W opracowaniu przedstawiono drogi obniżania kosztów obsługi zadłużenia publicznego oraz ich potencjalne oddziaływanie na możliwości korzystania z finansowania zewnętrznego, a następnie doświadczenia w tym zakresie trzech krajów – Polski, Meksyku i Węgier – w czasie ostatniego światowego kryzysu finansowego. Doświadczenia trzech krajów na zbliżonym poziomie rozwoju gospodarczego, których gospodarki są jednak w różnym stopniu obciążone zadłużeniem publicznym wskazują, iż w okresie kryzysu ciężar finansowania zadłużenia publicznego przeniesiony zostaje na rynek wewnętrzny. Uzyskuje się to nawet wbrew podstawowym założeniom systemu gospodarczego, stosując tzw. represje finansowe. Wydaje się też, że stan finansów publicznych – przynajmniej tak długo, jak długo nie grozi kataklizmem – w małym stopniu wpływa na dostępność zagranicznego kapitału portfelowego. Napływ zagranicznych inwestycji portfelowych zdaje się być raczej uwarunkowany koniunkturą gospodarczą, od której skądinąd zależy stan finansów publicznych.
EN
The paper presents the ways of public debt servicing costs reduction and their consequences on handling with external finance. The experiences of three countries – Poland, Mexico and Hungary during the recent global financial crisis are studied in details. The experience of three countries at similar level of economic development, and with different public debt burden shows that public debt burden is transferred to the internal market during the crisis. This is achieved even against the basic fundaments of economic system, using the so-called financial repression. It also seems that the position of public finances – at least as long as it does not threaten disaster – in small extent affect the availability of foreign portfolio capital. The inflow of foreign portfolio investment seems to be rather conditioned by the economic performance, which otherwise depends on the state of public finances.
Inicjatywy foresightowe są powszechnie realizowane i cieszą się coraz większym uznaniem na świecie, jak również w Polsce. Jednakże ich realizacja oraz wdrażanie są nadal dużym wyzwaniem dla ich organizatorów. Przedstawione w artykule doświadczenia płynące z realizacji Węgierskiego Programu Foresightu Technologicznego mogą stanowić doskonały materiał przyśpieszający proces uczenia się oraz umożliwiający unikania błędów związanych z realizacją tego typu projektów.
EN
Foresight initiatives are widely implemented and are becoming more and more recognized in the world as well as in Poland. However, their execution and implementation is still a big challenge for their organizers. The experience gained from the implementation of the Hungarian Technology Foresight Programme presented in this paper can provide excellent material accelerating the learning process and enabling to avoid errors related to the implementation of such projects.
Historia rozwoju wspólnych granic Polski i Węgier zaczęła sie zasadniczo wraz z ustanowieniem obu tych państw. Od tego czasu terytoria i granice obu państw znacznie się zmieniły, jednak w okresach Rzeczpospolitej Obojga Narodów wspólne granice zawsze wykazywały wysoki stopień stabilności. Pierwszy opis wspólnych granic państwowych znajdujemy u Galla Anonima (około 1200 r.). Od XV wieku parlament węgierski, na mocy aktów prawnych, kilkukrotnie ustanawiał różne komisje do wytyczenia granic z krajami ościennymi, a zatem także z Polską. Komisje te wyznaczały granice i dokonywały ich korekt. W wyniku trzykrotnego zaniku państwowości polskiej, ustanowiona treść umów o wspólnych granicach uległa zasadniczej zmianie. Po pierwszej wojnie światowej wspólna granica pomiędzy oboma państwami, czyli odradzającą się Polską i historycznymi Węgrami całkowicie zniknęła, gdyż Węgry utraciły około dwóch trzecich swojego terytorium państwowego. W przededniu II wojny światowej przywrócono na krótko wspólną granicę, przez którą po wrześniu 1939 roku tysiące Polaków uciekło na Węgry. Ta częściowo wspólna dla obu państw historia pojawiającej się i zanikającej granicy polsko-węgierskiej stanowi swoisty międzynarodowy ewenement.
EN
The historical development of the common borders took place in many respects simultaneously since the epoch of the two states’ establishment. The territories and borders of both states have greatly changed ever since, yet during the periods of joined kingdom the common borders always showed a high degree of stability. The first description of the common state borders can be found in the Anonymous Latin Gesta by around 1200 AD. From the 15th century on, the Hungarian Parliament on several occasions appointed and sent different committees by legal acts to the borders of neighbouring countries, including Poland, in order to delimit or adjust its state borders. Due to the threefold dissolution of the Polish State, the former common border fundamentally changed. After the First World War, the common state border between the reborn Poland and the historical Hungary completely vanished after the latter lost some two-thirds of its territory. During the Second World War the common borders were restored for a short time through which thousands of Polish escaped to Hungary. Thus, the partially shared state history and the changing (disappearing and reappearing) common state border represent an international singularity in many respects.
Close relationships and contacts between Poland and the Kingdom of Hungary had their roots in the medieval period and they resulted from the geographical neighbourhood and from the necessity of good relationships with the neighbour. These relationships existed in political, economic and cultural sphere. Since the 14th century, Poland, or more precisely Krakow, became the place of the university peregrination of students from Slovakia (the Kingdom of Hungary) as there was no university in our territory at that time. The academic environment became the place of spreading humanistic and later on, reformational ideas, which then got into the Kingdom of Hungary by means of students. ere were a lot of personalities (Ján Henckel, Leonard Cox, Matej Bíró Dévai, Štefan Gálszécsi, Štefan Szegedi Kis, Imrich Ozorai and other), who studied at the Univesity of Krakow, and who spread these ideas aer the return to their native country. The first theological and humanistic works of many reformers were published in the printing house in Krakow. Since the middle of the 16th century, the importance of the University of Krakow declined as the students from the Kingdom of Hungary started studying more at German, Dutch and Swiss universities. However, the contacts of the Protestants did not cease to exist, but they obtained a different character. Since the middle of the 16th century, the radical doctrine of Anti-Trinitarism started to infiltrate from Poland to the Kingdom of Hungary. is new doctrine started spreading to Transylvania first (Juraj Blandrata, František Stancaro), andthen from here into the Kingdom of Hungary. While it became the religion accredited by state in Transylvania, the strong fighting was kept against its propagators in the Kingdom of Hungary. It was propagated by the preacher Lukáš Egri in the territory of present Eastern Slovakia, but he was condemned by the Synod in Košice in 1568. is act caused to stop further spead of Anti-Trinitarism ideas.
Ein Brief des Laurentius Tari, Hofmeisters der Königin Barbara von Cilli, an Zbigniew von Brzezie, Marschall des Königreiches Polen, vom 13. Juni 1413ZusammenfassungDer hier erstmals veröffentlichte Brief stellt eines der wenigen bis heute erhaltenen Zeugnisse für Privatbriefe dar. Der Brief dokumentiert die engen Beziehungen zwischen Vertretern des mitteleuropäischen Adels im 15. Jahrhundert und hat sich im Bestand des ehemaligen Archivs der Hochmeister des Deutschen Ordens erhalten (heute im Geheimen Staatsarchiv Preußischer Kulturbesitz in Berlin-Dahlem, OBA Nr. 29049a). Bei dem Briefabsender handelte es sich um einen engen Vertrauten Kaiser Sigismunds und Hofmeister seiner Gattin Barbara von Cilli, den Gespan von Hont und Heves, Laurentius Tari († nach 1426). Der Empfänger war wiederum der Marschall des Königreiches Polen Zbigniew von Brzezie und Lanckorona († 1425), der zur nächsten Umgebung König Wladislaus’ Jagiello gehörte. Beide Korrespondenten zählten zur politischen Elite ihres jeweiligen Landes. Tari ist zudem als Pilger zu den bekanntesten europäischen Pilgerstätten bekannt. Er hielt sich 1411 nachweislich im irischen Purgatorium sancti Patrici auf, wo er seine dort erlebten Visionen schriftlich dokumentieren ließ; des weiteren bereitete er Pilgerreisen nach Santiago de Compostela (1408) und ins Heilige Land (1412) vor. Der Brief an Zbigniew von Brzezie wurde am 13. Juni 1413 in Udine, im italienischen Friaul, niedergeschrieben. In ihm empfahl Laurentius dem Empfänger einen gewissen Nikolaus gen. Altamont, der ihm vorher im ungarisch-venezianischen Krieg der Jahre 1412-1413, den der Waffenstillstand von Castelleto unterbrochen und zu dessen Zustandekommen der Aussteller beigetragen hatte, als Söldner diente. Das Schreiben hat den Empfänger wohl wegen des im September 1413 erfolgten Angriffs des Deutschen Ordens auf das Dobriner Land, dessen Starost Zbigniew 1411-1413 war, nie erreicht, und wurde daraufhin dem hochmeisterlichen Archiv auf der Marienburg einverleibt. A letter of Laurentius Tari, dapifer of Queen Barbara of Cilli, to Zbigniew of Brzezie, marshal of the Kingdom of Poland, dated 13 July 1413AbstractThe letter published here (from the collection of the Geheimes Staatsarchiv Preussisches Kulturbesitz in Berlinie-Dahlem OBA nr 29049a) is one of very few surviving examples of correspondence of Central-European elites of the 15th century. Laurentius Tari (d. 1426) was a close advisor of Sigismund of Luxemburg as the king of Hungary. The letter was written in Udine, in the Italian Friuli, shortly after the armistice of Castaletto, between Hungary and Venice. Laurentius recommended to Zbigniew the services of one Nicolaus called Altamont. The letter most probably did not reach its addressee because of the Teutonic Knights’ attack on the Land of Dobrzyń, of which Zbigniew was the starost at the time. That is why it found its way to the Teutonic Order’s archives.
Odpowiedzialność prawna przybiera różnorakie formy, w tym liczne możliwe do rozróżnienia postaci odpowiedzialności związa-nej ze światem sportu, w szczególności odpowiedzialności dyscyplinarnej w sporcie, co można również przedstawić poprzez porównanie jej z aspekta-mi prawa karnego i prawa pracy. Odpowiedzialność dyscyplinarna w spor-cie pojawia się w przypadku świadomego i karalnego naruszenia związa-nych z nią przepisów. Ciężar przedstawienia dowodów spoczywa na federa-cji sportowej danego państwa. Każda federacja sportowa jest uprawniona do prowadzenia postępowania dyscyplinarnego przeciwko zawodnikowi, specjaliście czy organizacji sportowej zaangażowanej w system współza-wodnictwa w niej obowiązujący.Regulamin dyscyplinarny określa, jakie przewinienie dyscyplinarne może popełnić zawodnik, specjalista lub organizacja sportowa, dla rozpatrzenia których postępowanie zostanie wszczęte. Zarówno normy prawne danego państwa, jak i przepisy krajowych federacji sportowych zawierają szczegóło-we regulacje, które są niezbędne do prawidłowego prowadzenia postępowa-nia dyscyplinarnego. Znajomość tych przepisów jest niezbędna z punktu wi-dzenia ich praktycznego zastosowania, co zostało szczegółowo przedstawione w niniejszym opracowaniu.
Zwycięstwo w wyborach parlamentarnych w 2010 r. odniosła koalicja wyborcza dwóch chadeckich partii politycznych – Fidesz–KDNP (węg. Kereszténydemokrata Néppárt – Chrześcijańsko-Demokratyczna Partia Ludowa). Uzyskany wynik wyborczy gwarantował obydwu ugrupowaniom uzyskanie większości 2/3, tj. umożliwiającą wprowadzanie zmian bądź uchwalenie nowej konstytucyjnej. Chociaż w programie wyborczym brak było deklaracji dotyczących chęci zmiany ustawy zasadniczej, to proces tworzenia nowej konstytucji został zainicjowany na niespełna dwa miesiące po wyborach, zaś przegłosowanie gotowego projektu odbyło się po niespełna dziesięciu miesiącach. Nowy dokument, zwany „konstytucją Fideszu”, przeszedł w latach 2012–2016 szereg poprawek, których celem było dostosowanie ustawy zasadniczej do wizji politycznej prezentowanej przez zwycięski obóz rządowy. Konstytucyjna większość gwarantowała dowolność w kształtowaniu najważniejszego dokumentu w państwie, zaś zmiany poczynione w systemie sądownictwa, dowolność w jej interpretacji. Niniejszy artykuł przedstawia perspektywę politologiczną, komplementarną wobec analiz prawników konstytucjonalistów. Analiza polityczna nabiera szczególnego znaczenia w przypadku Węgier, w których szczególnie po 2010 r., to polityka w sposób fundamentalny kształtuje tak stanowienie prawa, jak i jego późniejszą interpretację. W myśl jednej z klasycznych klasyfikacji konstytucji stosowanych przez przedstawicieli prawa konstytucyjnego: konstytucja „rzeczywista” zdominowała konstytucję „pisaną”.
EN
The Fidesz–KDNP coalition won the Hungary parliamentary elections of 2010, which was held in April and May. Coalition capturing two-thirds of seats in National Assembly. Despite the fact that in the Election manifesto were no declarations to change the Fundamental Law, the process of creating the new constitution was started after two months after the election. The final draft of the Basic Law was voted on in National Assembly after less than 9 month after the Election and it’s called “the Fidesz’ Fundamental Law”. During four years (2012–2016) the Parliament passed six amendment acts to the Fundamental Law. Whose main purpose was to adapt it to Fidesz’ political philosophy. Thanks to two-thirds majority, the Government coalition could freely shape the Fundamental Law and (after reform of the judiciary) voluntary in its interpretation.
Opracowanie przedstawia reformę węgierskiego systemu emerytalnego. Po jej wprowadzeniu w 1997 r. udział w prywatnym systemie emerytalnym był obowiązkowy i miał on odgrywać istotną rolę w tym systemie. Jednak po kolejnej reformie w latach 2010–2011 jego funkcja uległa zmianie. Było to konsekwencją przemian politycznych (zwycięstwo konserwatywnej partii w wyborach w maju 2010 r.), polegających na zmianie charakteru uczestnictwa w drugim filarze i faktycznie do 2011 r. „zamknięciu” obowiązkowego drugiego filara emerytalnego. Nastąpiło także wykorzystanie uwolnionego kapitału w celu zmniejszenia deficytu budżetowego i finansowania wydatków publicznych. Decyzje te były bardzo kontrowersyjne. Budziły i budzą szereg problemów. Autorzy omawiają m.in. sprawy z tego obszaru, które trafiają do sądów, w tym Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.
EN
After the pension reform in 1997, the participation in the private pension scheme was mandatory so the private pension scheme had substitute role in a defined measure. However, after the pension reform in 2010–2011 its function has changed. In May 2010, the conservative party had a landslide victory and by 2011 closed the mandatory second old-age pension pillar and used up the released capital to reduce the government defifi cit and fifi nance public expenditures. These decisions were highly controversial aroused and raise a number of problems. The authors also discuss the issues that go to the national courts and international.
The Constitutional Court has functioned in Hungary since 1989. Its activity shaped the frame of democratic state of law and influenced the constitutional order in Hungary. In 2011 the National Assembly passed the new Act on the Constitutional Court that replaced a previous one from 1989. The provisions of the Act and the Fundamental Law reduced the role and position of the Court as a separated body in the tripartite power division. The reduction of competences is accompanied by the diminishing of the concluded cases as well.
Po 1945 roku Kościół Katolicki na Węgrzech został poddany szeroko zakrojonym represjom. Władze komunistyczne zerwały stosunki dyplomatyczne z Watykanem, rozwiązały szereg stowarzyszeń katolickich, szkoły podlegające kościołowi oraz większość zakonów. Na kościele wymuszono podpisanie szereg umów z państwem (w roku 1950 i 1960), które spowodowały całkowitą zależność Kościoła od państwa. Duchowni byli zobowiązani składać przysięgę na wierność państwu. W latach 60. duchowieństwo węgierskie wzięło udział w Soborze Watykańskim II ale reprezentowali tam –poza nielicznymi wyjątkami – punkt widzenia państwa komunistycznego. W 1969 roku wprowadzono na Węgrzech reformy soborowe. Kościół był bardzo słaby ale zdarzały się przypadki niesubordynacji (np. aktywność księdza Györgya Bulányiego), a więzienie nieposłusznych duchownych było powszechne, ostatni duchowny został uwolniony dopiero w 1977 roku.
EN
After 1945, the Catholic Church in Hungary was exposed to wide repression. The communist authorities broke off diplomatic relations with the Vatican, dissolved a number of Catholic associations, schools lead by the Church, and most of the orders. The church was forced to sign several agreements with the State (in 1950 and 1960), which resulted in a total dependence of the church on the state. The clergy were required to take an oath of allegiance to the state. In the 1960s Hungarian clergy took part in the Second Vatican Council and represented – with few exceptions – point of view of the communist state . In 1969, Hungary introduced the conciliar reform. Catholic church was very weak but arranged antistate actions (eg. activity of priest György Bulányi), the prison for disobedient clergy was widespread. Last cleric was released from prison in 1977.
Celem artykułu jest omówienie, na przykładzie Węgier i w oparciu o pisma Istvana Bibo, rozbieżności w rozwoju społecznym Europy Zachodniej i Środkowo-Wschodniej na przestrzeni wieków. Były one skutkiem wstrząsów politycznych, jakie spadły na kraje środkowoeuropejskie między XVI i XX wiekiem.This article explores, on the case of Hungary and based on Istvan Bibo’s works, the reasons and consequences of the split between the Western and Central-European social development. These differences emerged and intensified with successive political upheavals in the Central-European countries betewwn 16th and 20th century.
Celem opracowania jest porównanie pozycji węgierskiego i polskiego burmistrza w poziomych relacjach władzy z uwzględnieniem zmian zachodzących w tym zakresie w ciągu ostatnich kilkunastu lat. Omówione zostały uwarunkowania instytucjonalno-prawne przywództwa lokalnego na Węgrzech i w Polsce oraz rola, jaką odgrywa rada względem organu wykonawczego. Zbadano również sposób wyboru do organów stanowiących, który jest jednym z czynników wpływających na status rady i relacje wewnątrz władzy lokalnej. Analizy wskazują, że istnieją różnice w pozycji węgierskiego i polskiego burmistrza oraz że w kształtowaniu relacji wewnątrz władzy lokalnej w obu badanych państwach występowały zarówno trendy zbieżne, jak i rozbieżne. W opracowaniu wykorzystano metodę porównawczą oraz podejście instytucjonalno-prawne, a także metodę historyczną.
EN
The study aims to compare the position of Hungarian and Polish mayors in horizontal relations of power, considering the changes taking place in this area over the last few years. The article presents the institutional and legal conditions of local leadership in Hungary and Poland, as well as the role of councils with regard to the executive body. It also describes the systems of election to legislative bodies, which is one of the factors influencing the status of councils and relations within a local authority. The results of the analyses show that there are differences in the positions of Hungarian and Polish mayors and that the relations within local authorities in both countries have been affected by convergent and divergent trends. The study uses the comparative method and an institutional-legal approach, as well as the historical method.
Od kilku lat zmiany polityczne na Węgrzech i w Polsce utożsamiane są z koncepcją illiberalnego charakteru demokracji. W związku z przyjęciem takiego założenia, w niniejszym artykule postawiona została teza mówiąca o tym, że liberalno-demokratyczne systemy polityczne obydwu państw okazały się niedojrzałe w wymiarze instytucjonalnym i nie odporne na wyzwania rzucone przez projekt illiberalny. Celem artykułu jest wyjaśnienie przyczyn oraz przebiegu politycznych zmian we wspomnianym wcześniej kontekście. Wnioski płynące z badań wskazują na społeczną dezaprobatę sytuacji politycznej i ekonomicznej, która przyczyniła się do tego, że elektorat poparł populistyczne partie na Węgrzech i w Polsce. Te formacje z kolei, po zdobyciu władzy są odpowiedzialne za redefinicję założeń reżimowych w kontekście demokracji liberalnej. Wśród metod wykorzystanych w badaniach znalazły się: analiza i synteza danych, analiza systemowa, podejście instytucjonalne oraz metoda porównawcza.
EN
The article analyzes the concept of illiberal democracy exemplified by two case studies of Hungary and Poland. The thesis of the paper states that their political systems showed signs of immaturity and institutional weakness of liberal democracy that caused the impossibility of rejection of illiberal project of political changes. To explain the breakdown of liberal democracy the paper aims at revealing both social and institutional aspects of transformation. The conclusions of the research let us to formulate the four-staged concept of the development of illiberal democracy in Hungary and Poland. The concept bases on the trajectory that begins with the social frustration of liberal democracy that leads to support for a populist party, which after victorious elections, implement the illiberal pattern of democracy. Methodologically the research benefits from the analytic and synthetic methods, the comparative method and institutional approach.
The article presents the development of Fidesz as a party which has been existing for three decades (1988–2018), yet the authors focus on the analysis of last eight years when Fidesz consequently has won three parliamentary elections. Fidesz turned from youth and liberal party in the mid-1990s to a conservative one which let it win elections in 1998. The article explains further activities of Fidesz to win elections in 2010, 2014 and 2018.
PL
Artykuł dotyczy rozwoju węgierskiej partii Fidesz w kontekście trzech dekad jej istnienia (1988–2018). Autorzy skupili się na przeprowadzeniu analizy ostatnich ośmiu lat jej działalności, ponieważ w tym okresie partia nieprzerwanie wygrywała kolejne wybory parlamentarne. Ukazano fenomen Fideszu, który z ugrupowania o proweniencji liberalnej i młodzieżowej przekształcił się w silną organizację konsolidującą środowiska prawicowe. Ponadto wyjaśniono mechanizmy oraz przybliżono efekty działań podjętych przez partię Viktora Orbána w celu utrzymania władzy na Węgrzech.
The Poles and the Ukrainians in the 20th century history had several political and ethnical conflicts, confrontations (Polish-Ukrainian war in Galicia in 1918–1919, massacres of Poles in Volhynia and Eastern Galicia carried out by the Ukrainian Insurgent Army during WWII, forced displacement of the Ukrainian minority in Poland in 1947), but reconciliation processes determined the events of the last quarter century. After gaining independence, the bloody conflicts of the last century could not be tools in politics in both Poland and Ukraine. Moreover, many common projects have been started since 1991. The Poles in the post-independence period showed appropriate empathy to their eastern neighbours’ problems (development of national identity and state-building) and were proactive during this period in improving Polish-Ukrainian relations. The article intends to show that in the Central European region it is possible to conduct dialogue, achieve reconciliation between two neighbouring countries, show openness to this dialogue (with ourselves and with our neighbours), and manage the potential conflicts during these process. What is more, consistent behaviour of decision-makers (in political and civil sphere) was present in the past quarter century in the Polish-Ukrainian relations and was largely absent from Hungarian-Slovak, Hungarian-Romanian, Hungarian-Serbian, or Hungarian-Ukrainian relations.
The article is devoted to the conditions and interrelations characteristic of the Hungarian-Russian relations under the premiership of Viktor Orbán from 2010 when he took the position of prime minister. The study presents the genesis of establishing contacts with Moscow and the reasons for which Orbán decided to limit economic relations with Western states. There is also a description of the Hungarian-Russian relations after the annexation of the Crimea, contacts with Ukraine, tensed due to the problem of the Hungarian minority, and also an issue of American-Hungarian relationship in the context of connections between Moscow and Budapest. The text also sheds light on the questions of economic relations between the two states, being the very essence of their mutual cooperation, especially in the area of energy supply.
PL
Artykuł poświęcony jest uwarunkowaniom i zależnościom charakteryzującym relacje węgiersko-rosyjskie za rządów Viktora Orbána – od momentu objęcia przez niego funkcji premiera w 2010 r. W tekście przedstawiona została geneza nawiązania kontaktów z Moskwą oraz przyczyny, dla których Orbán zdecydował się ograniczyć więzi ekonomiczne z państwami zachodnimi. Opisano relacje węgiersko-rosyjskie po aneksji Krymu, kontakty z Ukrainą, napięte ze względu na problem mniejszości węgierskiej, a także problem relacji amerykańsko-węgierskich w kontekście stosunków Moskwa-Budapeszt. Poruszone również zostały kwestie kontaktów ekonomicznych między Moskwą a Budapesztem, stanowiących istotę obecnej kooperacji obu podmiotów, szczególnie w sferze energetycznej.
This article discusses the issue of identity in Krzysztof Varga's works centred on Hungarian themes. The narrative in the prose of the author of Gulasz z Turula [Turul Goulash] combines far--reaching criticism and irony with a nostalgic picture of everyday life and culture. Detailed analyses of Varga's prose show that the writer is a conscious and simultaneously attentive observer of Hungarian reality, who exposes successive components of national myths and symbols, and at the same time reveals the deep sources of his own identity.
PL
Artykuł poświęcony jest problematyce tożsamości w utworach Krzysztofa Vargi o tematyce węgierskiej. Narracja w prozie autora Gulaszu z turula łączy w sobie daleko posunięty krytycyzm i ironię z nostalgicznym obrazem życia codziennego i kultury. Szczegółowe analizy sztuki prozatorskiej Vargi ukazują pisarza jako świadomego i jednocześnie uważnego obserwatora węgierskiej rzeczywistości, który obnaża kolejne elementy składowe narodowych mitów i symboli, a jednocześnie ujawnia głębokie źródła własnej tożsamości.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.