of and motivations behind this history, and point to the problems that it turns out to pose. Finally, we also stress the need for ongoing critical scrutiny of emerging histories of digital games research.
Artykuł poświęcony jest analizie kryzysu ojcostwa w świecie współczesnym. Chociaż na ten temat powstało wiele książek i artykułów, to jednak wydaje się, że należy poświęcić więcej uwagi badaniu rzadko wykorzystywanych źródeł, które zawierają ważne wskazówki pomocne dla ojców w procesie wychowania dzieci. Jednym z takich źródeł jest niewątpliwie Pismo Święte, w którym można znaleźć ogromną ilość tekstów, zawierających gruntowne analizy zagadnienia ojcostwa. Jednym z takich tekstów jest Ef 6,4, w którym autor podkreśla, że na ojcach spoczywa szczególny obowiązek znalezienia odpowiednich środków wychowawczych. Na początku autor przestrzega ojców, aby „nie pobudzali swych dzieci do gniewu”, gdyż gniew jest szczególnie gwałtownym uczuciem, nad którym bardzo trudno jest człowiekowi zapanować. W przypadku dziecka zalecenie to jest nawet bardziej uzasadnione, gdyż, będąc istotą nie w pełni ukształtowaną, dziecko nie ma jeszcze w pełni wyrobionych umiejętności potrzebnych do panowania nad sobą. W procesie wychowania ojciec powinien stosować właściwe metody, spośród których ważne miejsce zajmuje pouczenie, rozumiane jako dostarczanie dziecku wiedzy o tym co jest zgodne z wolą Bożą, przez co umożliwi mu prowadzenia owocnego życia. Niezbędną metodą wychowawczą jest również karność, przez którą należy rozumieć nauczenia dziecka umiejętności kontrolowania swojego zachowania i namiętności, co umożliwi mu uniknięcie wielu przeszkód w życiu. Metody te zachowują swoją ważność również w świecie współczesnym, gdyż podkreślają ogromną rolę, jaką pełni ojciec w procesie wychowania i edukacji swoich dzieci, a przez to czynią ten proces bardziej skutecznym.
EN
This article is aimed at the analysis of the crisis of fatherhood that can be observed nowadays. Many books and articles have been written about various methods, means and their proper usage in the process of upbringing and education of children by their fathers. In spite of this serious research, it seems that it is still necessary to consult other sources that would include some educational instructions directed to the fathers. The Holy Bible, which offers many texts where these issues are treated in great depths, can be seen as such a source. One of these texts is found in Eph 6:4 and this article is devoted to the analysis of this passage. Eph 6:4 emphasizes that fathers are particularly obliged to find appropriate means that are needed in the process of upbringing and education of their children. The author of this text suggests that teaching and discipline can be considered as such methods. By teaching their children, fathers can help them understand what God expects from them and how they should live fruitfully. Discipline, on the other hand, will certainly help them develop self-control, which will protect them from many obstacles. According to the author of Eph 6:4 fathers should avoid making their children angry because they do not know how to deal with this issue. These methods should be recommended to contemporary fathers because they emphasize their responsibilities for the care, upbringing and education of their children and in doing so they make this process more effective.
In last few years collecting personal data by internet is largely discussed social problem. This internet surveillance is carried out by public or commercial organizations. In contrast to older, panoptic type of surveillance the new, digital one does not have to be carried out covertly. Surveilled persons know about surveillance, do not fear of it, and want to be surveilled. I conducted research about internet surveillance in 2017 and 2019. It has shown users’ tendency to reveal great amount of information about themselves. Their level of fear of surveillance is getting smaller, and their level of hope of some favors from surveillance increases. The fact of being surveilled in some fashion make users feel better. The research conclusion is that internet users accept surveillance but they expect some benefits in exchange for their data which is profitable for surveillers.
PL
W ostatnich latach w debacie publicznej poświęca się wiele uwagi kwestiom związanym z wykorzystywaniem internetu w celu zbierania danych różnych osób, co można nazwać internetową inwigilacją lub nadzorem. Nadzór ten może być prowadzony w różnych celach przez różne podmioty prywatne i publiczne. W odróżnieniu od dawnego panoptycznego modelu nadzoru, jednostki obecnie same chętnie poddają się obserwacji. Badania dotyczące postaw związanych z internetową inwigilacją przeprowadzono w 2017 i w 2019 roku. Ujawniły one dość dużą skłonność badanych do poddawania się obserwacji, zmniejszający się poziom związanego z nią lęku i zwiększający się poziom nadziei na pewne korzyści, a także wiedzy na temat internetowej inwigilacji. Fakt jej istnienia w pewien sposób dowartościowuje też znaczną część respondentów. Nasuwają się wnioski, iż użytkownicy akceptują internetowy nadzór, chętnie mu się poddają, ale i oczekują jakiejś rekompensaty w zamian za ujawniane przez siebie informacje, ponieważ wiedzą, że stanowią one źródło zysku nadzorujących.
While teaching young learners, teachers often have to face discipline problems. Students do not always follow the rules, tend to talk to their friends during a lesson or play with different toys and objects. Such behaviour leads to chaos and disruption in the classroom. In order to solve these issues and motivate children to participate in the activities many teachers decide to use punishment and reward systems, which may take the form of pluses and minuses, extra marks, stickers, motivational stamps or sweets. There is usually some improvement in children’s behaviour, but the effect is often temporary. Motivational systems have a number of other disadvantages as well. The article presents the issue of discipline in young learner classrooms and describes the concept of motivational systems with their advantages and disadvantages. Alternative ways of maintaining discipline and enhancing pupils’ motivation are discussed.
PL
Nauczyciele, ucząc dzieci, często mierzą się z problemem dyscypliny na zajęciach. Uczniowie nie zawsze chcą wykonywać polecenia, wdają się w rozmowy z kolegami podczas lekcji czy bawią się przedmiotami, które mają pod ręką. Wielokrotnie tego typu zachowania wprowadzają chaos i dezorganizują pracę całej grupy. Aby temu zaradzić i zmotywować uczniów do nauki, wielu nauczycieli decyduje się na wprowadzenie systemu kar i nagród. Pojawiają się plusy i minusy, dodatkowe oceny, a także nagrody rzeczowe, na przykład pieczątki, naklejki czy słodycze. Poprawa w zachowaniu uczniów zwykle jest widoczna, lecz równie często jest ona krótkotrwała. Systemy motywacyjne mają też inne liczne wady. Artykuł opisuje problem dyscypliny w grupach dziecięcych, a także systemy motywacyjne wraz z ich pozytywnymi i negatywnymi skutkami. Przedstawione są również alternatywne sposoby utrzymania dyscypliny na zajęciach i budowania motywacji uczniów.
Second language education (SLE) must remain open to developments in the world if it is to be relevant to those who have an investment in it: learners, teachers and researchers. However, the broadening of the interdisciplinary nature of SLE that may occur because of this is not without its problems. New areas will bring ideas and terminology that will make SLE as a discipline even more complex. In addition, the ideas and terminology may be disputed in the fields from which they originate thus compounding the problem of complexity. The article looks at the example of the performative in SLE and how it supports an approach that is interdisciplinary and intercultural. It also looks at some of the problems this causes: the implications of implementing an SLE practice that is performative, the fact that there are different performative practices, as well as variance between seemingly similar performative practices because of national and cultural differences. The article concludes with the description of two studies which show the complex nature of performative SLE as praxis.
Artykuł ma na celu ukazanie różnic pomiędzy kategoriami pedagogicznymi rygoryzmu i liberalizmu wychowawczego, określić treść i zakres znaczeniowy tych pojęć oraz uzasadnić ich miejsce w strategiach wychowawczych oraz w ich różnych typach. Stąd posłużono się w artykule syntetycznym ujęciem historycznym, które ma w sposób jak najbardziej lapidarny ukazać rozwój myśli dotyczącej przymusu i swobody w wychowaniu, a zwłaszcza przejawów praktyki w tym zakresie od starożytności aż po czasy nowożytne. Przeprowadzono także analizę dwóch sprzecznych koncepcji pedagogicznych, które ujmuje się w relacji homo educandus vs homo non educandus. Koncepcje te w różny sposób odwołują się do takiej kategorii, jak wolność pedagogiczna i określają jej znaczenie w praktyce wychowawczej. Takie podejście umożliwiło przeprowadzenie typologizacji dwóch strategii wychowawczych, które ujęto w dwie kategorie: strategii autokratycznej i strategii formacyjnej. W każdej z nich pojawia się problem odwoływania się do wybranych imperatywów pedagogicznych, które zostały szczegółowo opisane. Do nich zaliczono: posłuszeństwo, dyscyplinę, karność, odpowiedzialność oraz sumienność. Ukazano także ich związek z procesem kształtowania w postawach wychowanków sprawności, zwłaszcza sprawności moralnych, które należy pojmować jako element rezultatu procesu wychowawczego. Imperatywy pedagogiczne, do których odwołują się wychowujący, mogą świadczyć o poziomie świadomości wychowawczej i kulturze pedagogicznej tych, którzy przyjmują na siebie odpowiedzialność za wychowanie młodzieży. Rolą imperatywów pedagogicznych jest wspomaganie wychowanków w ich osobistym i społecznym rozwoju.
EN
The purpose of the article is to outline the differences between such pedagogical categories as: rigorism and liberalism of upbringing, assessing the content, range of meaning of terms and providing legitimacy for them in strategies of upbringing and their different types. Thus, a historical synthetic view is applied that should show, in a lapidary way, the development of thought connected to constraint and liberty in upbringing and in particular the symptoms of practice in that range from antiquity to modern times. Moreover, the analysis of two inconsistent pedagogical conceptions was conducted that are subsumed in the relation homo educandus vs. homo non educandus. These conceptions, in different ways, refer to such categories as pedagogical freedom and determine their meaning to education. This approach allowed two types of educational strategies to emerge that are presented in two categories: autocratic strategy and formation strategy. In each of them there is a problem referring to selected pedagogical imperatives that have been described in detail. These include: obedience, discipline, respect for punishment, responsibility and conscientiousness. It also shows their relation with the process of shaping attitudes to learner efficiency, especially the efficiency of morality which should be understood as an element of the result of the educational process. Pedagogical imperatives to that the educators referred to can indicate the level of awareness of the educational and pedagogical culture of those who assume responsibility for the education of youth. The role of pedagogical imperatives is to support learners in their personal and social development.
Praktyka odbywania kongregacji dekanalnych w diecezji włocławskiej i pomorskiej sięga 1568 r. Dokładny ich regulamin ustalił bp Maciej Łubieński w 1634 r. Miały się one odbywać dwa razy w roku, od wschodu słońca aż do wieczora. Odprawiano na nich część ascetyczną, dyscyplinarną i samokształceniową. Nieobecność nieusprawiedliwiona pociągała karę 15 grzywien. W XVIII w. spotkania odbywały się raz na dwa lata. Program pozostał ten sam, złagodzono kary za nieobecność. Z treści księgi wynika obopólną niechęć kapłanów diecezjalnych i cystersów oliwskich. Oskarżali się oni wzajemnie o oszczerstwa i brak gorliwości w służbie Bożej, rozważali nauczanie Kościoła i zasady prawa kanonicznego.
EN
The custom of organizing dean’s congregational seminars became popular in the Church after the Trent Council. As far as the Wloclawek and Pomeranian dioceses are concerned, they were first mentioned at the diocese synod held by Bishop Stanislaw Karnkowski in 1568. The most precise regulations as to how they should be organized were given by Bishop Maciej Lubienski in 1634. They were to be held twice a year, from sunrise to sunset. They were divided into three parts, namely ascetic, disciplinary and self‑study. Unjustified absence was to be subject to a fine of 15” grzywna” (units of currency). In the 18th c.the frequency of meetings went down to one in every two years. Although the agenda remained the same, the punishment for absence was commuted to 1 florin. We can draw a conclusion that there was a mutual dislike between diocese priests and the Cistercian monks from Oliwa, who manned two parishes in the Puck deanery. They accused each other of slander and lack of zeal in God’s service. During the educational part of meetings they discussed the ecclesial teaching and the regulations of Canon Law pertaining to the sacred sacraments such as the Eucharist, the sacrament of penance, the last rites and the sacrament of marriage. They were able to cite some documents of the Trent Council as well as the Canon Law and some theologians, mainly of the Jesuit Order, whose works they had studied at the seminary.
Cyceron nierzadko obecnie uważany jest za eklektyka, raczej popularyzatora, niż samodzielnego myśliciela. Tymczasem przez wiele wieków był on nauczycielem humanizmu w Europie i zasługuje na większe poważanie. Recepcja pism Cycerona była bardzo rozległa i choć zmieniała się jego ranga w filozofii polityki, to oddziaływał on na koncepcje i kluczowe rozwiązania wielu późniejszych myślicieli, od Machiavellego i Hobbesa po Burke'a, Hume'a, Kanta czy Hegla. Bywa, iż rozumienie wolności przez przedstawicieli tradycji rzymskiej traktowane jest jako nie mające większego znaczenia. Niesłusznie, gdyż łacińskie słowo libertas (wraz z innymi terminami z nim powiązanymi) wnosiło do myśli Zachodu trwałe treści. Nawet jeżeli można mówić o pewnych ograniczeniach wyobraźni moralnej Cycerona, takich jak tolerowanie instytucji niewolnictwa, to nie podważa to faktu, iż jest on czołowym reprezentantem wolnościowej myśli republikańskiej, zachowującej znaczenie także i obecnie.
EN
Cicero is nowadays often considered to be eclectic, rather popularizer than an independent thinker. Meanwhile, for many centuries he was the teacher of humanism in Europe and as such deserves greater esteem. Reception of writings of Cicero was very extensive, and even though its rank changed in political philosophy, it affected the concepts and key solutions of many later thinkers from Machiavelli and Hobbes, to Burke, Hume, Kant and Hegel. Sometimes the understanding of freedom by representatives of the Roman tradition is treated as having no significance. Wrongly, because the Latin word libertas (along with other terms associated with it) brought a lasting content into Western thought. Even though you could speak of some limitations of Cicero’s moral imagination, such as tolerating the institution of slavery, this does not undermine the fact that Cicero is a leading representative of Republican libertarian thought, that retains its significance even now.
The purpose of this article is twofold. On the one hand I highlight the focus of the Foucauldian liberation project; on the other hand I want to justify this project on an ontological level by introducing a “machine language” (inspired by the two-volume work Capitalism and Schizophrenia of Deleuze and Guattari). For this purpose I construct a research mini-tool whereby the difference between discipline and regimen will be analyzed. Moreover, in conclusion, I point out some weaknesses of the project offered by the author of The History of Sexuality which are revealed by the perspective I propose.
PL
Cel niniejszego artykułu jest dwojaki. Z jednej strony zamierzam wskazać, w którym miejscu leży punkt ciężkości Foucaultowskiego projektu wolnościowego, z drugiej – pragnę ów projekt uzasadnić na poziomie ontologicznym poprzez wprowadzenie „języka maszynowego” (wyraźnie zainspirowanego dwutomowym dziełem Capitalisme et schizophrénie Deleuze’a i Guattariego). W tym celu skonstruuje pewne mininarzędzie badawcze, za pomocą którego będę analizował różnicę pomiędzy dyscypliną a reżymem. Ponadto w zakończeniu wskażę kilka słabości propozycji autora Historii seksualności, które ujawniają się dzięki zaproponowanej przeze mnie perspektywie.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.