W opracowaniu przedstawiono klasyfikację inwestycji emocjonalnych jako jednej z kategorii inwestycji alternatywnych. Ocenie poddano wpływ inwestorów chińskich na kondycję rynku sztuki. Zbadano zmienność stopy zwrotu dla wybranych krajowych rynków sztuki. Obliczono podstawowe miary sta¬tystyczne dla analizowanych inwestycji alternatywnych. Wskazano na potencjalne możliwości obniżenia ryzyka portfela inwestycyjnego poprzez odpowiednią dywersyfikację. Wyznaczono także współczynniki korelacji między badanymi inwestycjami alternatywnymi oraz podstawowymi indeksami GPW.
Inwestycje w dzieła sztuki są traktowane jako alternatywne inwestycje w stosunku do klasycznych, podejmowanych na rynku finansowym, a ich znaczenie wśród inwestorów wydaje się rosnąć. Celem badania jest konstrukcja indeksu hedonicznego cen malarstwa polskiego na podstawie danych pochodzących z rynku aukcyjnego. Przedstawione wyniki mają charakter pilotażowy i dotyczą dzieł wybranych autorów, wystawionych do sprzedaży na aukcjach Polsce w latach 2007–2010. Indeks hedoniczny jest metodą szacowania przybliżonej wartości dzieła sztuki, która pozwala obliczyć indeks cen, korygujący średnią cenę prac twórcy o cechy jakościowe, które są zmiennymi objaśniającymi w modelu hedonicznym. Modele oszacowano na podstawie 3 prób, w których znalazły się dzieła malarzy wybranych na podstawie różnych kryteriów. Wykorzystano takie charakterystyki dzieł, jak nazwisko autora, informację o tym czy żyje, wielkość i technika wykonania obrazu i rok sprzedaży.
Inwestycje alternatywne, a zwłaszcza w obrębie sztuki cieszą się dużym zainteresowaniem inwestorów, szczególnie w okresie zawirowań na rynku akcji. Mniejsza niż jeden wartość współczynnika korelacji stóp zwrotu na rynku sztuki ze stopami zwrotu na rynku inwestycji klasycznych (akcji, obligacji), pozwala na budowę portfela bardziej efektywnego w rozumieniu teorii Markowitza. O ile kalkulacja stóp zwrotu na bazie pojedynczych transakcji na rynku sztuki budzi wiele kontrowersji, o tyle posługiwanie się indeksami rynku sztuki, głównym i sektorowymi pozwala na przeprowadzenie bardziej dokładnych porównań z rynkiem akcji czy obligacji. W artykule przedstawione zostały obliczenia stóp zwrotu, ryzyka (odchylenie standardowe), współczynnika zmienności (ryzyko/dochód) dla ogólnego indeksu sztuki Global Art Index oraz pięciu indeksów sektorowych (Old Masters, 19th Century, Modern Art, Post War Art i Contemporary Art) i skonfrontowane zostały one z wynikami uzyskanymi dla akcji i obligacji. Ponadto w artykule zamieszczono obliczenia współczynników korelacji stóp zwrotu analizowanych indeksów rynku sztuk oraz stóp zwrotu na rynku inwestycji klasycznych (akcji i obligacji).
Celem artykułu jest identyfikacja oraz omówienie zmian zachodzących na rynku sztuki nowoczesnej i współczesnej na świecie w latach 2009–2015. Podstawę źródłową przeprowadzonych analiz stanowią dane statystyczne zestawiane corocznie przez Artprice i ArtTactic. W celu identyfikacji zmian wartości sprzedaży na światowym rynku sztuki nowoczesnej i współczesnej wykorzystano w pierwszej kolejności jednopodstawowe i łańcuchowe wskaźniki dynamiki. Następnie w ramach analizy dynamicznej zastosowano metodę analizy funkcji trendu, która pozwoliła na skonstruowanie matematycznych modeli funkcji trendu o postaci liniowej i wykładniczej, opisujących zmiany zachodzące na rynku sztuki. Zaprezentowano także zmiany wartości sprzedaży na aukcjach dzieł sztuki w największych domach aukcyjnych na świecie: Sotheby’s i Christie’s w latach 2000–2015. Sprzedaż dzieł sztuki nowoczesnej i współczesnej została przedstawiona na tle sprzedaży innych prac. Zwrócono uwagę na artystów współczesnych, których dzieła uzyskały najwyższą wartość sprzedaży aukcyjnej w ostatnich sezonach aukcyjnych. Dowiedziono empirycznie, że rynek sztuki nowoczesnej i współczesnej na świecie dynamicznie się rozwija. Na podstawie zebranych danych wysunięto wniosek o szybkim i intensywnym wzroście wartości sprzedaży dzieł sztuki współczesnej w transnarodowych domach aukcyjnych Sotheby’s i Christie’s.
Rynek sztuki jest obecnie najdynamiczniej zmieniającym się rynkiem kapitałowym na świecie. W artykule dokonano analizy rynku sztuki i wskazano na jego rolę w kompozycji portfela inwestycyjnego. Podkreślona została wyjątkowa dynamika rozwoju sztuki jako kategorii ekonomicznej, będącej w ujemnej korelacji ze spadkami na giełdach papierów wartościowych. Tym samym wskazano, iż produkty inwestycyjne oparte na sztuce mogą być alternatywną i bardzo bezpieczną formą pomnażania kapitału.
EN
The market of the art at present is a capital market most dynamically changing in the world. In the article they made analysis of art market and indicated on its role in the composition of the investment portfolio. Exceptional and unique dynamics of the development of the art as the category economic, being in negative correlation with falls on stock exchanges. Thus the investment products based on art could be an alternative and very safe form of accumulating capital.
The modern market offers a very rich and varied offer of investment. Among its instruments there is also an alternative form of capital investment, and one of them is the art market. Initially addressed to the wealthiest social groups, it (the art market) was of a collectible nature of the market. However, nowadays it also more often reaches portfolios of the less affluent investors, offering not only the purchase of works of art at auction or in galleries, but also investments in special investment funds. Purchase of art evolve from typical collector’s thing into the part of the assets of the owner, from which he expects a sufficiently high rate of return.
PL
Współczesny rynek proponuje bardzo bogatą i różnorodną ofertę inwestycyjną. Wśród jej instrumentów znajdują się także alternatywne formy lokowania kapitału, a jedną z nich jest rynek sztuki. Początkowo skierowany do najzamożniejszych grup społecznych, miał charakter rynku kolekcjonerskiego. Coraz powszechniej jednak dociera również do inwestorów o mniej zasobnych portfelach, proponując nie tylko zakup dzieł sztuki na aukcjach czy w galeriach, ale i lokaty w specjalnych funduszach inwestycyjnych. Zakupy z typowo kolekcjonerskich stają się częścią aktywów właściciela, mając mu przynieść odpowiednio wysoką stopę zwrotu. Statystyki umieszczone w artykule potwierdzają stały i systematyczny rozwój rynku sztuki zarówno na świecie, jak i w Polsce oraz dużą efektywność inwestycji w długim okresie.
A unique Gothic crucifix has been worshiped in the Wawel Royal Cathedral throughout centuries. The sculpture created in Bohemia or Hungary around 1380 was brought by Jadwiga of Poland (1374- 1399) from Hungary to Poland, most likely in 1384. At the feet of Christ Crucified the monarch prayed for the gift of wisdom to rule the kingdom. The crucifix was placed in an altar in the Wawel Royal Cathedral and it has inspired a great devotion to the Crucified. After premature death of Jadwiga in 1399 the altar became a place of veneration of the monarch, which ever since has been lasting unceasingly. Due to the fact that prayers of the faithful through intercession of the queen at the crucifix were blessed by wonders it acquired great significance and started being called ‘miraculous’. Cardinal Karol Wojtyła, carrying out the function of the Metropolitan of Kraków, evoked the memory of Jadwiga in a particular way, encouraged her veneration and intensified efforts towards her canonization. He regarded the Crucifix of Jadwiga as ‘a place of the powerful testimony’. As pope John Paul II he canonized the queen during the Eucharist celebrated in Błonia Park in Krakow on the 8th of June 1997. The crucifix became a symbol of Polish history, spiritual heritage and deep faith of the Polish nation, what has been proved by the strong presence of this motif in fine arts. In the time of partitions of Poland Leon Wyczółkowski (1852-1936), an outstanding Polish artist and a teacher depicted it many times using a range of artistic techniques. A lively interest in a pastel ‘Crucifix of Jadwiga of Poland’ by Wyczółkowski auctioned in Kraków in 2019, which price went from 35 000 PLN (starting price) to 54 000 PLN (hammer price) after emotional bidding reveals how profound is its significance to the Polish nation nowadays.
PL
W królewskiej katedrze na Wawelu w Krakowie od wieków czczony jest niezwykły gotycki krzyż. Krucyfiks powstały ok. 1380 roku w Czechach lub na Węgrzech został przywieziony do Polski przez królową Jadwigę Andegaweńską (1374-1399) najprawdopodobniej w 1384 roku. Monarchini modliła się przed fi urą umęczonego Zbawiciela o mądrość w kierowaniu narodem polskim. Krucyfiks, umieszczony z czasem w ołtarzu w katedrze na Wawelu, przez wieki inspirował kult Chrystusa Ukrzyżowanego. Po przedwczesnej śmierci królowej w 1399 roku ołtarz stał się również miejscem nieprzerwanego kultu, jakim otaczali ją wierni. Krucyfiksowi przypisywano szczególne znaczenie i zaczęto nazywać go „cudownym”, gdyż zanoszone przy nim modlitwy przez wstawiennictwo królowej owocowały cudami w życiu proszących o łaski. Kardynał Karol Wojtyła jako metropolita krakowski dbał o pamięć o Andegawence oraz kontynuował starania o wyniesienie jej do chwały ołtarzy. Postrzegał krucyfi wawelski jako „miejsce szczególnego świadectwa”. Jako Jan Paweł II kanonizował błogosławioną królową Jadwigę 8 czerwca 1997 roku podczas Eucharystii sprawowanej na Błoniach krakowskich. Krucyfiks stał się symbolem polskiej historii, duchowego dziedzictwa i głębokiej wiary narodu polskiego, o czym świadczy żywa obecność tego motywu w sztukach plastycznych. Leon Wyczółkowski (1852-1936), wybitny polski artysta i pedagog, w dobie zaborów wielokrotnie przedstawiał go przy zastosowaniu różnych technik artystycznych. O niesłabnącej sile oddziaływania krucyfi i doniosłej roli, jaką odgrywa w świadomości Polaków współcześnie, świadczy zainteresowanie pastelem Wyczółkowskiego wystawionym na aukcji w Krakowie w 2019 roku, którego cena po ożywionej licytacji poszybowała z 35 000 zł do 54 000 zł.
In this article we reflect on the relationship between the state and the contemporary art world. We show the errors that occur in the politics of art financed from public funds. Our authority are Milton and Rose Friedman and their book Free to choose.
The article deals with the subject of art made with body parts of animals. The motive of a dead animal has been present in art since its beginning; in cave paintings and later in Flemish still lives. Yet it is contemporary art that tries to go even further. Instead of representing dead bodies, the artists simply use them. They could be “mere” dead flies, or giant sharks. Andrzej Pitrus discusses taxidermy, which normally is not considered a proper art, but many “real” artists use this technique as well. Some ethical issues are also discussed, because many of the works are nowadays sold for steep prices. Where does the critical art end, and exploitation start? It is hard to answer this question, which nevertheless sould be asked.
W tekście omówiono zjawisko zbliżania się czy też przenikania dwóch sfer: świata sztuki i świata biznesu, które prowadzi do procesu konwergencji – upodobnienia się instytucji sztuki do korporacji (działalności artystycznej do działalności komercyjnej) i odwrotnie: instytucji biznesowych do instytucji sztuki. Uwaga skupiona została jednak na ostatnim zagadnieniu. Przedstawiono zatem korporacje, które używając swojej ekonomicznej siły, żywiołowo współzawodniczą z publicznymi muzeami sztuki i galeriami. Zaprezentowano typy działań i aktywności korporacyjnych, które doprowadziły do powstania jednych z najlepszych na świecie kolekcji sztuki, wywierając w ten sposób istotny wpływ na sztukę i globalny świat sztuki. Przyczyniły się także do potraktowania sztuki jako jednego z najbardziej skutecznych narzędzi marketingowych, służących kreowaniu pozytywnego wizerunku przedsiębiorstw i korporacji różnych sektorów. Pokazano też zjawisko korporacyjnego patronatu, który stał się potrzebny, by zrekompensować upadek dotacji państwowych. Podjęty w artykule problem włączony został w kontekst funkcjonowania globalnego rynku sztuki. Tym samym analizy kulturoznawcze uzupełniono analizami ściśle ekonomicznymi.
EN
In the text is discussed the phenomenon of infiltration of the two spheres: the art world and the business world, which leads to the convergence process: art institutions conformed to the corporation (artistic activities to commercial activities), and conversely: business institutions to art institutions. However, an attention will be focused on the last issue: corporations which use their economic power to compete with public museums and art galleries. The types of corporate actions and activities are presented that led to the creation of the best art collections in the world. Thanks to it corporations have a significant influence on the art sector and global art world. They also have contributed to treat the art as one of the most effective marketing tools for creating a positive businesses and corporations brand in different sectors. Also is shown the phenomenon of corporate sponsorship, which has become necessary to compensate the collapse of state subsidies. In conclusion, this specific issues are related to the context of the functioning of the global art market. Thus, the culture studies analysis will be complemented by the economic analyses.
The history of Norwid’s visual works still has numerous secrets, which is not strange considering the fact that the approximate proportion of the number of the surviving works and ones that are lost is 3:2, with the overall number of the works that can be ascribed to the author of Solo a little exceeding two thousand. The awareness of the fact that there may be unknown works whose number cannot be estimated, but there is no doubt that they additionally broaden the area of the terra incognita in the world of Norwid’s pictures, still makes the problem more difficult. The article presents four unknown up till now visual works by Norwid that appeared on the world market of works of art in recent years. These are: three drawings – A Portrait of a Bearded Man, A View of an Interior with a Child, a sketch A Man Putting Up Posters and one water color entitled Pythia, that is an extraordinary example of a carefully touched up composition with sensu stricto artistic values. The presentation is accompanied by an attempt to locate the mentioned pictures on the map of Norwid’s visual works.
The history of Norwid’s visual works still has numerous secrets, which is not strange considering the fact that the approximate proportion of the number of the surviving works and ones that are lost is 3:2, with the overall number of the works that can be ascribed to the author of Solo a little exceeding two thousand. The awareness of the fact that there may be unknown works whose number cannot be estimated, but there is no doubt that they additionally broaden the area of the terra incognita in the world of Norwid’s pictures, still makes the problem more difficult. The article presents four unknown up till now visual works by Norwid that appeared on the world market of works of art in recent years. These are: three drawings – A Portrait of a Bearded Man, A View of an Interior with a Child, a sketch A Man Putting Up Posters and one water color entitled Pythia, that is an extraordinary example of a carefully touched up composition with sensu stricto artistic values. The presentation is accompanied by an attempt to locate the mentioned pictures on the map of Norwid’s visual works.
This article examines how the global art market responded to the two major economic crises of the early 21st century. The first crisis, rooted in the banking sector, and the second, associated with the COVID-19 pandemic, both exerted profound influences on the art trade, necessitating unprecedented adaptations. Following initial periods of collapse and paralysis in both cases, the art market swiftly regained its equilibrium, with turnover values returning to pre-crisis levels. Remarkably, this recovery outpaced that of other investment forms. Traditionally conservative art market institutions opted for substantial and rapid transformations, showcasing their adaptability and openness to change. The accelerated involvement of Chinese collectors and the integration of emerging markets into the auction and gallery circuits played a pivotal role in the global art market’s recovery from the 2008 recession. The advent of the COVID-19 pandemic presented yet another crisis, almost entirely thwarting the conventional mode of operation. This dire situation promptly motivated the art market to embrace a digital revolution driven by novel technologies that fundamentally altered its previous modus operandi. Consequently, the art market not only persevered but also surged. Collectors, particularly those born in the 1980s and 1990s, readily embraced technological changes and became instrumental in shaping the market’s future. Despite these challenges, the positions of the two dominant art markets, the United States and the United Kingdom, remained unshaken, while the rise of a third market, China, consolidated its status in the elite ranks.
PL
Artykuł dąży do odpowiedzi na pytanie o to, jak globalny rynek sztuki zareagował na dwa największe kryzysy ekonomiczne początku XXI wieku. Pierwszy miał źródło w sektorze bankowym, drugi był związany z epidemią COVID-19. Oba wpłynęły na handel dziełami sztuki, wymuszając bezprecedensowe zmiany. W obu przypadkach, po początkowej fazie załamania i paraliżu, rynek sztuki szybko odzyskał równowagę, a wartość obrotów wracała do poziomu sprzed załamania. Warto wspomnieć, że proces ten następował wyraźnie szybciej niż w przypadku pozostałych form inwestowania. Instytucje rynku sztuki, wcześniej uznawane za niezwykle tradycyjne i konserwatywne, zdecydowały się na doniosłe i szybkie przekształcenia, co dowiodło ich elastyczności i otwartości na zmiany. Czynnikiem, który przyspieszył wyjście światowego rynku sztuki z recesji roku 2008, była wzmożona aktywność kolekcjonerów chińskich i włączenie do obiegu aukcyjnego i galeryjnego rynków wschodzących. Wraz z rozprzestrzenianiem się epidemii COVID-19 rynek sztuki stanął w obliczu kolejnego kryzysu, który prawie całkowicie uniemożliwił mu funkcjonowanie w tradycyjnej formie. Dramatyczna sytuacja szybko zmobilizowała rynek sztuki do przyjęcia gwałtownej rewolucji cyfrowej. Dzięki nowym technologiom, które całkowicie zmieniły jego wcześniejszy model funkcjonowania, rynek sztuki przetrwał, a wkrótce osiągnął wzrost. Również kolekcjonerzy zaakceptowali zmiany technologiczne – szczególnie dotyczyło to pokolenia urodzonego w latach 80. i 90. XX wieku. To właśnie ci nabywcy stali się niezwykle aktywni na rynku sztuki i to oni będą kształtować jego przyszłość. Omawiane wydarzenia nie zachwiały pozycją dwóch największych rynków sztuki na świecie: Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii, ale pozwoliły dołączyć do ścisłej czołówki trzeci rynek – Chiny.
The art market and its history are in fact the story of exchange and adaptation to the changing needs of customers, which is also characteristic of all other industry markets. The purpose of this article is to demonstrate the evolution of the views of economists, which emerged over the centuries, focusing on the art market. The paper deals with issues connected with the art market from the perspective of history of economic thought. This article is based on a review of available literature. The first part of the work presents the history of this market. The second part is concentrated on issues related to the development of economic thought. The views of the economists presented in the paper, starting from the fourteenth century, do not exhaust the whole spectrum of issue, but are examples of views of the people whose opinions counted over the centuries.
PL
Rynek dzieł sztuki i jego historia jest tak naprawdę historią wymiany i przystosowania się do zmiennych potrzeb nabywców, co charakteryzuje również wszystkie inne rynki branżowe. Celem artykułu jest wykazanie ewolucji poglądów ekonomistów na przestrzeni wieków w stosunku do rynku sztuki. W związku z powyższym opracowanie przybliża problematykę dotyczącą rynku sztuki z punktu widzenia historii myśli ekonomicznej. Artykuł opiera się na przeglądzie dostępnej literatury. W pierwszej części pracy została zaprezentowana historia tego rynku. Druga część natomiast skupia się wokół kwestii związanych z rozwojem myśli ekonomicznej. Przedstawione w opracowaniu poglądy ekonomistów, począwszy od XIV w., nie wyczerpują całego spektrum zagadnienia, stanowią natomiast przykłady poglądów osób, których zdanie liczyło się na przestrzeni wieków.
The issues discussed in this article concentrate on selected legal and economic aspects of the art rental institution. Civil Code regulations do not contain a specific art rental contract. It is shown in practice that temporary loans of historic objects (or, in a broader sense, culture goods) take place on the basis of a loan contract, leasing contract or a commodate. What is worth our attention is the fact that the art rental institution should be approached on two layers. The first one includes temporary loans of historic objects for display purposes in Poland, the other represents the promotion of the Polish culture abroad and participation of Polish historic objects in foreign exhibitions. From an economic point of view, the art rental services market is not identical with the art market. Consumers of these two markets differ greatly from one another, thus, they cannot be classified in conjunction. The market analysis carried out in this study indicated an increase in the number of companies specialised in temporary loans of historic objects, which allows us to speculate that there is certain demand for a given service. Is it true that a trend consisting in temporary loans of works of art for decorative purposes has found its way to Poland?
The contemporary art market has a good chance of development, if it makes use of favourable social trends and new developments in the economy (e.g. art banking). When it comes to art galleries as a sector, it has a huge growth opportunities due to the increasing amount of cash that can be used for purposes other than basic ones. Another thing which has a positive impact on the sector is the growth of households’ income. This is an opportunity for the sector, but a single gallery, facing increasing competitiveness in the market, must be proactive and stand out from others. The way to achieve this is to undertake various activities mentioned in the text, but also other — more creative ones, and to establish close business relationships based on trust, both with business partners and clients. The main way to successfully survive in this market is continuous communication with the environment of the gallery. It is not enough to be located in a good spot, rather it is continually signaling the presence that makes a gallery successful.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.