W tekście zaprezentowane są wybrane wyniki badań przeprowadzonych przez autorów w roku akademickim 2013/2014 z udziałem lekarzy rezydentów, lekarzy specjalistów oraz studentów medycyny z województwa łódzkiego. Pomiar wykonano z zastosowaniem techniki ankietowej; wielkość próby badawczej wyniosła N=379. Celem pracy było poznanie i skonfrontowanie opinii przedstawicieli dwóch grup: lekarzy i studentów medycyny na temat sytuacji etycznie trudnych w zawodzie lekarza. W całej badanej grupie zaobserwowano wysoki poziom przekonania (95%) o tym, że medycy w swojej pracy mają do czynienia z sytuacjami i przypadkami, które są etycznie trudne i niejednoznaczne. Studenci medycyny najczęściej (59%) wskazywali tu na konflikty światopoglądowe między lekarzem i pacjentem, zaś lekarze wspominali przede wszystkim (34%) o problemach związanych z podejmowaniem terapii uporczywej i odstępowaniem od niej. W zgodnej opinii praktykujących lekarzy i studentów medycyny, w sytuacjach etycznie trudnych lekarze powinni się kierować przede wszystkim dobrem pacjenta, na dalszym miejscu stawiając własne sumienie, przepisy prawa, kodeks etyczny oraz procedury i opinię rodziny chorego. Co ważne medycy wyraźnie częściej (10 pkt. proc.) formułowali opinię, iż powyższe czynniki okazują się, w praktyce działania lekarza, niesprzeczne.
EN
In the paper some results of an own survey (sample N=379) conducted in academic year 2013/2014 among the group of medicine students, resident physicians and medical specialists from łódzkie voivodeship are presented and discussed. The aim of the study was to identify the opinion of members of two groups: physicians and medicine students in the field of moral problems in the medical’s work. Almost every respondent (95%) was convinced that physicians had to deal with some situations that were ethically problematic. When asked about some examples, medicine students most often (59%) mentioned ideological or religious controversies between medical and his patient, while physicians (34%) tended to recall the case of futile treatment. Medicine students and physicians agreed that while dealing with ethically problematic situation, the patient welfare should be treated as the most important guideline, more vital than medical’s conscience, law and procedures, ethical code and patient’s family opinion. Moreover, physicians more often than medicine students (10pp) stated that all those factors were consistent.
Celem publikacji jest diagnoza stanu praktyk ZZL sprzyjających zatrudnialności lekarzy pracujących w szpitalach. W części teoretycznej artykułu omówiono znaczenie wiedzy w sektorze ochrony zdrowia i wyjaśniono znaczenie terminu „zatrudnialność”, wskazując jednocześnie przyczyny, dla których innowacyjność traktowana jest jako podstawowy jej atrybut, szczególnie w odniesieniu do lekarzy. Z kolei w części empirycznej zaprezentowano wyniki badań przeprowadzonych wśród 100 lekarzy pracujących w 2 szpitalach klinicznych w Polsce. Najwyższe oceny respondentów dotyczyły praktyki zachęcania personelu do rozwoju i dzielenia się wiedzą oraz funkcjonowania systemu oceny uwzględniającego kryteria związane z kreatywnością i innowacyjnością. Z kolei najsłabiej oceniono system motywowania uwzględniający osiągnięcia innowacyjne pracowników, procesy doboru uwzględniające cechy kandydatów związane z otwartością na zmiany i kreatywnością oraz zachęcanie personelu do eksperymentowania i podejmowania ryzyka.
In December 1926, a modern, for those days, hospital for 60 patients was opened in Gostynin, a town with five thousand inhabitants in Warszawskie Province. It was built mainly from funds earmarked for Regional Parliament. The initiator of this project was Anton Pinakiewicz, a staroste of Gostynin. In honour of him, the hospital was named after Saint Anthony. This institution significantly improved the state of health in Gostynin. It functioned as a hospital until 2003.
PL
W 1926 r., w pięciotysięcznym Gostyninie otwarto bardzo nowoczesny, jak na owe czasy, szpital. Zaprojektowany został w tzw. stylu polskim (swojskim) przez inż. Józefa Główczewskiego, właściciela Biura Techniczno-Budowlanego „Sektor” w Płocku. Szpital powstał z inicjatywy starosty gostynińskiego Antoniego Pinakiewicza. Na budowę Sejmik Powiatowy wyasygnował subsydium w kwocie ponad 4 mln marek polskich. Szpital ten służył gostynińskiej społeczności do 2003 r. Niniejszy artykuł ma na celu przypomnienie historii gostynińskiego szpitala, dzięki któremu znaczenie podniósł się poziom zdrowotności w mieście i powiecie. Wcześniej istniały w Gostyninie dwa małe szpitaliki – jeden ogólny, drugi zakaźny.
Wzrost przeciętnej długości życia oraz rosnąca liczba chorób cywilizacyjnych sprawiają, że coraz więcej ludzi zmuszonych jest do systematycznego kontaktu z pracownikami służby zdrowia. Jakie emocje są następstwem interakcji z lekarzami? Autorka dokonuje analizy wypowiedzi użytkowników forów internetowych dotyczących raka piersi. Odwołuje się do socjologicznej koncepcji strukturalnej: teorii władzy-statusu autorstwa Theodore’a Kempera.
The dynamism of the environment in which organizations operate today, including the ones in the healthcare sector, should encourage them to seek opportunities to acquire and maintain a competitive advantage by using internal resources, including human resources. One of the concepts of management suited to this assumption is employability relative to both the organization and the individual. In the article the author defines the concepts of employability and refers it to one of the key groups of medical staff—physicians. Additionally, the paper includes an identification of barriers that prevent the concept from being implemented on not only an individual level, but on an organizational one.
PL
Turbulentność otoczenia, w jakim funkcjonują współczesne organizacje, również te z sektora ochrony zdrowia, sprawia, że powinny one szukać możliwości pozyskiwania i utrzymywania przewagi konkurencyjnej z wykorzystaniem zasobów wewnętrznych, w tym zasobów ludzkich. Jedną z koncepcji zarządzania wpisującą się w przyjęte założenie jest zatrudnialność dotycząca zarówno organizacji, jak i jednostki. W artykule autorka przybliża koncepcję zatrudnialności i odnosi ją do jednej z kluczowych grup personelu medycznego, jaką stanowią lekarze. Istotnym wątkiem artykułu jest również wskazanie barier implementacji zatrudnialności tak lekarzy, jak i zatrudniających ich organizacji.
Niniejszy artykuł przedstawia role medical managers i nastawienie do nich prezentowane przez brytyjskich i polskich lekarzy oraz ewolucję tego nastawienia w ostatnich dekadach. Artykuł powstał na podstawie analizy literatury, dokumentów systemowych, statystyk dotyczących ochrony zdrowia oraz wywiadów półustrukturyzowanych.W wyniku badania stwierdzono, że w przeszłości lekarze niechętnie podejmowali role zarządcze w brytyjskim systemie ochrony zdrowia, natomiast w polskim – byli nimi zainteresowani. Zmiany w obu krajach (większa orientacja rynkowa, polityka prowadzona w Wielkiej Brytanii) zmieniły omawiane nastawienie lekarzy. Obecnie w Wielkiej Brytanii lekarze wykazują chęć podejmowania ról zarządczych, a w Polsce w publicznych szpitalach lekarze są mniej zainteresowani takimi stanowiskami, w związku z pojawianiem się większych korzyści finansowych za wykonywanie zadań klinicznych. W szpitalach prywatnych natomiast lekarze lepiej rozumieją potrzebę współpracy z menedżerami i z innymi grupami zawodowymi.
EN
This paper surveys the attitudes to managerial roles shown by Polish and British doctors and their evolution over the past decades. The paper is based on a review and analysis of literature, policy documents, healthcare statistic sand semi-structured interviews. Results of this research show that in the past doctors were reluctant to assume managerial roles in the UK system, whereas they were actually keen to do so in the Polish one. Changes in both countries (more market orientation in both countries, UK state policy) changed the doctors’ attitude to management. In the UK, doctors are at the moment more interested in taking on managerial responsibilities, while in Poland they are less interested in doing so in public hospitals due to the financial incentives attached to clinical work. In private hospitals, however, doctors understand the need for collaboration with general managers and other professional groups.
This paper surveys the attitudes to managerial roles shown by Polish and British doctors and their evolution over the past decades. The paper is based on a review and analysis of literature, policy documents, healthcare statistic sand semi-structured interviews. Results of this research show that in the past doctors were reluctant to assume managerial roles in the UK system, whereas they were actually keen to do so in the Polish one. Changes in both countries (more market orientation in both countries, UK state policy) changed the doctors’ attitude to management. In the UK, doctors are at the moment more interested in taking on managerial responsibilities, while in Poland they are less interested in doing so in public hospitals due to the financial incentives attached to clinical work. In private hospitals, however, doctors understand the need for collaboration with general managers and other professional groups.
PL
Niniejszy artykuł przedstawia role medical managers i nastawienie do nich prezentowane przez brytyjskich i polskich lekarzy oraz ewolucję tego nastawienia w ostatnich dekadach. Artykuł powstał na podstawie analizy literatury, dokumentów systemowych, statystyk dotyczących ochrony zdrowia oraz wywiadów półustrukturyzowanych.W wyniku badania stwierdzono, że w przeszłości lekarze niechętnie podejmowali role zarządcze w brytyjskim systemie ochrony zdrowia, natomiast w polskim – byli nimi zainteresowani. Zmiany w obu krajach (większa orientacja rynkowa, polityka prowadzona w Wielkiej Brytanii) zmieniły omawiane nastawienie lekarzy. Obecnie w Wielkiej Brytanii lekarze wykazują chęć podejmowania ról zarządczych, a w Polsce w publicznych szpitalach lekarze są mniej zainteresowani takimi stanowiskami, w związku z pojawianiem się większych korzyści finansowych za wykonywanie zadań klinicznych. W szpitalach prywatnych natomiast lekarze lepiej rozumieją potrzebę współpracy z menedżerami i z innymi grupami zawodowymi.
W drugiej połowie XIX i na początku XX wieku w Królestwie Polskim społeczność żydowska odgrywała ważną rolę w życiu społecznym, kulturalnym i naukowym. Lekarze pochodzenia żydowskiego często nawiązali współpracę z polskimi lekarzami, byli członkami stowarzyszeń naukowych i społecznych, należeli do redakcji czasopism naukowych, publikowali w periodykach społecznych i zawodowych. Ogromne zaangażowanie przedstawicieli żydowskiego zawodu medycznego było widoczne w zakresie popularyzacji wiedzy. We współpracy z polskimi lekarzami podejmowali trudne problemy medyczne, ale zajmowali się także kwestiami higienicznymi, społecznymi i edukacyjnymi. Byli aktywnymi członkami organizacji i inicjatorami licznych akcji społecznych o charakterze opiekuńczym, edukacyjnym i popularyzatorskim. Współpraca w dziedzinie społeczno-oświatowej pozwoliła zrealizować wiele śmiałych inicjatyw, wpływając na integrację ludności, zwłaszcza w największych miastach.
EN
In the Kingdom of Poland in the second part of the 19th and at the beginning of the 20th century, the Jewish community played an important role in social, cultural and scientific life. Doctors of Jewish origin very often worked together with Polish doctors. They were members of scientific and social associations; they belonged to the editorial boards of scientific journals; they published in social and professional periodicals. A huge involvement on the part of representatives of the Jewish medical profession was visible as far as popularization of knowledge was concerned. In cooperation with Polish doctors, they took on strictly medical problems, but they also dealt with hygienic, social and educational issues. They were active members of organizations and initiators of numerous social campaigns of a protective, educational and instructive nature. Cooperation in social and educational areas allowed them to carry out a number of bold initiatives, and it contributed to increased integration of the populace, especially in larger cities.
Klauzula sumienia umożliwia rozstrzygnięcie konfliktu pomiędzy normami sumienia wynikającymi z nakazów prawa naturalnego oraz przyrodzonej godności osoby ludzkiej a nakazami wynikającymi z norm prawa pozytywnego, zdecydowanie na korzyść nakazów etycznych. W Europie i świecie występują dwie tendencje: jedna zmierza do jak największego rozszerzenia swobody zabijania ludzi uznanych za niepotrzebnych (w tym płodów ludzkich), a druga opcja formułuje coraz dokładniejsze sformułowania dające możliwość realnego korzystania z klauzuli sumienia. W tej sytuacji ogłoszono apel Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy z 2010 r., skierowany szczególnie do państw europejskich, o stworzenie warunków prawnych do szerszego korzystania z klauzuli sumienia. Uprawnienie do działania w zgodzie z własnym sumieniem jest formalnie w normach prawa polskiego zagwarantowane pracownikom związanym z ochroną życia i zdrowia poprzez możliwość powołania się na instytucję umożliwiającą im odmowę wykonania określonej czynności, która może być sprzeczna z ich rozumieniem troski o życie i zdrowie, sprzeczna z nakazami ich sumienia, które jest dla nich wiążące. Normy zawierające to uprawnienie zawarte są tak w Konstytucji, jak i w innych ustawach RP, a także w kodeksach etycznych środowisk medycznych. W wyniku nacisku środowisk lewicowych i liberalnych niektóre sformułowania w prawie i kodeksach etycznych z ostatnich lat tak ograniczyły możliwość korzystania z klauzuli sumienia, że przepisy te są wadliwe, a według wielu także niekonstytucyjne. Ich zmiany słusznie domagają się środowiska parlamentarne i medyczne. Dyskusja na temat klauzuli sumienia winna być rzetelnie kontynuowana i uwieńczona przyjęciem w parlamencie RP odpowiednich norm prawnych realnie chroniących sumienie lekarzy, pomocniczego personelu medycznego, farmaceutów, a także sędziów i innych pracowników ochrony zdrowia i życia ludzkiego.
EN
The conscience clause enables settlement of the conflict between norms of conscience arising from precepts of the natural law and inherent dignity of the human being, and the demands arising from the norms of positive law, definitely in favor of moral precepts. In Europe and in the whole world, there are two tendencies: one seeks to maximize the extension of the freedom of killing people deemed unnecessary (including the human fetus), and the second option formulates more accurate provisions, which giving the possibility a real exercise of conscience clause. In this situation, announced an appeal of the Parliamentary Assembly of the Council of Europe from 2010, directed especially to European countries, for the creation of the legal conditions to a wider use of conscientious clause. The authorization to act in accordance with own conscience is formally guaranteed in norms of Polish law, to the employees associated with the protection of life and health. Ability to rely on this institution allow them to refusal the perform the specified activity that may be contrary to their understanding of the care of life and health or contrary to the injunction of their conscience, which is binding on them. Norms containing this right are included both in the Constitution, as well as other acts Republic of Poland, as well as the ethical codes of the medical community. As a result of the pressure of leftist and liberal circles, some provisions in the law and ethical codes from recent years have limited ability to use the conscience clause, that these rules are flawed, and by many, also unconstitutional. Discussion about conscience clause should be continued and completed by adoption of the Republic of Poland Parliament a relevant legal standards, that will real protect the conscience of doctors, auxiliary medical personnel, pharmacists, as well as judges and or other health professionals.
The paper refers to the problem of decline in public confidence in health care system in Poland. Impartial reports prove that mass media are keen on showing medical mistakes, corruption as well as other thrilling news. The memorable case of “skin-hunters” from Lodz seems to be a good example. This may create the critical public opinion on functionaries of health care system (especially on physicians). Surveys by CBOS show that many of Poles reckon that doctors are incompetent, do not interested in their work and unfair when treating patients. Malevolent public opinion and “scandal-oriented” media coverage should create an hostile environment for functioning of specific occupational groups in health care system. Does it lead to besieged fortress syndrome (meaning consolidation and mobilization of an own professional group, described as not guilty, but unfairly treated by inimical social/institutional surrounding)? In the paper – in the formula of case study – results of own survey among group of 151 physicians from Lodz and 228 students of Faculty of Military Medicine at Medical University of Lodz are investigated. The aim of the research was to identify opinions of physicians and medicine students on how medical occupations were perceived by Polish society. The collected empiric material allowed (at least partially) to verify the hypothesis of besieged fortress syndrome.
PL
Artykuł dotyczy problemu spadku społecznego zaufania do instytucji służby zdrowia w Polsce. Analizy zawartości mediów pokazują, że przekaz medialny jest zorientowany na pokazywanie błędów lekarskich, przypadków korupcji oraz innych skandalicznych zdarzeń z obszaru służby zdrowia. Przypadek „łowców skór” z Łodzi jest tu dobrym przykładem. Wszystko to może kreować negatywną opinię społeczną o funkcjonariuszach służby zdrowia (zwłaszcza lekarzach). Sondaże CBOS dokumentują postrzeganie lekarzy – przez wielu Polaków – jako niekompetentnych, niezaangażowanych w swoją pracę i traktujących pacjentów w sposób uznaniowy (niesprawiedliwy). Krytyczna opinia publiczna i media zorientowane na prezentację skandali, powinny tworzyć nieprzyjazne środowisko działania dla zawodowej grupy lekarzy. Czy jednak prowadzi to do wystąpienia syndromu oblężonej twierdzy (rozumianego jako konsolidacja i mobilizacja własnej grupy, postrzeganej jako niewinna ofiara wrogiego otoczenia społeczno-instytucjonalnego)? W artykule zostaną wykorzystane – w formie studium przypadku – wyniki własnych badań ankietowych, przeprowadzonych z udziałem 151 lekarzy z Łodzi oraz 228 studentów medycyny na Wydziale Wojskowo-Lekarskim Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Celem tego badania było poznanie opinii lekarzy i studentów na temat postrzegania zawodów medycznych w polskim społeczeństwie. Zebrany materiał empiryczny pozwala na (przynajmniej częściową) weryfikację hipotezy syndromu oblężonej twierdzy.
This article attempts to identify, in the opinion of medical personnel, the variables of pro-innovation culture and to determine the relationships between those variables and the level of innovation in hospitals. To this end, a questionnaire study was conducted among 51 physicians. The results suggest that, in the opinion of doctors, innovation is significantly associated with almost all the selected variables, namely: strategic orientation for development, access to resources and capital for the implementation of innovations, integration of personnel around strategic objectives, mechanisms to motivate and reward staff for innovation, effective communication and collaboration based on trust relationships, standardisation of rules and procedures, openness to change and innovation, except tolerance of minor errors in learning processes.
PL
Celem artykułu jest próba rozpoznania zmiennych charakteryzujących proinnowacyjną kulturę organizacyjną w opinii personelu lekarskiego poprzez określenie związków pomiędzy zmiennymi wzorca określonego na podstawie literatury a poziomem innowacyjności danych szpitali. W związku z realizacją postawionego celu przeprowadzono badania kwestionariuszowe wśród 51 lekarzy. Wyniki sugerują, że w opinii lekarzy zmienna innowacyjności jest w istotnym stopniu powiązana prawie ze wszystkimi wyróżnionymi zmiennymi, takimi jak: strategiczne zorientowanie na rozwój, dostęp do zasobów i kapitału na wdrażanie innowacji, zintegrowanie personelu wokół celów strategicznych, mechanizmy motywowania i nagradzania personelu za innowacyjność, skuteczna komunikacja i współpraca oparte na relacjach zaufania, standaryzacja norm i zasad postępowania, otwartość na zmiany i innowacje, z wyjątkiem tolerancji na drobne błędy w procesach uczenia się.
Introduction: Nosocomial infections largely concern health professionals. The increased range of medical services and surgical procedures leads to an increased incidence of hepatitis B (HBV) and C (HCV) infections among this professional group. The main cause of nosocomial infections among people working in the healthcare sector is occupational diseases resulting from exposure to biological agents in the line of official duties. According to WHO, every year the world’s 3 million health workers are exposed to percutaneous contact with blood-borne pathogens. The aim of the study was to assess medical staff knowledge concerning the incidence of acute hepatitis B and C. Results and conclusion: Analysis of medical staff knowledge on the incidence of hepatitis B and C shows that medical staff do know how they should behave when they come into contact with infectious material in the healthcare institutions.
PL
Wprowadzenie: Zakażenia szpitalne w dużej mierze dotyczą samych pracowników służby zdrowia. Zwiększony zakres usług medycznych, w tym dużo większa liczba zabiegów operacyjnych, ma wpływ na wzrost zakażeń wirusami zapalenia wątroby typu B (HBV) i C (HCV) w tej grupie zawodowej. Głównymi czynnikami wystąpienia zakażeń szpitalnych wśród osób zatrudnionych w sektorze opieki zdrowotnej, są choroby będące wynikiem narażenia na czynniki biologiczne w trakcie wykonywania czynności służbowych. Według WHO, co roku na świecie 3 miliony pracowników medycznych jest narażonych na przezskórny kontakt z krwiopochodnymi patogenami. Celem badań była ocena wiedzy dotycząca zachorowalności na ostre zapalenie wątroby typu B i C wśród personelu medycznego. Wyniki i wnioski: Analiza poziomu wiedzy personelu medycznego na temat zachorowalności na WZW typu B i C wskazuje na właściwe zachowania w przypadku kontaktu z materiałem zakaźnym w placówkach służby zdrowia.
W artykule opisane zostały zasady wykonywania zawodu lekarza, które nie tylko opierają się na przestrzeganiu przepisów prawa, lecz także mają swoje umocowanie w deontologii zawodowej. Należy przyjąć, że jedną z najważniejszych zasad, o jakiej lekarz nigdy nie może zapominać na każdym etapie swojego profesjonalnego działania, jest zasada zachowania należytej staranności. Kwestia należytej staranności lekarza podlega ocenie zarówno sądów lekarskich, jak i sądów cywilnych. W opracowaniu wskazano prawne i faktyczne możliwości wykorzystania dowodów z postępowania przed sądem lekarskim w cywilnym procesie o błąd medyczny. Analizie poddano następujące dowody: dokumentację medyczną, opinię biegłego i orzeczenia wydane przez inne sądy.
EN
The article presents the principles of practicing the medical profession, which are based not only on compliance with the law, but also have their basis in professional deontology. It should be assumed that one of the most important principles that a physician should never forget at every stage of his or her professional activity is the principle of due diligence. This issue of medical due diligence is assessed by both medical and civil courts. The study indicates the legal and actual possibilities of using evidence from proceedings before a medical court in a civil trial for a medical error. The following evidence was analyzed: medical records, expert opinion, and judgments issued by other courts.
The aim of this paper is presentation of the medical personnel (doctors, nurses and midwife) aging phenomenon against the background of the aging Polish society. The growing share in the structure of medical professionals with the license in the age group: “55-64 years” and “65 years and more”, with a relatively small and decreasing participation of young people, threatens the occurrence of the lack of the so-called generational replacement. This is happening with the simultaneous occurrence of the phenomenon of an aging population that raises the increased demand for strictly medical and care services, the need to develop a long-term care system, rehabilitation, etc. Attention was paid to the current problems and those that may arise and deepen in the near future.
PL
Celem pracy jest przedstawienie zjawiska starzenia się personelu medycznego (lekarze, pielęgniarki i położna) na tle starzejącego się społeczeństwa Polski. Rosnący udział w strukturze profesjonalistów medycznych mających prawo wykonywania zawodu grup wiekowych: „55– 64 lata” oraz „65 lat i więcej”, przy relatywnie niewielkim i malejącym udziale ludzi młodych grozi wystąpieniem braku tzw. zastępowalności pokoleniowej. Dzieje się to przy równocześnie występującym zjawisku starzenia się społeczeństwa, rodzącym zwiększone zapotrzebowanie na usługi stricte medyczne i opiekuńcze, konieczność rozbudowy systemu opieki długoterminowej, rehabilitacji itp. Zwrócono uwagę na obecne problemy oraz te, które mogą pojawić się i pogłębić w niedalekiej już przyszłości.
Armia Krajowa była największą konspiracyjną organizacją zbrojną na ziemiach polskich, która podczas drugiej wojny światowej prowadziła walki dywersyjne i sabotażowe przeciwko okupantom, a w 1944 r. podjęła akcję „Burza”, mającą na celu wyzwolenie kraju i przywrócenie mu niepodległości. Do szczególnie zaciętych walk doszło wówczas na Kielecczyźnie. Patriotyzm tamtejszej ludności oraz dogodne warunki terenowe sprawiły, że powstały tam największe oddziały partyzanckie, które już w 1943 r. wykonywały szeroko zakrojone działania zbrojne. W ich toku wielu żołnierzy odniosło ciężkie rany i obrażenia. W trudnych leśnych warunkach życia wielu partyzantów chorowało. Dla niesienia im pomocy medycznej Okręg Radomsko-Kielecki AK zorganizował własną konspiracyjną służbę zdrowia. Jej liczny personel w trudnych warunkach pracował niezwykle ofiarnie i z ogromnym poświęceniem. W artykule omówiono powstanie tej służby, jej rozwój organizacyjny, formy i metody ratowania rannych, leczenia oraz opieki nad nimi. Przedstawiono także sylwetki ludzi ją tworzących. Wielu z nich zostało zamordowanych przez niemieckich okupantów.
EN
The Home Army was the biggest resistance agency in Poland, which during the Second World War carried out sabotage operations against the occupier, and in 1944 engaged in operation “Burza”, to liberate and restore independence in Poland. In the Kielce district, there were very stiff battles. The patriotism of the local people and favourable terrain led to the creation of the biggest partisan units, which in 1943 carried out widespread armed operations. In field conditions a lot of them became ill. The Radomsko-Kielecki Region of the Home Army organized its own underground healthcare especially for partisans. Its numerous personnel in tough conditions performed outstanding work with great dedication. The article discusses the creation of that organization, how it developed, the forms and methods of treating and caring for the wounded. It also presents the people who created the healthcare, many of whom were murdered by the German occupier.
Pracownicy ochrony zdrowia odgrywają niezwykle ważną rolę w wykrywaniu przemocy i zaniedbań wobec dzieci, a ich aktywna postawa może skutecznie przyczynić się do zapobiegania kolejnym przypadkom stosowania przemocy wobec małoletnich. Osoby doznające przemocy mają prawo oczekiwać, że lekarze prócz pomocy medycznej okażą im wsparcie i pomogą znaleźć wyjście z trudnej sytuacji. Lekarz ma codziennie bezpośredni kontakt z ludźmi. Jeśli cieszy się zaufaniem pacjentów, wykazuje motywację i ma odpowiednią wiedzę, może odegrać ogromną rolę w powstrzymaniu przemocy. Ustawiczne dokształcanie pracowników medycznych, organizowanie działań profilaktycznych i kampanii informacyjnych ma zasadnicze znaczenie we wzmocnieniu systemu ochrony dzieci. Artykuł prezentuje najważniejsze zagadnienia z zakresu prawa oraz praktyczne aspekty działania lekarza w przypadku powzięcia wiadomości o podejrzeniu popełnienia przestępstwa ściganego z urzędu na szkodę pokrzywdzonego dziecka.
EN
Health care professionals play an extremely important role in detecting child abuse and neglect, and their proactive attitude may contribute to preventing further incidents of violence against children. Victims of violence have the right to expect that doctors will not only provide them with medical care, but also support them and help them find a way out of a difficult situation. Doctors have direct contact with people in their daily work. If they are trusted by their patients and have adequate motivation and knowledge, they may play a key role in stopping violence. Constant training for health care professionals, as well as organizing prevention activities and awareness raising campaigns are essential for strengthening the child protection system.
Prawa pacjenta stały się w ostatnich latach szczególnym elementem dyskusji na temat ochrony zdrowia. Dotyczą one wyjątkowej relacji. Często wiąże się ona z sytuacjami, w których specjalista medyczny musi wkroczyć w intymne sfery życia chorego. Chory często doświadcza fizycznego lub psychicznego cierpienia. W debatach medycznych pojawił się jednak nowy element. Dotyczy on informacji o konfliktach między pacjentami a chorymi. Konflikty te mają szczególny charakter, występują bowiem pomiędzy osobą potrzebującą pomocy a ekspertem, który może ją zapewnić. Warto zastanowić się, jaka jest przyczyna konfliktu. Czy konflikt pogłębia się? Czy istnieją systemowe formy pomocy w jego rozwiązaniu? Czy procedury mediacyjne mogą przydać się w podobnie trudnych sytuacjach? Przedstawiany artykuł jest próbą odpowiedzi na te pytania.
EN
Patients’ rights have become in recent years a particular element of the discussion on health care. They refer to a special relationship. It is often associated with situations in which the medical expert must step into the intimate sphere of life of the sick person. This person also often experience physical or mental suffering. In debates on medicine appeared, however, a new element. It refers to information on conflicts between patients and doctors. These conflicts have a special character. They occur between the person needing help, and an expert who can give it. It is worth to think about: What is the source of that conflict? Does this conflict deepens? Are there systemic forms of assistance in resolving the dispute? Are the mediation procedures may be supported in similar difficult situations? The proposed text is attempt to answers to the above questions.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.